Братислава қамалы – Словакия астанасының басты қамалы. Дунай өзені үстіндегі таулық жерде орналасқан, керемет көріністер ұсынады. Тарихымен аңызға толы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Братислава қамалы (,; Pressburger Burg; Pozsonyi vár) – Словакияның астанасы Братиславаның негізгі қамалы. Төрт бұрышты мұнаралары бар алып төртбұрышты ғимарат Кіші Карпат тауларының оқшауланған жартасты төбесінде, Дунай өзенінің үстінде, Братислава қаласының ортасында орналасқан. Өлшемі мен орналасқан жерінің арқасында ғасырлар бойы қаланың ең ірі белгісі болып табылады. Бұл жерден Братислава, Австрия және аспан ашық болғанда Венгрияның аймақтарының әдемі көріністерін тамашалауға болады. Қамал тарихымен байланысты көптеген аңыздар бар.
Castle in Slovakia
Bratislava Castle (, ; Pressburger Burg; Pozsonyi vár) is the main castle of Bratislava, the capital of Slovakia. The massive rectangular building with four corner towers stands on an isolated rocky hill of the Little Carpathians, directly above the Danube river, in the middle of Bratislava. Because of its size and location, it has been a dominant feature of the city for centuries. The location provides excellent views of Bratislava, Austria and, in clear weather, parts of Hungary. Many legends are connected with the history of the castle.
Қалдық ғимараты
Қала ғимаратына төрт мұнара (әр бұрышында біреуден) және терең су құдығы бар аула кіреді. Ең үлкен және ең биік мұнара – оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан Crown Tower. Мұнара 13 ғасырда салынған және шамамен 200 жыл бойы, 1500 жылдардың ортасынан бастап, Венгрияның тәж киімдерін сақтаған. Сыртқы қабырғалар мен ішкі дәліздерде ескі готика және Ренессанс стилінің құрылыс элементтерінің фрагменттері бар. 16 ғасырдағы қабырғаланған кіреберіс қақпасы әлі күнге дейін негізгі залдың шығысында көрініп тұр.
The castle building includes four towers (one on each corner) and a courtyard with a deep water well. The largest and tallest tower is the Crown Tower, on the southwest corner. The tower dates from the 13th century and for approximately 200 years, beginning in the mid 1500s, housed the crown jewels of Hungary. The exterior walls and inside corridors contain fragments of old Gothic and Renaissance construction elements. The walled up entrance gate from the 16th century is still visible to the east of the main hall/entrance.
Мұражай
Кіреберістің артында аркадалық дәліз орналасқан, ол үлкен барокко баспалдағына жетелейді, ал ол өз кезегінде екінші қабаттағы Словакия Ұлттық мұражайының көрмелеріне апарады. Бұл қабаттың батыс жағында 1988 жылы ашылған Қазына палатасының төрт залы орналасқан, онда Словакияның ең құнды археологиялық жадылары және басқа да заттары жинақталған, соның ішінде Мораван Венерасы деп аталатын тарихи мүсін бар. Үшінші қабатта Словакия тарихына арналған көрме ұйымдастырылған. Ғимараттың оңтүстік қанатындағы бірінші қабатта Словакия Парламенті – Словакия Республикасының Ұлттық Кеңесінің залдары орналасқан, олардың ішінде 16 ғасырдан қалған жиһаздар да бар. Ғимараттың солтүстік қанатында, бұрынғы барокко капелласында, концерттер өткізілетін Музыка залы орналасқан. Ішкі аулаға Шығармалар залына кіретін жол да кіреді.
Behind the entrance is an arcade corridor leading to a large Baroque staircase which, in turn, leads to the exhibitions of the Slovak National Museum on the second floor. The west wing of this floor houses the four halls of the Treasure Chamber (opened in 1988), with a collection of the most precious archaeological finds and other objects of Slovakia, including the prehistoric statue called the Venus of Moravany. The third floor houses an exhibition on the history of Slovakia. The first floor in the south wing of the building houses the rooms of Slovak parliament —the National Council of the Slovak Republic—including furnishings from the 16th century. The northern wing of the building, the former Baroque chapel, houses the Music Hall, in which concerts are held. The courtyard includes the entrance to the Knights Hall.
Басқа ғимараттар
Басты ғимараттың батысында жаңадан қайта жаңартылған Ф. А. Хиллебрандт ғимараты орналасқан, ол 1762 жылға дейін салынған және 1811 жылғы өртте қираған. Құрмет ауласы, сарайдың кіреберісі алдындағы кеңістік, 18 ғасырдың соңына жатады. Зигмунд қақпасының ішінде және Құрмет ауласының астында 17 ғасырда салынған Леопольд ауласы мен бастиондары бар. Қала ғимаратының шығысында Ұлы Моравия базиликасының (9 ғасыр), Аққасақ Құтқарушы шіркеуінің (11 ғасыр) және басқа да ерте ортағасырлық ескерткіштердің орналасқан жері жер бетінде көрсетілген. Нақты археологиялық жатақтар осы көрсетілген орналасқан жердің астында жатыр. Николай қақпасының жанында, солтүстік-шығыс бөлігіндегі 15 ғасырға жататын готикалық қақпа – Лугиланд бастионы орналасқан. Бұл 17 ғасырда салынған үш қабатты ғимарат, қазір Словакия Республикасының Ұлттық кеңесі мен барокко стиліндегі атқоймасы (қазіргі кезде мейрамхана) орналасқан. Атқойманың оңтүстігінде француз барокко бағы орналасқан. Қаланың солтүстік шекарасын 18 ғасырда салынған ұзын барокко ғимараты құрайды, онда бүгін Словакияның Ұлттық мұражайы мен қамал әкімшілігі орналасқан.
To the west of the main building is the newly reconstructed F. A. Hillebrandt building, which dates from 1762 and was destroyed by the 1811 fire. The Yard of Honor, the space directly before the castle entrance, dates from the late 18th century. Inside the Sigismund Gate and below the Court of Honor is the Leopold Yard with bastions, constructed in the 17th century. To the east of the castle building, the constellation of the Great Moravian basilica (9th century), the Church of St Savior (11th century), and other early medieval objects is indicated on the ground. The true archaeological findings are directly below this indicated constellation. Adjacent to the Nicholas Gate, a Gothic gateway from the 15th century in the northeast quadrant, is the Lugiland Bastion. This is a long three floor building from the 17th century that currently houses the National Council of the Slovak Republic and a Baroque stable (today a restaurant). A French baroque garden is located to the south of the stable. The northern border of the site is formed by a long Baroque building from the 18th century, which today houses the Slovak National Museum and the castle administration.
Тарихқа дейінгі кезең (2800 450 б.з.д.)
