Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алфристондағы мыс залы, Шығыс Сассекс, Англия
Wealden hall house in Alfriston, East Sussex, England
Алфристондағы дін қызметкерлері үйі, Полегейт, Шығыс Сассекс, Англия, Ұлттық Траст сатып алған алғашқы салынған мүлік болды. Ол 1896 жылы 10 фунт стерлингке сатып алынған. Үй Сент-Эндрю шіркеуінің қасында орналасқан. Бұл ІІ* санаттағы тізімделген ғимарат. Үй жұртшылыққа ашық.
Alfriston Clergy House in Alfriston, Polegate, East Sussex, England, was the first built property to be acquired by the National Trust. It was purchased in 1896 for £10. The house lies adjacent to the Church of St. Andrew. It is a Grade II* listed building. The house is open to the public.
Тарих
Үй 14 ғасырдағы Уэлден үйінің типін көрсетеді. Атауында шіркеудің діни қызметкері мен оның үй шаруашылығын жүргізушісі пайдаланғаны айтылса да, үй бастапқыда фермердің үйі ретінде салынған. Бұл өте қарапайым мүлік – 19 ғасырда Англия шіркеуінің көптеген дін қызметкерлері тұрған әсем ректорияларға мүлдем ұқсамайды. Үйдің төбесі сабанмен жабылған, екі қабатты, ағаштан жасалған және төбесі төмен. Үйдің бір бөлігі 17 ғасырда қайта салынған. Көптеген адамдар емен жапырағының ою-өрнегінен жасалған ағаш кескіні Ұлттық Трасттың эмблемасына ұқсас деп айтады, бірақ бұл пікірді растайтын ешқандай дәлел жоқ. Онда сирек кездесетін бор және қышқыл сүт қосылған едені бар, ол ерте замандағы цементке ұқсайды. Сыртта Грэхам Стюарт Томас жобалаған шағын, бірақ әдемі гүлзар бар.
The house is a 14th century Wealden hall house. Although the name reflects the fact that the parish priest and his housekeeper used it, the house was originally built as a farmer's house. It is a very modest property — not at all like the grand rectories that many Church of England clergy occupied by the 19th century. It is a low ceilinged, two storey, timber framed building with a thatched roof. Part of the house was rebuilt in the 17th century. It is commonly said that a detail on a cornice wood carving of an oak leaf, may have inspired the National Trust's emblem, but there is no evidence to prove that claim. It has a rare chalk and sour milk floor which resembled an early form of cement. Outside there is a small but well planted cottage garden, which was designed by Graham Stuart Thomas.
Ұлттық қор
1895 жылғы Ұлттық қордың Клирлер үйін жөндеу және ұсынуға қатысты қабылдаған шешімі оның барлық мүлкімен жұмыс істеудің кейінгі жолын қалыптастыруда шешуші роль атқарды, бұл осы күнге дейін сақталып келеді. Бұл сонымен қатар тарихи ғимараттарды қалпына келтіруге қатысты 19 ғасырда кең таралған тәжірибеден гөрі әлдеқайда консервативті көзқарасты кеңінен насихаттауға ықпал етті. Мұның тікелей себебі – жаңа құрылған Ұлттық қор мен Ежелгі ғимараттарды қорғау қоғамы (SPAB) арасындағы тығыз байланыс болды. SPAB Уильям Моррис 18 жыл бұрын ғимараттарды олардың нағыз құндылығы мен мәнінен айыратын, шамадан тыс қалпына келтіруге қарсылық білдіре отырып құрған еді. Ұлттық қордың алғашқы негізін қалаушылары Уильям Морриспен таныс болды және қалпына келтіру атынан, көбінесе шіркеулерге келтірілген зияннан қатты алаңдады. 1890 жылы Клирлер үйі жай күйге келгенде, жаңа викарий, преподобный Ф. В. Бейнон, Лондондық сәулетші Оуэн Флемингтен оны жөндеу жөнінде кеңес сұрады. 1891 жылы Бейнон кеңес алу үшін SPAB-қа жүгінді және апелляция арқылы 124 фунт жиналғаннан кейін бірқатар жұмыстар атқарылды. Алайда, жоба қиындықтарға тап болды. 1894 жылдың шілдесінде Бейнон SPAB-дан жаңа ғана құрылып келе жатқан, бірақ әлі таныс емес Ұлттық қор туралы пікірін сұрады, мүмкін олар Клирлер үйін өз қамқорлығына алуға қызығушылық танытар ма екенін білу үшін. SPAB оны Ұлттық қордың негізін қалаушыларының бірі, канон Ронслимен байланыстырды. Ұлттық қор ғимаратты сатып алуды шешкенге дейін, қордың тағы бір негізін қалаушысы Октавия Хилл кеңес алу үшін Қоғамға жүгінді. Ол өз хатында: «Олардан оны 'қалпына келтіруді' сұрайды, әрине, бұл жек көрінішті сөз шіріуден сақтауды білдіреді, біз осыны істеуге ниеттеніп отырмыз» деді. 19 ғасырдағы зиянды қалпына келтіру тәжірибесіне