Кіріспе
Нью-Джерсидің солтүстік-шығысында ластануымен танымал өзен, Berry's Creek (кейде Berrys Creek немесе Berry Creek деп аталады) – Нью-Джерси штатының Берген округіндегі Нью-Джерси Медоулендсіндегі Хакенсак өзенінің саласы. Өзеннің су жинау алабында әртүрлі ылғалды жерлер, батпақтар мен жануарлар дүниесі кездеседі. Өзен тығыз қоныстанған аймақтан өтеді және 19-шы және 20-шы ғасырларда кең ауқымды өнеркәсіптік ластануға ұшыраған. 20-шы ғасырда бірнеше компаниялар улы химиялық заттарды өзенге құйды, және бұл заттар шөгіндіде сақталды. Өзендегі шөгіндіде метилкөріктің концентрациясы әлемдегі тұщы су шөгінділерінің ішінде ең жоғары деңгейде. Өзеннің су жинау алабының бөліктері Суперфонд учаскелері болып табылады және тазалау жұмыстары 20-шы ғасырдың соңында басталды.
Berry's Creek (sometimes referred to as Berrys Creek or Berry Creek) is a tributary of the Hackensack River in the New Jersey Meadowlands in Bergen County, New Jersey. The creek watershed contains a diverse array of wetlands, marshes, and wildlife. The creek runs through a densely populated region and has been subject to extensive industrial pollution during the 19th and 20th centuries. Several companies discharged toxic chemicals into the creek in the 20th century, and these chemicals have remained in the sediment. The creek has the highest concentrations of methyl mercury of any fresh water sediment in the world. Portions of the creek watershed are Superfund sites and cleanup projects began in the late 20th century.
Тарих
Өзенге Нью-Джерсидің губернаторының орынбасары және алғашқы британдық қоныс жасайтын адам майор Джон Берридің есімі берілген. Еуропалық отарлаушылардың Нью-Джерсиде қоныстануы 17 ғасырда басталды. 19-ғасырдың басындағы қоныстардың өсуімен бірге Hackensack шалғынды далаларындағы жерлерге адамның араласуы күшейді, мысалы, орманды кесу, жолдар, теміржолдар және арналар салу, сондай-ақ батпақты жерлерді толтыру. Екінші өнеркәсіптік революция 19-ғасырдың соңы мен 20-ғасырдың басында аймақта ауыр өндіріс, сақтау резервуарлары және химиялық өңдеу өсімдіктерінің салынуына алып келді. Бери-Крик су алабындағы жоталық аймақтар 1900 жылға дейін дамытылды. 1930 жылдары муниципалитеттердің сарқында суларын шығару өзен мен Хакенсак өзеніне көп мөлшерде ластаушы заттардың түсуіне себепкер болды. (Барлық сарқында су құбырлары 1990 жылдары алынып тасталды.) Аймақтағы қала құрылысы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, жолдар мен тас жолдардың, соның ішінде Нью-Джерси тас жолының (1952) және Медоулендс спорт кешенінің (1970 жылдар) кеңеюімен күшейді. 1960 жылдары су тасқынын бақылау үшін су өткізбейтін қақпалар орнатылды, бұл орнатулар су деңгейі мен ағынын өзгертті, нәтижесінде экожүйе өзгерді. 20-ғасырда батпақты жерлерді толтыру су алабындағы батпақты жерлердің 63% жоғалуына әкелді.
Су бөлу
Бери-Крик су бассейні – бұл таяз су жолдары мен батпақтарды және жоғары дамыған құрлық аймақтарын қамтитын су бассейні. Су бассейнінде көптеген сауда және жеңіл өнеркәсіптік объектілер, спорт кешенінің бөліктері, бірнеше жабық полигон, сондай-ақ көптеген жолдар мен тас жолдар орналасқан.
Ластану және қалпына келтіру
Берри Крик 19 және 20 ғасырларда ауқымды өнеркәсіптік ластануға тап болды.
