Лиденбург тарихы: ежелгі мәдениеттер мен қақтығыстар өлкесі
Lydenburg
Лиденбургтағы ежелгі өркениеттер: КХ 500 жылға дейін сонатын тас суреттері, Африка темір ғасырының мүсіндері (Лиденбург бас-тәсілдері) және керамикалық бұйымдар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Ежелгі тарих
Қазіргі Лайденбургтің төңірегіндегі аймақ адамдар қоныстанған ұзақ тарихқа ие. Айналасындағы жартастардағы суреттер бұл жерде ерте Хое Сан аңшы-жинақшыларының өмір сүргенін көрсетеді.
The area surrounding present day Lydenburg has a long history of human occupation. Rock paintings in surrounding areas point to early Khoe San hunter gather groups living on the land.
Лайденбург бас терісі
Б.з. 500 жылға дейін сақталған, экватордың оңтүстігіндегі Африка темір дәуірінің ең ерте белгілі мүсіндік нысандары, Лиденбург бас аталатын, осы аймақта табылды. Қазба жұмыстарынан алынған жеті қыштан жасалған бас мүсіні және басқа да қыш ыдыстар өте күрделі өрнектермен безендірілген және олар салтанатты немесе ересектерге қатысты рәсімдерде қолданылған болуы мүмкін. Дегенмен, бұл тек болжам ғана, себебі осы мүсіндерді жасаған халық туралы бүгінде біздің білуіміз аз. Бірақ олардың табылуы Лиденбургтің керемет мәдени мұрасын көрсетеді.
Dating back to AD 500, the earliest known forms of African Iron Age sculpture below the equator, known as the Lydenburg heads were found in the area. The seven earthenware sculptures of heads and other pottery from the site are intricately decorated and may have been used for ceremonial or initiation purposes. However, this is speculative as there is little we know today about the people who made these sculptures. Their existence nevertheless points to Lydenburg's remarkable heritage.
Колонияға дейінгі тарих
XVI ғасырдан бастап бұл аймақты Бакони тайпасы мекендеген. 1700 жылдардың басынан бері айналасында Бапеди халқының Машишинг деп атаған бұл жерде тұрғандығына куәліктер бар.
From around the 16th century a group referred to as the Bakoni people occupied the area. There is evidence of Bapedi people, who referred to the area as Mashishing, that lived in the surrounding area from as early as the 1700s.
Лиденбург қаласының құрылуы
Лиденбург 1849 жылы Андри Потгитердің басшылығымен Вуртреккерлер тобы бұрынғы қонысы Оригстадты (солтүстікке қарай) безгек эпидемиясы салдарынан тастап кеткен кезде құрылды. Қала 1856 жылы Лиденбург Республикасының ('De Republiek Lydenburg in Zuid Afrika') астанасы болды, ал 1857 жылы Утрехт Республикасына қосылды, бірақ 1860 жылы екі республика да Zuid Afrikaanse Republiek (ZAR) құрамына кірді. Қала Оңтүстік Африка Республикасының (ZAR) Лиденбург округінің астанасы болды. Лиденбургтың маңыздылығы британдықтар бақылауында болмаған Делагоа шығанағына (қазіргі Мапуту шығанағы) қатынайтын вагон жолында орналасқандығында еді. 1871 жылы президент Томас Франсуа Бургерстің бұйрығымен Авраам Эспа жол құрылысын бастады. Делагоа шығанағынан Лиденбургке алғашқы вагондар 1874 жылы жетті.
Lydenburg was founded in 1849 by a group of Voortrekkers under the leadership of Andries Potgieter when they abandoned their previous settlement Ohrigstad (to the north) due to a malaria epidemic. The town became the capital of the Lydenburg Republic ('De Republiek Lydenburg in Zuid Afrika') in 1856 and later in 1857 joined the Republic of Utrecht but in 1860 both these republics joined the Zuid Afrikaanse Republiek (ZAR). The town became the capital of the Lydenburg District of the South African Republic (ZAR). Lydenburg became important because it was on the wagon route to the port of Delagoa Bay (now Maputo Bay) which was not under British control. In 1871 construction of the road was started by Abraham Espag under the orders of President Thomas François Burgers. The first wagons arrived in Lydenburg from Delagoa Bay in 1874.
