Жоан Ламонт: Шотландия Еңбек партиясының бұрынғы жетекшісі

Йоанна Ламонт – шотланд саяхатшы, Шотландия Еңбек партиясының бұрынғы басшысы (2011-2014). Теңдік және әйелдерге қарсы зорлыққа қарсы күрестің белсендісі.

24 мин оқу

100%

Дереккөз: Johann Lamont — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

шотланд саясаткері, Шотландия лейборист саясаткері

Иоганн Макдугалл Ламонт (11 шілде 1957 жылы туған) – шотланд лейборист саясаткері, 2011 жылдан 2014 жылға дейін Шотландия лейборист партиясының жетекшісі болған. Бұрын 2004 жылдан 2007 жылға дейін Шотландияның кіші атқарушы министрі, ал 2008 жылдан 2011 жылы жетекші болып сайланғанға дейін Шотландия лейборист партиясы жетекшісінің орынбасары қызметін атқарды. Министрлік және жетекшілік қызметтерімен қатар, ол саяси мансабының барысында теңдік мәселелері мен әйелдерге қарсы зорлық-зомбылыққа қарсы күрестің белсенді жақтасы болды. Глазгода туған Ламонт Вудсайд орта мектебін бітіріп, Глазго университетін тәмамдады. Ол Джорданхилл педагогикалық колледжінде оқып, мұғалім болды. Ламонт университетке оқуға түскеннен бастап Лейборист партиясының мүшесі болып, оның Шотландиялық атқару комитетінде қызмет етті және 1993 жылы оған төрағалық етті. Шотландияда өзін-өзі басқарушы заң шығару органы құрылғаннан кейін, ол 1999 жылы Глазго Полок сайлау округінен Шотландия парламентінің депутаты (MSP) болып сайланды. 2001 жылы Шотландия парламентінің Әлеуметтік әділет комитетінің төрағасы болып тағайындалды, ал 2004 жылдың қазан айында Лейборист-Либералды демократ коалициясында алғашқы министрлік қызметін атқарды және 2007 жылы Шотландия Ұлттық партиясының (SNP) жеңісіне дейін қызмет етті. Ламонт 2011 жылғы Шотландия парламенті сайлауында партияның жеңілісінен кейін Иэн Грейдің отставкасынан соң Шотландия лейборист партиясының жетекшілігіне кандидат болды; бұл партияның екінші тікелей жеңілісі болды. Шотландиядағы Лейборист партиясының құрылымын қарағаннан кейін, ол партияның бірінші толыққанды жетекшісі атанды. Ол Лейборист партиясының 2011 жылғы сайлаудағы жеңілісіне бағыт-бағдардың жоғалғаны себеп болғанын айтты және Шотландия лейборист партиясының саясатын, соның ішінде өзін-өзі басқару және партияның тегін, жалпыға қолжетімді мемлекеттік қызметтерге берген міндеттемелерін қайта қарауды бастады. Шотландияның тәуелсіздігі туралы референдум жарияланғаннан кейін, ол Шотландияның Ұлыбритания құрамында қалуын қолдаған «Better Together» науқанының маңызды тұлғасы болды. Ламонт 2014 жылдың қазан айында Шотландия лейборист партиясының жетекшісі лауазымынан кетті, бұл туралы ол Daily Record газетіне берген сұхбатында мәлімдеді. Онда ол Ұлыбритания лейборист партиясының жоғары лауазымдағы тұлғалары Шотландия партиясын реформалауға жасаған тырыстарын әлсіреткенін және оны «Лондонның филиалы» сияқты қарағанын айтты. Оның орнына өткізілген жетекшілік сайлаудың нәтижесінде 2014 жылдың желтоқсанында Шотландияның бұрынғы мемлекеттік хатшысы Джим Мерфи оның орнын басты. Ламонттың Шотландия лейборист партиясының жетекшісі ретіндегі жұмысы оған 2012 жылы «Жылдың саяси әсері» және 2013 жылы «Жылдың дебатшысы» номинацияларымен марапатталды. Парламенттік дебаттарда ол The Scotsman газетінің комментаторы Эндрю Уитакер сияқты сарапшылар тарапынан бірінші министр Алекс Салмондқа тиімді қарсылас ретінде танылды, бірақ The Guardian газетінің Ричард Сеймур сияқты басқалары оны телеинтервьюлар кезінде ұқыпсыздығы үшін сынға алды.

Johann MacDougall Lamont ('/dʒ//oː//æ//n// //l//æ//m//ʌ//n//t/; born 11 July 1957) is a Scottish Labour Co operative politician who served as Leader of the Scottish Labour Party from 2011 to 2014. She was previously a junior Scottish Executive minister from 2004 to 2007 and Deputy Leader of the Scottish Labour Party from 2008 until her election to the leadership in 2011. In addition to her ministerial and leadership roles, she has been a campaigner on equality issues and violence against women throughout her political career. Born in Glasgow, Lamont attended Woodside Secondary School and obtained a degree from the University of Glasgow. After studying for teaching qualifications at Jordanhill College, she became a schoolteacher. Active in the Labour Party since she was at university, Lamont served on its Scottish Executive Committee, and chaired it in 1993. With the establishment of a devolved legislature in Scotland, she was elected as the Member of the Scottish Parliament (MSP) for Glasgow Pollok in 1999. Having been appointed convener of the Scottish Parliament's Social Justice Committee in 2001, she obtained her first ministerial role in a Labour–Liberal Democrat coalition in October 2004 and served until its defeat by the Scottish National Party (SNP) in 2007. Lamont stood for the Scottish Labour leadership following the resignation of Iain Gray in the wake of the party's defeat at the 2011 Scottish Parliament election; its second consecutive defeat. Following a review of how the Labour Party in Scotland would be structured, she became its first overall leader. She stated Labour lost the 2011 election because it had lost direction, and initiated a review of Scottish Labour policy on issues like devolution and the party's commitment to free universal public services. Following the SNP Government's announcement of a referendum on Scottish independence, she was a key figure in the Better Together campaign; a cross party movement that sought to keep Scotland part of the United Kingdom. She resigned as Scottish Labour leader in October 2014, making the announcement in a Daily Record interview in which she claimed that senior figures within the UK Labour Party had undermined her attempts to reform the Scottish party, and treated it "like a branch office of London". Following a leadership election to replace her, she was succeeded in December 2014 by former Secretary of State for Scotland Jim Murphy. Lamont's work as Scottish Labour leader won her accolades at the Scottish Politician of the Year Awards, for Political Impact of the Year in 2012 and Debater of the Year in 2013. In parliamentary debates, she was perceived by commentators such as The Scotsmans Andrew Whitaker as being an effective opponent to First Minister Alex Salmond, but others, including Richard Seymour of The Guardian, criticised her for clumsiness during television interviews.

Ерте өмір және ұстаздық мансап

Иоганн Макдугалл Ламонт 1957 жылғы 11 шілдеде Глазго қаласының Андерстон ауданында дүниеге келген. Арчи – шотландтық паром операторы «Каледония МакБрейне» компаниясында жұмыс істеген ағаш шебер болды, ол Маллайг – Скай бағытындағы маршрутта жұмыс істеді. Ол 1966 жылғы теңізшілер ереуіліне қатысты. Оның алғашқы қоғамдық сөйлеушілермен танысу тәжірибесі – анасы оны бала кезінде алып кеткен уағыздаушыларды тыңдауы болды. Әке-шешесі сияқты ол да гэль тілінде сөйлейтін. Глазго университетінде ағылшын тілі мен тарих мамандықтарын оқып, магистр дәрежесін алды. 1982 жылдан 1989 жылға дейін Глазгодағы Спрингберн академиясында, ал 1990 жылдан 1999 жылға дейін Глазгодағы Кастлмилк орта мектебінде сабақ берді. Ламонт ағылшын тілін оқытып, мектепке келмейтін оқушылар мәселесін шешуге тырысқан әлеуметтік жұмыскерлер мен білім беру психологтарымен бірге жұмыс істеді. Еңбек партиясында белсенді болып, Ламонт әлеуметтік әділдік, теңдік және өкілеттік беру мәселелері бойынша белгілі бір белсенділік танытты. 1980 және 1990 жылдары ол Шотландияның конституциялық конвенциясының өкілі болды, бұл орган Шотландияның өкілеттік беруіне жол ашты. 1979 жылғы шешімі туралы Ламонт: «Мен сол жақтан келдім, ол ұлтшылдық саясатын орталық мақсаттардан ауытқу деп қарады, бірақ кейін парламентті Шотландияда демократиялық өзгерістер құралы ретінде қарастырдым» деді.

