Уильям Вальдегрейв Палмер, 2-ші Селборн графы: Британ саяхатшысы және отарлық әкімшісі

Кіріспе

Британдық саясаткер және отарлық әкімші Уильям Уолдегрейв Палмер, 2-ші Селборн графы (17 қазан 1859 – 26 ақпан 1942), 1882 мен 1895 жылдар аралығында Вулмер виконты атағымен танымал болған, британдық саясаткер және отарлық әкімші, Оңтүстік Африканың жоғарғы комиссары қызметін атқарды.

Өмірбаян және білім

Селборн – Лорд-канцлер Рунделл Палмердің, 1-ші Селборн графының және леди Лораның, вице-адмирал Уильям Уолдегрейвтің, 8-ші граф Уолдегрейвтің қызы болған ұлы. Ол Темпл Гроув мектебінде, Винчестер колледжінде және Оксфорд университетінде оқыды, онда тарих бойынша бірінші дәрежелі диплом алды.

1882-1910 жылдар

Виконт Вулмер ретінде ол 1882 жылдан 1885 жылға дейін Хью Чайлдерс, қазынашыл министрінің жеке хатшысы болды, содан кейін Питерсфилдтен Либералдық парламент мүшесі болып сайланды. Әкесі сияқты, ол 1886 жылы Уильям Эварт Гладстон ирландтық өзін-өзі басқаруды ұсынғанда Либералдық юнионистке айналды. Ол 1892 жылға дейін өзінің орнын сақтап, содан кейін Эдинбург-Батыс округінен сайланды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін графтыққа ие болғанына қарамастан, 1895 жылдың 13 мамырында ол бұрынғыдай Палаталар палатасында отыруға тырысты, өйткені ол енді пэр болғанымен, Лордтарға шақыру қағазын жібермегенін айтты. Біраз пікірталас болғаннан кейін, 21 мамырда Палаталар палатасы жаңадан сайлау өткізу туралы жарлық шығарды. 1895 жылғы жалпы сайлаудан кейін, енді Лордтар палатасында отырған Селборн, оның қайнағасы Лорд Солсберидің тағайындауымен Колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары болды, онда ол Колониялық хатшы Джозеф Чемберленнің көмекшісі болды. Екінші Бур соғысының басталуына дейінгі қиын кезеңде ол тез өркендеп, Солсберидің бас хатшысы болып тағайындалды, сондай-ақ кабинетте орын алды, және 1902 жылы Артур Балфур премьер-министр болғанда осы лауазымын сақтап қалды. 1905 жылы ол Лорд Милнердің орнын басып, Оңтүстік Африкадағы жоғары комиссар және Трансвааль және Оранж өзені колонияларының губернаторы болды. Ол сол жылдың мамыр айында Преторияда қызметке кірісті. Ол бұрынғы бур республикалары британдық колониялық үкіметтен және өздік басқаруға өту кезеңінде Оңтүстік Африканың тағдырына жетекшілік ету ниетімен келді, сондай-ақ Трансваальге өкілдік институттар беру туралы патенттер шығарылды. Ол 1907 жылдың маусымында Оранж өзені колониясы жауапты үкіметті қабылдағаннан кейін губернаторлық қызметін тоқтатты, бірақ 1910 жылдың мамырына дейін басқа лауазымдарын сақтап, Оңтүстік Африка одағы құрылатын кезде зейнеткерлікке шықты. Саяси мансабынан басқа, Селборн 1910 және 1933 жылдары Мерсерлердің құрметті компаниясының басшысы болды, бұл лауазымды оның әкесі 1875 жылы атқарған. 1916 жылы ол Психикалық зерттеулер қоғамының мүшесі болып сайланды. Сонымен қатар, ол 1920 мен 1925 жылдар аралығында Винчестер колледжінің директоры және 1929 мен 1942 жылдар аралығында Винчестердің жоғары басқарушысы болды. 1939 жылы Мюнхен келісімінің сәтсіздігінен және жалпы алғанда нацистік Германияның Еуропадағы экспансиясын тоқтатуға бағытталған бағыныштылық саясатынан кейін, ол "The Daily Telegraph" газетіне хат жазып, Уинстон Черчилльді Ұлттық үкімет кабинетіне қабылдауды қолдады. 1909 жылы ол "Жартер" орденінің рыцары атанды.