Қамалдың орны, бүгінгі қала сияқты, мыңдаған жылдар бойы қоныстанған, себебі ол Еуропаның орталығында Карпат және Альп таулары арасындағы өткелде, Дунай өзенін кесіп өтуге арналған маңызды арқа және Балқан жартылай аралынан немесе Адриатика теңізінен Рейн немесе Балтық теңізіне дейін созылған Орта Еуропаның ежелгі (сауда) жолдарының маңызды торабында орналасқан, олардың ең ірісі – Амбер жолы. Болераз мәдениеті (Баден мәдениетінің ең ерте кезеңі) қамал төбесінде алғашқы қоныстарды салған белгілі мәдениет болды. Бұл шамамен б.з.д. 3500 жылы (яғни жоғары энеолит дәуірінде) болды. Олардың "қамалы" – бекітілген қоныс және қазіргі Братиславаның Ескі қаласындағы елді мекендер үшін акропольдің бір түрі болды. Қамал төбесінен табылған маңызды жәдігерлердің арасында Холштатт дәуірінен (Ерте темір дәуірі, б.з.д. 750–450 жж.) қалдықтары бар. Сол кезде Календерберг мәдениетінің халқы қамал төбесінің тасына кіріп жатқан құрылыс салған. Тағы да, бұл "қамал" Ескі қаланың батыс бөлігіндегі елді мекендер үшін акрополь қызметін атқарды.
The castle's site, like today's city, has been inhabited for thousands of years, because it is strategically located in the center of Europe at a passage between the Carpathians and the Alps, at an important ford used to cross the Danube river, and at an important crossing of central European ancient (trade) routes running from the Balkans or the Adriatic Sea to the Rhine river or the Baltic Sea, the most important route being the Amber Route. The people of the Boleráz culture (the oldest phase of the Baden culture) were the first known culture to have constructed settlements on the castle hill. This happened around 3500 BC (i. e., in the high Eneolithic Period). Their "castle" was a fortified settlement and a kind of acropolis for settlements in today's Old Town of Bratislava. Further major findings from the castle hill are from the Hallstatt Period (Early Iron Age, 750 –450 BC). At that time, the people of the Kalenderberg Culture constructed a building plunged into the rock of the castle hill. Again, the "castle" served as an acropolis for settlements found in the western part of the Old Town.
Кельттер мен римдіктер (б.з.д. 450 ж. - б.з.
Ла Тене дәуірінде (соңғы темір дәуірі, кельт дәуірі, б.з.д. 450 – б.з.д. 1), қамал төбесі кельттердің маңызды орталығына айналды. Б.з.д. соңғы ғасырында (б.з.д. 125 жылдан кейін) ол кельт боиларының оппидумының (қаланың) акрополі ретінде пайдаланылды. Көптеген және түрлі табылмалар (соның ішінде монеталар, үй жиһаздары, екі римдік ғимарат, қамалдың кіреберіс қақпасы және т.б.) мұны куәландырады. Дунайда орналасқан және б.з.д. 9 жылдан бастап Рим империясының шекарасында болған қамал төбесі, Рим дәуірінде (б.з. 1 – б.з. 4 ғасыр) римдіктермен де қоныстандырылды, мұны рим легиондарының (XIII GAN легионы, X GEPF легионы және т.б.) кірпіштерінің табылуы және сәулет өнерінің кейбір бөліктері (римдік фигуралы рельеф, шатыр бөліктері және т.б.) көрсетеді. V ғасырдағы оқиғалар (Халықтардың Ұлы көші-қоны дәуірі) көбінесе белгісіз болып қалады.
During the La Tène Period (Late Iron Age, Celtic Period, 450 BC –1 BC), the castle hill became an important center of the Celts. In the last century BC (after 125 BC), it served as the acropolis of an oppidum (town) of the Celtic Boii. A great number and diversity of findings (including coins, house equipment, two Roman buildings, castle entrance gate, etc.) testifies to this. The castle hill, which was situated at the Danube and thus since 9 BC at the border of the Roman Empire, was also settled by the Romans during the Roman Period (1st to 4th century AD), as findings of bricks of Roman legions (Legion XIII GAN, Legion X GEPF etc.) and some parts of architecture (a Roman figural relief, roof parts, etc.) suggest. The developments in the 5th century (the time of the Great Migration of Peoples) are largely unclear.
Славяндар, Нитрия княздігі, Ұлы Моравия (500 907)
Братиславаға славяндар келгеннен кейін жағдай өзгерді. Бастапқыда олар ескі римдік және кельт құрылыстарын ішінара пайдаланып, кейбір бекіністерді қосты. Бәлкім, 8-ші ғасырдың соңында (әрине, 9-шы ғасырдың басында), Нитра княздығы тұсында, ағаш қамалмен славяндық қамал салынған, оның аумағы 55 000 шаршы метрді құрады. IX ғасырдың екінші жартысында Ұлы Моравия кезінде тұрғын үйлермен қоршалған тас сарай мен үлкен базилика салынды. Бұл базилика Словакия аумағындағы ең үлкен Ұлы Моравия базиликасы болып табылады, ал қамалдың ауданы шамамен Микульчице (тарихи қала "Моравия") алаңымен тең, ол – ең маңызды Ұлы Моравия археологиялық ескерткіші. Братиславадағы славян қамалын салу үшін ежелгі римдік ғимараттардың материалдары қолданылған. Бұл 16-шы ғасырдың Авентиннің даулы мәлімдемесін растауы мүмкін, ол жоғалған дереккөздерге сілтеме жасап, 805/807 жылдары Ұлы Моравия князі Уратислав (яғни Вратислав) бүгінгі Братиславаны (қамалды?) Пизоний атты қираған римдік шекаралық бекінісінің орнында салғанын, ал жаңа елді мекен оның атымен аталып, Уратислабургиум/Вратислабургиум деп аталғанын айтқан. Тағы бір ықтимал факт – 900 жыл шамасында қамал мен оның құрамына кіретін аумақ Ұлы Моравия патшасы I Светоплюктің үшінші ұлы Предславқа жеке меншік ретінде берілген, және осы Предслав немесе осы аттас адам қамал мен қаланың ескі неміс атын – Пресбург (содан кейін ескі словак аты Прешпорек туындаған) алғанын көрсетеді. Бұл атаудың ең ерте нұсқасы Преслава (словакиялық) / Преслав(а)сбург (неміс тілінде) болған. Ол алғаш рет 907 жылы (Прессбург шайқасы) Брезалауспурк(h), Браславеспурх және Пресалауспрух түрінде кездеседі, содан кейін 1000 жыл шамасында венгр монеталарында Преслав(в)а Цивитас (яғни Братислава қамалы) деп жазылған. Дегенмен, Брезалауспурктың нақты орналасқан жері әлі де даулы.