Глазго Полоктағы МОП

Екі онжылдық бойы Лейборист партиясының белсенді мүшесі болғанмен, Лэмонт сол кездегі Парламентке сайлауға ұмтылмаған, 2014 жылы BBC-ге берген сұхбатында әйелдердің Вестминстерге сайлану мүмкіндігінің шектеулі екенін айтты: "1987 жылы Лейборист партиясы 50 депутатты жіберді, олардың тек біреуі ғана әйел болды". Саяси мансапқа ұмтылу шешіміне Шотландия Парламентінің құрылуы ықпал етті. 2011 жылы The Herald газетіне берген сұхбатында ол: "Бұл әйелдер үшін қандай үлкен мүмкіндік екенін ұмыту оңай, мен әйелдердің өкілдікке ие болуын, күшті дауысқа ие болуын қамтамасыз етуге бекіндім" деді. Парламент 1997 жылғы референдум нәтижесінде құрылды, онда Шотландияға заң шығару өкілеттіктерін беруге қолдау білдіргендердің саны 74% құрады. Лэмонт алғаш рет 1999 жылы Глазго Полок сайлау округінен Шотландия Парламентінің депутаты (MSP) болып сайланды. Ол 2003 жылы Шотландия Социалистік партиясының жетекшісі Томми Шериданнан күшті қарсылыққа тап болғанда, сондай-ақ 2007 және 2011 жылдары да осы мандатты сақтап қалды. 1999 жылғы 17 мамырдағы бірінші сөзінде Лэмонт Парламент отырысында гэль тілін қолданған алғашқы депутат атанды. Өзінің алғашқы мерзімінде ол Парламент комитеттерінің бірнеше құрамына кірді, оның ішінде Тең мүмкіндіктер комитеті, Жергілікті басқару комитеті және Әлеуметтік әділет комитеті. 2001 жылы ол Әлеуметтік әділет комитетінің төрағасы болды. 2000 жылы ол Шерридан ұсынған Poindings және Warrant Sales Bill-ді жоюға бағытталған Шотландия үкіметінің жоспарланған әрекетіне қарсы дауыс беруге ниеттенген депутаттарды басқаруы мүмкін екенін мәлімдеп, Лейборист партиясының басшылығына қарсы шыққан алғашқы Лейборист депутаты болды. Бұл қадам түзетулердің алынып тасталуына және заңға маңызды парламенттік дауыс беруге әкелді. 2002 жылы Бірінші министрдің сұрақтарына жауап беру кезінде, Парламент төрағасы Дэвид Стил оған отыруды бұйырғаннан кейін сөйлеуін тоқтатпағандықтан, Лэмонт Парламенттен қуылған алғашқы депутат болудың алдынан мүжілді. Стил оның жастар қылмысы туралы қосымша сұрағы тым ұзақ болғанын айтты, бірақ бұл оқиға Парламентте қызу пікірталасқа және Лэмонттың әріптесі, Лейборист Хелен Идидің Парламент төрағасы ерлер мен әйелдерге бірдей қарамайды деген айыптауына әкелді, бірақ ол бұл айыптауды жоққа шығарды.

Although a Labour activist for two decades, Lamont had not sought election to the House of Commons during that time, telling a 2014 BBC interview there were few chances for women to be elected to Westminster: "In 1987 Labour sent down 50 MPs and only one of them was a woman." Instead, her decision to seek political office was influenced by the creation of the Scottish Parliament. Speaking to The Herald in 2011, she said, "It is easy to forget what a great opportunity it was for women and I was determined that women would be represented, would have a strong voice." The parliament was established as a result of the 1997 referendum that saw a 74% vote in favour of devolving legislative powers to Scotland. Lamont was first elected as the Member of the Scottish Parliament (MSP) for Glasgow Pollok in 1999. She held the seat in 2003, when she faced a strong challenge from the Scottish Socialist Party leader Tommy Sheridan, and then again in 2007 and 2011. During her maiden speech on 17 May 1999, Lamont was the first MSP to use Gaelic at a sitting of the Parliament. She served on a number of the Parliament's committees during her first term in office, including the Equal Opportunities Committee, the Local Government Committee and the Social Justice Committee. She became convener of the Social Justice Committee in 2001. In 2000 she became the first Labour MSP to rebel against the Labour led administration when she threatened to lead backbenchers in voting against a planned Scottish Executive attempt to block the Abolition of Poindings and Warrant Sales Bill, which had been introduced by Sheridan. The move resulted in the withdrawal of the amendment, and a crucial parliamentary vote in favour of the legislation. At a session of First Minister's Questions in 2002, she narrowly avoided becoming the first MSP to be ejected from the parliament after continuing to speak when Presiding Officer David Steel had told her to sit down. Steel felt her supplementary question about youth crime was too long, but the incident led to a heated parliamentary debate, and accusations from Lamont's colleague, Labour's Helen Eadie that the Presiding Officer was not treating male and female MSPs equally, an allegation he rejected.

Алдыңғы қатардағы саясат

2003 жылы Ламонт Қоғамдық комитеттің төрағасы болып тағайындалды. 2004 жылдың наурыз айында Комитет антиәлеуметтік мінез-құлыққа қарсы күреске бағытталған заң жобасын бекітті, онда ата-аналық бақылау және 16 жасқа дейінгі жастарға электрондық білезік тағу жоспарлары қарастырылған. Бірінші министр Джек Макконнелл 2004 жылдың қазан айында оны Шотландия үкіметінде қауымдастықтар жөніндегі министрдің орынбасары етіп тағайындады. Ол бұл лауазымда 2005 жылғы Рождество кезеңінде үйдегі зорлық-зомбылыққа қарсы күреске бағытталған радио және теледидарлық жарнамалық кампанияны іске қосты және 2005 жылғы Шотландия Парламентінің баяндамасында көтерілген мәселеден кейін көшпенділер мен цыгандарға қатысты кемсітушілік деңгейіне алаңдаушылық білдірді. 2006 жылдың қарашасында Ламонт Әділет министрінің орынбасары болып тағайындалды және Шотландияның төменгі сот жүйесіне реформалар жүргізді. Ол 2007 жылдың қыркүйегінде оның орнын бастан кешірген Венди Александр құрған көлеңкелі кабинетте де осы лауазымды сақтап қалды. Александрдың 2008 жылдың маусымында Лейбористтік Парламент мүшелерінің жетекшісі лауазымынан қайтқаннан кейін, және Кэти Джеймисонның орынбасары лауазымынан кеткеннен кейін, Ламонт Джеймисон босатқан лауазымға қарсы Парламент мүшесі Билл Батлермен күресті. Ол 2008 жылдың қыркүйегінде 60,16 пайыз дауыспен, Батлердің 39,82 пайызына қарсы вице-лидер болып сайланды. Сонымен қатар, Иэн Грей Холирудтағы Лейбористтік фракцияның жетекшісі болып сайланды. Орынбасарлық лауазымымен қатар Ламонт, Теңдік мәселелеріне жауапты бас штаб жетекшісі болып тағайындалды. Ол бұл лауазымда 2010 жылдың қыркүйегінде жарияланған мәжбүрлі некеге тыйым салатын заң жобасын енгізуді қолдады. 2011 жылдың ақпанында ол Шотландия консервативтерінің Парламент мүшесі және Әділет комитетінің төрағасы Билл Эйткенді сынға алды, себебі "Sunday Herald" газеті оның зорлық құрбаны туралы жасаған қаушатырлық мәлімдемесін жариялады, кейін ол оның отставкасын құптады. Грейдің орынбасары ретінде Ламонт, оның қатысуынсыз, Бірінші министрге қойылатын сұрақтарда Лейбористтік партияны да өкілдік етті. 2009 жылдың қазан айында Бірінші министрге қойылатын сұрақтар кезеңінде ол Шотландияның болашақ сенім қоры мәселесін Бірінші вице-министр Никола Стердженмен көтеріп, 2011 жылғы сайлаулардан бұрын мектеп инфрақұрылымын жақсартуға қаражат жұмсау жоспарланған ба екенін сұрады.

