Кіріспе

Аяқ арқаны немесе серфинг тақтасының бауы – серфинг тақтасының палубасына, құйрық бөлігіне жақын бекітілген уретан бау. Ол серфинг тақтасын толқындармен ағызып кетуінен сақтайды және қашып кеткен серфинг тақталарының басқа серфингшілер мен жүзушілерге тиюіне жол бермейді. Қазіргі заманғы баулар уретаннан жасалған баудан тұрады, бір жағында серфингшінің артқы аяғына тағылатын липучкалы белдік, екінші жағында серфинг тақтасының құйрық бөлігіне бекітілетін липучкалы белдік болады. Егер серфингші толқынмен жүзе отырып құлап кетсе, серфинг тақтасы ағызылып кетпейді, соның арқасында серфингші тақтасын жылдам қалпына келтіріп, толқынға мініп кету аймағына қайта оралады.

Өмірбаян

1970 жылдары бау-шамыш пайдаланғанда оның қауіпті құрал екендігі туралы пікірлер болды. 1971 жылы бау-шамыш енгізілгенге дейін, серфингшілер тақталарынан құлап қалғанда оларды қайтарып алу үшін жүзуге мәжбүр болды, ал қашып кеткен тақталар серфингшіге қиындық тудырып, басқа серфингшілерге қауіп төндіретін. Бастапқыда адамдар серфингші толқынға мініп, аяғына бау-шамыш байлап, құлап кетсе, серф тақтасы кері соғылып, серфингшіге ауыр жарақат келтіруі мүмкін деген алаңдаушылық білдірді. Бұл оқиға болғанымен, бүгінде көптеген серфингшілер серфинг кезінде бау-шамыш пайдалануды жөн көреді, себебі бау-шамыш көптеген апаттардың алдын алады деп саналады. Санта-Круз тұрғыны Пэт О'Нилл (серфингші Джек О'Ниллдің ұлы, О'Нилл ылғалды костюмін ойлап тапқан) серф бау-шамышын ойлап тапқанмен есептеледі. Оның алғашқы үлгілері хирургиялық жіптен тұратын және сору капоттарымен тақтаға бекітілген. 1971 жылы Малибуде өткен халықаралық серфинг жарысында Пэт өзінің бәсекелестеріне бау-шамыш ұсынды. Салдарынан, ол бау-шамыш кигені үшін жарыстан шеттетілді, оны жарысқа қатысушылар «жаңабас жіп» деп атады. Бірақ келесі жылы бау-шамыш серфинг әлемінде кеңінен қолданылатын құралға айналды. Пэттің әкесі Джек О'Нилл серф бау-шамышымен болған апатта сол көзінен айырылды, себебі алғашқы үлгілерде қолданылған хирургиялық түтіктер бау-шамыштың тым көп созылуына мүмкіндік берді, нәтижесінде серф тақтасы серфингшіге қарай ұшып келді. Кейінгі жіптер эластикалық емес материалдардан, мысалы, резинкалы жіптерден жасалды. Кейін 1970 жылдары ол Pipe Lines серфинг өнімдерін құрып, патентке ие болатын дизайнды жасады. Бұл дизайн 1979 жылы Австралиялық дизайн сыйлығын да жеңіп алды.

Құрылымы

Қазіргі заманғы аяқ арқаны төрт бөліктен тұрады: манжет, айналма, шнур және рельс сақтағыш. Манжетке екі рет оралған липучка жабысып тұрады. Айналма манжеттің бұралып, қисайюына мүмкіндік береді, арқанның өзі бұрылмай немесе түйіспейді, арқанға түсетін күшті азайтады. Шнурлар әдетте жоғары сапалы полиуретаннан жасалады және көбінесе 2 қалыңдықпен келеді. Дегенмен, қалың аяқ арқан суға көбірек қарсылық тудырады. Рельс сақтағышы тақтаға сенімді қосылуды қамтамасыз ету және серфинші құлағанда рельсті қорғау үшін арналған. Сымба тостаған, сондай-ақ "сымба ұясы" деп те аталады, тақтаның палубасындағы құйрыққа жақын орналасқан ойыс, ішінде қысқа шнурды байлауға арналған кішкентай металл таяқша болады.