Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ полиматы (1872–1953) сэр Эдвард Говард Марш (18 қараша 1872 ж.). Ол георгиан ақындар мектебінің қолдаушысы және Руперт Брук пен Зигфрид Сассон сияқты көптеген ақындардың досы болды. Мемлекеттік қызметте ол Ұлыбританияның ең беделді министрлерінің жеке хатшысы қызметін атқарды, әсіресе Уинстон Черчилльдің жеке хатшысы болды. Ол Ұлыбританиядағы гомосексуалдық қауымдастықта сыршыл, бірақ ықпалды тұлға еді.
British polymath (1872–1953)
Sir Edward Howard Marsh (18 November 1872 He was the sponsor of the Georgian school of poets and a friend to many poets, including Rupert Brooke and Siegfried Sassoon. In his career as a civil servant he worked as private secretary to a succession of the United Kingdom's most powerful ministers, particularly Winston Churchill. He was a discreet but influential figure within Britain's homosexual community.
Ерте өмір
Марштың әкесі Говард Марш, хирург және кейін Кембридж университетінің Даунинг колледжінің магистрі болды. Оның анасы, Джейн Персевал туған, премьер-министр Спенсер Персевалдың немересі және Эдвард Ирвингпен байланысты қозғалыс мойындаған он екі "апостолдың" бірі, сондай-ақ Католиктік Апостолдық шіркеу деп белгілі Спенсер Персевалдың қызы болған. Джейн медбике болды және балалардың жаңғақ ауруына арналған Александрия ауруханасын құрушылардың бірі еді; Говард осы ауруханада хирург болып жұмыс істеді. Марш Лондонның Вестминстер мектебінде және Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алды, онда Артур Вулгар Верралдан классиканы оқыды. Кембриджте ол Р. С. Тревелян, Бертран Рассел, Г. Э. Мур және Морис Бэрингпен танысты. Ол Кембридж апостолы болды.
Marsh's father was Howard Marsh, a surgeon and later Master of Downing College, Cambridge. His mother, born Jane Perceval, was a granddaughter of prime minister Spencer Perceval, and a daughter of Spencer Perceval, MP, one of the twelve "apostles" recognized by the movement associated with Edward Irving and known as the Catholic Apostolic Church. Jane, a nurse, was one of the founders of the Alexandra Hospital for Children with Hip Disease; Howard was a surgeon at the hospital. Marsh was educated at Westminster School, London, and Trinity College, Cambridge, where he studied classics under Arthur Woollgar Verrall. At Cambridge, he became associated with R. C. Trevelyan, Bertrand Russell, G. E. Moore, and Maurice Baring. He was a Cambridge Apostle.
Мемлекеттік қызметші
1896 жылы ол колониялық хатшы Джозеф Чемберленнің жеке хатшысы болып тағайындалды. Чемберлен 1903 жылы отставкаға кеткенде, Марш оның ізбасары Альфред Литтлтонның жеке хатшысы болды. Генри Кэмпбелл Баннерменнің бірінші үкіметі кезінде 1905 жылы Уинстон Черчилль отарлар жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары болғанда, Марш Черчилльдің жеке хатшысы болды, осылайша Марш қайтыс болғанға дейін сақталатын байланыс пен достық бастау алды. Марш Черчилльдің келесі он жыл бойы, 1915 жылы үкіметтен кеткенге дейін жеке хатшысы болды. Рэндольф Черчилль айтқандай, 1905 жылдың желтоқсанынан бастап "Марш Черчилльді ол басқарған барлық үкіметтік ведомстволарға: Сауда кеңесіне, Ішкі істер министрлігіне, Әскери-теңіз министрлігіне, Ланкастер герцогтығына, Оқ-дәрі министрлігіне, Соғыс министрлігіне, бастапқы Колониялық кеңсесіне және Қаржы министрлігіне бірге алып жүрді". Бұл тағайындамалар біршама ерекше болды, себебі Марш 1937 жылға дейін ресми түрде Колониялық кеңседе кеңсе қызметкері болып қалды, бірақ көптеген ерекшеліктер жасалды, бұл, мүмкін, Марштің қызмет бабындағы өсуіне кедерес келтірді. Черчилль 1915 жылы алғаш рет үкіметтен кеткенде, Марш премьер-министр Х. Х. Асквиттің жеке хатшысы болды және Асквиттің үкіметі 1916 жылдың желтоқсанында құлағанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Черчилль 1916 жылы Оқ-дәрі министрі ретінде үкіметке оралғанда, Марш оған жеке хатшы ретінде қосылды және 1922 жылы Дэвид Ллойд Джорджның коалициялық үкіметі құлағанға дейін түрлі ведомстволарда жұмыс істеді. Черчилль 1924 жылы Қаржы министрі болғанда, Марш оған жеке хатшы ретінде қосылды және 1929 жылы Стэнли Болдуиннің екінші үкіметі құлағанға дейін Қаржы министрлігінде қалды, содан кейін Марш Колониялық кеңседегі жұмысына қайта оралды. Одан кейін ол 1929 жылдан 1937 жылы зейнетке шыққанға дейін колониялар жөніндегі барлық мемлекеттік хатшылардың жеке хатшысы болып қызмет етті. Марш зейнетке шыққаннан кейін рыцарь атағын алып, сэр Эдвард Марш атанды.