Lamont was appointed convener of the Communities Committee in 2003. In March 2004 the Committee endorsed a bill aimed at tackling antisocial behaviour, which included plans for parenting orders and the electronic tagging of youths under the age of 16. First Minister Jack McConnell made her Deputy Minister for Communities in the Scottish Executive in October 2004. In that post she was responsible for the launch of a radio and television advertising campaign aimed at tackling domestic abuse that aired over Christmas 2005, and she expressed concerns over the level of discrimination faced by travellers and gypsies after the issue was highlighted in a 2005 Scottish Parliament report. In November 2006, Lamont was appointed Deputy Minister for Justice and oversaw reforms to Scotland's Lower Courts system. a role she retained in the shadow cabinet formed by his successor, Wendy Alexander, in September 2007. Following Alexander's decision to step down as leader of the Labour MSPs in June 2008, and Cathy Jamieson's subsequent resignation as her deputy, Lamont stood against fellow MSP Bill Butler for the position vacated by Jamieson. She was elected as deputy leader in September 2008 with 60.16 per cent of the vote, against 39.82 per cent for Butler. At the same time, Iain Gray was elected to lead the Labour group at Holyrood. In addition to her deputy leadership role, Lamont was appointed Chief of Staff with special responsibility for Equalities. While in that post she gave her support to Scottish Government plans to introduce a Bill outlawing forced marriage, which was announced in September 2010. In February 2011, she criticised Scottish Conservative MSP and Justice Committee Convener, Bill Aitken after the Sunday Herald quoted him making a controversial statement about a rape victim, and later welcomed his subsequent resignation. As Gray's deputy Lamont also represented Labour at First Minister's Questions in his absence. At a session of First Minister's Questions in October 2009, she raised the issue of the Scottish Futures Trust with Deputy First Minister Nicola Sturgeon, asking whether the public body planned to spend any money on improving school infrastructure before the 2011 election.

Басшылық сайлауы

2011 жылдың мамыр айында Шотландия парламенті сайлауында Лейбористердің екінші жеңілісінен кейін, Шотландия Ұлттық партиясы (SNP) өзінің бірінші көпшілік үкіметін құрды. Грей сол жылдың соңында Лейбористік MSP көшбасшысы лауазымынан кету ниетін білдірді. Ламонт 2011 жылдың қыркүйегінде өзін үміткер ретінде тіркеп, 7 қарашада Стирлинг университетінде сайлауалды науқанын бастады. Ол делегаттарға, егер партия қайтадан үкімет құруды қаласа, сайлаушылармен қайтадан байланыс орнату қажеттігін айтты: «Біз тыңдап, үйренуіміз керек, қарапайымдық танытып, адамдардың армандары мен алаңдаулары үшін жақтаушы болуға тырысуымыз керек. Біздің нақты қиындығымыз – Лейбористер жолынан тайып, сенімін жоғалтып, Шотландияны ұмытқандығымызда». Харристің науқаны Лейбористердің «өзін үміткерлер партиясы ретінде қайта құруы керек» деген сенімге негізделді, әйтпесе партия «маңызсыз» болып қалу қаупі бар. Макинтош партияның Орталық белдеудегі дәстүрлі қолдаушыларына тым көп көңіл бөлгенін, ал ауылдық аймақтарға жеткілікті назар бермегенін сезінді. Ламонт өзінің марапаттау сөзінде партия белсенділеріне: «Біз бірлесіп Шотландияның Лейбористер партиясын өзгертеміз және Шотландия халқына қайтадан қызмет ету мүмкіндігіне ие болып, Шотландияны біз білетіндей етеміз» деді. Сол күні депутат Анас Сарвар Ламонт бос қалдырған орынға сайланды. Грей қатыспады, өйткені ол саясаттан демалуды қалаған. Ламонт 2013 жылдың 28 маусымында Лейбористердің алдыңғы қатардағы командасында үлкен өзгерістер жасағанын жариялады. Грей партияның қаржы жөніндегі өкілі ретінде Макинтоштың орнына келді. Макдональд бас қамшы болып тағайындалды, ал оның бұрынғы көлеңкелі Әділет министрі лауазымы Грейм Пирсонға берілді. Бейли Денсаулық сақтаудан Әлеуметтік әділдік және әл-ауқат саласына ауыстырылды. Бояк Жергілікті басқару және жоспарлау бөліміндегі қызметін сақтап қалды. Ламонт қайта құру туралы айта келе: «Соңғы 18 айда біз үлкен жетістіктерге жеттік, бірақ біз алға жылжуымыз керек», - деді. Партияның жеңілістерін сайлаушылармен байланыс орнатудағы сәтсіздікке байланыстыра отырып, ол бағдарламада Лейбористердің Шотландия халқының мүддесін қорғауы және Шотландия Парламентіне көбірек өкілеттік беруі қажеттігін айтты. 2012 жылдың қаңтар айында, SNP үкіметі Шотландияның тәуелсіздігі туралы референдумға дайындық жүргізіп жатқанда, ол Шотландияның Ұлыбританиядағы мәртебесін қорғап сөйледі, ал бірінші министр Сэлмонд елдің одақтас серіктес емес екенін мәлімдеді. Шотландия консерваторлары мен Шотландия либерал-демократтарының көшбасшылары Рут Дэвидсон мен Уилли Ренни, сондай-ақ бірінші вице-премьер Стердженмен бірге Ламонт 2012 жылдың ақпан айында Глазго қалалық кеңесінен Шотландия қорғаныс лигасының қала арқылы шеру өткізуге берген өтінішін қабылдамауды сұраған хатқа қол қойды. Ағылшын қорғаныс лигасының бөлімшесі болған бұл ұйым өтінішін кері тартып алды, орнына «тұрақты» демонстрация өтті. Ламонт партия басшысы ретінде алғашқы конференциялық сөзін 2012 жылдың наурыз айында Шотландия Лейбористер партиясының конференциясында жасап, партияға деген сенімді қалпына келтіру жоспарын ұсынды. Сол айда ол Калман комиссиясының ұсыныстарына сәйкес Шотландияға қосымша өкілеттіктер берген Шотландия заң жобасының қабылдануын құптады. 2012 жылдың мамыр айында ол Шотландия Парламентінің дебатына қатысып, Ұлыбританияның Елизавета II патшайымына құрмет көрсетті. Ламонт: «Бір жұмыста 60 жыл жұмыс істеу – жақсы көрсеткіш. Мен бұл жұмыста алты ай ғанамын, бірақ кейде 60 жылдай сезінемін. Сондықтан біз осы ерекше, өте күшті әйелдің жетістіктерін мойындаймыз», - деді. Ламонт 7 маусым 2012 жылы BBC-дің саяси пікірталас бағдарламасы Question Time-ның қонағы болды.