Алтынға құштарлық
1873 жылдың 6 ақпанында аллювиалды алтын табылды және 3 ай ішінде Лиденбург алтын кен орындары жарияланды. 1880 жылы Ұлыбритания мен Трансваал Республикасы арасында Бірінші буар соғысы басталды. Лейтенант Уолтер Хиллияр Колкхун Лонг (1-ші виконт Лонгтың сіңілісінің күйеуі) басқаратын британдық гарнизон алтын кен орындарын бақылау үшін Лиденбургті басып алды. Полковник-лейтенант Филипп Роберт Анструтердің басшылығындағы 94-ші полк осы жерден Преторияға аттанды. Лиденбургтегі гарнизонның қалған бөлігі 1880 жылдың 23 желтоқсанында Лонгтың гарнизонды беруден бас тартуынан кейін 1881 жылдың 6 қаңтарынан бастап қоршауға алынды. Бумплац және Апиесдорндраай сияқты шаруашылықтар қаланың жанында 1900 жылдардың басында қара нәсілді оңтүстік африкалықтармен сатып алынды. 1913 жылғы Жер заңы Оңтүстік Африкадағы қара нәсілділердің жер иелігін күрт шектеді. Бұл жердегі қауымдар бастапқыда шөлейтті аймақты суару арқылы құнды және өнімді шаруашылықтарға айналдырды. Шаруашылықтардың тұрғындары, әсіресе ЖҚБ, ҚХА және жергілікті басшылар арқылы, жергілікті жағдайлар мен адалдыққа байланысты түрлі жолдармен көшіруге қарсылық көрсетті. Апартеидтік режим отбасыларды қаладан алыс жатқан шаруашылықтарға немесе Секухунеландқа күштеп көшірді. 2001 жылы Оңтүстік Африкадағы алғашқы толыққан жерді қайтару ісі ретінде Бумплац шаруашылығы Виллем Преториустан сатып алынып, мемлекет Динкваньяне қауымына қайтарылды.
On 6 February 1873, alluvial gold was discovered and within 3 months the Lydenburg goldfields were proclaimed. The First Boer War broke out between Britain and the Transvaal Republic in 1880. A British garrison under Lieutenant Walter Hillyar Colquhoun Long (uncle of the 1st Viscount Long) occupied Lydenburg to control the goldfields. It was from here that the ill fated 94th Regiment under the command of Lieutenant Colonel Philip Robert Anstruther marched to Pretoria. The remainder of the garrison at Lydenburg was besieged from 6 January 1881, following Long's refusal to surrender the garrison on 23 December 1880. Land such as Boomplaats and Aapiesdoorndraai farms, near the town, was purchased by black South Africans in the early 1900s before the 1913 Land Act severely restricted black land ownership in South Africa. The communities here developed and irrigated the initially arid area into valuable and productive farms. Residents on the farms, especially through the ICU, ANC and local chiefs, resisted the removals in different ways depending on local circumstances and allegiances. Often violently, the apartheid state removed the families to farms further from the town or to Sekhukhuneland. In 2001, in one of South Africa's first completed land restitution claims, Boomplaats farm was bought from Willem Pretorius and returned by the state to the Dinkwanyane community.
Атауын өзгерту
2006 жылдың маусым айында Өнер және мәдениет министрі Палло Джордан Лиденбург қаласының атауын "ұзын жасыл шөп" деген мағына беретін Машишинг деп өзгертуге келісім бергені жарияланды.
In June 2006, it was announced that Arts and Culture minister, Pallo Jordan, had approved the renaming Lydenburg to Mashishing, meaning "long green grass".