Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эльмер Макинтош Маккей (Elmer MacIntosh MacKay, 5 тамыз 1936 жылы туған) – канадтық саясаткер.
Canadian politician
Elmer MacIntosh MacKay (born August 5, 1936) is a former Canadian politician.
Өмір және мансап
Маккей Новая Шотландияның Хопвелл қаласында Лора Луиза (Макинтош) мен Гордон Барклей Маккейдің ұлы болып дүниеге келді. Ол алғаш рет 1971 жылғы қосымша сайлау арқылы Канаданың Төменгі палатасына Прогрессивті консервативті (ПК) партиясынан Орталық Нова округінен депутат ретінде сайланды. Ол келесі сайлауларда қайта сайланды және премьер-министр Джо Кларктың қысқа мерзімді (1979–1980) үкіметінде Өңірлік экономикалық даму министрі қызметін атқарды. 1983 жылы Маккей, жаңа сайланған ПК партиясының басшысы Брайан Малрониге Новая Шотландиядағы сайлау округі арқылы Парламентке өтуге мүмкіндік беру үшін депутаттық мандатын тастады. 1984 жылғы сайлауда Малрони Квебек округіне көшті, ал Маккей Орталық Нова округінен қайтадан Төменгі палатаға сайланды. Сайлаудан кейін Малрони премьер-министр болды және Маккейді Канада Министрлер кабинетіне тағайындады, онда ол бір жыл бойы Канаданың Бас прокуроры қызметін атқарды, содан кейін Ұлттық кіріс министрі болды. 1989 жылы Маккей Қоғамдық жұмыстар министрі болды. 1989–1991 жылдары ол Атлантика Канадасының мүмкіндіктері агенттігі заңнамасына да жауапты болды. Оппозициялық либералдық және Жаңа демократиялық партиялар Маккейді ықпалды тағайындаулар жасады деп жиі айыптады. Қайыршылықтың ешқандай дәлелі табылмаса да, 1991 жылы Маккей АКОА портфелінен алынды. 1991–1993 жылдары ол Қоғамдық жұмыстар министрі қызметін атқаруын жалғастырды және Канаданың Ипотекалық және тұрғын үй корпорациясына жауапкершілік берілді. Маккей 1993 жылы Малрони партия басшылығынан кеткеннен кейін Министрлер кабинетінен кетіп, 1993 жылғы сайлауға қатыспады. Элмер Маккейдің ұлы Питер Орталық Нова округінен консерваторлық партияның депутаты болды – бұл оның әкесі бір кезде өкілдік еткен округтің қайта құрылған нұсқасы. Элмер сияқты Питер де АКОА және Принс-Эдуард аралы үшін жауапты министр болып қызмет етті. Питер Канаданың Прогрессивті консервативтік партиясының соңғы басшысы болды, ол Канадалық Альянспен бірігіп, қазіргі Консервативтік партияны құрды.
MacKay was born in Hopewell, Nova Scotia, the son of Laura Louise (Macintosh) and Gordon Barclay MacKay. He was first elected to the House of Commons of Canada as the Progressive Conservative (PC) Member of Parliament (MP) for Central Nova through a 1971 by election. He was re elected in subsequent elections, and served as Minister of Regional Economic Expansion in the short lived (1979–1980) government of Prime Minister Joe Clark. MacKay resigned his parliamentary seat in 1983 in order to allow newly elected PC leader Brian Mulroney to enter Parliament through a by election in MacKay's Nova Scotia riding. In the subsequent 1984 election, Mulroney moved to a Quebec riding, and MacKay was again returned to the House as Central Nova's MP. Following the election, Mulroney became prime minister, and appointed MacKay to the Cabinet of Canada where he served as Solicitor General of Canada for a year before becoming Minister of National Revenue. In 1989, MacKay became Minister of Public Works. From 1989 to 1991, he was also responsible for the Atlantic Canada Opportunities Agency Act. The opposition Liberals and New Democratic Party often accused MacKay of doling out patronage appointments. While no wrongdoing was ever proven, MacKay was removed from the ACOA portfolio in 1991. From 1991 to 1993, he remained Public Works minister and was given responsibility for the Canada Mortgage and Housing Corporation. MacKay retired from Cabinet when Mulroney's tenure as party leader ended in 1993, and did not run in the 1993 election. Elmer MacKay's son, Peter, was the Conservative member for Central Nova, a re creation of the same riding his father once represented. Like Elmer, Peter served as minister responsible for ACOA, and for Prince Edward Island. Peter also served as the final leader of the Progressive Conservative Party of Canada before it merged with the Canadian Alliance into the present day Conservative Party.