The situation changed with the arrival of the Slavs in the territory of Bratislava. Initially, they partly used older Roman and Celtic structures and added some fortifications. Probably at the end of the 8th century (definitely not later than in the early 9th century), at the time of the Principality of Nitra, a Slavic castle with a wooden rampart was constructed, with a huge area of 55,000 square metres. In the second half of the 9th century, at the time of Great Moravia, a palace of stone surrounded by dwellings and a big basilica were added. The basilica is the largest Great Moravian basilica from the territory of Slovakia, and the area of the castle is approximately the same as that of the Mikulčice site (the historical town "Moravia"), which is the most important Great Moravian archaeological site. Material from old Roman buildings was used to construct this Slavic castle in Bratislava. This could be a confirmation of the disputed statement of Aventinus from the 16th century, who —referring to lost sources —claimed that around 805/7, the Great Moravian prince Uratislaus (i. e., Vratislav) constructed today's Bratislava (castle?) at the place of a destroyed Roman frontier fort called Pisonium, and the new settlement was named after him, Uratislaburgium/Wratisslaburgium. Another probable fact is that around 900, the castle and the territory it controlled was given in fief to Predslav, the third son of the Great Moravian king Svatopluk I and that Pre(d) slav, or a person of the same name, is the person after which the castle and the town received its old German name Pressburg (from which the old Slovak name Prešporek is derived). The oldest version of this name was Preslava (Slovak) / Preslav(a) sburg (German). It appeared for the first time in 907 (Battle of Pressburg) in the forms Brezalauspurc(h), Braslavespurch, and Pressalauspruch, and then around 1000 on Hungarian coins as Preslav(v) a Civitas (meaning Bratislava Castle). On the other hand, the exact location of Brezalauspurc is still disputed.
Жоғарғы және кейінгі орта ғасырлар (907 1531)
Жаңа тас қамалдың құрылысы 10 ғасырда басталды, бірақ жұмыс тоқтап қалды. Алайда, Венгрия королі I Стефанның (1000–1038) тұсында қамал Венгрия Корольдігінің маңызды қамалдарының біріне айналды. Ол Пожонь округінің орталығы болды және патшалықты богемиялық (чех) және неміс шабуылдарынан қорғады (мысалы, 1030, 1042, 1052, 1108, 1146 жылдары) және тақ үшін күресте маңызды рөл атқарды, соның ішінде I Стефанның қайтысынан кейін болған күресте. 1052 жылы Генрих III қамалды басып алуға тырысты. Венгр дәстүріне сәйкес, венгр сарбазы Зотмунд басқыншы флоттың кемелеріне жүзіп барып, оларда тесіктер жасады, нәтижесінде олар батып кетті. Венгрия королі Соломон Ладислав I-нің бұйрығымен, ол Нитра түрмесіне дейін жеткізілді. Сонымен қатар, ескі қамал жаңартылды және шіркеудің бөлімі мен шіркеу мектебі бар Ақсақал шіркеуі салынды. Венгрия королі III Стефан шамамен 100 жылдан кейін қамалға қашып келді. 12 ғасырда (вероятно, 1179 жылдан кейін) қамал тастан салынған прото-романдық сарайға айналды, мүмкін, өйткені III Бела (1173–1196) Эстергомды Венгрия королдерінің ресми ордасы етуді шешті. Ол Германияда Фридрих Барбаросса тұсында салынған сарайларға ұқсас болды. 1182 жылы Фридрих Барбаросса крестшілер армиясын қамалдың астында жинады. 12 ғасырдың басында қамалдың шіркеу мекемелері мен ғимараттары қамалдың төменгі жағындағы қалаға көшірілді. 1241 және 1242 жылдары моңғол шабуылдарына төтеп бере алған Венгрия Корольдігінің сирек қамалдарының бірі – Пресбург қамалы болды. Осы шабуылдарға жауап ретінде 1245 жылы қамал ғимаратында екі ескі сарайдың қасында үлкен «патшалықты қорғау мұнарасы» салынды. Бұл мұнара ірі тұрғын үй болды. Сонымен қатар, ескі қамалға жеті шаршы мұнара салынды және қамалдың айналасына тас қабырға салынды (яғни тұрғын үй ғимараты). Қамалдың ең үлкен мұнарасы бір мезгілде тас қабырғаның бұрыштық мұнарасы болды. Бүгінде ол қамал ғимаратының бөлігі болып табылады – ол қазіргі «тақ мұнарасына» ұқсас, ол құрылыстың төрт мұнарасының ең үлкені. Ол, шамамен, 1250 жылы, әйгілі Санкт-Жан рыцарлары қамалда белсенді болған кезде салынды. 1265 жылдың 25 қазанында чех королі Пржемысл Отакар мен венгр королі IV Беланың немересі Кунигунда осы жерде никелесті. II Андраш пен Гертруданың қызы Елизавета осы жерде дүниеге келді. Жаңа қамал да қақтығыстарға ұшырады. 1271 жылы богемия королі II Отакар қазіргі Батыс Словакия аумағына басып кірді және басып алынған қамалды басқаруға Эгид рыцарын тағайындады. Екі жылдан кейін Эгид көтеріліс жасады және жеңілді, бірақ богемиядағы проблемаларға байланысты Отакар осы аумақты тастауға мәжбүр болды. 1285–86 жылдары ақсүйек Николай Кёзеги венгр короліне қарсы көтеріліс үшін оны база ретінде пайдалану үшін қамалды басып алды, бірақ ол жеңілді. Содан кейін, 1287–1291 жылдары Николайды қолдаған австрия герцогы Альберт Габсбург қамалды басып алды, бірақ оны Пожонь округінің басшысы болған III Матфей Цсак жеңді. 1302–1312/1322 жылдары герцог Рудольфтың қамал мен округті табысты басып алуы болды. Осы үздірілмейтін шайқастардың нәтижесінде венгр королі 1291 жылы қамалдың төменгі жағындағы елді мекендердің бір бөлігіне қала құқығын (қала жарғысын) берді, осылайша оларды қамалдың округ басшысының билігінен шығарды. Қамал төбесіндегі кейбір елді мекендер қамалдың билігінде қалды және бекініс біртіндеп оларға дейін кеңейтілді. 1385 жылы Люксембург королі Зигизмунд қамал мен Пожонь округін басып алды және бір жылдан кейін округты өзінің туыстарына, моравия маркграфтары Прокоп пен Йоштқа қарыз үшін аманатқа берді. 1389 жылы қаланы Стиборский Стиборский қайта басып алды, ол 1389–1402 жылдары сыйлық ретінде Пожонь округінің басшысы болды. Братислава қаласында ол шіркеу салдырды. Король Зигизмундтың, әсіресе чех гуситтеріне қарсы күрестегі тағы бір одақтасы Розгоньи ақсүйек отбасы болды, ол 1421 жылы Пожонь округінің басшысы қызметін алды. 1420 және 1430 жылдар аралығында Зигизмунд (Киелі Рим императоры) Братислава қамалын өзінің орталық орналасуына байланысты өзінің жаңа неміс-чех-венгр империясының орталығы етуді шешті. 1423 жылы король Розгоньилерге гуситтер шабуылдарынан қорғану үшін қамалдың бекіністерін жақсартуды тапсырды, өйткені ол чех шекарасына жақын орналасқан және тек ескі ағаш қамалдармен қорғалған. Ол тас қамалмен ауыстырылды. 1431 және 1434 жылдар аралығында Пресбург қамалы толық қайта құрылды. Германиядан сарапшылар шақырылды, Австриядан материалдар тасымалданды және қалаларға ең үлкен қамал құрылысы үшін арнайы салықтар салынды. Құрылыс шебері Конрад фон Эрлинген болды. Тұрғын «мұнара» бұзылды және жаңа готикалық сарайдың пішіні қазіргі қамалдың пішініне ұқсас болды (бірақ екі мұнарасыз). Бүгінде сол кезден қамалдың толық сақталған жалғыз бөлігі – Зигизмунд қақпасы (бұрыс түрде Корвинус қақпасы деп аталады), яғни қамалдың шығыс кіреберіс қақпасы. Кішкентай бөліктер бас сарайда сақталған. Алайда, Зигизмундтың жоспарлары іске аспады, өйткені қамал ешқашан оның резиденциясына айналмады және ол қамалдың төменгі жағындағы қалада қалды. Зигизмундтың 1437 жылы қайтысынан кейін оның әйелі Барбара Чельская жаңа король Альберт Габсбургтың бұйрығымен қамалға қамалды. 1438 жылы Альберттің қызы Анна Тюрингияның ландгравы III Вильгельммен қамал ішінде никелесті. Джон Хуньяди және оның әйелі Элизабет Силадьи да осында болды. Кейінірек Ладислав Постумус қамалдың бір бөлігінде тұрды (оның бір бөлігі оған бейімделді). 1440–1443 жылдары Розгоньи отбасынан (Польша королі III Владиславты қолдаған) округ басшылары басқарған Пресбург қамалы мен Пресбург қаласы арасында шайқас болды. 1438, 1452 және 1463 жылдары қамал жөндеу жұмыстары жүргізілді. 15 ғасырда қамал ауласында су сорғысы салынды.