наразылық білдіруі 1895 жылдың наурыз айында Ұлттық қор комитетінде расталды, ол «қалпына келтіру – ғимаратты сақтау үшін қажетті жұмыстар, мүмкіндігінше жаңа жұмыстарды азайту» деген шешім қабылдады. Бұл оның барлық келешектегі сатып алулары үшін үлгі болды. Маусым айында шіркеу комиссарлары ғимаратты 10 фунтқа сатуға келісті. Октавия Хилл содан кейін SPAB-тан «сол жерде өз жүрегімен болатын, нені істеу керектігін және оның қалай жасалатынын анықтай алатын, сондай-ақ өнер мен қолөнерді білетін» сәулетшіні ұсынуын сұрады. Бұл SPAB-тың ескі ғимаратты жөндеудің ең жақсы және ең сақтықпен жасалатын жолы туралы көзқарасына толық сәйкес келді. SPAB жөндеу жұмыстарын жүргізген Альфред Пауэллді ұсынды, бірақ Ұлттық қордың қаражат жинау бойынша алғашқы өтініші көңіл көншілік тудырды. Осы алғашқы ынтымақтастықтың нәтижесінде Ұлттық қор мен SPAB арасында бүгінгі күнге дейін жалғасып келе жатқан тығыз жұмыс қарым-қатынасы қалыптасты. Соңғы жылдарда көптеген мүліктер – ауылдық үйлерден шағын коттедждерге дейін SPAB-та оқытылған сәулетшілермен жөнделді және Клирлер үйінде қолданылған консервация принциптерін сақтай отырып жұмыс істеді.
The 1895 decision by the National Trust about the approach to adopt to the repair and presentation of the Clergy House was critical in shaping its subsequent way of dealing with almost all its properties, which continues to this day. It was also influential in promoting more widely a much more conservative attitude to the restoration of historic buildings than had been common practice in the 19th century. This was a direct result of the close links between the newly formed National Trust and the Society for the Protection of Ancient Buildings (SPAB). The SPAB had been founded by William Morris 18 years earlier as a protest against excessive restoration which robbed buildings of their true value and interest. The early Founders of the Trust knew William Morris and were equally horrified by the damage that had been done, mostly to churches, in the name of restoration. The Clergy House was severely derelict in 1890 when the new vicar, the Reverend F. W. Beynon, sought advice on its repair from a London architect, Owen Fleming. In 1891 Beynon contacted the SPAB for advice and after £124 was raised by appeal some work was undertaken. But the project got into difficulties. In July 1894 Beynon asked the SPAB for its view of the nascent, but unknown, National Trust to see if it might be interested in taking on the Clergy House. The SPAB put him in touch with Canon Rawnsley, one of the National Trust's founders. Before the Trust decided to acquire the building another founder of the Trust, Octavia Hill, contacted the Society for advice. In her letter she said that they "will be asked to 'restore' it, so far as that odious word means preserve from decay of course we should wish to do so." This dislike of damaging 19th century restoration practices was confirmed by the National Trust committee in March 1895 when it resolved that "restoration means such work as may be necessary to the preservation of the building with as little new work as possible." This set the pattern for all its later acquisitions. In June the Ecclesiastical Commissioners agreed to sell the building for £10. Octavia Hill then asked the SPAB to recommend an architect "who could be there himself whose heart was in the matter and who could decide point by point on the spot what to do and see it being done, with knowledge of art and craft." This was entirely in line with SPAB's views about the best and most careful way to repair an old building. The SPAB suggested Alfred Powell, who undertook the repairs, though the National Trust's first ever appeal for funds proved disappointing. As a result of this early co operation the National Trust and SPAB developed a close working relationship which continues to this day. Over the years many of its properties from country houses to cottages have been repaired by architects trained by the SPAB, and working to the conservation principles put into practice at the Clergy House.