Ересектерге арналған ойын-сауық орындарының тарихы мен түрлері

Кіріспе

Сексуалды ойын-сауық орны

Sexual entertainment venue

A strip club is a venue where strippers provide adult entertainment, predominantly in the form of striptease or other erotic dances. Strip clubs typically adopt a nightclub or bar style, and can also adopt a theatre or cabaret style. American style strip clubs began to appear outside North America after World War II, arriving in Asia in the late 1980s and Europe in 1978, generating 19% of the total gross revenue in legal adult entertainment. In some media, these clubs are portrayed primarily as gathering places of vice and ill repute. Clubs themselves and various aspects of the business are highlighted in these references. "Top Strip Club" lists in some media have demonstrated that U. S. style striptease is a global phenomenon and that it has also become a culturally accepted form of entertainment, despite its scrutiny in legal circles and popular media. Popular Internet sites for strip club enthusiasts also have lists calculated from the inputs of site visitors. The legal status of strip clubs has evolved over the course of time, with national and local laws becoming progressively more liberal on the issue around the world, although some countries (such as Iceland) have implemented strict limits and bans. |alt=refer to caption]]

The term "striptease" was first recorded in 1938, though "stripping", in the sense of women removing clothing to sexually excite men, seems to go back at least 400 years. For example, in Thomas Otway's comedy The Soldier's Fortune (1681) a character says: "Be sure they be lewd, drunken, stripping whores". Its combination with music seems to be as old. A conclusive description and visualization can be found in the 1720 German translation of the French La Guerre D'Espagne (Cologne: Pierre Marteau, 1707), where a galant party of high aristocrats and opera singers has resorted to a small château where they entertain themselves with hunting, play and music in a three day turn:

Other possible influences on modern stripping were the dances of the Ghawazee "discovered" and seized upon by French colonists in 19th century North Africa and Egypt. The erotic dance of the bee, performed by a woman known as Kuchuk Hanem, was witnessed and described by the French novelist Gustave Flaubert. In this dance, the performer disrobes as she searches for an imaginary bee trapped within her garments. It is likely that the women performing these dances did not do so in an indigenous context, but rather, responded to the commercial climate for this type of entertainment. Middle Eastern belly dance, also known as oriental dancing, was popularized in the United States after its introduction on the Midway at the 1893 World's Fair in Chicago by a dancer known as Little Egypt.

Стриптиз клубы – стриптизшілер ересектерге ойын-сауық көрсететін, көбінесе стриптиз немесе басқа эротикалық билер түрінде болатын орын. Стрип-клубтар әдетте түнгі клуб немесе бар стилін қабылдайды, сондай-ақ театр немесе кабаре стилін де қолдануы мүмкін. Америкалық үлгідегі стриптиз клубтары Солтүстік Америкадан тыс жерлерде Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін пайда бола бастады, 1980 жылдардың соңында Азияға, ал 1978 жылы Еуропаға келді, заңды ересектерге арналған ойын-сауық саласындағы жалпы табыстың 19 пайызын құрады. Кейбір бұқаралық ақпарат құралдарында осы клубтар арамдық пен жаман даңққа толы жиналатын орындар ретінде бейнеленеді. Осы сілтемелерде клубтардың өзі және бизнестің әртүрлі аспектілері айтылады. Кейбір БАҚ-тағы «Үздік стриптиз клубтары» тізімдері АҚШ үлгісіндегі стриптиздің әлемдік құбылыс екенін және ол заңдық және бұқаралық ақпарат құралдарында сынға ұшырағанына қарамастан, мәдени тұрғыдан қабылданған ойын-сауық түріне айналғанын көрсетті. Стриптиз клубтарына қызығушылық танытқандар үшін танымал интернет-сайттарда да сайт келушілерінің пікірлеріне сүйенген тізімдер бар. Стриптиз клубтарының құқықтық мәртебесі уақыт өте келе өзгерді, бүкіл әлемдегі ұлттық және жергілікті заңдар осы мәселе бойынша прогрессивті түрде либералдануда, бірақ кейбір елдер (мысалы, Исландия) қатаң шектеулер мен тыйымдар енгізді. «Стриптиз» термині алғаш рет 1938 жылы тіркелген, бірақ әйелдердің еркектерді сексуалды түрде қоздыру үшін киімдерін шешуі («стриптиз») кем дегенде 400 жыл бұрын болған сияқты. Мысалы, Томас Отуэйдің «Солдаттың бақыты» (1681) комедиясында кейіпкер: «Олардың азғын, мас, киімдерін жыртып жүрген жезөкшелер екеніне көз жеткізіңіз» дейді. Оның музыкамен үйлесімі де сондай көне. Нақты сипаттама мен бейнелеуді 1720 жылы француз тілінен неміс тіліне аударылған «La Guerre D'Espagne» (Кёльн: Пьер Марто, 1707) еңбегінде табуға болады, онда жоғары аристократтар мен опера әншілерінен құралған топ үш күнге шағын шатоға барып, аң аулау, ойын-сауық және музыкамен көңіл көтереді.

