Кіріспе

Өнімдерге салық салу үшін қолданылатын жабысқақ таңба

Салық маркасы, баж маркасы, міндетті төлем маркасы немесе фискалдық марка – (әдетте) жабысқақ таңба, ол құжаттарда, темекіде, алкогольдік сусындарда, есірткілер мен дәрі-дәрмектерде, ойын карталарында, аңшылық лицензияларында, қару тіркеуде және тағы да көптеген нәрселерде жиналған салықтарды немесе алымдарды көрсету үшін қолданылады. Кәсіпкерлер әдетте осы маркаларды үкіметтен сатып алады (соның арқасында салық төлейді) және салық салынатын тауарларды сатуға шығару кезінде немесе құжаттарды толтыру барысында оларды тауарға жабыстырады. Салық маркалары көбінесе почта маркаларына ұқсас болады, ал кейбір елдерде және белгілі бір кезеңдерде почта маркаларын салық мақсатында пайдалануға болыпты, және керісінше. Кейбір елдер екі мақсатта қолданылатын почта және салық маркаларын шығарған.

Сипаттама

Салық маркалары – төленген салықтар мен алымдарды белгілеу үшін қолданылатын маркалар. Оларды мемлекеттік және жергілікті үкіметтер, сондай-ақ түрлі ресми органдар шығарады. Олар көптеген түрде болуы мүмкін: желімделген немесе желімсіз, перфорацияланған немесе перфорацияланбаған, басылған немесе көлемді, кез келген өлшемде. Көптеген елдерде олар банкноттардай күрделі өрнектелген, көбінесе бірдей қағаз түрінен жасалады. Көптеген салық маркаларының жоғары құны олардың қосалқы жасауды болдырмау үшін қауіпсіздік элементтерін қамтуы мүмкін екенін білдіреді. Revenue Society салық маркаларын былай анықтады: "Халықаралық, ұлттық немесе жергілікті үкіметтер, олардың лицензия иелері немесе агенттері тарапынан немесе олардың атынан шығарылған, салық, алым немесе төлем төленгенін немесе төленгенін, немесе рұқсат берілгенін көрсететін, басылған, желімделген немесе басқа да маркалар".

Тарих

Осман империясында Дамға ресми XVI ғасырда қолданысқа енген. Жібекке арналған маркалардан түсетін салық түсімдері туралы жазбалар, жібек өндірісінің уақыт өте қалай өзгергенін көрсетеді. Салық маркаларын қолдану, пошта маркаларын қолданудан бұрын басталған (1840 жылы алғаш рет қолданылған); 18-ғасырдың маркалық актілеріндегі маркалар – табыс маркалары болған. Олардың қолданылуы 19-ғасырда кеңінен тарады, ішінара пошта маркаларының табысының әсерінен, ішінара мемлекеттік жұмысты жеңілдету ниетінен туды. Салық маркасының болуы, аталған затқа қажетті төлемдер жасалғанын көрсетеді. 21-ғасырда салық маркаларын көру сирек, себебі компьютерлендірудің дамуы және төлемдерді дәл қадағалау үшін нөмірлерді пайдалану мүмкіндігі пайда болды. Әлемде салық маркаларының көптеген түрлері бар, және олардың көпшілігі тіркелмеген болуы мүмкін. Ұлттық және жергілікті органдар оларды шығарған. Үкіметтер кейде пошта және салық маркаларының функцияларын біріктіреді. Бұрынғы Британ империясында мұндай маркалардың екі функциясы бар екенін көрсету үшін "Пошта және табыс" деп жазылған. Басқа елдер салық маркаларын пошта үшін немесе керісінше пайдалануға рұқсат берді. Кейіннен пошталық қолдануға рұқсат етілген салық маркасы – пошталық фискаль деп аталады. Мысалы, Бутан 1955 жылдан 1962 жылға дейін пошталық мақсаттар үшін салық маркаларын пайдалануға рұқсат берді, одан кейін елдің алғашқы нақты пошта маркалары шықты. Стенли Гиббонс каталогында осы марканың алдынан F әрпі қойылады.

