Түлкі мен Ит: Достық пен Тағдырдың Таңдауы

Кіріспе

1981 жылғы американдық анимациялық фильм

«Түлкі мен Ит» – 1981 жылғы американдық анимациялық достық драмасы, Walt Disney Productions компаниясымен жасалған және 1967 жылғы Дэниел П. Мэнникстің осы аттас романының негізінде түсірілген. Ол Тод атты қызыл түлкі мен Копер атты ит арасындағы күтпеген достықтың оқиясын баяндайды, олар өсіп келе жатқан инстинкттерімен және жау болуға тағайындалғандарын түсінумен күреседі. Фильмді Тед Берман, Ричард Рич және Арт Стивенс режиссерлік дебюттерімен түсірген. Оны Рон Миллер, Вольфганг Рейтерман және Арт Стивенс продюсерлік еткен. Дауыстаған актерлар құрамында Тодты Микки Руни, ал Коперді Курт Рассел сомдаған, сондай-ақ Пёрл Бейли, Джек Альбертсон, Сэнди Дункан, Жаннет Нолан, Пэт Баттрам, Джон Фидлер, Джон МакИнтайр, Дик Бакалян, Пол Винчелл, Кит Митчелл және Кори Фельдман фильмнің басқа кейіпкерлеріне дауыс берген. Митчелл мен Фельдман, әсіресе, жас Тод пен жас Копердің дауыстарын сомдады. Фильмнің инструменталды музыкасын Бадди Бейкер жазған және дирижерлік еткен, ал оркестрлеуді Уолтер Шиттс орындаған. Walt Disney Productions алғаш рет 1967 жылы Дэниел П. Мэнникстің романына киноқұқығын алды; алайда фильмді дамыту 1977 жылдың көктеміне дейін басталмады. Бұл Диснейдің «Тоғыз қариясының» қалған мүшелерінің соңғы қатысуы болды, олардың ішінде Фрэнк Томас және Олли Джонстон болды. Олар фильмнің алғашқы дамуына қатысқан болса да, ол ақырында ескі аниматорлар зейнеткерлікке шыққаннан кейін жаңа буын аниматорларға берілді. Осылайша, бұл фильм Тим Бертон, Брэд Берд және Джон Лассетер сияқты болашақ режиссерлердің алғашқы фильмдері болды. Өндіріс кезінде Дон Блут пен оның аниматорлар тобының кенеттен кеткенінен кейін оның шығарылуы алты айдан астам уақытқа кешіктірілді. Сонымен қатар, Шефтің пойыз қағып өлтіруі туралы сахнаның қалай көрсетілгеніне қатысты алаңдаушылықтар туды. Фильмнің түсірушілері сахнаның қалай көрсетілуі керектігін талқылағаннан кейін, оның өліміне әкелмейтін жарақатқа айналдыруды шешті, ол тек аяғының сынуына себеп болды. Фильм 1981 жылдың 10 шілдесінде Buena Vista Distribution арқылы кинотеатрларда көрсетілді. Бұл фильм қаржылық табысқа қол жеткізді, отандық нарықта 39,9 миллион доллар тапты және сыншылардың аралас пікірлерін алды. Ол үш номинация бойынша ұсынылған, оның біреуінде жеңіске жетті. Шығарылған кезде ол 12 миллион долларға бағаланып, осы уақытқа дейін түсірілген ең қымбат анимациялық фильм болды. 