In 1896 he was appointed Assistant Private Secretary to Joseph Chamberlain, the Colonial Secretary. When Chamberlain resigned in 1903, Marsh became Private Secretary to his successor, Alfred Lyttelton. When Winston Churchill became Under Secretary of State for the Colonies in 1905 during Henry Campbell Bannerman's first Government, Marsh became Churchill's Private Secretary, beginning an association and friendship that would last until Marsh's death. Marsh would be Churchill's Private Secretary for the next ten years, until Churchill left the Government in 1915. As Randolph Churchill put it, from December 1905, "Marsh was to accompany Churchill to every Government department he occupied: to the Board of Trade, the Home Office, the Admiralty, the Duchy of Lancaster, the Ministry of Munitions, the War Office, back to his original Colonial Office and the Treasury." The moves were somewhat irregular as Marsh remained, until 1937, officially a clerk at the Colonial Office, but many exceptions were made, possibly at a cost to Marsh's official advancement. When Churchill left government for the first time in 1915, Marsh became Assistant Private Secretary to Prime Minister H. H. Asquith in which position he served until the fall of Asquith's government in December 1916. When Churchill returned to government as Minister of Munitions in 1916, Marsh joined him there as Private Secretary and worked in that position through successive departments until the fall of David Lloyd George's Coalition Government in 1922. When Churchill became Chancellor of the Exchequer in 1924, Marsh joined him there as Private Secretary and remained at the Treasury until the fall of Stanley Baldwin's second government in 1929, when Marsh was returned to work at the Colonial Office. He then served as Private Secretary to every Secretary of State for the Colonies from 1929 until his retirement in 1937. Marsh was knighted upon his retirement and became Sir Edward Marsh.
Әдеби мансап
Классикалық зерттеуші және аудармашы Марш 1912 және 1922 жылдар аралығында грузин поэзиясының бес антологиясын редакциялады, сондай-ақ Руперт Бруктың әдеби мұрагері болды, 1918 жылы оның жинақталған өлеңдерін жариялады. Кейін өмірінде ол Ла Фонтен мен Горацийдің өлеңдерін аударды, сонымен қатар Эжен Фромэнтиннің «Доминик» романын аударды. Грузин поэзиясының алғашқы үш антологиясының сатылымы жоғары болды, әрқайсысы 15 000-19 000 данаға дейін сатылды. Марш пен сыншы Дж. Сквайр осы топтың ең маңызды демеушілері болды, ал 1914 жылғы маусымда Марштың лондондық пәтерінде Зигфрид Сассон мен Руперт Брук тұңғыш рет және соңғы рет кездесті. 1931 жылы ол «Жоғалған жұмақ» поэмасы үшін жаңа строфа жазып, әдеби байқауда жеңіске жетті, ол «Адам мен Хауа қалай тіс тазалайды» деген мәселені шешті. 1939 жылы ол «Бірнеше адамдар» атты естеліктерін шығарды. 1964 жылы «Амброзия және қара сыра» атты хаттар жинағы жарық көрді, онда оның досы және өмірбаяншысы Кристофер Хассаллмен екі он жылдық хат алмасулары тіркелген. Марш 1935-1953 жылдар аралығында Сомерсет Моэмға оның шығармалары бойынша жүздеген беттік сын-пікірлермен кеңес берді. Бұл туралы Тед Морганның Моэм өмірбаянында (1980 ж.) айтылған. Марш сонымен қатар авангард суретшілері Марк Гертлер, Дункан Грант, Дэвид Бомберг және Пол Нэштің туындыларын тұрақты түрде жинап, қолдады, олардың барлығы Блумсбери тобымен байланысты болды. Черчилльдің жазбаларын редакциялаумен қатар, Марш Зигфрид Сассонды Черчилльге таныстырып, оның мансабына көмектесуге тырысты. Ол сонымен қатар Ивор Новеллоның жақын досы болды.
A classical scholar and translator, Marsh edited five anthologies of Georgian Poetry between 1912 and 1922, and he became Rupert Brooke's literary executor, editing his Collected Poems in 1918. Later in life he published verse translations of La Fontaine and Horace, and a translation of Eugène Fromentin's novel Dominique. The sales of the first three Georgian Poetry anthologies were impressive, ranging between 15,000 and 19,000 copies apiece. Marsh and the critic J. C. Squire were the group's most important patrons, and it was in Marsh's London rooms that Siegfried Sassoon and Rupert Brooke met for the only time, in June 1914. In 1931, he won a literary contest with a new stanza for Paradise Lost, which repairs the omission of how "Adam and Eve Brush Their Teeth". In 1939, he produced his memoirs, titled A Number of People. An edited collection of letters, Ambrosia and Small Beer, appeared in 1964, recording two decades of correspondence with his friend and biographer, Christopher Hassall. Marsh advised Somerset Maugham about his writing between 1935 and 1953 with hundreds of pages of criticism. This is recorded in Ted Morgan's biography of Maugham (1980). Marsh was also a consistent collector and supporter of the works of the avant garde artists Mark Gertler, Duncan Grant, David Bomberg and Paul Nash, all of whom were also associated with the Bloomsbury Group. In addition to his work editing Churchill's writing, Marsh introduced Siegfried Sassoon to Churchill as a means of aiding the former's career. He was also a close friend of Ivor Novello.