Қайтарып алу әдістері

Салық маркалары көбінесе пошта маркаларына ұқсас болғанымен, олар әдетте хат жіберу үшін арналмайды, сондықтан пошталық мөр басылмайды. Ұлыбритания сияқты кейбір елдер почта және салық төлеу үшін қолданылатын маркалар шығарған, бірақ мұндай практика қазір сирек. Салық маркаларын жою үшін түрлі әдістер қолданылды, мысалы, қаламмен мөр басу, бояумен мөр салу, перфорациялау, басып белгілеу, тесік салу немесе жай ғана жырту. 1900 жылдан бастап АҚШ-тың салық маркаларын құжаттарға жабыстырғаннан кейін міндетті түрде кесіп бұзу қажет болды, және оған қоса бояумен мөр басылу керек еді. Осы үшін "марка кескіштері" деп аталатын кеңсе жабдықтарының бір тобы жасалды.

Жинақтау

Бір кездері филателистер кеңінен жинап, пошта маркалары каталогтарында және көрмелерде олармен бірдей мәртебеге ие болған. Бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін олардың танымалдылығы төмендеді, мүмкін, каталогтардан шығарылғандықтан, жаңа пошта маркаларының саны жылдам өсіп, кіріс маркаларын ығыстырды. ХХ ғасырдың ортасында кіріс маркаларын жинаудың ең төмен нүктесі болды. 1950 жылдарғы Стенли Гиббонстың балаларға арналған маркалар альбомының кіріспесінде ескертілген: "Филателия – поштамен байланысты маркаларды жинау, сондықтан альбомға салық маркаларын, телеграф маркаларын, темекі салығы төлемдерін және кейбір жинақтарда кездесетін басқа да ерекше заттарды қоспаңыз". Бұл бүгінгі күнгі филателияның анықтамасы емес. Соңғы кезде кіріс маркаларын жинау қайтадан танымал болды және енді FIP (Fédération Internationale de Philatélie) комиссиясы бар, сондай-ақ FIP бекіткен марка көрмелерінде мақұлданған санаты бар. Маманданған баспалар мен дилерлер көптеген каталогтарды шығарды, бірақ кіріс маркалары әлі де кейбір танымал каталогтарда, мысалы, Стенли Гиббонс пен Мишель каталогтарында, олар кіріс және пошта маркалары болмаса, көрсетілмейді. Дегенмен, стандартты Scott және Scott Specialised United States каталогтарында АҚШ кіріс маркалары бар. Ұлыбритания, Британ Достастығы және бірнеше Еуропа елдерінің кіріс маркалары үшін жетекші каталог – Barefoot Catalogue.

Соттық алымдар

Салық маркаларын ең алғашқы қолданылуының бірі сот төлемдерін жасау болды. 1797 жылы, пошта маркаларының бірінші рет пайдалануынан шамамен 50 жыл бұрын, Үндістанның феодалдық мемлекеттерінде маркалар қолданылған. Үндістан заңдық құжаттарға салық маркаларын қолданған көптеген елдердің бірі болғанымен, осы практиканы ең көп пайдаланған елдердің қатарында болды. Қазір бұл практика көбінесе тоқтатылды, себебі жасалған маркалардың көп таралуы мемлекеттік кіріске зиян келтірді.

Құжаттар

Құжаттарға салынатын салық, көбінесе мөртабан бажы деп аталады, кіріс маркаларын пайдаланудың ең көне жолдарының бірі болып саналады. Ол, мүмкін, Испанияда ойлап табылып, 1620 жылдары Нидерландыда енгізілген (немесе қайта ойлап табылып), кейін 1651 жылы Францияға, ал 1694 жылы Англияға жеткен. Үкіметтер салық төленгенін қадағалау үшін мөр басылмаған құжаттарды сотта жарамсыз деп жариялайды. Бұл салық келісімдерге, жалдау шартына, өсиеттерге және басқа да құжаттарға қолданылған. Үндістанның көптеген хундилерінде алдын ала басылған кіріс маркалары болған.

Темекі мен алкоголь

Көптеген елдерде темекі мен алкогольге акциздік маркалар арқылы салық салынады. Мысалы, өндіруші үкіметтен маркаларды сатып алады, олар алкогольдің әрбір бөтелкесіне немесе темекінің әрбір бумасына жабыстырылып, салық төленгенін көрсетеді. Көбінесе марка мөрдің үстіне жабыстырылады, сондықтан бума немесе бөтелке ашылғанда марка бұзылады.