1977 жылдың көктемінде Вольфганг Рейтерман түпнұсқа романын оқып, оның жақсы анимациялық фильм болатынын шешкеннен кейін жобаны дамыту басталды, өйткені оның ұлдарының бірі бірнеше жыл бұрын үй жануары түлкіге ие болған. Бастапқыда фильмнің атауы «Түлкі мен Иттер» деп айтылған, бірақ фильмнің түсірушілері көпше сөзді тастап, оқиға екі басты кейіпкерге көбірек назар аудара бастады. Рейтерман фильмнің алғашқы режиссері, ал Арт Стивенс – режиссердің серіктесі. Екі режиссер мен продюсер Рон Миллер арасындағы күрес фильмнің негізгі бөлімдері бойынша болды, Миллер жас Стивенске қолдау көрсетті. Миллер Рейтерманға кіші қызметкерлерге билікті тапсыруды бұйырды, бірақ Рейтерман жас аниматорларға сенімсіздік танытқаны үшін қарсылық көрсетті. Фильмнің бұрынғы нұсқасында Шеф романдағыдай өлуге тиіс еді. Алайда, ол аяғы сынғандықтан аман қалуы үшін сахна өзгертілді. Аниматор Рон Клементс, қысқа уақытқа сюжет бөліміне ауысқаннан кейін: «Шеф өлуі керек. Егер ол аяғын сындырып алса, сурет жұмыс істемейді. Копер түлкіні жек көруге ынталанбайды». Сол сияқты, сюжет тобының жас мүшелері Стивенске оны өлтіруді өтінді. Ол: «Біз Дисней фильмдеріндегі басты кейіпкерді өлтірген емеспіз, қазір де өлтіре бастамаймыз!» – деп жауап берді. Жас команда мүшелері бұл мәселені жоғары басшылыққа жеткізді, олар да Стивенске қолдау көрсетті. Олли Джонстонның бас полицейдің аяғын гипспен үйді аралап жүргенін көрсететін тест анимациясы ақырында сақталды, ал Рэнди Картрайт Копердің денесін тапқан сахнаны қайта жандандырды және көрермендер оның өлі емес екенін білсін деп, көзін ашып-жауып анимациялады. Ал анимация келесі буын режиссерлер мен аниматорларға тапсырылды, олардың қатарында Джон Лассетер, Джон Маскер, Рон Клементс, Глен Кин, Тим Бертон, Брэд Берд, Генри Селик, Крис Бак, Майк Габриэль және Марк Диндал бар еді, олардың барлығы анимацияны аяқтап, фильмнің өндірісін аяқтады. Бұл аниматорлар үйдегі анимациялық оқыту бағдарламасын өткізді және 1980 және 1990 жылдардағы Дисней ренессансында маңызды рөл атқарды. Алайда, ескі және жаңа ұжымның арасында фильмді қалай көрсету керектігі туралы пікір қақтығыстары болды. Рейтерманның дизайн мен макеттерге қатысты өз идеялары болды, бірақ жаңа команда Стивенске қолдау көрсетті. Аниматор Дон Блут бірнеше сахналарды анимациялады, оның ішінде Жеңе Твид сиырларын сауғанда, Абигейл және ол Амос машинасына оқ атқанда. Дегенмен, Блут пен жаңа аниматорлар Рейтерманның тым қатал және шындықтан алыс екенін сезінді, және оның 42 жасқа толған күні, 1979 жылдың 13 қыркүйегінде Блут, Гэри Голдман және Джон Померой Рон Миллердің кеңсесіне кіріп, өтінімдерін тапсырды. Одан кейін тағы 13 аниматор олардың үлгісін ұстанды. Блут пен оның командасы маңызды сахналарды анимациялаған болса да, олар титрде көрсетілмеуді сұрады. Өндіріс басталғаннан кейін төрт жыл өткен соң, фильм 360 000 сурет, 110 000 боялған катушка және 1 100 боялған фоннан тұратын аяқталды. Фильмде 24 аниматорды қоса алғанда, барлығы 180 адам жұмыс істеді.