Дау
МакКей 1988 жылы Air Canada үшін Airbus ұшақтарын сатып алу туралы келіссөздер жүргізген бұрынғы премьер-министр Брайан Малрони және неміс бизнесмені Карльхайнц Шрайбердің көп жылдық әріптесі. Кейіннен Корольдік Канадалық атты полициясы Малрониге осы мәміле бойынша пара алғандығы үшін айып таққаннан кейін федералдық сауалдама басталды, ол Малронидің Шрайберден транзакциядан кейін кем дегенде 300 000 доллар қолма-қол ақша алғанын анықтады. Малронидің қорғаныс тарапы бұл төлемдердің консультациялық қызметтер үшін жасалғанын мәлімдеді. Құжаттар Маккейдің хат жобасын дайындағанын көрсетеді, оны Шрайбер Шрайбер мен Малронидің бизнес айналымының заңды екенін дәлелдеу үшін жариялаған. Маккейдің кейіннен дәлел ретінде ұсынылған және Шрайбер жазған деп есептелетін хатты не үшін жазғаны белгісіз. Airbus сауалдамасы кезінде ұсынылған дәлелдерге Шрайбердің күнделігіне енгізілген жазбалар кірді, олар Шрайбердің алғашқы екі Airbus кездесуі өткен күндері Маккейге телефон соққанын көрсетті. Маккей үшінші кездесу күні Малрони мен Шрайбермен түскі ас ішкенін растады. Сонымен қатар, Шрайбердің күнделігі 1993 жылдың шілдесінде екі күнді ішінде Маккейге телефон соғып, Малрониге төлеу үшін ақша алу мақсатында Швейцарияда банктік операциялар жасағанын көрсетеді. Маккей Airbus ұшақтарын сатып алу кезінде Малрони мен Шрайбермен тығыз байланыста болғанымен, оған бұл іске қатысқандығы үшін ешқандай ресми айып тағылмады.
MacKay is a longtime associate of former Prime Minister Brian Mulroney and German businessman Karlheinz Schreiber, who were negotiating the purchase of Airbus aircraft for Air Canada in 1988. As a result of subsequent Royal Canadian Mounted Police charges against Mulroney for accepting kickbacks on this transaction, a federal inquiry was launched, which found that Mulroney had accepted at least $300,000 in cash from Schreiber after the transaction. Mulroney's defence stated these payments were in return for consulting services. Documents show that MacKay drafted a letter that was eventually released by Schreiber as evidence that Scheiber's and Mulroney's business dealings were legitimate. It is not known why MacKay drafted a letter that was later offered as evidence and supposedly written by Schreiber. Evidence tabled at the Airbus inquiry included entries in Schreiber’s diary that indicated Schreiber had made phone calls to MacKay on the same dates during which the first two Airbus meetings were held between Mulroney and Schreiber. MacKay has confirmed he had lunch with Mulroney and Schreiber the day of the third meeting. In addition, Schreiber’s diary shows he made phone calls to MacKay on two days in July 1993 when he made banking transactions in Switzerland to obtain money to pay Mulroney. Although MacKay was closely involved with Mulroney and Schreiber during the time of the Airbus purchases, he has never been formally charged for wrongdoing in the scandal.