In the wake of Labour's second defeat at the Scottish Parliament election of May 2011, which saw the Scottish National Party (SNP) form its first majority government, Gray announced his intention to step down as leader of the Labour MSPs later that year. Lamont declared her candidacy for the leadership election in September 2011 and launched her campaign on 7 November at Stirling University. She told delegates that Labour needed to reengage with the electorate if it wanted to govern again: "We must listen and learn, show humility and seek again to talk for and to people's ambitions and concerns. Our real challenge is that we in Labour lost our way, lost our confidence and lost Scotland." Harris's campaign centred on the belief that Labour had to "[re establish] itself as the party of aspiration", or it would risk becoming "an irrelevance". Macintosh felt the party had focused too heavily on its traditional support in the Central Belt while paying less attention to rural communities. In her acceptance speech, Lamont told party activists, "Together we will change the Scottish Labour Party and win the chance to serve the people of Scotland again and make Scotland all that we know it can be." On the same day, MP Anas Sarwar was elected to the position of Deputy that Lamont had vacated. Gray was not included, as he had expressed a wish to take a break from frontline politics. Lamont announced a major shakeup of the Labour frontbench team on 28 June 2013. Gray returned to replace Macintosh as the party's finance spokesman. Macdonald was appointed chief whip, and his previous role as Shadow Justice Minister was given to Graeme Pearson. Baillie was moved from Health to Social Justice and Welfare. Boyack kept her role in Local Government and Planning. Speaking about the reshuffle, Lamont said, "We have made a great deal of progress in the last 18 months but we have to keep moving forward." Attributing the party's losses to its failure to engage with the electorate, she told the programme that Labour needed to speak up for the interests of the Scottish people, and accept more devolved powers for the Scottish Parliament. In January 2012, as the SNP Government prepared for a referendum on Scottish independence, she spoke out in defence of Scotland's position in the United Kingdom after First Minister Salmond claimed that the country was not an equal partner in the union. Along with Ruth Davidson and Willie Rennie, the respective leaders of the Scottish Conservatives and the Scottish Liberal Democrats, and Deputy First Minister Sturgeon, Lamont added her signature to a February 2012 letter urging Glasgow City Council to decline an application by the Scottish Defence League to stage a march through the city. The group, an offshoot of the far right English Defence League, subsequently withdrew their application, and a "static" demonstration was held instead. Lamont gave her first conference speech as party leader at Scottish Labour's conference in March 2012, setting out an agenda for rebuilding confidence in the party. Later the same month she welcomed the passing of the Scotland Bill, which devolved further powers to Scotland in accordance with the recommendations of the Calman Commission, praising it as "an important development of devolution". In May 2012 she participated in the Scottish Parliament debate paying tribute to Queen Elizabeth as the UK celebrated her Diamond Jubilee. Lamont commented, "60 years in the one job is good going – I've been in this one for just six months and some days, I have to say, it feels like 60 years – so we recognise the scale of the achievement of the particular, very strong woman." Lamont was a guest on the 7 June 2012 edition of the BBC's political debate programme Question Time.

Сайлау учаскелерінде

2011 жылдың желтоқсанында Ipsos MORI жүргізген сауалнама Лэмонттың Шотландия Еңбек партиясын басқаруға келген кезде партияның қолдау деңгейі 26% болғанын көрсетті, бұл Шотландия Ұлттық партиясының 51% көрсеткішінен жартысына жуық еді. Сол ұйымның 2012 жылдың маусымындағы сауалнамасы Еңбек партиясының жағдайының жақсарғанын көрсетті – 32% қарсы Ұлттық партияның 45%. Сол сауалнама Лэмонттың жеке қолдау деңгейін 9%, ал Салмондтің 13% көрсеткенін анықтады. Ipsos MORI 2013 жылдың қыркүйегінде STV тапсырысымен жүргізген сауалнамада респонденттердің 37% Еңбек партиясының жұмысына қанағаттанған, ал Ұлттық партия үшін бұл көрсеткіш 41% болды. Бұл сауалнама Лэмонттың жеке қолдау деңгейін +6%, Салмондтің +8% көрсеткенін көрсетті. 2013 жылдың желтоқсанында STV үшін Ipsos MORI жүргізген тағы бір сауалнамада Еңбек партиясы 34% көрсетті, ал Ұлттық партия – 36%. Лэмонт жеке қолдау деңгейі бойынша Салмондты басып өтті, оның көрсеткіші +9%, ал премьер-министрдің +7% болды. 2013 жылдың желтоқсанында TNS BMRB жүргізген Шотландия тәуелсіздігі мәселесі бойынша сауалнама Лэмонттың әйелдер арасында 6%, ал ерлер арасында 8% қолдауға ие екенін көрсетті, бұл Салмонд үшін тиісінше 22% және 30% құрады. Сауалнамаға қатысушылардың 41% оның Шотландия Еңбек партиясының басшысы екенін білмейтін, ал 16-34 жас аралығындағылардың арасында бұл көрсеткіш 62% жетті.

Жергілікті сайлау және қосымша сайлау

Ламонт 2012 жылғы 17 сәуірде Эдинбургте Лейборист партиясының 2012 жылғы жергілікті сайлау науқанын бастады, оның барысында жұмыс орындарын құру және оқу мүмкіндіктерін ұсыну, сондай-ақ білім беру және балаларға күтім жасау салаларын жақсарту жөніндегі саясаттары жарияланды. SNP үкіметі Ұлыбритания үкіметі жүргізген бюджеттік кесімдердің 89 пайызын өз мойнына алғанын айтқан ол, ұлтшылдарды Глазго Рейнджерс футбол клубының қаржылық құлдырауына қатысы үшін сынға ұшыраған бизнесменмен салыстырып, «SNP-ны кеңеске тағайындау – Крейг Уайтты салық есептемеңізге жауапкер етумен тең» деді. Лейборист партиясы үшін маңызды міндеттердің бірі – SNP-дан күшті қарсылыққа тап болған Глазго қалалық кеңесін бақылауда ұстап тұру болды. 2013 жылғы Данфермлиндегі қосымша сайлау SNP өкілі Билл Уокердің бірнеше рет отбасылық зорлық-зомбылық жасады деген айыптамалардан кейін отставкаға шығуына байланысты болды. Дауыс беру күні қарсаңында The Daily Telegraph газетінің Алан Кокрейн бұл сайлауды Лейборист партиясы үшін жеңіліске ұшырамайтын сайлау деп сипаттады, себебі «[Ламонттың] жеке беделі үшін оның үміткері міндетті түрде жеңіске жетуі керек». Алайда Кертис, егер осы нәтиже Шотландия бойынша қайталанса, SNP келесі сайлауда да көпшілік партия болады деді. Лейборист партиясы басқа қосымша сайлауларда да қолдауын арттырды. 2013 жылғы маусымда өткен Абердин Донсайдтағы қосымша сайлау SNP өкілі Брайан Адамның қайтысынан кейін өтті, нәтижесінде Лейборист партиясы SNP-нің көпшілігін 7789-дан 2025-ке дейін азайтты. 2014 жылғы Кауденбиттегі қосымша сайлау Лейборист партиясының депутаты Хелен Идидің қайтысынан кейін өтті. Науқан білім беру, жұмыспен қамту және қарттарға күтім көрсету сияқты мәселелер төңірегінде жүргізілді, нәтижесінде Лейборист партиясы дауыс беру үлесін арттырып, SNP-ден 11,25 пайыз және 5488 дауыс көп алды.

Шотландияның тәуелсіздігі және күшті децентрализация

Лэмонт 2014 жылы Шотландияның тәуелсіздігі туралы референдум жарияланғаннан кейін Шотландияны Ұлыбритания құрамында ұстау мақсатымен құрылған, түрлі партиялық саяси қозғалыс Better Together кампаниясының белгілі бір тұлғасы болды. Ол Шотландияның тәуелсіздігіне қарсы күресті, 2013 жылы Ұлыбританияның Лейбористік партиясының Брайтон қаласындағы конференциясында сөз сөйлеп, Шотландия мен Ұлыбританияның қалған бөлігі арасындағы араздық сезімін қоздырды деп айыптады және ұлтшылдықты "көптеген елдерге зиян келтірген және көптеген қасіреттерге себеп болған вирус" деп сипаттады. Лэмонт Шотландия Парламентіне кеңейтілген өкілеттік беруді жақтайды және осы мақсатқа қалай қол жеткізуге болатынын зерттеу үшін комиссия құрды.