The construction of a new castle of stone started in the 10th century, but work lagged. Under King Stephen I of Hungary (1000–1038), however, the castle was already one of the central castles of the Kingdom of Hungary. It became the seat of Pozsony county and protected the kingdom against Bohemian (Czech) and German attacks (e. g., in 1030, 1042, 1052, 1108, 1146) and played an important role in throne struggles, such as the one following the death of Stephen I. In 1052, Henry III tried to occupy the castle. According to Hungarian tradition, Zothmund, a Hungarian soldier, swam to the ships of the invading fleet to drill holes in them, and they were sunk. King Solomon of Hungary had lived here until he was taken to the jail of Nitra, according to Ladislaus I's order. At the same time, the old rampart was modernized, and the Church of the St. Savior, with a chapter and a church school, were added. Stephen III of Hungary escaped from his enemies to the castle almost 100 years later. The castle was turned into a proto Romanesque palace of stone in the 12th century (probably after 1179), possibly because Béla III (1173–1196) decided to make Esztergom the definitive seat of kings of Hungary. It was a palace similar to those constructed in Germany under Friedrich Barbarossa. In 1182, Friedrich Barbarossa gathered his crusader army under the castle. The church institutions and building at the castle were moved to the town below the castle in the early 12th century. The well fortified Pressburg castle was among the few in the Kingdom of Hungary to be able to withstand Mongol attacks in 1241 and 1242. As a reaction to these attacks, a huge "tower for the protection of the kingdom" was constructed at the castle building in 1245, immediately next to two older palaces. The tower was actually a huge residential building. In addition, seven square towers were built into the old rampart, and a stone wall was added around the castle proper (i. e., the residential building). The biggest of the rampart towers was at the same time a corner tower of the stone wall. Today, it is part of the castle building —it is identical to the present day "crown tower", which is the largest of the four existing towers of the structure. It was probably built around 1250, when the Knights of St. John were active at the castle. On 25 October 1265, the Czech king, Přemysl Otakar, and the Hungarian king Béla IV's grandchild Kunigunde, were engaged here. Andrew II and Gertrude's daughter, Elisabeth was born here. The new castle faced further conflicts. In 1271, king Otakar II of Bohemia invaded the territory of today's western Slovakia and charged the knight Egid with the administration of the conquered castle. Egid rebelled two years later and was defeated, but due to problems in Bohemia, Otakar had to leave this territory. In 1285–86, the noble Nicholas Kőszegi occupied the castle in order to use it as a basis for a rebellion against the Hungarian king, but he was defeated. Shortly afterwards, in 1287–1291, the Austrian duke Albert of Habsburg, supporting Nicholas, occupied the castle but was defeated by Matthew III Csák, who was made head of Pozsony county. A successful Austrian occupation of the castle and the county occurred in 1302–1312/1322 by Duke Rudolf. As a result of this permanent fighting, the Hungarian king granted the city rights (town charter) to a part of the settlements below the castle in 1291, thereby withdrawing them from the authority of the county head in the castle. Some settlements on the castle hill remained under the castle's authority, and the fortification was gradually extended to them. In 1385, king Sigismund of Luxembourg occupied the castle and Pozsony county and one year later put the county in pawnage to his cousins, the Moravian margraves Prokop and Jošt, in exchange for a loan. The castle was reconquered by Stibor of Stiboricz in 1389, who was made the head of Pozsony county in 1389–1402 as a reward. He had a chapel built in Bratislava Castle. Another ally of king Sigismund, especially in his fights against the Czech Hussites, was the noble family Rozgonyi, which received the Pozsony county head function in 1421. At some point between 1420 and 1430, Sigismund (Holy Roman Emperor) decided to make Bratislava Castle –due to its central location —the center of his new German Czech Hungarian empire. In 1423, the king ordered the Rozgonyis to improve the fortifications of the castle as a protection against Hussite attacks, because it was situated close to the Czech border and was only protected by the old wooden ramparts. This was replaced with a stone bulwark. Between 1431 and 1434, a total rearrangement of Pressburg castle took place. Experts from Germany were invited, material was transported from Austria, and towns were imposed special taxes specifically for the construction of the largest castle ever built. The construction master was Konrad von Erlingen. The residential "tower" was demolished, and the form of the new Gothic palace was approximately similar to that of the present day castle (but without two towers). Today, the only completely preserved part of the castle from that time is the Sigismund Gate (wrongly called the Corvinus Gate), i. e., the eastern entrance gate in the bulwark. Smaller parts have been preserve in the main palace. Sigismund's plans, however, did not materialize, because the castle never became his residence, and he remained in the town below the castle. After Sigismund's death in 1437, his widow, Barbara of Celje, was imprisoned in the castle by the new king, Albert of Habsburg. In 1438, Albert's daughter, Anne, was engaged to the margrave William III, Landgrave of Thuringia in the castle. John Hunyadi and his wife Erzsébet Szilágyi also stayed here. Later on, Ladislas the Posthumous possibly lived in the castle (parts of it were adapted for him). In 1440–1443, there was fighting between Pressburg Castle, ruled by county heads from the Rozgonyi family (supporting king Władysław III of Poland) and the town of Pressburg itself. Castle repairs were conducted in 1438, 1452, and 1463. A water well was constructed in the yard of the castle in the 15th century.