Современді стриптизге ықпал еткен басқа да факторлардың бірі – 19 ғасырда Солтүстік Африка мен Египетте француз отарлаушылары «жаңадан ашқан» және пайдаланған Гавази бишілері болды. Француз жазушысы Гюстав Флобер Кучук Ханем атты әйел орындаған араның эротикалық биін көрді және сипаттады. Бұл биде орындаушы киімінің ішінде тұтқындалған ойдағы араны іздеп, киімдерін шешеді. Осы биді орындаған әйелдер мұны жергілікті контексте емес, керісінше, осы ойын-сауық түріне деген коммерциялық сұранысқа жауап ретінде жасаған болуы мүмкін. Таяу Шығыс биі, сондай-ақ шығыс биі деп те аталады, 1893 жылы Чикагодағы Дүниежүзілік көрмесінде Мидуэйде Кіші Египет атты биші таныстырғаннан кейін АҚШ-та танымал болды.

Еуропалық дәстүр

XIX ғасырдың соңында Франциядағы Мулен-Руж және Фоли-Бержере сияқты қойылымдарда тартымды, аздап киінген, би билейтін әйелдер мен тірі суреттер көрсетілді. Осы ортада 1895 жылы денесіндегі блоханы іздеу үшін киімін ақырындап шешіп тастаған әйелді бейнелейтін қойылым көрсетілді және бұл 1897 жылы алғашқы әйел режиссер Элис Гай тарапынан түсірілген болуы мүмкін. Бұл "Иветтаның төсегі" атты қойылым әлемнің басқа бөліктеріндегі театрлар мен борделдердегі "француздық қойылымдарға" әсер етті, оны Нью-Йоркте 1878 жылдан бері көруге болады. 1905 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде француз билігі тарапынан тыңшы ретінде атылған голланд бишісі Мата Хари, Музей Гюимедегі дебютінен кейін бірден танымал болды. Оның ең әйгілі бөлігі – ол зергерлік көкірекше мен бірнеше әшекейлерді қолы мен басына кигенше киімін бірте-бірте шешіп тастады. Тағы бір маңызды оқиға – 1907 жылы Мулен-Руж театрында Гермен Эймос атты актрисаның үш кішкентай қабықшадан жасалған киіммен кіргені. 1930 жылдары әйгілі Жозефин Бейкер "Folies" театрында және басқа да осындай қойылымдар "Tabarin" театрында жартылай жалаңаш күйде биледі. Бұл қойылымдар өте күрделі хореографиясымен және қыздарды көбінесе жылтыр тігістермен және қауырсындармен киюімен ерекшеленді. 1960 жылдары "толық жалаңаш" қойылымдар Le Crazy Horse Saloon сияқты орындарда ұсынылды. 1930 жылдары Ұлыбританияда Лора Хендерсон Лондонның Желмелі театрында жалаңаш қойылымдар ұйымдастыра бастады. Сол кездегі британдық заң жалаңаш әйелдердің қимылдауына тыйым салды. Тыйымды болдырмау үшін модельдер тірі суреттер түрінде пайда болды. The Windmill girls басқа Лондон және провинциялық театрларда да гастрольдік сапарлар жасады, кейде өздерінің денелерін айналдыру үшін айналмалы арқандар сияқты тапқыр құрылғыларды қолданды, бірақ заңның әрпіне қатаң орай, өз еркімен қимылдамайтындықтан заңды бұзбады. Қойылымдардың заңға сәйкес келуінің тағы бір мысалы – жанкүйер биі, онда жалаңаш бишінің денесі оның және оның көмекшілерінің жанкүйерлерімен жасырылды, ол қысқа уақытқа жалаңаш күйде тұрған кезде ғана ашылды. 1950 жылдары гастрольдік стриптиз қойылымдары өліп бара жатқан музыкалық залдарға көрермендерді тарту үшін пайдаланылды. Пол Реймонд 1951 жылы гастрольдік қойылымдарын бастады, кейін Соходағы Дорик балуан залын жалға алып, 1958 жылы жеке мүшелер клубы Raymond Revuebar ашты. Бұл Ұлыбританиядағы жеке стриптиз мүшелер клубының алғашқысы болды. 1960 жылдардағы заң өзгерістері Соходағы стриптиз клубтарының өркендеуіне әкелді, онда "толық жалаңаш" билер мен көрермендердің қатысуы болды. Пабтар да, әсіресе Шығыс шетінде, сондай-ақ Шордич ауданында осындай орындардың шоғырланған жерлері ретінде пайдаланылды. Бұл паб стриптизі көбінесе топлес го-го биінен дамыған сияқты. Жергілікті биліктің қысымына жиі ұшыраса да, кейбір пабтар бүгінгі күнге дейін сақталып келеді. Бұл пабтарда стриптизерлер әр жеке қойылым алдында клиенттерден сыра құмырасында ақша жинайды. Бұл әдет 1970 жылдардың соңында пайда болған сияқты, ол кезде топлес го-го бишілері көрермендерден "толық жалаңаш" болу үшін ақша жинауды бастады.