2014 жылғы референдум және "Бірге жақсы" науқаны

2011 жылдың желтоқсанында Еңбек партиясының жетекшісі лауазымына кіріскеннен кейін, Лэмонт бірінші министр Салмондты референдумға күн белгілеуге шақырды. Ол өзінің көшбасшылықты қабылдау сөзінде референдумның мерзіміндегі белгісіздік Шотландияға теріс әсер ететінін айтты. Шотландия үкіметі референдум сұрағын 2012 жылдың 25 қаңтарында бекітті және 2013 жылдың 21 наурызында референдум 2014 жылдың 18 қыркүйегінде өтетінін жариялады. Ламонт Шотландияның 2012 жылғы жылдық конференциясында өзінің партиясының тәуелсіздікке қарсы "ұжымдық басшылық" принципін ұстануын қалады. Ол бұл стратегияның Шотландияны Ұлыбритания құрамында ұстау үшін партияаралық қозғалысқа айналуы мүмкін деп есептеді. Бірнеше аптадан кейін Шотландия консервативтік партиясының конференциясында партия жетекшісі Рут Дэвидсон Ламонт пен оның қарсыластарын бірлесіп жұмыс істеуге шақырды. "Жақсы бірге" науқаны 2012 жылдың 25 маусымында Эдинбургтің Нейпир университетінде, Ламонт пен басқа да жоғары лауазымды шотланд саясаткерлерінің қатысуымен, бұрынғы қаржы министрі Алистер Дарлинг бастауымен іске қосылды. Шотландия үкіметі 2013 жылдың 26 қарашасында тәуелсіз Шотландияның болашағын көрсететін ақ қағаз жариялады. Ламонт оны "670 беттік дәлелсіздік пен белгісіздік" деп бағалады. 2014 жылдың 28 қаңтарында Ұлыбританияның Лейбористік партиясының көшбасшысы Эд Милибэндтің көлеңкелік кабинетіне сөз сөйлеген Лэмонт, егер Лейбористер 2015 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда жеңіске жете алмайды деп шотландтар санаса, тәуелсіздік үшін дауыс беруі мүмкін екенін ескертті. Саясат зерттеулері референдумға жақындаған сайын "Иә" жақтастарына қолдау артып келе жатқанын көрсетті. 2014 жылдың 8 қыркүйегінде Гордон Браун "Жоқ" дауысы жағдайында Холирудқа берілетін кеңейтілген өкілеттіктер туралы жоспарларды ұсынды. Ламонт келесі күні Рут Дэвидсон мен Уилли Ренниге қосылып, бұл ұсыныстарды қолдады, бірақ Салмонд оларды "бұрынғы уәделерді қайта қарау, қайта жинақтау және қайта кестелеу" деп сипаттады. Премьер-министр Дэвид Кэмерон мен оппозиция жетекшісі Эд Милибэнд "Премьер-министрдің сұрақтарына" қатысудан бас тартып, Шотландияға "Жоқ" дауысын қолдау үшін науқан жүргізуге кетті. 18 қыркүйекте Шотландия тәуелсіздікті 2,001,926-ға 1,617,989 дауыспен қабылдамады. Салмонд 19 қыркүйекте референдум нәтижесі расталғаннан кейін көп ұзамай бірінші министр және SNP жетекшісі лауазымынан кету ниетін жариялады. Ламонт оған "Шотландия саяси тарихындағы ұлы тұлға" деп құрмет көрсетті.

After taking office as Labour leader in December 2011, Lamont urged First Minister Salmond to set a date for the referendum, arguing in her leadership acceptance speech that uncertainty over the referendum's timeline was having a negative impact on Scotland. The Scottish Government confirmed the referendum question on 25 January 2012, and announced on 21 March 2013 that the referendum would be held on 18 September 2014. Lamont told Scottish Labour's 2012 annual conference she wanted her party's campaign to be one of "collective leadership" against independence, a strategy which she envisaged would become a cross party movement arguing the case for keeping Scotland in the UK. At the Scottish Conservative Party conference a few weeks later, party leader Ruth Davidson called for Lamont and her opponents to work together. The Better Together Campaign, fronted by former Chancellor of the Exchequer Alistair Darling, was launched at an event attended by Lamont and other senior Scottish political figures at Edinburgh's Napier University on 25 June 2012. The Scottish Government published Scotland's Future, a white paper setting out its vision for an independent Scotland, on 26 November 2013. Lamont dismissed it as "670 pages of assertion and uncertainty". Addressing the Shadow Cabinet of UK Labour leader Ed Miliband on 28 January 2014, Lamont warned that Scots could vote for independence if they believed Labour was unlikely to win the 2015 UK general election. Opinion polls showed an increase in support for the Yes campaign as the referendum approached. On 8 September 2014, Gordon Brown set out plans for greater devolved powers for Holyrood in the event of a No vote. Lamont joined Ruth Davidson and Willie Rennie in giving her backing to the proposals the following day, but Salmond dismissed them as "a retreading, a repackaging, a re timetabling" of previous promises. Prime Minister David Cameron and Opposition leader Ed Miliband cancelled their appearance at Prime Minister's Questions to travel to Scotland to campaign for a No vote. On 18 September, Scotland voted to reject independence with a majority of 2,001,926 to 1,617,989. Salmond announced his intention to resign as First Minister and SNP leader on 19 September, shortly after the result of the referendum was confirmed. Lamont paid tribute to him, describing him as "an immense figure in Scottish political history".

Еңбек комитетінің өкілеттіктерді беру мәселелері жөніндегі комиссиясы

2012 жылдың наурызында Шотландияның Еңбек партиясының конференциясында Ламонт Шотландия Парламентінің толыққанды өкілеттік алу мүмкіндігін зерттеу үшін комиссия құру ниетін жариялады. Бірақ партия мүшелері оған қарсы шығып, бұл жоспарлар Барнетт формуласына қауіп төндіруі мүмкін екенін ескертті. Барнетт формуласы бойынша Шотландия Ұлыбритания үкіметінің шығындарынан жылына орташа есеппен бір адамға 1600 фунт стерлингтен астам сома алады, бұл Ұлыбританияның қалған бөлігінен жоғары. Ғай Лодж пен Алан Тренч (Институттық саясатты зерттеу) бұл мәлімдемені «өте адал емес» деп атады, себебі табыс салығы Ұлыбритания үкіметі жинаған салықтың барлығының 23% ғана құрайды. Комиссияның соңғы баяндамасы – «Мақсатқа бағытталған өкілеттіктер» 2014 жылдың 18 наурызында жарияланды. Онда Шотландия референдумда «жоқ» деп дауыс берсе және 2015 жылы Еңбек партиясы сайланса, іске асырылатын ұсыныстар баяндалды. Ұсыныстарға Шотландия Парламентіне жылдық кірісінің 40% дейін жинауға мүмкіндік беру және оған Ұлыбританияның қалған бөлігінен өзгеше табыс салығы ставкаларында өзгерістер жасау құқығы берілді. Комиссия сондай-ақ, кейбір басқа салық салаларында жауапкершілікті беруді ұсынды, мысалы, тұрғын үй жәрдемақысын төлеу және Шотландияда сарай салығын енгізу мүмкіндігі. Алайда, мемлекеттік зейнетақы, Ұлттық сақтандыру және Солтүстік теңіз мұнайына тарифтер сияқты басқа қаржылық мәселелерді қабылдамауға шешім қабылданды. Ламонт бұл ұсыныстарды «фискалдық жауапкершілік пен тәуекелге қарсы қорғану арасындағы дұрыс тепе-теңдік» деп сипаттады. Devo Plus көппартиялық ойлау орталығының төрағасы Бен Томсон бұл жоспарлардың «қазіргі жүйемен ұсақ-түйек ойнау» екенін айтты және бұл SNP-ге «одақтас партиялар нақты өкілеттік беруге мүдделі емес» дегенді айтуға мүмкіндік береді. Премьер-министрдің орынбасары Стерджен өкілеттіктердің арту перспективасын құптады, бірақ Шотландия үшін кеңірек өкілеттіктерді қамтамасыз етудің жалғыз жолы тәуелсіздікке дауыс беру екенін айтты, себебі «жоқ» деп дауыс берілген жағдайда жаңа өкілеттіктер берілетініне ешқандай кепілдік жоқ».