Саяси оқиғалар
1536 жылы (де-факто 1531 жылы), түріктер қазіргі Венгрияны басып алғаннан кейін, Пресбург қалған Венгрия Корольдігінің астанасы болды (парламент пен орталық биліктің ордасы, тәж кигізу орны). Ол Корольдік Венгрия деп аталды және Австриялық Габсбургтер тарапынан басқарылды. Осының салдарынан Пресбург қамалы ең маңызды патшалық қамалға айналып, Корольдік Венгрия патшаларының ресми ордасы болды (бірақ олар көбінесе Венада тұратын). Сонымен қатар, 16 ғасырдың басынан бастап Пресбург және оның қамалы Словакия аумағындағы Корольдік Венгрияда Габсбургтерге қарсы түрлі көтерілістерге тап болды. Мысалы, Габриэль Бетленнің әскерлері 1619-1621 жылдар аралығында қамалды басып алды, бірақ Габсбург әскерлері оны қайта басып алып, 1622 жылға дейін Пресбург қамалындағы патшалық тәжді алып кетті. 1671-1677 жылдар аралығында Пресбург қамалында протестанттарға және Габсбургтерге қарсы көтерілістерге қатысқандарға қарсы сот өтті. Габсбургтерге қарсы тағы бір ірі көтерілістің жетекшісі Имре Тёкёли 1682-1683 жылдары қамалды басып алуға тырысты, бірақ сәттілікке жете алмады.
In 1536 (de facto already in 1531), after the Turks had conquered present day Hungary, Pressburg became the capital (seat of the diet and central authorities, place of coronations) of the remaining Kingdom of Hungary, which was renamed Royal Hungary and was ruled by the Austrian Habsburgs. Consequently, Pressburg Castle became the most important royal castle and the formal seat of the kings of Royal Hungary (who, however, resided in Vienna normally). At the same time, from the beginning of the 16th century, Pressburg and its castle had to face various anti Habsburg uprisings in Royal Hungary on the territory of Slovakia. For example, troops of Gabriel Bethlen occupied the castle between 1619 and 1621, when it was reconquered by Habsburg troops, and had the royal crown removed from Pressburg Castle until 1622. Between 1671 and 1677, Pressburg Castle was home to a court against the Protestants and participants of anti Habsburg uprisings. Imre Thököly, the leader of another major anti Habsburg uprising, failed to conquer the castle in 1682–83.
Венгрияның қасиетті тажы мұнарада
1552 және 1784 жылдар аралығында Венгрияның қасиетті тәжі осы қамал ішінде сақталды. Оны екі венгр тәж сақшысы, елу венгр және елу австриялық жаяу әскер күзетті. Габсбургтар сияқты шетелдік әулеттен шыққан венгр патшалары оны меншікке ала алмады және тек тәж кигізу салтанатында ғана қолдануға құқылы болды.
Between 1552 and 1784, the Holy Crown of Hungary stayed in the castle. Two Hungarian crown guards, fifty Hungarian and fifty Austrian infantry soldiers cared for it. Hungarian kings who derived from foreign dynasties as Habsburgs could not possess it and only had access to the crown during their coronation ceremony.
Қайта өрлеу дәуіріндегі қайта құру
1526 жылы Мохач шайқасында Венгрия Корольдігінің жеңіліске ұшырағаннан кейін, оның патшасы қаза болған соң, Габсбург әулетінен шыққан королева Мария өзінің сүйіктілерімен бірге Будадан Пресбургке қашып кетті. Патшалық қазына (көбінесе құнды өнер туындылары, патшалық скипетр, алма және қылыш) және тағы да көптеген маңызды заттар Пресбург қамалына жеткізіліп, патшалық бургравы Джон Борнемизаның қорғауына берілді. Бірақ көп ұзамай, бұл құнды қазынаның көп бөлігі Габсбургтің жаңа патшасы Фердинанд I тарапынан жойылды, өйткені оған Патшалық Венгриядағы азаматтық соғысқа қатысуын қаржыландыру үшін қаражат қажет болды, ал қалғандары Венаның қазына палатасына (Wiener Schatzkammer) немесе Марияның жеке меншігіне өтті, ал кейбіреулері мәңгілікке жоғалды. Қамалдың жаңа мақсатын ескере отырып, Фердинанд I 1552 және 1562 жылдар аралығында итальяндық шеберлер мен суретшілер, мысалы, Джулио Личино да Порданон және Римнен келген Мациотан Улисс арқылы оны Ренессанс стилінде қайта жаңартуға бұйрық берді. Құрылыстың бас жобалаушысы және қадағалаушысы итальяндық сәулетші Пьетро Феррабоско болды, ол императорға Венада қызмет еткен және 1552–1571 жылдар аралығында Пресбургтің капитаны граф Эк Салмды білген. Ғимараттың сыртқы пішіні өзгерген жоқ (тек кіреберіс орны ауыстырылды), бірақ ішкі және сыртқы жағы толығымен жаңаланды. Ең бастысы, едендер мен бөлмелер қайта жоспарланды, ал көптеген бөлмелер құнды әшекейлермен безендірілді. 16 ғасырдың соңында шығыс қабырғасына ойын-сауық үшін арналған ғимарат және екінші, жақсырақ су құдыры салынды. Жылдар бойына басқа да жақсартулар жасалды және жаңа құрылыстар қосылды. 1530 жылдан бастап қамал диета отырыстарының қатысушыларына арналған орын болды, ал 1552 жылдан бері бүгінде Таж мұнарасы деп аталатын жерде патшалық регалиялар сақталып келеді.
