Джулия Гризи: Итальяндық опера әншісінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Италиялық опера әншісі 1811 69

Джулия Гризи (22 мамыр 1811 – 29 қараша 1869) – итальяндық опера әншісі. Ол Еуропа, Америка Құрама Штаттары және Оңтүстік Америкада кеңінен өнер көрсетті және 19 ғасырдың жетекші сопрано әншілерінің бірі болды. Оның екінші күйеуі Джованни Маттео Марио де Кандия (сондай-ақ "Марио Тенор" деп белгілі), Сардиния Корольдігінің ақсүйек отбасынан шыққан. Ол Париждегі Пэр-Лашез бейіштігінде жерленген. Оның қабірінде "Жульетта де Кандия" деп жазылған, оның күйеуінің тегімен; көбінесе Кандия маркизасы деген құрметті атағымен танымал.

Ерте өмір

Миланда туған Джулия Гризи Наполеонның итальяндық офицерлерінің бірі Гаэтано Гризи мен Джованна Грассинидің қызы болды. Ол музыкаға бейім отбасынан шыққан, анасының әпкесі Джузеппина Грассини (1773–1850) құрлықта да, Лондонда да танымал опера әншісі болған. Оның үлкен әпкесі Джудитта және туысы Карлотта екеуі де сахна өнеріне қабілетті артистер болды, біріншісі әнші, екіншісі балет бишісі. Джудитта Беллинидің "Капулетти мен Монтекки" операсындағы Ромео рөлін алғаш рет орындаған. Гризи музыкалық карьераға дайындалды және 1828 жылы Болоньяда Россинидің "Зелмира" операсында Эмма рөлімен сахнада алғаш рет өнер көрсетті.

Опералық мансап

Россини мен Беллини екеуі де оған қызығушылық танытты, ол алғаш рет Беллинидің Миландағы «Норма» операсында Адалгиза рөлін ойнады, онда драмалық сопрано Джудитта Паста бас рөлді сомдады. Гризи 1832 жылы Парижде Россини операсындағы «Семирамида»ның басты рөлінде өнер көрсетіп, үлкен жетістікке жетті; 1834 жылы ол Лондонда «Ла Гацца Ладра» операсында Нинетта рөлінде дебют жасады; ал 1835 жылы тағы да Парижде Беллинидің соңғы операсының премьерасында Эльвира рөлін ойнады. 1842 жылы Доницетти Гризи мен Джованни Маттео де Кандия үшін «Дон Паскале» операсында Норина мен Эрнесто рөлдерін жазды, ол сахналық есімі Марио болатын. Оның дауысы драмалық сопрано ретінде сипатталды, және өзінің шарықталу кезеңінде музыка сыншылары оның ерекше сұлулығымен, тегістігімен және жағымдылығымен жоғары бағалады. Оның мансабы барлығы 30 жылға созылды. Ол танымал актриса болды және Лондонда Луиджи Лаблаше, Джованни Баттиста Рубини және Антонио Тамбурини сияқты көрнекті әншілермен, сондай-ақ күйеуі Мариомен бірге жиі өнер көрсетті. Шындығында, өткір баспасөз комментаторы Генри Чорли оны да, Марионы да итальяндық операны Лондон музыка өмірінің маңызды бөлігі ретінде орнатудағы жетістіктері үшін мақтады. 1854 жылы Джулия мен Марио үйленгеннен кейін Америка Құрама Штаттарына табысты тур жасады, онда олардың екеуі де халықаралық деңгейде танымал тұлғалар ретінде қабылдалды.