Тегін мемлекеттік қызметтер туралы пікірталас

2012 жылдың қыркүйегінде Ламонт Шотландияның барлық азаматтарға арналған әлеуметтік жәрдемақы саясатын қайта қарауды жариялады, бұл болашақ Лейборист үкіметінің Шотландияға билік берілгеннен бері енгізілген көптеген тегін қызметтерді кері қайтаратынын көрсетті. Ол Эдинбургте партия делегаттарына арналған сөзінде осы қайта қарауды басталды. Ламонт Шотландияда дәрі-дәрмек пен оқу ақысы сияқты қызметтерге, табысына қарамастан, барлығының қол жеткізе алатындығына күмән келтірді және жағдайдың тұрақсыз екенін айтты: «Менің ойымша, біздің ресурстарымыз ең мұқтаж адамдарға жұмсалуы керек». The Independent газетінің Оуэн Джонс бұл «SNP-ді оң жақтан оқшаулауға бағытталған түсініксіз саяси стратегия» екенін айтты. Ламонт 2012 жылдың 17 желтоқсанында Глазгода Лейборист партиясының жетекшісі ретінде сайлануының бірінші жылдығын атап өту үшін жасаған сөзінде қайтадан барлық деңгейдегі білім беру ақысы мәселесіне оралды. Ол егер Лейбористтер кезекті Шотландия парламенті сайлауында жеңіске жетсе, SNP үкіметі жойған «Бітірушілер жәрдемақы» (Graduate Endowment) жүйесін қайта жаңартуға болатынын ұсынды. Зейнеткер университет директоры Иан Грант оның пікірін «батыл» деп бағалады, бірақ Шотландия Ұлттық студенттер одағының мүшесі Джейми Кинлочан студенттердің несиелер мен басқа да шығындарға қосымша қаржылық жүктемелерден көңілі тоюы мүмкін екеніне алаңдаушылық білдірді. 2014 жылдың қаңтар айында Ламонт пен Шотландиялық Лейбористтер партиясы бастауыш сыныптардың алғашқы үш жылында оқушыларға тегін мектеп тамағын енгізу және мектепке дейінгі балаларға бала күтімі ұсынуды көздейтін SNP ұсынысына қарсы дауыс бергені үшін сынға ұшырады. Бұл ұсыныс кейін 67–46 дауыспен қабылданды. The Daily Telegraph газетінде Кокрейн бұл стратегия SNP-ге Лейбористтер тегін мектеп тамағына қарсы екенін мәлімдеуге мүмкіндік берді, өйткені олар «Ламонт ханым мен оның басқарушылары бір шақырымнан көріп білуі керек болған алаяқтық әрекетке назар аударған жоқ».

In September 2012, Lamont announced a policy review of Scotland's universal benefits, signalling that a future Labour administration would reverse many of the free services introduced since power was devolved to Scotland. Launching the review at an address to party delegates in Edinburgh, she questioned whether services such as prescriptions and tuition feeswhich are free in Scotlandshould continue to be available to all, regardless of income, and suggested the situation was unsustainable: "I believe our resources must go to those in greatest need Salmond's most cynical trick was to make people believe that more was free, when the poorest are paying for the tax breaks for the rich Scotland cannot be the only something for nothing country in the world." Owen Jones of The Independent suggested it was "a baffling political strategy to outflank the SNP from the right". Lamont returned to the issue of universal tuition fees again in a speech in Glasgow on 17 December 2012 to mark the first anniversary of her election as Labour leader. She suggested that the Graduate Endowment, a system abolished by the SNP Government, could be reinstated if Labour were re elected at the next Scottish parliamentary election. Ian Grant, a retired college principal, welcomed her comments as "courageous", but Jamie Kinlochan, a member of the National Union of Students Scotland expressed concerns that students would be discouraged by extra financial costs on top of loans and other expenses. In January 2014, Lamont and Scottish Labour faced criticism after the party voted against an SNP motion that included the introduction of free school meals for pupils in their first three years of primary education, and a commitment to childcare for pre school children. The motion was later passed by a majority of 67–46. In The Daily Telegraph, Cochrane wrote that the strategy had allowed the SNP to claim Labour opposed the principle of free school meals because they "fell for a bit of skulduggery that Ms Lamont and her business managers should have seen coming a mile off".

Фолкирк кандидатты таңдау кезегі мен Грангемут даусы

2013 жылы Еңбек партиясы мен Шотландия полициясы, Unite кәсіподағының лауазымды тұлғалары өз мүшелерін Еңбек партиясына тіркеу арқылы, партиядан Фолкирк сайлау округіне қалаған үміткерін сайлауға тырысқан деген шағымдар бойынша жеке-жеке тергеу бастады. Кейіннен кәсіподақ өкілдерінен ешқандай кінә табылған жоқ. Бірақ, алдында қайтарылып алынған деп есептелген маңызды дәлелдердің іріктелмегені анықталды, соның салдарынан бірнеше Фолкирк кеңесінің мүшелері Милибандты партияның ішкі тергеуінің толық мәліметтерін жариялауға немесе қайта тергеу жүргізуге шақырды. Сол күні Еңбек партиясы тергеуді жаңадан ашпайтынын мәлімдеді. Милибанд кейіннен жаңа тергеудің қажеті жоқ екенін айтты. 8 желтоқсанда бұрынғы MSP Карен Уайтфилд осы мәселе бойынша үміткер ретінде таңдалды. Еңбек партиясының тергеу есебі 2014 жылдың ақпан айында бұқаралық ақпарат құралдарына тікелей жеткізілді, онда Unite сайлау процесін манипуляциялауға тырысқаны "күмәндан тыс" екені айтылды. 2013 жылдың қазан айында Лэмонт Грангемут мұнай өңдеу зауытындағы еңбек дауына реакциясы үшін сынға ұшырады. Ineos компаниясы, зауытты басқаратын компания, мұнай өңдеу зауытының қаржылық шығынға ұшырағанын мәлімдеді және қызметкерлердің нашар жұмыс жағдайларын қабылдауын талап ететін, соның ішінде жұмыс ережелерінің өзгеруі және зейнетақы төлемдерінің азаюын қамтитын, жаңа жоспар ұсынды; бірақ қызметкерлер бұған келіспеді. Компания зауытты уақытша тоқтатты және талаптар орындалмаса, жабылуы мүмкін екенін ескертті. Ineos төрағасы Калум Маклин, дау кезінде Лэмонттың кәсіподақтарды қолдауын "өте жауапсыз" деп сипаттады, ал Салмонд ол келіспеушілік кезінде үнсіз болғанын мәлімдеді.

Отставка

Шотландия тәуелсіздікке қарсы 10% дауыс берді, бірақ референдумда Глазго мен Солтүстік Ланаркшир сияқты дәстүрлі Лейборист бекіністерінде "Иә" дауысы басым болды, бұл Ламонттың партия басшысы ретіндегі болашағы туралы БАҚ-та кең пікірталас тудырды. "The Herald" газеті партия делегаттары Мерфиді ықтимал мұрагер деп қарастыра бастағанын хабарлады. Ламонт 2014 жылдың 25 қыркүйегінде өткен Бірінші министрдің сұрақтар сессиясында, референдумнан кейінгі кезеңнің алғашқы отырысында, көшбасшылыққа қарсы күрес туралы қауесеттерді жоққа шығаруға тырысты. "Бірінші министр кеткеннен кейін де мен Шотландия халқының мүддесін қорғайтын боламын". Оның жағдайы белгісіз қалды. Алан Кокрейн Шотландиядағы көптеген Лейборист депутаттары 2015 жылғы жалпы сайлауда көшбасшылық алмасса егер орындарын жоғалтудан қорқатынын жазды. Одан кейін Генри МакЛиш Лейбористердің "SNP-ге қажетсіз жер бергенін" айтты, себебі олардың қолдаушылары енді партияның не үшін күресіп жатқанын түсінбейді. Ламонттың Лейборист партиясының жетекшісі лауазымынан кетуі туралы ақпарат құралдары 2014 жылдың 24 қазанында, Daily Record газетіне берген сұхбатында, ол дереу қызметтен кету ниетін жариялағаннан кейін тарады. Ол газетке Вестминстердегі Лейборист басшылығы Шотландиядағы партияны реформалауға жасаған әрекеттерін кедергілегенін және шотландтық Лейбористтерді "Лондонның филиалы" сияқты қарағанын айтты. Ламонттың Шотландиялық Лейборист партиясының төрағасы Джейми Глэкинге жолдаған отставка хатында, ол "партияның жоғары лауазымды мүшелерінің" өзінің рөлін күмәндандырғанын айыптап, Шотландиялық Лейбористтерге алға қарай қадам жасаудың ең дұрыс жолын талқылауға мүмкіндік беру үшін өзін "теңдеуден шығарып отырғанын" мәлімдеді. Анас Сарвар Лейборист партиясының уақытша жетекшісі болды. 26 қазанда партияның атқару комитетінің отырысынан кейін ол үш деңгейлі сайлау коллегиясын пайдаланатын көшбасшылық сайлаудың егжей-тегжейін, және 13 желтоқсанда жаңа көшбасшының тағайындалуымен аяқталады деп хабарлады. Мерфи, Бояк және Нил Финдлей бәсекеге түсті, нәтижесінде Мерфи Ламонттың орнына сайланды. Ламонт сайлауда Мерфиге дауыс бермеді, керісінше оның қарсыластарын қолдады. Милибанд Ламонттың көшбасшылықтан бас тарту ниетін білдіргеннен кейін оған құрмет көрсетіп, ол "Шотландиялық Лейборист партиясын нығайлы басқарғанын" айтты. МакЛиш пен МакКоннелл екеуі де Ламонттың бірнеше апталық болжамдардан кейін күтпеген кетуі Милибандтың басшылығына әсер етуі мүмкін екенін атап өтті. МакЛиштің сөзіне қарағанда, егер Лейбористер 2015 жылы Шотландиядан аз депутаттар сайласа, Милибандтың премьер-министр болу мүмкіндігіне нұқсан келтіруі мүмкін, бұл ол "тарихи, эпикалық масштабтағы" проблема деп сипаттады. Иан Дэвидсон Мерфидің қолдаушылары, ол кейіннен Ламонтты алмастыруға үміткер екенін жариялады, оған қарсы үгіт жүргізгенін мәлімдеді. Ол сондай-ақ партияның оң жағындағылар оның басшы болып сайлануына наразылық білдіріп, оны "кішкентай қыз" сияқты қарағанын және назарда ұстамағанын айтты.