The Fox and the Hound is a 1981 American animated buddy drama film produced by Walt Disney Productions and loosely based on the 1967 novel of the same name by Daniel P. Mannix. It tells the story of the unlikely friendship between a red fox named Tod and a hound named Copper, as they struggle against their emerging instincts and the realization that they are meant to be adversaries. The film was directed by Ted Berman, Richard Rich, and Art Stevens, marking the directorial debuts of Berman and Rich. It was produced by Ron Miller, Wolfgang Reitherman, and Art Stevens. The ensemble voice cast consists of Mickey Rooney as Tod and Kurt Russell as Copper, respectively, with Pearl Bailey, Jack Albertson, Sandy Duncan, Jeanette Nolan, Pat Buttram, John Fiedler, John McIntire, Dick Bakalyan, Paul Winchell, Keith Mitchell, and Corey Feldman providing the voices of the other characters of the film. Mitchell and Feldman in particular voiced Young Tod and Young Copper. The instrumental musical score to the film was composed and conducted by Buddy Baker, with Walter Sheets performing the orchestration. Walt Disney Productions first obtained the film rights to the novel by Daniel P. Mannix in 1967; however, actual development on the film would not occur until spring 1977. It marked the last involvement of the remaining members of Disney's Nine Old Men, which included Frank Thomas and Ollie Johnston. Though they had involvement in early development of the film, it was ultimately handed over to a new generation of animators following the retirement of the old animators. As such, it was the first film for future directors including Tim Burton, Brad Bird, and John Lasseter. During production, its release was delayed by over six months following the abrupt departure of Don Bluth and his team of animators. Further concerns were raised over the handling of the scene in which Chief is hit by a train, which was originally planned to result in him dying. After debating the handling of the scene, the filmmakers decided to change the death into a non fatal injury by which he merely suffers a broken leg. The film was released to theaters on July 10, 1981, by Buena Vista Distribution. It was a financial success, earning $39.9 million domestically and received mixed reviews from critics. It was nominated for three awards, of which it won one. At the time of its release, it was the most expensive animated film produced to date, costing $12 million. In spring 1977, development began on the project after Wolfgang Reitherman had read the original novel and decided that it would make for a good animated feature as one of his sons had once owned a pet fox years before. The title was initially reported as The Fox and the Hounds, but the filmmakers dropped the plural as the story began to focus more and more on the two leads. Reitherman was the film's original director along with Art Stevens as codirector. A power struggle between the two directors and coproducer Ron Miller broke out over key sections of the film with Miller supporting the younger Stevens. Miller instructed Reitherman to surrender reins over to the junior personnel, but Reitherman resisted due to a lack of trust in the young animators. In an earlier version of the film, Chief was slated to die as he did in the novel. However, the scene was modified to have him survive with a broken leg. Animator Ron Clements, who had briefly transitioned into the story department, protested, "Chief has to die. The picture doesn't work if he just breaks his leg. Copper doesn't have motivation to hate the fox." Likewise, younger members of the story team pleaded with Stevens to have him killed. He countered, "Geez, we never killed a main character in a Disney film and we're not starting now!" The younger crew members took the problem to upper management, who would also back Stevens. Ollie Johnston's test animation of Chief stomping around the house with his leg in a cast was eventually kept, and Randy Cartwright reanimated the scene where Copper finds his body and had him animate his eyes opening and closing so the audience knew that he was not dead. and animation was turned over to the next generation of directors and animators, which included John Lasseter, John Musker, Ron Clements, Glen Keane, Tim Burton, Brad Bird, Henry Selick, Chris Buck, Mike Gabriel, and Mark Dindal, all of whom would finalize the animation and complete the film's production. These animators had moved through the in house animation training program, and would play an important role in the Disney Renaissance of the 1980s and 1990s. However, the transition between the old guard and the new resulted in arguments over how to handle the film. Reitherman had his own ideas on the designs and layouts that should be used, but the newer team backed Stevens. Animator Don Bluth animated several scenes including of Widow Tweed milking her cow, Abigail, while his team worked on the rest of the sequence, and when she fires at Amos' automobile. Nevertheless, Bluth and the new animators felt that Reitherman was too stern and out of touch, and on his 42nd birthday, September 13, 1979, Bluth, along with Gary Goldman and John Pomeroy, entered Ron Miller's office, and they turned in their resignations. Soon after, 13 more animators followed suit in turning in their resignations. Though Bluth and his team had animated substantial scenes, they asked not to receive screen credit. Four years after production started, the film was finished with approximately 360,000 drawings, 110,000 painted cels, and 1,100 painted backgrounds making up the finished product. A total of 180 people, including 24 animators, worked on the film.