As Viscount Wolmer, he was assistant private secretary to the Chancellor of the Exchequer, Hugh Childers, from 1882 to 1885, when he was elected Liberal Member of Parliament for Petersfield. Like his father, he became a Liberal Unionist in 1886 when William Ewart Gladstone proposed Irish Home Rule. He retained his seat till 1892, when he was elected for Edinburgh West. Despite succeeding to the Earldom on his father's death, on 13 May 1895 he attempted to sit as before in the Commons, arguing that, although he was now a Peer, he had not requested a writ of summons to the Lords. After some debate, on 21 May the Commons moved a by election writ. After the 1895 general election, Selborne, now sitting in the Lords, was appointed Under Secretary of State for the Colonies by his father in law Lord Salisbury, where he became junior to the Colonial Secretary Joseph Chamberlain. During the difficult period before the outbreak of the Second Boer War he progressed rapidly. and made First Lord of the Admiralty under Salisbury, with a seat in the cabinet, an office he retained when Arthur Balfour became Prime Minister in 1902. In 1905 he succeeded Lord Milner as High Commissioner for Southern Africa and governor of the Transvaal and Orange River colonies. He assumed office at Pretoria in May of that year. He had gone out with the intention of guiding the destinies of South Africa during a period when the ex Boer republics would be in a transitional state between crown colony government and self government, and letters patent were issued granting the Transvaal representative institutions. He ceased to be governor of the Orange River Colony on its assumption of Responsible government in June 1907, but retained his other posts until May 1910, retiring on the eve of the establishment of the Union of South Africa. Apart from his political career Selborne served as Master of the Worshipful Company of Mercers in 1910 and 1933, as his father had done before him, in 1875. In 1916, he was elected a member of the Society for Psychical Research. He was also Warden of Winchester College between 1920 and 1925 and High Steward of Winchester between 1929 and 1942. In 1939, after the failure of the Munich Agreement and appeasement in general to halt Nazi Germany's expansionism in Continental Europe, he wrote a letter to The Daily Telegraph advocating for Winston Churchill to be admitted into the National Government Cabinet. He was made a Knight Companion of the Garter in 1909.

Отбасы

Лорд Селборн 1883 жылы болашақ премьер-министр Роберт Сесилдің үлкен қызы, Леди Мод Сесилге үйленді. Претория ауданындағы Сюдерберг, Леди Селборнның құрметіне аталған. Олардың үш ұлы мен бір қызы болды. Леди Мейбл Лора Джорджиана Палмер (6 қазан 1884 – 15 шілде 1958); Чарльз Грейге, 5-ші граф Грейге үйленді және екі қызы болды. Раунделл Сесил Палмер, Сельборнның 3-ші графы (15 сәуір 1887 – 3 қыркүйек 1971); бірінші, 1910 жылы Хон. Грейс Ридлиге үйленді; балалары болды. Екінші, 1966 жылы Валери Айрин Жозефина Маргарет де Томка де Томкахазаға үйленді; балалары жоқ. Құрметті Роберт Стаффорд Артур Палмер (26 қыркүйек 1888 – 21 қаңтар 1916). Құрметті Уильям Джоселин Льюис Палмер (15 қыркүйек 1894 – 6 маусым 1971); 1922 жылы Хон. Дороти Сисели Сибил Лодерге үйленді және екі баласы болды. Оның екінші ұлы, Құрметті Роберт Палмер, Гэмпшир полкінің капитаны, 1916 жылы Месопотамиядағы әскери қызметте қаза тапты.