In France during the late 19th century, Parisian shows such as the Moulin Rouge and Folies Bergère were featuring attractive, scantily clad, dancing women and tableaux vivants. In this environment, an act featuring a woman slowly removing her clothes in a vain search for a flea crawling on her body was seen in 1895 and possibly filmed in 1897 by the first female director, Alice Guy. This routine, Le coucher d'Yvette, inspired "French acts" in theaters and brothels in other parts of the world, seen in New York as early as 1878. In 1905, Dutch dancer Mata Hari, later shot as a spy by the French authorities during World War I, was an overnight success from the debut of her act at the Musée Guimet. The most celebrated segment of her act was her progressive shedding of clothing until she wore just a jeweled bra and some ornaments over her arms and head. Another landmark performance was the appearance at the Moulin Rouge, in 1907, of an actress called Germaine Aymos, who entered dressed only in three very small shells. In the 1930s, the famous Josephine Baker danced semi nude in the danse sauvage at the Folies and other such performances were provided at the Tabarin. These shows were notable for their sophisticated choreography and for often dressing the girls in glitzy sequins and feathers. By the 1960s, "fully nude" shows were provided at such places as Le Crazy Horse Saloon. In Britain in the 1930s, Laura Henderson began presenting nude shows at the Windmill Theatre in London. At that time, British law prohibited naked girls from moving. To avoid the prohibition, the models appeared in stationary tableaux vivants. The Windmill girls also toured other London and provincial theatres, sometimes using ingenious devices such as rotating ropes to move their bodies round, though strictly speaking, staying within the letter of the law by not moving of their own volition. Another example of ways that the shows stayed within the law was the fan dance, in which a naked dancer's body was concealed by her fans and those of her attendants, until the end of her act in when she posed naked for a brief interval whilst standing still. By the 1950s, touring striptease acts were used to attract audiences to the dying music halls. Paul Raymond started his touring shows in 1951 and later leased the Doric Ballroom in Soho, opening his private members club, the Raymond Revuebar, in 1958. This was the first of the private striptease members' clubs in Britain. Changes in the law in the 1960s brought about a boom of strip clubs in Soho with "fully nude" dancing and audience participation. Pubs were also used as venues, most particularly in the East End, with a concentration of such venues in the district of Shoreditch. This pub striptease seems mainly to have evolved from topless go go dancing. Though often a target of local authority harassment, some of these pubs survive to the present day. A custom in these pubs is that the strippers walk round and collect money from customers in a beer jug before each individual performance. This custom appears to have originated in the late 1970s when topless go go dancers first started collecting money from the audience as the fee for going "fully nude".