Scotland voted by a 10% margin against independence, but the referendum returned "Yes" votes in some traditional Labour strongholds, particularly Glasgow and North Lanarkshire, prompting media speculation about Lamont's future as the party's leader. while The Herald reported that party delegates concerned about the results had started to view Murphy as a possible successor. Lamont had attempted to quash rumours of a leadership challenge at the 25 September 2014 session of First Minister's Questions, the first of the post referendum era. "When the First Minister is long gone I will still be doing my job on behalf of the people of Scotland." Her position remained uncertain. Alan Cochrane wrote that many Labour MPs in Scotland feared losing their seats at the 2015 general election without a change of leadership. Shortly afterwards, his predecessor, Henry McLeish suggested Labour had ceded "enormous ground to the SNP unnecessarily" because its supporters no longer understood "what the party stands for". Lamont's resignation as Labour leader was reported by media outlets on the evening of 24 October 2014, following the publication of an interview with the Daily Record in which she announced her intention to step down with immediate effect. She told the newspaper that she was resigning because Labour's Westminster leadership had undermined her attempts to reform the party in Scotland, and treated Scottish Labour "like a branch office of London." In her letter of resignation, submitted to Scottish Labour Party Chairman Jamie Glackin, Lamont accused "senior members of the party" of questioning her role and said that she was taking herself "out of the equation" to allow Scottish Labour to have a discussion about the best way forward. Anas Sarwar became Labour's acting leader. On 26 October, following a meeting of the party's executive committee, he outlined the details of a leadership election, which would be held using the three tier electoral college, and conclude with the announcement of a new leader on 13 December. Murphy, Boyack and Neil Findlay stood in the subsequent contest, with Murphy elected as Lamont's successor. Lamont did not vote for Murphy in the election, but instead chose to back his rivals. Miliband paid tribute to Lamont shortly after she announced that she intended to relinquish the leadership role, saying she had "led the Scottish Labour Party with determination". McLeish and McConnell both indicated that Lamont's sudden departure following weeks of speculation could have implications for Miliband's leadership. McLeish said that Miliband's chance of becoming Prime Minister could be affected if Labour returned fewer Scottish MPs in 2015, something he called a problem of "historic, epic proportions", Ed Balls, the Shadow Chancellor, rejected Lamont's claims about UK Labour's treatment of its Scottish counterpart. Ian Davidson claimed that supporters of Murphy, who subsequently announced his intention to stand in the leadership contest to succeed Lamont, had conducted a whispering campaign against her. He further suggested that those on the right of the party had resented her election as leader and ignored her, treating her as a "wee lassie".

Басшылық лауазымы

Еңбек партиясы 2015 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда да, 2016 жылғы Шотландия парламенті сайлауында да маңызды шығындарға ұшырады. Глазгода, партия дәстүрлі түрде күшті қолдауға ие болған жерде, екі сайлаудың нәтижесінде де Еңбек партиясының барлық сайлау округтері Шотландия Ұлттық партиясы (SNP) тарапынан ұтылып қалды. 2016 жылы консерваторлар Холирудтағы екінші ірі партия ретінде Еңбек партиясын басып озды. Ламонт Глазго Полок округіндегі өкілдігін SNP-нің Хумза Юсуфқа 6,484 дауыспен жоғалтты, бірақ ол Глазго аймақтық тізімі бойынша сайланған төрт Еңбек партиясы үміткерінің бірі болды, оған Сарвар, Джеймс Келли және Паулин МакНилл қосылды. Нәтижелерге жауап ретінде Ламонт Еңбек партиясы осы нәтижелердің себептерін түсінуі керек екенін айтты және 2014 жылғы референдумның жартылай себеп болуі мүмкін екенін ұсынды. "Менің ойымша, мұның бір бөлігі әлі де референдумға байланысты, адамдардың санасындағы "Иә"/"Жоқ" бөлінісі салық саясатынан, мемлекеттік қызметтерге инвестициялаудан және төмен салық экономикасынан гөрі маңыздырақ." 2016 жылдың қарашасында Ламонт Парламент реформасы жөніндегі комиссия мүшесі болып тағайындалды, Шотландия Еңбек партиясын ұсыну үшін тағайындалды. 2018 жылдың мамырында Ламонт Глазго Оңтүстік Ұлыбритания парламенті округіне Шотландия Еңбек партиясының болашақ парламенттік үміткері (ППУ) ретінде таңдалды. 2017 жылғы жалпы сайлауда бұл округ SNP-нің Стюарт Макдональдпен 2,027 дауыспен ұсталған еді. Ол 2019 жылдың желтоқсанында өткен кезектен тыс жалпы сайлауда орынға үміткер болды, бірақ Макдональдтан жеңілді, оның көпшілігі Еңбек партиясынан 9,005 дауысқа дейін өсті. Ламонт 2021 жылғы Шотландия Еңбек партиясының басшылығына сайлауда Анас Сарварды ұсынды. 2022 жылы Ламонт Шотландиядағы жыныстық зорлық-зомбылықтан зардап шеккен әйелдерге жеке қолдау көрсету қызметі – Бейраның орнының директорлар кеңесінің негіздеуші мүшесі болып тағайындалды.

