Кіріспе

Свами Ятисуарананда (16 қаңтар 1889, Наданпур ауылы, Пабна, Британдық Үндістан – 27 қаңтар 1966, Калькутта, Үндістан) – Рамакришна орденінің вице-президенті, бас кеңсесі Белур Матхта орналасқан. Ол Свами Брахмананданың шәкірті, Свами Вивекананданың құрдас шәкірті және Рамакришнаның тікелей шәкірті және рухани ұлы болды. Ол Филадельфияда Ведантаның идеяларын таратумен айналысты. Бангалор Рамакришна Матх орталығының президенті болды. Швейцарияда ашрам құрды.

Қысқаша өмірбаяны

Ятишаваранда бұрынғы Бенгалияда Суреш Чандра Бхаттачарья ретінде дүниеге келген. Ол Белур Матхта Рамакришна орденіне қосылып, Рамакришна орденінің бірінші президенті Шри Рамакришнаның тікелей шәкірті (Рамакришнаның «рухани ұлы» деп те аталады) Свами Брахманандадан діни наставтық алған. Ол келімсек монах ретінде Кавери және Тамрапарни өзендерінің жағасында, сондай-ақ Тамил Надудағы Тиручендур теңіз жағасында аскетизм танытқан. Веданта ілімін уағыздау үшін ол Еуропаға барып, Германиядағы Висбаден қаласында тұрды. Ол Германия, Швейцария, Нидерланды, Скандинавия, Франция және басқа да Еуропа елдерінде Веданта ілімін таратып, насихаттады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол Еуропадан АҚШ-қа көшіп, Филадельфиядағы Веданта орталығын құрып, жеті жыл бойы оның басшысы болды. Кейін ол Үндістанға оралып, Бангалор қаласына қоныстанды. 1951 жылы Бангалор Рамакришна Матхының президенті Тьягишананданың қайтыс болуынан кейін Ятишаваранда Бангалор Ашрамасының президенті болды. Ол жас студенттердің білімін жетілдіруге арналған «Вивекананда Балака Сангха» институтын құруға зор үлес қосты. Сондай-ақ, ол Ашрамада жаңа ғибадатхана салды. Белур Матхтағы Рамакришна орденінің президенті немесе вице-президенті болмаса да, Рамакришна орденінің екінші президенті Шивананда (Рамакришнаның тікелей шәкірті) Ятишаварандаға шәкірттерді діни жолға салуға ерекше құқық берді. Кейін ол Рамакришна Матх және Миссияның вице-президенті де болды. 1965 жылы президент Мадхавананданың қайтыс болуынан кейін Ятишаварандаға президенттік лауазым ұсынылды, бірақ денсаулығының нашарлығына байланысты ол одан бас тартты. 1963 жылы Вивекананданың туғанына 100 жыл толуына арналған мерекелік шараларды ұйымдастыруда белсенді қатысты. Ол 1966 жылы Калькуттадағы Рамакришна Миссиясының «Сева Пратиштхан» мекемесінде қайтыс болды.

Ерте өмір

Свами Ятисавараннда 1889 жылдың 16 қаңтарында Шығыс Бенгалияның Пабна ауданындағы Нанданпур қаласында дүниеге келген. Оның монастырьға дейінгі өмірі Сүреш Чандра Бхаттачарья есіммен белгілі болған. Ол алғашқы білімін Жалпайгуди мен Бограда алған, содан кейін Бангладештің Рангпур қаласындағы мектепте емтихан тапсырып оқуға түскен. Ол Раджшахи және Куч-Бехар колледждерінде, одан кейін Калькуттадағы Бангабаси колледжінде оқыған. Президент колледжінде бакалавр дәрежесін алған. Калькутта университетінде санскриттен бірінші орын алғаны үшін алтын медаль иегері болған. Химия мамандығы бойынша магистратураны жалғастырған, бірақ аяқтамаған. 1911 жылы 22 жасында Рамакришна орденіне қосылып, Свами Брахмананда, Бабурам Махарадж (Свами Премананда) және Свами Шивананда сияқты көрнекті монахтармен және Шри Рамакришнаның тікелей шәкірттерімен танысқан. 1917 жылы Мадраста Свами Брахманандадан санньяса (монахтық) қабылдаған.

Монастырь өмірі

1921-1924 жылдары ол Маяватидегі Адвайта Ашрамасында «Прабуддха Бхарата» журналының редакторы болды. 1924 жылы Бомбей қаласындағы Рамакришна Матхының президенті болып тағайындалды және 1926 жылға дейін қызмет етті. 1926-1933 жылдары Мадрас қаласындағы Майлапурде Шри Рамакришна Матхының президенті болды. 1928 жылы Рамакришна Матхының сенімділер кеңесінің және Белур Матхындағы Рамакришна Миссиясының басқарушы органының мүшесі болып тағайындалды. 1933 жылы Мадрастағы Шри Рамакришна Матхында оның «Жалпыға ортақ тілектер» атты алғашқы кітабы жарық көрді. 1933 жылы жандардың шақыруымен Рейнландтағы (Германия) Висбаден қаласына Веданта философиясын қызығушылық танытқан адамдарға уағыздау үшін жіберілді. Ол Висбаденде тұрып, 1935-1938 жылдары Санкт-Морис, Женева және Швейцарияның басқа да қалаларына сапар шекті. Ол қызметін Еуропаға кеңейтіп, Вивекананда мен Рамакришнаның уағыздаған Ведантаны Лондон, Париж, Гаага және Скандинавияда таратуға көмектесті. 1935 жылы Шри Рамакришна Матхы баспасында «Құдайдың өмірі» атты екінші кітабы жарық көрді. Еуропада соғыс басталғанда ол Германиядан АҚШ-қа кетіп, 1942 жылы Филадельфияда Веданта орталығын ашты. 1949 жылға дейін Филадельфия орталығының жауапты басшысы болып қызмет етті, содан кейін 1950 жылы Еуропа арқылы Үндістанға оралды. 1951 жылы Бангалор қаласындағы Рамакришна Ашрамының президенті болды. 1952 жылы Белур Матхының сенімділері оған рухани бастама беруге рұқсат берді. Ол Бангалор орталығының басшысы болып, Мадрас, Бомбей, Рангун, Малайзия, Нью-Дели, Нагпур және басқа да көптеген қалаларға барып, көптеген адамдарды рухани жолға бастады. Ол Бангалор Ашрамында Вивекананда Балака Сангхасын құрды және әйелдер тобының Шри Сарадха Матхына қосылуын белсенді түрде ынталандырды. Свами Ятишваранандаджидің белгілі әйел шәкірттері – Шри Сарадха Матхының және Рамакришна Сарадха Миссиясының бас хатшысы Правраджика Амалапрана Матаджи, Рамакришна Сарадха Миссиясының хатшысы Правраджика Девапрана Матаджи, Нибедита қыздар орта мектебі және Правраджика Сарадхапрана Матаджи. 1959 жылы Бангалордың Басаванагуди ауданындағы Рамакришна Ашрамында жаңа ғибадатхананың құрылысын және салтанатты ашылуын жүзеге асырды. 1959 жылы оның «Діни өмірдегі саяхаттар» атты кітабы жарық көрді. 1962 жылы Рамакришна Матхы мен Миссияның вице-президенті болып сайланды және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қызмет етті. Денсаулығының нашарлауына байланысты 1965 жылы Мадхавананда қайтыс болғаннан кейін сенімділер ұсынған Рамакришна Орденінің президенті лауазымын қабылдамады. Ол 1966 жылғы 27 қаңтарда Белур Матхында қайтыс болды.