Саундтрек

Фильмнің саундтрек альбомы 1981 жылы Disneyland Records компаниясы тарапынан жарық көрді. Онда Стэн Фидель, Джим Стаффорд және Джеффри Патч авторлық құқығына ие әндер кірген.

Кассалық жинақ

Алғашқы шығарылымында фильм 39,9 миллион долларлық табыс әкелді, бұл сол кезде анимациялық фильмдер арасындағы бастапқы көрсетілімнен кейінгі ең жоғары көрсеткіш болатын. Оның дистрибьюторлық жалға алудан түскен сомасы 14,2 миллион долларды, ал халықаралық жалға алудан түскен сомасы 43 миллион долларды құрады. Фильм 1988 жылдың 25 наурызында қайтадан кинотеатрларда көрсетілді. Алғашқы және қайта шығарылымдарының қорытындысы бойынша фильм 63,5 миллион долларлық табыс тапты. 2000 жылдың 2 мамырында ол алғаш рет 1-ші аймақтағы DVD форматында Walt Disney Gold Classic Collection желісінің бөлігі ретінде, сонымен қатар сол күні сол видео желісінің бөлігі ретінде VHS форматында қайта шығарылды. Бұл нұсқа 2006 жылдың қаңтарында тоқтатылды. Одан кейін, 2006 жылдың 10 қазанында фильмнің 25 жылдығына арналған арнайы DVD шығарылды. Фильм 2011 жылдың 9 тамызында Blu-ray форматында шығарылды, оның 30 жылдығын атап өту мақсатында 3 дискілі Blu-ray/DVD жинағының бөлігі ретінде, сонымен қатар "Түлкі мен Ит 2" фильмімен бірге 2 фильмдік жинақ ретінде, екі фильмнің жеке DVD нұсқалары да бірге шығарылды. Жаңа цифрлық қалпына келтірумен, Blu-ray нұсқасында фильм алғаш рет 1.66:1 кең экранды форматта және 5.1 DTS HD Master Audio дыбыс форматында ұсынылады. "Түлкі мен Ит 2" фильмі 1.78:1 кең экранды форматта ұсынылады және бірінші фильмдегідей дыбыс арнасын пайдаланады.

Алғашқы тексерулер

Винсент Канби, The New York Times газетінен, фильмнің «ешқандай жаңалық ашпайтынын» айтты, сонымен бірге оны «Дисней мультфильмінің әдемі, тынымсыз көңілді, ескі үлгідегі түрі, Krazy Glue-ден де жабысқақ әндерге толы және кейде көрінетін адамдардан гөрі көбірек антропоморфты жануарлар ойнайтын» деп сипаттады. Ол фильмнің «әдемілік пен халықтық диалогтармен тым толы екенін» қосты. Сондай-ақ, фильмнің «кішкентай балаларды қатты қорқытатын кульминацияға ие екенін, бірақ бәрі жақсы аяқталады» деді. Балаларын киноға алып баруды ұнатпаса да, оны көруге мәжбүр ата-аналар фильмнің 83 минутқа созылатынын білсе, көңілдері орнығады. «Бұл қазіргі замандағы ең қысқа фильм». Лос-Анджелес Таймс газетінен Шейла Бенсон анимацияны мақтап, бірақ оқиғаның тым қауіпсіз болғаны үшін сынады. Ол авторлардың «бізді маңызды нәрселерден: ашудан, қайғыдан, жоғалтудан қорғап отырғанын» мойындады. «Олардың біздің жақсылығымыз үшін жасаған бұл жалғандықтары арқасында олар даму мүмкіндігін шектейді». Newsweek журналынан Дэвид Ансен: «Ересектер кейбір тым тәтті әндерге ренжуі мүмкін, бірақ фильм ересектерге арналмаған», - деді. Роджер Эберт, Чикаго Сан Таймс газетінен де оны мақтап: «Барлық таныс ерекшеліктеріне қарамастан, бұл фильм Дисней студиясы үшін жаңа қадам және оның дамуы қызықты бағытта. «Түлкі мен Ит» - Диснейдің жас көрермендеріне пайдалы сабақ беретін сирек кездесетін анимациялық фильмдерінің бірі. Бұл тек қана сүйкімді жануарлар мен қорқынышты оқиғалар мен бақытты соңы ғана емес, сонымен қатар қоғамның біздің мінез-құлқымызды қалай анықтайтыны туралы терең ойлар».