Immediately after the defeat of the Kingdom of Hungary at the battle at Mohács in 1526, during which the king died, the queen—Maria of Habsburg—fled with her retinue from Buda to Pressburg. The royal treasure (mostly valuable objects of art, the royal scepter, apple, and sword) and many other important objects she has taken with her were deposited in Pressburg Castle and guarded by the royal burgrave John Bornemisza. Shortly afterwards, however, this precious treasure was mostly destroyed by the new king Ferdinand I of Habsburg, who needed it to finance his participation in a civil war in Royal Hungary, and smaller parts went to the Treasury Chamber of Vienna (Wiener Schatzkammer) or became personal property of Maria, or were lost forever. Taking into account the new role of the castle, Ferdinand I had it rebuilt into a Renaissance castle by Italian builders and artists, such as Giulio Licino da Pordanone and Maciotanus Ulisses from Rome, between 1552 and 1562 (with some work continuing even afterwards). The main designer and supervisor of the construction was the Italian architect Pietro Ferrabosco, who had been serving the emperor in Vienna and knew Count Eck Salm, the captain of Pressburg from 1552 –1571. The building's form did not change (except that the entrance was shifted), but it was completely changed inside and outside. Above all, floors and rooms were rearranged, and most rooms received precious ornaments. In the late 16th century, a building for ball games at the eastern wall and a second, better water well were added. Other improvements were made and structures added over the years. In terms of the castle's functions after 1530, it was home to selected participants of diet meetings, and since 1552, it has held the crown jewels, in what is today known as the Crown Tower.
Бастапқы барокко
Ренессанс кезеңіндегі кейбір өзгерістер асығыс жасалғанынан (әсіресе ағаш шатыры), 1616 жылы бас императорлық сәулетші Джованни Баттиста Карлоне жобасына негізделген жаңа, біртіндеп ерте барокко стилінде қайта құру басталды. 1635 жылы жұмыстар қарқынды жүргізіліп, 1647 шамасында аяқталды. Оны негізінен қамалдың капитаны және Позонь округінің басшысы граф Пол Палффи қаржыландырды. Бұл өзгерістерден кейін қамалдың алған келбеті, негізінен, қазіргі күнге дейін сақталған. Бас ғимараттың солтүстік және батыс жағы жаңадан салынды және үшінші қабат қосылды; басты кіреберіс қабырғаның ортасына қайта орналастырылды; ежелгі бекіністер күшейтілді; капелла оңтүстік бөліктен солтүстік бөлігіне (қазіргі Музыка залына) көшірілді; және екі жаңа мұнара салынды, нәтижесінде қазіргі төрт мұнара пайда болды. Аталған жұмыстар барысында мемлекеттік қаражатты заңсыз пайдаланбағаны үшін, 1650 жылы диета Палффиді Прессбург қамалының өмір бойына капитаны, Позонь округінің басшысы және қамалдың (таққа тиесілі болған) иеленушісі етіп тағайындады. Бір жылдан кейін император осы лауазымдар мен атақтарды Палффи әулетіне мұрагерлік етіп берді. 1653 жылы барлық ағаш төбелердің кемшілігі анықталды және келесі жылдары оларды ауыстыруға тура келді, осылайша оларға орналастырылған құнды картиналар жоғалып кетті. Он жыл өткен соң, Словакия аумағына жасалған түрік шабуылдарының біріне байланысты, Вена императорлық сарайының әскери инженеры Йозеф Приами басшылығымен бекіністер күшейтілді; бекіністерді одан әрі жақсарту шаралары 1673 жыл шамасында жүзеге асырылды. Олар 1683 жылы Вена түбінде түріктердің жеңілісімен аяқталды. 1703 жылы учаскедің солтүстік-шығысында казармалар салынды, ал қару-жарақ қоймасы да казарма ретінде пайдаланылды. Қазіргі Вена қақпасы 1712 жылы император Карл VI-ның таққа отыруына орай салынды және содан бері қамалдың басты кіреберісі ретінде қолданылып келеді.
Since some of the Renaissance changes were done in haste (especially the wooden roof), as early as in 1616, a new, gradual Early Baroque reconstruction started, based on a design by the main imperial architect Giovanni Battista Carlone. The works were intensified in 1635 and finished around 1647. It was mostly financed by Count Paul Pálffy, the captain of the castle and head of Pozsony county. The look the castle received through this conversion is basically the one it has kept to the present. The northern and western part of the main building were newly built and a new, third floor was added; the main entrance was shifted back to the middle of the wall; the ancient fortifications were improved; the chapel was shifted from the southern part to the northern part (today's Music Hall); and two new towers were added—yielding in sum the present four towers in the corners. As a reward for not having misappropriated state funds during the conversion, the diet appointed Pálffy lifelong captain of Pressburg Castle, head of Pozsony county, and usufructuary of the castle (which remained in possession of the crown), in 1650. One year later, the emperor made those functions and titles hereditary for the Pálffys. In 1653, all wooden ceilings turned out to be defective and had to be replaced in the following years, so that precious paintings placed on them got lost. Ten years later, facing one of the frequent Turkish attacks to the territory of Slovakia, the fortifications were improved under the leadership of military engineer Josef Priami of the Imperial Court in Vienna; further improvements of the fortifications followed around 1673. They ended with the final defeat of the Turks at Vienna in 1683. In 1703, barracks were built in the northeast of the site, and the armoury was turned into barracks as well. The present day Vienna Gate was constructed on the occasion of the coronation of Emperor Charles VI in 1712, and it has been used as the main entrance to the castle since then.