Саясат және көзқарастар

SNP саясаткерлері оны мемлекеттік қызметтерге қатысты "Блерист" ұстанымы үшін сынға алғанымен, The Guardian газетінен Питер Хетрингтон Ламонтты "ескі [Еңбек] партиясының құндылықтарына бекінген, әділдікке берілген" деп сипаттады. "Мен өскен кезімде жеріміздің сұлулығын көрдім, сонымен қатар қоғамның жылуын да, осы жерде көрінеуге тырысқандағы қаталдық пен бейшаралықты да сезіндім. Мен махаббатқа толы отбасында өстім, бірақ анам әрдайым біз жеген тамақ, киген киім, тұрған жеріміз – барлығы әкемнің теңізде тапқан еңбегінің нәтижесі екенін еске салып отыратын. Мен оған құрмет етемін". Ламонт 2014 жылы Шотландияны одақта қалуға көндірген Better Together науқанында маңызды рөл атқарды. 2013 жылы Еңбек партиясының конференциясында сөйлеген сөзінде ол: "Жеке тұлға саясаты – әділдік саясаты емес. Әйелдердің дауысы үшін шотландтар, ағылшындар, уэльстер немесе ирландтар емес, әділдікке сенген ерлер мен әйелдер күресті. Менің сенімімше, Шотландия Адриан қабырғасының артына жасырынуға тым үлкен ел, және осы аралдардағы барлық әділетсіздікпен күресуде, сондай-ақ әлемдегі достарымыз бен көршілерімізбен серіктестікте өз үлесін қоспауға болмайды". Ламонт мансабының барысында теңдік, әйелдерге қарсы зорлық-зомбылық сияқты мәселелерді көтеріп, үгіт жүргізді. Шотландия Парламентінің сайтындағы оның профилінде оның саяси мүдделері кедейлікті жеңуге, әйелдердің құқықтары мен мүгедектік мәселелеріне бағытталғаны көрсетілген. Бірінші министрдің сауалдарында ол жиі жұртшылықтың жеке басынан өткен оқиғаларын айтатын, олардың Парламентке шынайы өмірдің бір бөлігін әкелетініне сенетін. 2014 жылғы 4 ақпанда Неке және азаматтық серіктестік туралы заң жобасын қолдады. Гейл тілінде сөйлейтін адам ретінде, ол тілге қолдау көрсетудің маңыздылығына сенетінін айтты, себебі ол Шотландия үшін экономикалық пайда әкеледі деп санайды. Ламонт 2011 жылғы Шотландия Парламенті сайлауында Еңбек партиясының жеңіліске ұшырағанын, себебі партия бағытын жоғалтқанын айтты. 2012 жылғы ақпанда Times Educational Supplement газетіне берген сұхбатында: "Біз 2010 жылғы (жалпы) сайлауды дұрыс түсінбедік, Шотландия Еңбек партиясының жері екенін растады деп ойладық – бұл, мүмкін, Шотландия консерваторларға қарсы екенін растады. Сенімді қалпына келтіру және саясатқа бізді әкелген құндылықтарымызға деген сенімділікті арттыру мәселесі бар". 2013 жылғы қыркүйекте Scotland on Sunday газетімен сұхбаттасуда Ламонт жергілікті салық реформасының бір бөлігі ретінде жер салығын енгізуді қолдады, SNP енгізген кеңес салығын тоқтату нәтижесінде қаржы тапшылығы туындағанын айтты. 2014 жылғы Шотландия Кәсіподақтар Конгресінің жылдық конференциясында Ламонт Жұмысшылар Хартиясын құру жоспарларын жариялады, осы мақсатқа жету үшін SNP үкіметімен жұмыс істейтінін мәлімдеді. Ламонт – Еңбек әйелдерінің декларациясына қол қойған, бірақ оның құрамына кірмейді. Кейбір Еңбек партиясы мүшелері трансфобиялық деп сынға алған декларация, гендерлік тану туралы заңды реформалауға қарсы, ол трансгендерлерге қолданыстағы Гендерлік тану комиссиясы жүйесінің орнына заңды мәлімдеме негізінде Гендерлік тану куәлігін алуға мүмкіндік береді. Шотландия Парламентіндегі Еңбек әйелдері тобы, оның мүшесі Ламонт, Шотландия үкіметінің жеккөрушілік қылмысына қатысты заңына трансгендерлерді қорғауды енгізуге қарсы шығып, былай деді: "Киім ауыстыру ең жақсы жағдайда сән мәлімдемесі, ал ең нашар жағдайда – әйелдердің киімдерін, әсіресе ішкі киімдерін киюге құмар еркектің фетиші. Біз оны заңмен қорғау қажет емес деп санаймыз".

Although she has been criticised by SNP politicians for taking a "Blairite" stance on public services, The Guardians Peter Hetherington has described Lamont as "rooted to older [Labour] party values, with a deep commitment to fairness". "I saw in my upbringing the beauty of our land and felt both the warmth of community and the harshness and brutality at times of trying to make a living here. I had the privilege to grow up in a family of love, but one where my mother always reminded me that what we ate, what we wore, where we lived, was all the product of the sweat of my father's brow earned at sea. And I respected that." Lamont played a prominent role in the Better Together campaign that successfully persuaded Scots to vote to keep the Union in 2014. Speaking to the Labour party conference in 2013, she said: "The politics of identity is not the politics of justice. It wasn’t Scots, or the English or the Welsh or the Irish who fought for women’s votes, it was women and men who believed in justice And I believe that Scotland is too big a country to hide behind Hadrian’s Wall and not play our part in fighting injustice in all its forms throughout these islands, and through partnership with our friends and neighbours across the world." Throughout her career, Lamont has campaigned on issues such as equality and violence against women. Her profile on the Scottish Parliament website lists her political interests as being focussed on tackling poverty, women's rights and disability issues. At First Minister's Questions, she often highlighted personal stories of members of the public, believing them to bring an element of real life into the Parliament. and voted in favour of the Marriage and Civil Partnership Bill on 4 February 2014. As someone with a Gaelic background, she has spoken of her belief in the importance of providing support for the language, feeling it has an economic benefit for Scotland. Lamont has said that Labour lost the 2011 Scottish Parliament election because the party lost its direction, In February 2012, she told the Times Educational Supplement, "We misread the 2010 (general) election, thinking it was confirmation that Scotland was a Labour country – it was probably confirmation that Scotland was still anti Tory. There's an issue about rebuilding trust, and our confidence in the values that brought us into politics." In an interview with Scotland on Sunday in September 2013, Lamont signalled her support for the creation of a land tax as part of reforms to local taxation, suggesting that the council tax freeze introduced by the SNP had resulted in a funding shortfall. At the 2014 Scottish Trades Union Congress annual conference, Lamont outlined plans to establish a Workers' Charter, saying she would work with the SNP government to achieve this. Lamont is a signatory of the Labour Women’s Declaration, which originated amongst Labour members but is not affiliated with it. The declaration, which has been criticised as transphobic by some Labour members, opposes reform of the Gender Recognition Act which would allow transgender people to obtain a Gender Recognition Certificate on the basis of a statutory declaration, rather than the existing Gender Recognition Panel system. In the Scottish Parliament, the Labour Women’s Group, of which Lamont is a member, opposes protections for trans people being included in the Scottish Government’s Hate Crime bill, saying: "Cross dressing is at best a fashion statement, and at worst the public enactment of a male fetish to wear women’s clothing, particularly lingerie. We do not think it should be protected in law."

Медиа сурет

2011 жылдың 22 желтоқсанында өткен Бірінші министрдің сұрақтарының алғашқы сессиясынан кейін BBC-дің Брайан Тейлор Лэмонттың өнерін "сенімді, тікелей және маңызды" деп бағалады. "The Guardian" газетінің Питер Хетрингтон Холирудтағы аты-жөні аталмаған саяси сарапшының: "Ол [Сальмондтың] қабағына дейін жетеді, бұрынғы ешкім сондай әсер етпеген" деген сөздерін келтіреді. Оның БАҚ-тағы сұхбаттары ұқыпсыздығы үшін сынға ұшырады. 2012 жылдың қыркүйегінде "The Guardian" журналының Ричард Сеймур STV тілшісі Бернард Понсонбиге берген сұхбатында Лейбористік партияның мемлекеттік қызмет саясатын қарау туралы хабарлағаннан кейін ол "сөздерін шатастырғанын" айтты. 2013 жылғы желтоқсанда TNS BMRB жүргізген сауалнама Лэмонттың халық арасындағы танымалдығының төмен екенін көрсетті, соның салдарынан "Herald" газетінің авторы Элисон Роуат оны "тәуелсіздік талқылауындағы көрінбейтін әйел" деп атап, оның беделін арттыру қажеттігін айтты. Импрессионист Джонатан Уотсон 2013 жылы BBC Scotland-тың жылдық Хогманэй комедиялық шоуында Лэмонтты пародиялап көрсетті, онда ол Сальмондпен Шотландияның тәуелсіздігі тақырыбында пікір таластыратын көрініс ойнады.

Марапаттар

Ламонттың барлық адамдарға тегін мемлекеттік қызметтердің қолжетімділігі мәселесінде қалыпты жағдайға қарсы шығу шешімі оған 2012 жылғы Herald Шотландия саясаткерінің жыл сайынғы марапатында «Жылдың саяси ықпалы» сыйлығын әкелді. Ол сол шарада «Жылдың саясаткері» номинациясына да ұсынылды, бірақ бірінші вице-премьер Стерджен жеңіске жетті. 2013 жылғы марапатта Ламонт премьер-министрдің сағаттарында Салмондпен болған апталық пікір алмасуы үшін «Жылдың Дональд Дьюар дебатшысы» сыйлығын жеңіп алды.

Жеке өмір

Ламонт Арчи Грэмге үйленген, ол Глазго қалалық кеңесінің Лангсайд округінен еңбекші партиясының кеңесшісі. Оның жүрегі туған інісі Домналл Маклаомайн BBC Gàidhlig арнасында журналист болып жұмыс істейді. Ол «Coronation Street» телесериалын жақсы көреді және серуендеу, жүгіру және билеу арқылы дене шынықтырумен айналысады.