Жеке өмір

Бірінші некеде Гризи 1836 жылы француз дворяны граф Жерар де Мелсиге тұрмысқа шықты. Неке бақытсыз болды, бірақ ол бірнеше жыл бойы ажырасудан бас тартты. 1838 жылы оның күйеуі оған Лондондерридің 4-ші маркизі (кейін Лорд Кастлер) Фредерик Стюарт жазған хатты тауып алды және екі адам сол жылдың 16 маусымында дуэльге түсті. Лорд Кастлерэ қолтығынан жараланды, граф жараланбады. Дуэльден кейін Грис күйеуін тастап, Лорд Кастлерэмен қарым-қатынас жасай бастады, олардың ұлы Джордж Фредерик Ормсби 1839 жылы қарашада Лондонда дүниеге келді. Лорд Кастлерэнің әйелінен заңды балалары болмағандықтан, Джордж Фредерик алғаш рет өзінің табиғи әкесінің қамқорлығында өсті. Грис әншілік мансабын жалғастыра берді, себебі бұл ұл Стюарттардың мұрагері ретінде заң жүзінде танылмағандықтан, оған «Уэльстегі сабан ағашының жанында» деп баталанған Ормасби тегі берілді. Гризи мен Лорд Кастлерэнің қарым-қатынасы аяқталғаннан кейін, ол ағылшын мектеп-интернатында білім алуына ақы төледі және ұлын Лондонға келген сайын көруге әкелді. Үйленуінен бұрын «Марио» Джованни де Кандиямен бірге тұрған кезде Джулия мен Марио Париж бен Лондонда үйлер ұстады. Ұзақ сот таласынан кейін Грис ажырасуға қол жеткізді. Екінші некеде 1844 жылы Ұлыбританияның Лондон қаласындағы Ганновер алаңында Гризи «Марио тенорға» (Джованни Маттео де Кандия) үйленді. Осы некеде олар бұрынғы ұлын Фредо де Кандия деген атпен асырап алды, Джордж Фредерик де Кандияны заңды түрде асырап алу мақсатымен, Лондондағы Корольдік Сардиния консулдығында Ормсби атымен тіркеді. Ол де Кандиялар мен Стюарттардың арасында тұрды. Үйленгеннен кейін жұбайлар Лондонның Фулхам ауданына қоныстанды және осы одақтан алты қыз дүниеге келді: Джулия де Кандия 1842 жылдың маусымында туды, 1844 жылдың 22 қаңтарында Парижде қайтыс болды. Рита де Кандия 1849 жылдың 11 наурызында Эшбернхам үйінде, Челсиде, Лондонда туды, 1886 жылдан кейін Германияның Берлин қаласында қайтыс болды; ол сэр Джон Эйрд Барттың немере інісіне берілді. Мария Анжелина де Кандия 1850 жылдың желтоқсанында Лондонда туды, 1853 жылдың 24 желтоқсанында Парижде қайтыс болды. Сесилия Мария де Кандия 1853 жылдың 24 желтоқсанында Брайтонда туды, 1926 жылдың 26 мамырында Италияның Бордигера қаласында қайтыс болды; ол 1872 жылдың 29 ақпанында Лондонның Уилтон Гроув ауданындағы Сент-Полс шіркеуінде Годфри Пирске тұрмысқа шықты. Клелия де Кандия 1855 жылы Фулхамда, Лондонда туды, қайтыс болған күні белгісіз; ол 1875 жылдың мамырында Лондонның Санкт-Джордж Ганновер скверінде Артур Поуис Вонға тұрмысқа шықты. Олар қызы Айви Клелия Г де Кандия Поуис Вонды (1876-1951) және ұлы «Гвин» сэр Гвиннет де Кандия Поуис Вонды (шамамен 1879 жылы туған) дүниеге әкелді. Белла Мария де Кандия 1857 жылдың 25 желтоқсанында Фулхамда, Лондонда туды, 1861 жылдың желтоқсанында Брайтонда қайтыс болды. Олар Италияға жиі оралып, Марио 1849 жылы сатып алған Флоренциядағы Вилла Сальвиатиде маусымдық тұрып жатты. Гризи күнделігінде опер әлемінен және аристократиядан келген құрметті қонақтармен бірге өткізген қызықты сәттерін жазды.

First marriage, in 1836 Grisi married the French nobleman Count Gérard de Melcy. The marriage was unhappy, but he refused her a divorce for some years. In 1838, her husband discovered a letter written to her by Frederick Stewart, 4th Marquess of Londonderry (then Lord Castlereagh) and the two men fought a duel on 16 June of that year. Lord Castlereagh was wounded in the wrist; the Count was uninjured. After the duel, Grisi left her husband and began an affair with Lord Castlereagh with whom she had a son, George Frederick Ormsby, born in November 1839, in London. Since Lord Castlereagh had no legitimate children by his wife, George Frederick was first brought up by his natural father under the understanding of guardianship or god father figure, while Grisi continued her singing career, since this son was never legally recognized as a Stewart they granted him a blessed last name Ormsby "by the willow tree in Welsh". After Grisi and Lord Castlereagh's relationship ended, he was encharged of paying his education at an English boarding school and brought their son as an uncle figure to see her whenever she was in London. While living with "Mario" Giovanni de Candia before their marriage, Giulia and Mario kept homes in Paris and London. After a tumultuous legal battle, Grisi obtained her divorce. Second marriage, in 1844 at Hannover Square in London UK, Grisi married "Mario the tenor" (Giovanni Matteo de Candia). From this marriage, the couple adopted her previous son under the styled name Fredo de Candia for nobiliary inheritance purpose for the legal adoption of George Frederick de Candia Ormsby at the Royal Sardinian Consulate in London, he lived sharing homes between the de Candia's and the Stewart's his natural father. Once married, the couple settled in Fulham, London Borough, and from this union they had a family of six daughters:
Giulia de Candia, born in June 1842, died on January 22, 1844, Paris, France. Rita de Candia, born on March 11, 1849, Ashburnham House, Chelsea, London, UK, died in Berlin, Germany, after 1886; she was promised in marriage to the nephew of Sir John Aird Bart. Maria Angelina de Candia, born in Chelsea, London, UK, December 1850, died 24 December 1853, Paris, France. Cecilia Maria de Candia, born December 24, 1853, Brighton, UK, died May 26, 1926, Bordighera, Italy; she married Godfrey Pearse, on 29 February 1872 at St. Pauls, Wilton Grove, London. Clelia de Candia, born in 1855, Fulham, London, UK, death date unknown; she was married to Arthur Powys Vaughan, in May 1875 at St. George's Hanover Square, London. They issued daughter Ivy Clelia G de Candia Powys Vaughan (1876 1951), and son "Gwyn" Sir Gwynneth de Candia Powys Vaughan (ca. 1879 )
Bella Maria de Candia, born 25 December 1857, Fulham, London, UK, died in December 1861 in Brighton. They frequently returned to Italy, living seasonally at the Villa Salviati in Florence, a property Mario had purchased in 1849. Grisi wrote in her diary of the exciting times spent there with distinguished guests drawn from the world of opera and the aristocracy.

Мұра

Оның өте бай опералық мансабы музыкалық жазбаларға, суреттерге және картиналарға жинақталды. Оның қайтысынан кейін күйеуі Гвильяның дауысына алғашқы даңқ әкелген Париж операсында сопраноларға арналған стипендияны құру үшін көп ақша сыйлады. Мариодан туған қыздарының бірі, Сесилия Мария де Кандия, танымал жазушы болды, ағылшын джентльмені Годфри Пирске үйленді және 1910 жылы «Ұлы әншінің романсы – Марио туралы естеліктер» атты кітабын жариялады.