Мария Терезаның дінге айналуы
1740 жылы Мария Тереза Австрияның Венгрия Корольдігінің патшайымы болғанда, ол корольдіктің ақсүйектеріне Пресбургте де, Австрияда да резиденциясы болатынын уәде берді. Осыған сәйкес, 1761 және 1766 жылдар аралығында қорғаныс қамалы заманауи патшалық резиденциясына айналдырылды. 1740 жылы шағын өзгерістер енгізілді: интерьердегі түрлі өзгерістерден басқа, учаскенің солтүстік бөлігіне үлкен бақ салынды, ал император Франциск I (Мария Терезаның күйеуі, ботаникаға қызығушылық танытқан) қамал ғимаратының шығысында шағын бақ жасады. 1757 жылға дейін бас жобалаушы Дж. Б. Мартинелли болды. 1760 жылы қамалдың ішінде (рококо стилінде) ірі масштабты өзгерістер басталды. 1761 және 1762 жылдар аралығында бас жобалаушы Франц Антон Гиллебрандт болды. Қамалдың батыс қабырғасына ас үй, қызметшілер және жылқыларға арналған жаңа бір қабатты ғимарат қосылды. Сумен жабдықтау жеткіліксіз болғандықтан, Мария Тереза Иоганн Вольфганг фон Кемпеленге Дунай жағалауындағы қалалық резервуардан суды сорғылар арқылы тартатын арнайы су құбырын жасауды тапсырды. Мария Терезаның тілегі бойынша, қамалдың барлық сатылары көлбеуі төмендетіліп, оған атпен мінуге мүмкіндік берді. Бұл өзгерістердің нәтижесінде сарайдың сыртқы түрі мен қақпалары бүгінгі Братислава қамалына өте ұқсас болды. Венгрия ақсүйектерімен туындаған дауларға байланысты Мария Тереза ақсүйектерді білдіретін палатинды тағайындамады, оның орнына 1765 жылы Венгрия Корольдігінің губернаторын тағайындады, ол патшайымға бағынышты болды. Братислава қамалы оның резиденциясына айналды, ал округ басшысы кеңсесі қамалды қалдырды. Екінші губернатор 1765 жылдан бастап Альберт Саксенский Тешен болды, ол королеваның сүйікті қызы Мария Кристинаның күйеуі еді. Альберт пен Мария Кристина 1766 жылы қамалға көшіп келді. Екеуі де мәдениет пен ғылымды қолдаушы болғандықтан, қамал мен қала мәдениет және ғылым саласындағы жиі іс-шаралар мен сапарлар орталығына айналды. Губернатордың жеткілікті кеңістігі болмағандықтан, 1767-1770 жылдары қамал ғимаратының шығыс қабырғасында жаңа сарай (кейіннен Терезиан деп аталды) салынды. Оның жиһаздары қымбат және құнды болды, оның ішінде жүздеген өнер туындылары бар еді. Бірінші қабатта отбасылық галерея орналасқан, ол кейіннен Венадағы бүгінгі Альбертина галереясының негізіне айналды. Сонымен қатар, қамал учаскесінің солтүстік жағында қысқы атпен жүру мектебі, ал қамал ауласында жазғы атпен жүру мектебі салынды. Екі бақ та (Шенбрунн стилінде) қайта жаңартылды, ал қамалға жақын жолға май шамдары орнатылып, тарихында алғаш рет түнде жарықтандырылды. 1770 жылы Мария Тереза өзі негізгі қамал мен Терезианға қосымша құнды картиналар мен жиһаздар әкелуді бұйырды, ал губернатор аяқталған ғимаратқа көшіп барды.
When Maria Theresa of Austria became the queen of the Kingdom of Hungary in 1740, she promised to the nobles of the kingdom that she would have a residence both in Pressburg and in Austria. A corresponding conversion of the defensive castle into a modern royal residence was performed between 1761 and 1766. Minor changes were made as early as 1740: besides various changes in the interior, a large garden was added in the northern part of the site, and Emperor Francis I (Maria Theresa's husband, who was interested in botany) created a small garden to the east of the castle building. The chief designer until 1757 was J. B. Martinelli. Major changes inside the castle (in the rococo style) were begun in 1760. The chief designer between 1761 and 1762 was Franz Anton Hillebrandt. A new single story building for the kitchen, servants, and horses was added to the western wall of the castle. Because the water supply for the castle was not sufficient, Maria Theresa had Johann Wolfgang von Kempelen build a special water pipe drawing water from a tank in the town at the Danube bank, using pumps. The stairs throughout the castle were rebuilt with a lower gradient, on Maria Theresa's request, to enable her to ride her horse upon them. The result of these changes, as for the exterior of the palace itself and the site gates, was very similar to Bratislava Castle as it stands today. Due to disputes with Hungarian nobles, Maria Theresa did not appoint a palatine, who used to represent the nobles, and instead in 1765 appointed a governor for the Kingdom of Hungary, who obeyed the queen. Bratislava Castle became his seat, and the office of the county head left the castle. The second governor was Albert of Saxe Teschen, from 1765, the queen's son in law—the husband of her favorite daughter, Marie Christine of Austria. Albert and Maria Christine moved to the castle in 1766. Since both of them were promoters of culture and science, the castle and the town became places of frequent events and visits in the sphere of culture and science. Because the governor did not have enough space, a new palace (later called the Theresianum) was built at the eastern wall of the castle building in 1767—1770, designed by F. A. Hillebrandt in the classic style. Its furnishings were expensive and precious and included hundreds of objects of art. The first floor was home to a family gallery, which later became the basis of today's Albertina Gallery in Vienna. In addition, a winter riding school was added at the northern end of the castle site, a summer riding school was situated directly in the castle yard, both castle gardens were adapted (in the Schönbrunn style), and night lighting using oil lanterns was introduced on the access road to the castle for the first time in history. In 1770, Maria Theresa herself ordered further valuable paintings and furniture to be provided to both the main castle and the Theresianum, and the governor moved into the completed building.
Маңыздылығының төмендеуі және жойылуы (1783 1811)
Венгрия Корольдігінің губернаторы лауазымы 1781 жылы жаңа патша Иосиф II таратылды, ал Саксен-Тешеннің Альберті қаланы тастап кетті және жабдықтың көп бөлігін алып кетті. (Қазіргі Альбертина галереясы) өнер жинағының бір бөлігі Венаға, бір бөлігі Бельгияға жеткізілді, онда Альберт жаңа губернатор болды. Басқа заттар көбінесе Венаға көшірілді. 1783 жылы Прессбург патшалықтың орталық билігінің ордасы болды деген мәртебесінен айырылды; билік Будаға (қазіргі Будапешт) көшірілді. Венгрия Корольдігінің тәж киімдері Венадағы Хофбургке көшірілді. 1784 жылы Терезиан, кешендегі басқа да екінші деңгейлі ғимараттар мен бақтар өзгертілді, себебі қамал Иосиф II енгізген, католик дін қызметкерлерін даярлайтын мемлекеттік білім орны – «жалпы семинарияға» айналды. Прессбург қамалының жалпы семинариясы Словакия тарихында маңызды рөл атқарды, көптеген маңызды словак зиялыларын тәрбиеледі, мысалы, словак тілінің алғашқы жетістікті кодификациясын жасаған Антон Бернолак. 1802 жылы жалпы семинария басқа жерге көшірілді, ал қамал әскерилерге казарма ретінде берілді. Бұл оның құлдырауының бастамасы болды. Қасiрдің рококо стиліндегі ішкі кеңістігі шамамен 1500 сарбазды орналастыру үшін бейімделді. 1809 жылы Прессбург пен қамал Наполеон әскерлерімен бомбаланды. 1811 жылғы 28 мамырда гарнизон әскерлерінің салғысыздануынан қамал өртенді; өрт қаланың бір бөлігіне тарады.
