Кіріспе

Италиялық опера әншісі

Луиза Тетраццини (29 маусым 1871 – 28 сәуір 1940) – зор халықаралық даңққа ие болған итальяндық драмалық колоратуралық сопрано. Тетраццинидің "жарықтандыратын дауысы, керемет тембрі, қалыпты шектен асып түсетін диапазоны мен ептілігі болды". Ол 1890-шы жылдардан 1920-шы жылдарға дейін Еуропа мен Америкада өте сәтті опералық және концерттік мансапқа қол жеткізді. Оның дауысы 1904–1920 жылдар аралығында жасалған жазбаларда сақталып қалды. Ол 1921 жылы «Менің ән өмірім» атты естеліктер кітабын және 1923 жылы «Ән қалай шырқау керек» атты еңбегін жазды. Зейнетке шыққаннан кейін, ол өмірінің соңына дейін Милан мен Римдегі үйлерінде дауыс сабақтары берді.

Ерте өмір

Тетраццини 1871 жылғы 29 маусымда Италияның Флоренция қаласында дүниеге келді. Әкесі тігінші, екі қарындасы мен екі інісі болған. Деректерге сәйкес, ол үш жасында ән айта бастады. Луиза өзі бала кезінде ән айтқанын еске түсіріп, әкесінің оны алғаш рет танымал белканто сопраносы Аделина Паттимен салыстырғанын айтты. Луиза ән айнуды алғаш рет үлкен әпкесі Эва Тетраццинимен (1862–1938) үйренді. Эва да халықаралық аренада аты шыққан примадонна сопрано болды. Луиза шаруалық жұмыстар жасағанда опералық рөлдердің толық актілерін жаттап, әр дауыс партиясын орындаған. Ол он мен он үш жас аралығында профессор Чечериниден Музыка институтында білім алды. 1889 жылғы 14 қазанда Джузеппе Сантино Альберто Скалаберниге үйленді.

Кейінгі жылдар

Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Тетраццини опера сахнасын қалдырып, концерттік өнерге көшті. Ол 1921 жылы «Менің ән өмірім» атты естеліктер кітабын, ал 1923 жылы «Ән қалай шырқау керек» атты еңбегін жазды. 1932 жылы зейнеткерлікке шыққанда, ол Карузоның «M'appari, tutt'amor» әнінің жазбасын тыңдап, әнге қосыла бастады, бұл оның даусының әлі де қуатты екенін көрсетті (осы видеоны төмендегі Сілтемелер бөлімінен таба аласыз). 1934 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін дауыс сабақтары берді және Лина Паглиугиді өзінің ізбасары деп атады. Тетраццинидің жазбалары 1904-1920 жылдар аралығында жасалған. Тетраццини әлемдік атаққа ие болды және тіпті тағамда да даңқталды, мысалы, «Түркия Тетраццини» тағамы. Тетраццинидің отыз екі жылдық мансабы оған зор байлық әкелді. Сыншылар оның жастық шақтағы құштарлықпен ән айқанын, сонымен қатар берік дауыстық техникасын атап өтті. Оның рөлдерді эмоционалды түсінуі оны даңққа жеткізді және Пэтти, Линд және Мелбамен салыстыруға әкелді. Оның ең танымал рөлдері: Розина («Севилья шашасы»), Виолетта («Травиата») және Гилда («Риголетто»). Ол өзінің сүйікті рөлін – Лучияны 100-ден астам рет орындаған. Ол үш рет үйленген және өмірінде көптеген құмарлыққа берілген. Ол актриса Мариса Вернатидің тәтесі және ұстазы болды. Тетраццини үшінші күйеуімен сот дауларына қатысты, бұл оның өмірінің соңында қаржылық жағдайына үлкен әсер етті. Ол өзінің ақшасын және мүлкін жомарттықпен сыйлады, бірақ жағдайы нашарлағанмен де көңілді және сүйкімді болып қалды. Ол көбінесе: «Мен қартайдым, семізмін, бірақ мен әлі де Тетраццинимін» дейтін. Тетраццини 1940 жылдың 28 сәуірінде Миланда қайтыс болды, ол өмірден кеткенде көп нәрсе қалдырмады. Оның қосылу рәсімі Казоретто көшесіндегі шіркеуде реквиеммен аталып өтті, оған жақын туыстары мен достары қатысты. Ол өзі таңдаған кесенеде, Лучия ди Ламмермурдан алынған эпитафиямен жерленді: «Alfin son tua» («Соңында мен сенікімін»).

Жазбалар

Менің Әнмен Өмірім (Dorrance & Co, Филадельфия, 1922). Ән салуға қалай үйренуге болады (C. Arthur Pearson, Лондон, 1923).

Жазбалар мен ақпарат құралдары

Луиза Тетраццини 1932 жылы зейнеткерлікке шыққанда Карузоның "M'appari, Tutt'Amor" әнінің жазбасымен бірге ән шырқаған. Луиза Тетраццини бір жазбаны қосады. Тетраццинидің сегіз цифрлық түрде жақсартылған жазбасын тыңдауға болады. (Роджер Уилмуттың веб-сайты)