Америка дәстүрі

Америкада стриптиз саяхаттаушы цирктер мен бурлеск театрларында басталып, Gypsy Rose Lee және Sally Rand сияқты әйгілі стриптизерлерді таныстырды. Водевильдегі трапеция шебері Шармион 1896 жылы сахнада «киім шешу» атты көрсетілім жасады, ол 1901 жылы Эдисонның «Трапеция киім шешу актісі» фильміне түсірілді. Қазіргі американ стриптизінің тағы бір маңызды кезеңі 1925 жылғы сәуірде Минскидің бурлескісінде өткен «The Night They Raided Minsky's» атты, мүмкін аңызға айналған қойылым болды. Мински ағайындылары бурлескіні Нью-Йорктің 42-ші көшесіне әкелді. Дегенмен, 1937 жылғы сот шешімімен ондағы бурлеск театрларында стриптиз көрсетуге тыйым салынды, бұл «шөпханалардың» (bump 'n grind ойын-сауығымен аталған) кейіннен exploitation киносы көрсетілетін орындарға айналуына себеп болды. Қазіргі тақта биімен таныс болған «стриптизерлер» түсінігі 1972 жылы АҚШ-та кеңінен танымал болды. Британдық Колумбия шамамен 1978 жылы осы үрдісті қабылдады. Стриптизге қойылған кең ауқымды тыйымдар стриптиз-клиптердің және бүгінде танымал экзотикалық бишілердің пайда болуына тікелей әсер етті. Клуб 1964 жылы ашылды, ал Доданың алғашқы толық жалаңаш биі 19 маусым күні кешке өтті. Клубтың алдындағы үлкен жарықтандырылған тақташада оның кеудесіне қызыл шамдар бағытталған суреті бейнеленген. Клуб 1969 жылдың 3 қыркүйегінде «астыңғы жағы жалаңаш» болып, американ стриптиз биінде «толық жалаңаштық» трендін бастады. Доданың би стилі стриптизден стриптезге көшуге ықпал етті деп есептеледі. Сан-Францискода әйгілі Митчелл ағайындыларының О’Фаррелл театры орналасқан. Бұл клуб бастапқыда X-рейтингті кинотеатр болған, 1970 жылы жаяу биді (lap dance) алғаш рет енгізіп, оны бүкіл ел және әлем бойынша стриптиз клубтарында танымал етуде маңызды рөл атқарды. Америка дәстүрінің одан әрі дамуы 1990 жылдардың басында Нью-Йорк сияқты ірі қалаларда сәнді «әдемілер клубының» пайда болуымен байланысты. Scores New York – бірінші ірі «әдемілер клубы», онда «әдемі интерьер, жоғары сапалы тамақ және сусындар, әрине, әдемі көйлектердегі сүйкімді әйелдер» бар еді. Бұрын Нью-Йорктегі ересектерге арналған ойын-сауық көбінесе қарапайым peep show сияқты орындардан тұратын», – деді ересектер индустриясының ардагері Джо Даймонд.