Ретроспективті тексерулер

TV Guide фильмге бес жұлдыздың төртеуін берді, "Бұл жердегі анимация орташадан жақсы ( тәжірибелі Disney аниматорлары Вольфганг Рейтерман мен Арт Стивенс студияда 10 жылдық бағдарлама барысында дамыған жаңа суретшілердің талантын бақылады), бірақ ол Disney студиясының өркендеген кезеңімен салыстырғанда толыққанды емес. Дегенмен, бұл фильмде "жан" бар және балалар мен олардың ата-аналары үшін керемет ойын-сауық. Дауыстардың арасында таныс үндерді тыңдаңыз". Common Sense Media-дан Майкл Шейнфельд сапасына 5 жұлдыздың 4-ін берді, "Ол достық туралы терең ойларға жетелейтін зерттеуге айналады және жоғалту сияқты ересек тақырыптарды қамтиды" деді. "Анимациялық фильмдер туралы нұсқаулықта" Джерри Бек фильмді "орташа" деп санады, бірақ ол Биг Мама рөліндегі Перл Бейлидің дауыстық жұмысын және Көмір, Тод және аю арасындағы төбелес сахнасын жасаудағы аниматор Глен Киннің егжей-тегжейлілікке берілген зор қызығушылығын жоғары бағалады. Леонард Мальтин өзінің "Disney фильмдері" кітабында осы сахна анимация әлемінде үлкен мақтауға ие болғанын атап өтті. Алайда, ол фильм "формулалық сүйкімділікке, формулалық комедиялық демалысқа және тіпті формулалық кейіпкерлерге" тым көп сүйенгенін сезді. Жалпы, ол оны "жағымды" деп сипаттады, "жылулы және есімдері жақсы кейіпкерлерге толы" және "кейде ескі Disney сиқырына жақындап келеді" деді. All Movie Guide-дан Крейг Батлер бұл фильмді "Disney анимациялық канонында жылы және қызықты, бірақ сәл көңілді" деп атады. Ол сондай-ақ оны "әдеттегі және көбінесе болжамды" деп сипаттады, бірақ фильмнің кульминациялық бөлігін, анимациясын және соңын жоғары бағалады. Оның соңғы пікірі: "Режиссерлер Ричард Рич пен Тед Берман келесі жоба ретінде "Қара қазанды" түсіретін болады, бұл сәл сәтті болмаған, бірақ амбициялы жоба". Slant Magazine журналынан Роб Хуманик фильмге бес жұлдыздың 3,5-ін берді, бұл "Snow White және жеті жұмыстан" кейінгі қалған бастапқы аниматорлардың жаңа буынға өту кезеңі екенін атап өтті, "нәтижелер екі топтың да жақсы қасиеттерін біріктірді" деді және "Бұл оқуға, сенімділікке толы және жаңашылдың жеңіске жетуге деген құлшынысынан туған жұмыс, стиль және сапа жағынан Snow White немесе Pixar-дың "Toy Story" сияқты басқа да стандартты туындылардан көп айырмашылығы жоқ". IGN-нің RL Shaffer-і фильмге аралас пікір білдірді, "Бұл Disney-дің ертедегі жұмыстарына немесе 80-ші жылдардың соңы мен 90-шы жылдардың басындағы фильмдеріне қарағанда әсерлі емес" деді. Q Network Film Desk-тен Джеймс Кендрик "Бұл студияның ең жақсы жұмыстарының бірі емес, бірақ ол өзгерістер кезеңінің қызықты өнімі және әділдік табиғаты туралы мағыналы мәлімдеме" деді. Питер Канавенс Groucho Reviews-тен "жағымды, бірақ сәл көңілді" деп мәлімдеді, "Жалпы алғанда, фильм жақсы көңіл-күймен және түрлі-түсті, сонымен қатар табиғат пен тәрбиенің арасындағы тартыс туралы жақсы түсінік беретін соңы бар". Movie Metropolis журналынан Джон Дж. Пуччио фильмнің "өте жағымды және балалар үшін қуаныш сыйлайтындығын" айтты, бірақ "өте баяу және көңілсіз" деп тапты. Rotten Tomatoes сайты фильмнің орташа бағасы 100% екенін және орташа бағасы белгілі екенін хабарлады. Сайттың консенсусы: "Түлкі мен ит" - бұл өзінің жұқа, болжамды сюжетімен шектеліп, сүйкімді, сүйкімді және қарапайым туынды. Metacritic 15 пікірге негізделген 65 ұпай берді, бұл "жалпылай оң пікірлерді" көрсетеді.

