Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1840–1893)
British politician (1840–1893)
Эдвард Стэнхоп ПК (24 қыркүйек 1840 – 21 желтоқсан 1893) – британдық Консервативтік партиясының саясаткері, 1887 жылдан 1892 жылға дейін Соғыс министрі болды.
Edward Stanhope PC (24 September 1840 – 21 December 1893) was a British Conservative Party politician who was Secretary of State for War from 1887 to 1892.
Өмірбаян және білім
1840 жылы Лондондағы Белгравияда туған Стэнхоуп, Филипп Стэнхоуптың 5-ші графының екінші ұлы болды. Артур Стэнхоуп, 6-шы граф Стэнхоуп – оның ағасы, ал Филип Стэнхоуп, 1-ші барон Веардэйл – кіші інісі. 1857 жылы Хэрроу мектебінде оқыған Стэнхоуп, Оксфордтағы Крайст-Черчте заңгерлік білім алды және 1865 жылы Иннер-Темплде адвокаттыққа қабылданды. Ол университетте Оксфордтың бірінші құрама командасына ілікпесе де, крикетпен айналысты, бірақ 1861 жылы Кент графтығының крикет клубы үшін бір бірінші сыныптық матч өткізді. Ол I Zingari және Free Foresters сияқты әуесқой командалар үшін үнемі ойнады және 1879 жылы тағы екі бірінші сыныптық матчқа қатысты, біреуі Оңтүстік азаматтары үшін, ал екіншісі I Zingari үшін болды. Ол мектепте футбол ойнады және өмірінің соңына дейін құлшынып балық аулаумен және жоғары деңгейде атумен шұғылданды.
Born at Belgravia in London in 1840, Stanhope was the second son of Philip Stanhope, 5th Earl Stanhope, by his wife Emily Harriet, daughter of General Sir Edward Kerrison, 1st Baronet. Arthur Stanhope, 6th Earl Stanhope, was his elder brother and Philip Stanhope, 1st Baron Weardale, his younger brother. Educated at Harrow School, where he was in the cricket XI in 1857, and Christ Church, Oxford, Stanhope studied law, being called to the bar at the Inner Temple in 1865. He played some cricket at university without making the Oxford First XI, but in 1861 played a single first class cricket match for Kent County Cricket Club. He played the game regularly for amateur sides such as I Zingari and Free Foresters and in 1879 made two further first class appearances, one for the Gentlemen of the South and the last for I Zingari. He played association football at school and remained a "keen fisherman and high class shot" throughout his life.
Саяси мансап
1874 жылы Стенхоп Орта Линкольншир округінен парламентке сайланды және 1885 жылға дейін осы мандатты сақтап тұрды, содан кейін өмірінің соңына дейін Хорнкасл округін өкілдік етті. Көп ұзамай партия ішінде маңызды лауазымға ие болды. 1875 жылы ол Сауда кеңесінің парламенттік хатшысы, ал 1878 жылы Үндістан істері жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары болды, онда ол Үндістан хатшысы лорд Кранбруктың жақын көмекшісі болды. 1880 жылы торилер биліктен құлағаннан кейін Стенхоп консервативтік партияның ішкі дауларында лорд Рэндольф Черчилль бастаған жас торилерге қарсы парламенттік фракцияның басшысы сэр Стаффорд Норткотты қолдады. Консерваторлар қайтадан билікке келгенде Стенхоп Білім жөніндегі кеңес комитетінің вице-президенті болып тағайындалды, сонымен қатар кабинетке де кірді, ал одан кейін дереу Сауда кеңесінің президенті болды. Солсберидің екінші үкіметінде ол маңызды кабинеттік лауазымға көтеріліп, 1886 жылдан 1887 жылға дейін Отарлар жөніндегі хатшы, ал 1887 жылғы қаңтардағы кабинеттік қайта құрудан кейін 1887 жылдан 1892 жылға дейін Соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшы қызметін атқарды. Соғыс хатшысы ретінде Стенхоп реакциялық жоғары шенді офицерлерге – әсіресе Бас қолбасшы Кембридж герцогы мен генерал-адъютант сэр Гарнет Вулслиге – қарсы реформалар үшін күресті. Әскери істердегі өзінің тәжірибесінің жетіспеуіне және осы күшті қарсылыққа қарамастан, Стенхоп үлкен жетістіктерге қол жеткізді, бірақ Кембриджді зейнетке шығаруға қол жеткізген либералдық ізбасары Генри Кэмпбелл Баннерман болды.
In 1874 Stanhope was elected to the House of Commons for Mid Lincolnshire, a seat he held until 1885, and then represented Horncastle until his death. He soon rose to a position of prominence within the party. In 1875, he became Parliamentary Secretary to the Board of Trade, and in 1878 moved up to Under Secretary of State for India, where he was a key assistant to India Secretary Lord Cranbrook. After the Tories' fall from power in 1880, Stanhope supported Commons leader Sir Stafford Northcote against younger Tories led by Lord Randolph Churchill in internal Conservative party squabbling. When the Conservatives returned to the power, Stanhope became vice president of the Committee of Council on Education, with a seat in the cabinet, and almost immediately thereafter President of the Board of Trade. He moved up to major cabinet office in Salisbury's second government, serving first as Colonial Secretary from 1886 to 1887 and then as Secretary of State for War from 1887 to 1892 following a cabinet reshuffle in January 1887. As War Secretary, Stanhope fought for reform against the reactionary high officers – most notably the Duke of Cambridge, the Commander in Chief, and Sir Garnet Wolseley, the Adjutant General. In spite of his own inexperience in military affairs and this formidable opposition, Stanhope achieved a fair amount, although it was his Liberal successor, Henry Campbell Bannerman, who managed to push Cambridge into retirement.
Жеке өмір
Стенхоп 1870 жылы Итон-скверде Люси Констанс Эгертонға үйленді. Олардың балалары болмады. 1893 жылдың желтоқсанында Стенхоп 53 жасында Шевенингтегі отбасылық ескеруде ағасын көріп тұрғанда жүрек талмасынан кенеттен қайтыс болды. Оның әйелі 1895 жылы Харроуде оның есімімен стипендия белгіледі.
Stanhope married Lucy Constance Egerton at Eaton Square in 1870. The couple had no children. In December 1893, Stanhope died suddenly of a heart attack, aged 53 whilst visiting his brother at the family estate of Chevening. His wife established a scholarship at Harrow in his name in 1895.