Француз революциясы: Бас қауіпсіздік комитеті – 1792-95 ж. Францияны қорғаған, Террор режимін бақылаған құқық қорғау органы. Робспьер тұтқыны туралы да мәлімет бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1792–1795 жылдардағы француз революциялық органы.
1792–1795 French Revolutionary body
Жалпы қауіпсіздік комитеті – француз революциясы кезінде полиция органы ретінде әрекет еткен француз Ұлттық конвенциясының парламенттік комитеті. 1792 жылдың қазанында конвент комитеті ретінде құрылған бұл комитет Революциялық Республиканы ішкі жаулардан қорғау мақсатында құрылған. Қоғамдық қауіпсіздік комитетімен бірге ол Террор билігін қадағалады. Жалпы қауіпсіздік комитеті опасыздық туралы хабарларды тергеумен айналысатын жергілікті полиция комитеттерін бақылап, күдіктілерді Революциялық трибуналға соттауға және гильотинамен өлім жазасына кесуге құқылы агенттіктердің бірі болды. 1794 жылы комитет 9 Термидорда Максимилиан Робеспьерді және оның бірнеше саяси одақтастарын тұтқындауға және атылуына қатысты. 1795 жылдың 4 қарашасында Ұлттық конвенциямен бірге Жалпы қауіпсіздік комитеті таратылды. Оның белгілі мүшелерінің арасында Марк Гийом Алексис Вадье, Жан Пьер Андре Ама, Жан Поль Марат немесе Жак Луи Давид болды.
The Committee of General Security was a parliamentary committee of the French National Convention which acted as police agency during the French Revolution. Established as a committee of the Convention in October 1792, it was designed to protect the Revolutionary Republic from internal enemies. Along with the Committee of Public Safety it oversaw the Reign of Terror. The Committee of General Security supervised the local police committees in charge of investigating reports of treason, and was one of the agencies with authority to refer suspects to the Revolutionary Tribunal for trial and possible execution by guillotine. In 1794 the committee was involved in the arrest and execution of Maximilien Robespierre and several of his political allies on 9 Thermidor. On 4 November 1795, along with the end of the National Convention, the Committee of General Security dissolved. Among its prominent members, there were Marc Guillaume Alexis Vadier, Jean Pierre André Amar, Jean Paul Marat or Jacques Louis David.
Шығуы мен эволюциясы
1792 жылғы 2 қазанда Ұлттық конвент өзінің алдыңғы комитеттері: Іздеу комитеті (Comité des recherches) және Бақылау комитеті (Comité de Surveillance) негізінде Жалпы қауіпсіздік комитетін құрды. Комитет өте ірі емес, мүшелерінің саны ешқашан 16 адамнан аспады. Жеке іс бойынша барлық дәлелдер толық қарастырылғаннан кейін, комитет мүшелері күдіктінің кінәлі ме, әлде кінәсіз ме екендігі туралы шешім қабылдады, осы шешімге сәйкес адам босатылатын немесе Трибуналға жіберілетін болды. Комитет құрылғаннан бастап, көптеген адамдар Революциялық трибуналға жіберілді, олардың көпшілігі гильотинада қаза болды. 1794 жылғы 29 наурызда комитет Париж және Тулуза парламенттерінің жиырма төрт бұрынғы мүшесін Трибуналға жіберуге бұйрық берді, олар кейіннен өлім жазасына кесілді. 22 және 23 шілдеде екі комитет те толық құрамымен отырыс өткізді. Сен-Жюст Барьермен келіссөздерде Жалпы қауіпсіздік комитетінің бағынышты статусы бойынша ұсыныстарға дайын екенін мәлімдеді. Кутон екі комитет арасындағы ынтымақтастықты арттыруға келісті. Робеспьер үшін Жалпы қауіпсіздік комитеті Қоғамдық қауіпсіздік комитетіне бағынуы керек еді. Екі комитет те контрреволюцияны басуға жауапты болды, бірақ кейде бір-бірін нысанаға алды. Бұл шиеленіс күшейіп, Робеспьер мен көптеген Монтаньярлардың құлауына әкеп соқты. 9 Термидордың қарсаңында Жалпы қауіпсіздік комитетінде 160-тан астам қызметкер жұмыс істеді. Жалпы қауіпсіздік комитеті 1795 жылғы қарашада Ұлттық конвент жұмысын аяқтағаннан кейін таратылды.
On 2 October 1792, the National Convention created the Committee of General Security from its predecessors: the Search Committee (Comité des recherches) and the Committee of Surveillance (Comité de Surveillance). The committee was not large and never exceeded 16 members. Once the evidence was fully considered in an individual case the members of the committee made the decision on the likelihood of the innocence or guilt of the suspect, which determined if that person would be released or sent to the Tribunal. Throughout the existence of the committee, it contributed to a large number of people being sent to the Revolutionary Tribunal, many of whom ended up at the guillotine. On March 29, 1794, the committee ordered twenty four former members of the parlements of Paris and Toulouse to be sent to the Tribunal, where they were subsequently executed. On 22 and 23 July the two committees met in a plenary session. Saint Just declared in negotiations with Barère to be prepared to make concessions on the subordinate position of the Committee of General Security. Couthon agreed with more cooperation between the two committees. For Robespierre, the Committee of General Security had to remain subordinate to the Committee of Public Safety. Both committees were responsible for suppressing counterrevolution, but sometimes ended up targeting each other. The tensions grew and contributed to the downfall of Robespierre and many of the Montagnards. The Committee of General Security had more than 160 employees on the eve of the 9 Thermidor. The Committee of General Security dissolved with the end of the National Convention in November 1795.