In America, striptease started in traveling carnivals and burlesque theatres, and featured famous strippers such as Gypsy Rose Lee and Sally Rand. The vaudeville trapeze artist Charmion performed a "disrobing" act onstage as early as 1896, which was captured in the 1901 Edison film, Trapeze Disrobing Act. Another milestone for modern American striptease was the possibly legendary show at Minsky's Burlesque in April 1925: The Night They Raided Minsky's. The Minsky brothers brought burlesque to New York's 42nd Street. However, the burlesque theatres there were prohibited from having striptease performances in a legal ruling of 1937, leading to the later decline of these "grindhouses" (named after the bump 'n grind entertainment on offer) into venues for exploitation cinema. The concept of "strippers", as we know it today with the pole dance, has been popularized in the United States in 1972. British Columbia followed the lead around 1978. Widespread bans on striptease had a direct influence on the creation of the strip clip joint and the exotic dancer as known today. The club opened in 1964 and Doda's première topless dance occurred on the evening of 19 June of that year. The large lit sign in front of the club featured a picture of her with red lights on her breasts. The club went "bottomless" on 3 September 1969; launching the trend of explicit "full nudity" in American striptease dancing. It was Doda's brand of dancing which is credited with the move from striptease to stripping. San Francisco is also the location of the notorious Mitchell Brothers O'Farrell Theatre. Originally an X rated movie theater, this striptease club pioneered lap dancing in 1970, and was a major force in popularizing it in strip clubs on a nationwide and eventually worldwide basis. A further development in the American tradition took place with the emergence of upscale "gentlemen's clubs" in the early 1990s in large cities such as New York. Scores New York was the first major gentlemen's club, with "a gorgeous interior, high end food and drinks, and of course stunningly beautiful women in sexy gowns. Prior to that, live adult entertainment in New York consisted largely of seedy peep show type places", according to adult industry veteran Joe Diamond.

Азия дәстүрі

Жапон тілінде стриптиз-клуб деген сөз – nūdo gekijo, сөзбе-сөз "жылаңаш театр" дегенді білдіреді. Кәсіпкер Шигео Озаки Жипси Роуз Лидің өнерін көргеннен кейін Токионың Шинджуку ауданында стриптиз ревюін бастады. Тейтоза 1947 жылғы 15 қаңтарда Шинджукуда ашылған алғашқы клуб болды. Бірінші қойылым "Венераның тууы" деп аталды. 1950 жылдары жапондық "стрип-шоулар" жыныстық жағынан ашық әрі биге қарағанда көбірек құмарлыққа ұқсады, соңында тікелей секс-шоуға айналды. 1956 жылы Осака Жапонияда стриптиз-шоу кезінде кіндік түктерін көрсеткен алғашқы қала болды. Бүгінгі стриптиз клубтары – оның құштарлықтарының соңғы нұсқасы. Секс индустриясы Азияда осыншалықты кең тарағандықтан, 1990 жылдары Кабукичо "пип-шоулар, стриптиз клубтары және массаж орталықтарының" жиынтығы деп сипатталды, ал Таиландтың Бангкок қаласы әлемнің секс-астанасы ретінде танылды.

Клуб ұсыныстары

Америка стиліндегі стриптиз клубтары көбінесе түнгі клубтар немесе барлар ретінде құрылады. Жоғары деңгейдегі мекемелер әдетте «джентльмендер клубы» деп аталады, онда ұсынылады:

Толық жалаңаш – Орындаушы өнер көрсетуінің соңында толық жалаңаш болады.
Жартылай жалаңаш – Әйел орындаушының жоғарғы жағы ашық, бірақ жыныстық аймағы өнер көрсету кезінде жабық болады.
Бикини – Әйел орындаушының кеудесі мен жыныстық мүшелері жабық болады, мысалы, go-go биі.
Кез келген клуб түрі үшін, жеке биші мен басқаруға байланысты ерекшеліктер болуы мүмкін. Пастилерді қолдану өнер көрсетуінің жартылай жалаңаш екендігіне, немесе бизнес жыныстық сипатта ма екендігіне қатысты заңдық түсіндіруді өзгерте алады. Клуб стриптизден басқа ойын-сауық түрлерін (мысалы, төлемақымен көрсетілімдер) ұсынуы немесе таратуы мүмкін, осы арқылы қосымша табыс табады. Кейбір клубтар интернет арқылы тікелей эфирде бейне көрсету және әңгімелесу қызметтерін ұсынады. Бұл ойын-сауықтан басқа, кейбір клубтар бишілері қосымша қызметтер ұсынады, мысалы, құшақта билеу немесе шампан бөлмесіне бару, мұнда төлем ұсыныс емес, белгілі бір баға төленеді. Бұл баға әдетте бөлме үшін белгіленген ақыны және белгілі бір уақытты қамтиды. АҚШ-тың кейбір аймақтарында әйелдердің кеудесін ашық көрсетуге тыйым салынған, сондықтан бишілер бұл заңдарға сәйкес болу үшін кеудесін пастилермен жабуы керек. Стриптиз биін орындайтын адамды әдетте «стриптизер» немесе экзотикалық биші деп атайды. Көптеген стриптизерлер әйелдер, ал еркек стриптизерлер олардың үштен бірін құрайды. Стриптиз және жалаңаштыққа қатысты заңдық және мәдени тыйымдар, сондай-ақ эстетикалық талаптар мен табулар бар. Ойын-сауық орындарына лицензия беру талаптары мен шектеулер, сондай-ақ ұлттық және жергілікті заңдар арқылы шектеулер қойылуы мүмкін. Бұл заңдар әлемде, тіпті бір елдің әртүрлі аймақтарында да айтарлықтай өзгереді. Стриптиз – бұл баяу, сезімтал киім шешу. Стриптизер киім шешуді ұзаққа созуы мүмкін, мысалы, киім кию немесе дене мүшелерінің алдына киім немесе қолдарын қою арқылы сезімталдық пен ойыншылдық атмосфераны жасау. Баса назар киім шешу процесіне және жыныстық қызығушылық тудыратын қимылдарға аударылады, киімсіз болудың өзіне емес. Бұрын өнер көрсетуі киім шешілгеннен кейін аяқталар еді, бірақ қазіргі стриптизерлер көбінесе жалаңаш күйінде билеуді жалғастырады. Стриптизер киім шешу алдында киетін костюмі – өнер көрсетуінің бір бөлігі. Кейбір жағдайларда көрермендермен өзара әрекеттесу өнер көрсетуінің бөлігі болуы мүмкін, көрермендер стриптизерді көбірек киім шешуге шақыруы немесе стриптизер көрермендермен қарым-қатынас жасау үшін жақындауы мүмкін. Бурлеск театрынан айырмашылығы, стриптиз театрының қазіргі танымал түрі клиенттер мен бишілердің өзара әрекеттесуін азайтады, өнер көрсетуінде қызықтырудың маңыздылығын төмендетіп, киім шешу жылдамдығын арттырады. Көрсетілімге қатысатын артистер әдетте ротацияға қатыспайды және олардың өнер көрсету уақыты ауысым бойы жарнамаланады. Өнер көрсету кезінде музыка ойналмауы мүмкін, онда биші киімдерін шешіп, денесін клиентке көрсетеді. Ішкі киім үлгілерін көрсететін клубтарда биші жеке би билейді және клиенттер үшін, әдетте, кедергісіз билейді, сонымен қатар ресми сахнамен немесе музыкасыз орындалуы мүмкін. Негізгі клуб аймақтарындағы жеке билер көбінесе үстел билері, жаяу және диван билері, төсек билері және басқалар түрінде өтеді. Ауа биі – биші мен клиенттің арасындағы аз немесе мүлдем байланыссыз жеке бидің ерекше түрі. Бұл би түрі жоғарыда аталған әр түрлі санаттарға жатады, ал кейбір бишілер бидің көбірек контактілі түрлері күтіліп, төленетін кезде ауа биін орындай алады. Клуб басшылығы әртүрлі би қызметтерінің стандартты бағасын белгілей алады, бірақ жеке стриптизерлер, рұқсат етілген жағдайда, өз бағаларын келіседі, олар жарнамаланған бағадан жоғары немесе төмен болуы мүмкін. Үстел билері басқа билерден ерекшеленеді, өйткені олар клиент отырған жерде, негізгі қабатта орындалуы мүмкін. Бұл қарапайым орындықтар мен ас үйдегі орындықтардан бастап, қымбат, былғары креслоларға дейін болуы мүмкін. Олар сондай-ақ осы белгіленген аймақтарда тұрып-тұрып орындалуы мүмкін. Көптеген клубтар ұсынатын қызмет – клиентті бір немесе бірнеше бишілермен бірге сахнаға қою, бұл жағдайда қоғамдық жерде құшақта би биленеді. Мұндай қойылымдар ерлі-зайыптылар кеші мен туған күндері сияқты мерекелерде жиі кездеседі. Төсек билеріне көбірек кеңістік қажет, өйткені олар клиентті жатып, артистер үстінен билеуі үшін жасалған. Төсек билері үш түрдің ең сирек кездесетіні, және көптеген клубтарда құшақта билеуге қарағанда қымбат нұсқа болып табылады, себебі оның жаңалықтығы мен клиент пен қызмет көрсетуші арасындағы байланыс деңгейі жоғары.