TV Guide gave the film four out of five stars, saying, "The animation here is better than average (veteran Disney animators Wolfgang Reitherman and Art Stevens supervised the talents of a new crop of artists that developed during a 10 year program at the studio), though not quite up to the quality of Disney Studios in its heyday. Still, this film has a lot of 'heart' and is wonderful entertainment for both kids and their parents. Listen for a number of favorites among the voices." Michael Scheinfeld of Common Sense Media gave its quality a rating of 4 out of 5 stars, stating, "It develops into a thoughtful examination of friendship and includes some mature themes, especially loss." In The Animated Movie Guide, Jerry Beck considered the film "average", though he praises the voice work of Pearl Bailey as Big Mama, and the extreme dedication to detail shown by animator Glen Keane in crafting the fight scene between Copper, Tod, and the bear. In his book The Disney Films, Leonard Maltin also notes that that scene received great praise in the animation world. However, he felt the film relied too much on "formula cuteness, formula comedy relief, and even formula characterizations". Overall, he considered it "charming" stating that it is "warm, and brimming with personable characters" and that it "approaches the old Disney magic at times." Craig Butler from All Movie Guide stated that it was a "warm and amusing, if slightly dull, entry in the Disney animated canon." He also called it "conventional and generally predictable" with problems in pacing. However, he praised its climax and animation, as well as the ending. His final remark is that "Two of the directors, Richard Rich and Ted Berman, would next direct The Black Cauldron, a less successful but more ambitious project." Rob Humanick of Slant Magazine gave the film 31/2 out of five stars, noting that it was the transition point between the remaining original animators since Snow White and the Seven Dwarfs to the new generation, saying that "the results culled the best qualities of both groups." and that "The result is a work of both learned, assured poise and triumphant freshman determination, not far away (in style or quality) from other benchmark status works, like the aforementioned Snow White or Pixar’s Toy Story." RL Shaffer of IGN wrote a rather mixed review, claiming that it "is just not as impressive as Disney's early work, or their late '80s/early '90s pictures." James Kendrick of Q Network Film Desk stated that it "is not one of the studio's best efforts, but nonetheless it remains a fascinating product of an era of upheaval as well as a meaningful statement about the nature of prejudice." Peter Canavense of Groucho Reviews stated that it "is sweet but a bit dull", nothing that "Overall, the picture is good hearted and colorful, with an ending that carries a nice touch of ambiguity about the tussle of nature and nurture." John J. Puccio of Movie Metropolis claimed that it "is very sweet and no doubt a delight for children, but I found it quite slow and tedious." The review aggregator website Rotten Tomatoes reported that the film received approval rating with an average rating of based on reviews. The website's consensus states that "The Fox and the Hound is a likeable, charming, unassuming effort that manages to transcend its thin, predictable plot." Metacritic gave it a score of 65 based on 15 reviews, indicating "generally favorable reviews".

Комикстердің бейімделулері

Фильмнің өзінен жасалған адаптациялармен қатар, кейіпкерлерді бейнелейтін комикстер фильммен байланысы жоқ оқиғаларда да пайда болды. Мысалы, "Жоғалған жануар", онда Коппер өзінің иіс сезімін пайдаланып, Тодқа адасқан жануарды табуға көмектеседі; "Қашу", онда Тод пен Викси Канада қазын сиыртықтан құтқаруға тиіс; "Қуу", онда Коппер ұйықтаған басшыны қорғауы керек; және "Қанатты достар", онда Динки мен Бумер Жесір Твидтің тауығының біреуін койоттан құтқару үшін бар күштерін салуға мәжбүр болады. Фильмнің Ричард Мур салған комиксі Диснейдің Классикалық әңгімелер қазынасының бөлігі ретінде газеттерде жарияланды. Содан кейін "Түлкі мен Ит" атты комикс кітабы шықты, онда кейіпкерлердің жаңа оқиғалары баяндалды. 1981 жылдан 2007 жылға дейін Италияда, Нидерландыда, Бразилияда, Францияда және АҚШ-та бірнеше "Түлкі мен Ит" Дисней комикстері жарық көрді.

Жалғасы

Аралық жалғасы, "Түлкі мен Ит 2" 2006 жылдың 12 желтоқсанында тікелей DVD форматында шығарылды. Оқиға Тод пен Коппердің бала кезінде, бірінші фильмнің соңғы бөліміндегі оқиғалардан бұрын өтеді. Сюжет желісінде Коппер "The Singin' Strays" деп аталатын көшпенді әнші иттер тобына қосылуға құмар болады, бұл Тодпен арадағы достығына қауіп тудырады. Фильм сыншылар тарапынан жағымсыз бағаланды, оны алдыңғы фильмнің сәл ғана көшірмесі деп атады.