Вентрон/Велсикол учаскесі
Ф. В. Берк және компания, Вуд-Ридж және Карлштадттағы химиялық өңдеу фирмасы, 1929 және 1960 жылдар аралығында арыққа өңделмеген қалдықтарды, соның ішінде сынапты төгіп жіберді. 1960 жылы Берк өз мүлкін Велсикол химиялық корпорациясының еншілес компаниясы – Вуд Ридж химиялық корпорациясына сатты, және қалдықтарды шығару жалғасты. 1960 жылдары Нью-Джерси штатының Денсаулық сақтау департаменті зауыттың ағынды суларын тексерді, бірақ сол кездегі басты назар дәстүрлі ластаушыларға аударылды, оларға арналған жақсы бекітілген талдау әдістері болды. (Кейбір ағынды су үлгілері сынапқа тексерілді, бірақ қолданылған сынақ әдісінің төмен сезімталдығына байланысты нәтижелер теріс болды.) 1968 жылы зауыт Вентронға сатылды, ол жұмысын жалғастырды, сонымен қатар компания өз шығарындыларының қоршаған ортаға тигізетін әсерін зерттеуге кірісті. 1970 жылы жаңа құрылған АҚШ Қоршаған ортаны қорғау агенттігі (EPA) зауыттың ағынды суларын тексеруге кірісті және Berry Creek-ке күніне екі-төрт фунт сынап төгілетінін анықтады. Осы кезде штат та, EPA да зауытқа қарсы ресми айып тақпады. Зауыттың жұмысы 1974 жылы Вентрон мүлікті жылжымайтын мүліктерді дамытушы Роберт М. Вольфке сатқанда тоқтады. 1976 жылы Нью-Джерси штатының Қоршаған ортаны қорғау департаменті (NJDEP; Денсаулық сақтау департаментінің ізбасары) Вентрон және басқа да тараптарға қарсы сотқа шағым түсірді, олар 1971 жылғы жаңа қабылданған Нью-Джерси су сапасын жақсарту заңын бұзды. 1977 жылы штат жаңа химиялық төгілу заңын қабылдады, ол Төгілуді өтеу және бақылау заңы болды, және бұл заң бойынша қосымша айыптар сот ісіне қосылды. 1983 жылы Нью-Джерси Жоғарғы соты Вентрон мен Велсикол қоршаған ортаға келтірілген зиян үшін бірлесіп жауапты деп шешті. Өзендегі шөгінділерде метилкөктің ең жоғары концентрациясы әлемдегі кез келген тұщы су шөгіндісінен табылды. Үлгілерде 1 кг шөгіндіге 1-2 грамм сынап анықталды. 1943 және 1974 жылдар аралығында ағынға 268 тонна сынаппен ластанған улы қалдықтар төгілді. Вольф 1974 жылы бұрынғы Вентрон зауытын бұзды, бірақ қалдық ластану өзенде қалды, бұл жерді әлі де тұрақсыз етеді.
EPA Суперфондының атауы
Федералды "Суперфонд" заңы 1980 жылы қауіпті қалдықтардың ластанған орындарын тазартауда көмектесу үшін Конгресс тарапынан қабылдалды және ол 1977 жылғы Нью-Джерси штатының төгілген қалдықтарды тазартатын заңының негізінде жасалған. Шығыс Рутерфордтағы "Universal Oil Products" нысаны да "Суперфонд" нысаны ретінде тіркелді. EPA және NJDEP 1980 жылдары осы нысандарда егжей-тегжейлі бағалау және бастапқы тазалау жұмыстарын бастады. 1990 жылы бірнеше жерлердегі ластанған топырақ алынып, орнына таза топырақ салынды, бұл уақытша шара болды. Бірақ жобаны толық аяқтау 21-ші ғасырдың бірінші тоқсанында аяқталуы күтілуде.
Жабайы табиғат
1900 жылдардың басында су бассейніндегі басым өсімдіктер – қамыс пен Атлантикалық ақ кедр сияқты тұщы су түрлері болды. 1921 жылы Хакенсак өзенінде Ораделл бөгеті салынғаннан кейін өсімдік құрамы өзгере бастады. Бөгет таяз судың бастапқы бөлігіне салынды, бұл Бери ағысының тұздылығын арттырды, содан бері батпақ өсімдіктері негізінен қамыс (Phragmites australis) тұрады. NJDEP Берри ағысынан, Хакенсак өзенінің барлық су бассейнінен және Ньюарк шығанағынан көк шаянды жинауға немесе жеуге қатысты ескертулер берді.