The office of governor of the Kingdom of Hungary was re abolished in 1781 by the new king, Joseph II, and Albert of Sachsen Teschen left the castle and took many parts of the equipment away. The (present day Albertina Gallery) art collection went partly to Vienna and partly to Belgium, where Albert became a new governor. Other objects moved mostly to Vienna. In 1783, Pressburg ceased to be the seat of central authorities of the kingdom; they were moved to Buda (now Budapest). The crown jewels of the Kingdom of Hungary were moved to the Hofburg in Vienna. In 1784, the Theresianum, some other secondary buildings of the site, and the gardens were adapted, as the castle became a "general seminary", which was a type of state school for Catholic priests introduced by Joseph II. The general seminary of Pressburg Castle played an important role in Slovakia's history, having educated many important Slovak intellectuals, such as Anton Bernolák, the author of the first successful codification of the Slovak standard language. In 1802, the general seminary moved to another place, and the castle was assigned to the military as a barracks. This was the beginning of its end. The rococo interiors of the castle were adapted in order to house some 1,500 soldiers. In 1809, Pressburg and the castle were bombarded by Napoleon's troops. On 28 May 1811, the castle burst into flames caused by carelessness of garrison soldiers; the fire spread to parts of the town.
Қалдықтың қираған жері (1811 1953)
Жойылған қамал біртіндеп құлдырап, әскерилер негізгі ғимараттардың бөліктерін айналағы аймақтарға құрылыс материалы ретінде сатты. Екі дүниежүзілік соғыс арасында, бірінші Чехословакия және бірінші Словакия Республикаларында қамал төбесінде және оның айналасында мемлекеттік кеңселер мен университеттер салу үшін қамалдың бұзылуына әрекеттер жасалды. 1946 жылға дейін көптеген бөліктері казарма ретінде пайдаланыла берді және оған сәйкес бейімделді. 1946 жылы қираған қамал жұртқа ашылды. Екі жыл өткен соң, қала қамалдың солтүстік жағында амфитеатр салды, ол шамамен он бес жыл бойы қолданыста болды. Жазда онда фильмдер көрсетілді.
The destroyed castle gradually deteriorated, and the military sold parts of the main buildings as construction materials to the surrounding areas. Between the two world wars, attempts were made to demolish the castle to build government offices and a university district on the castle hill and in its surroundings in the first Czechoslovak Republic and the first Slovak Republic. Many parts of the site continued to be used as barracks and adapted accordingly until 1946. In 1946, the ruin was opened to the public. Two years later, the town constructed an amphitheater in the northern part of the castle site; this remained in use for some fifteen years. Films were shown there in the summer.
Қайта қалпына келтіру және қазіргі заманғы тарих (1953 жылдан кейін)
Ақырында, қамалды қалпына келтіру туралы шешім қабылданды. 1953 жылы археологиялық және архитектуралық зерттеулер басталды, ал 1957 жылы ұзақ қалпына келтіру жұмыстары күш алды. Қайта қалпына келтіру негізгі ғимараттың соңғы (барокко) күйіне сәйкес жасалды, бірақ көптеген жерлерде ескі (готика, ренессанс) дәуірінен сақталған элементтер немесе бөліктері қалпына келтірілді. Терезиандық ғимарат жаңартылмады, ал 1762 жылғы Ф.А. Хиллебрандт салған ғимарат тек 2000 жылдардың басында ғана қалпына келтірілді. Словакиялық суретші Янко Алекси қамалға салған еңбектерімен танылды. Құрылыс 1968 жылдың тамызында тоқтатылды, осы кезде қамалды Варшава шартының әскерлері басып алды, бұл Прага көктеміне байланысты болды. Алайда, 1968 жылдың 28 қазанында Чехословакияның унитарлық мемлекетін Чех Социалистік Республикасы мен Словак Социалистік Республикасының федерациясына айналдыратын Федерация заңы қамалдағы Федерация залында қол қойылды. 1992 жылдың 3 қыркүйегінде тәуелсіз Словакияның жаңа конституциясы Рыцарьдар залында қол қойылды. 1968 жылдан бері қамал Словакия Ұлттық мұражайының көрмелерін ұйымдастырып келеді, сонымен қатар оның залдарын Словакия Республикасының Ұлттық кеңесі презентациялық мақсаттар үшін пайдаланады. Жаңа қалпына келтіру жұмыстары көп жылдан бері жоспарланып келеді, себебі 1968 жылдан бері тек шағын түзетулер жасалды, мысалы, 1988 жылы қазына бөлмесі құрылды, 1995 жылы салтанатты баспалдақтың аркадаларындағы шыныстар ауыстырылды және 1996-1997 жылдары шатыр толық жөнделді. Соңғы шағын түзетулер 2005 жылдың ақпан айында Буш-Путин Братислава саммиті қарсаңында жасалды. Ірі қайта құру жұмыстары 2008 жылы басталды, олардың бес жылға созылып, 1,5-2 миллиард словак кронасына (47,06-62,75 миллион еуро) бағалануы күтілді. 2010 жылдың 6 маусымында Братислава қамалының Құрметті ауласының қайта құруы аяқталды, мүсінші Ян Куличтің жасаған Сватоплюк І-нің атты мүсіні ұлттық телеарна арқылы салтанатты түрде ашылды.
Finally, it was decided to restore the castle. Archaeological and architectural research started in 1953, and long restoration works began in 1957. The restoration was done to the last (Baroque) state of the main building, but at many places, older (Gothic, Renaissance) preserved elements or parts have been restored. The Theresianum has not been renovated, and the F. A. Hillebrandt building of 1762 was restored only around the year 2000. The Slovak painter Janko Alexy gained recognition for his work on the castle. Construction was halted in August 1968, when the castle was occupied by Warsaw Pact troops as part of the Prague Spring. On 28 October 1968, however, the Federation Law, turning the centralist state of Czechoslovakia into a federation of a Czech Socialist Republic and a Slovak Socialist Republic, was signed in the Federation Hall of the castle. On 3 September 1992, the new constitution of independent Slovakia was signed in the Knights Hall. Since 1968, the castle has housed exhibitions of the Slovak National Museum, and at the same time, its rooms have been used by the National Council of the Slovak Republic for presentation purposes. A new restoration has been planned for years, because since 1968, only minor adaptations have been performed, such as the 1988 creation of the Treasure Chamber, the 1995 replacement of glass in the arcades of the solemn staircase, and the 1996–97 complete repair of the roof. The last minor adaptations occurred on the occasion of the Bush Putin Bratislava summit, in February 2005. A massive reconstruction was started in 2008 and was expected to last five years and cost 1.5–2 billion Slovak korunas (47.06–62.75 million euro). On 6 June 2010, the reconstruction of the Honorary Courtyard of Bratislava Castle was completed, with a nationally televised unveiling ceremony of an equestrian statue of Svatopluk I by sculptor Ján Kulich.