Full nude routines – The performer is fully nude by the end of their performance. Topless – The female performer's upper body is exposed but the genital area remains covered during a performance. Bikini – The female performer's breasts and genital area remain covered, such as go go dancing. For any of the three types of clubs, there are exceptions based on the individual dancer and management. The use of pasties can alter the legal interpretation as to whether a performance is topless or not and whether a business is sexually oriented. A club might also hire or broadcast forms of entertainment other than striptease (such as pay per view events), for which it earns revenue via premium fees. Some clubs have also moved into providing chat and broadcast services via the internet, including live video feeds. Beyond this more passive entertainment, some clubs' dancers offer additional services, such as lap dances or trips to the champagne room, for a set fee rather than for tips. This fee will typically include a set fee for the room, for a fixed amount of time. In some parts of the U. S., there are laws forbidding the exposure of female nipples, and thus dancers must cover their nipples with pasties to comply with those laws. The person who performs a striptease is commonly known as a "stripper" or exotic dancer. Most strippers are female; less than a third of strippers are male strippers. Striptease and public nudity have been subject to legal and cultural prohibitions, other aesthetic considerations and taboos. Restrictions on venues may be through venue licensing requirements and constraints and a wide variety of national and local laws. These laws vary considerably around the world, and even between different parts of the same country. Striptease involves a slow, sensuous undressing. The stripper may prolong the undressing by making sure that the sensual build up has been properly done using techniques such as the wearing of actual clothes or putting clothes or hands in front of just undressed body parts such as the breasts or genitalia in a sensual and playful manner. The emphasis is on the act of undressing along with sexually suggestive movement, rather than the state of being undressed. In the past, the performance often finished as soon as the undressing was finished, though today's strippers usually continue dancing in the nude. The costume the stripper wears before disrobing is part of the act. In some cases, audience interaction can form part of the act, with the audience urging the stripper to remove more clothing, or the stripper approaching the audience to interact with them. Unlike in burlesque theater, the modern popular form of strip theater can minimize the interaction of customer and dancer, reducing the importance of tease in the performance in favor of speed to undress. Featured entertainers are not usually part of the rotation and they generally have set times when they will perform that are advertised throughout the shift. there may be no music playing during a performance, in which the dancer removes their clothes and displays their body to the customer. In clubs which offer lingerie modeling shows, which are peep shows where a dancer privately dances and strips for a customer, typically without a barrier, performances can also be done with or without a formal stage or music. Private dances in the main club zones most often take the form of table dances, lap and couch dances, and bed dances among others. An air dance is a particular form of private dance where little to no contact between the dancer and customer occurs. This class of dance spans the different categories listed above, and some dancers may perform air dances when more contact heavy forms of dance were expected and paid for. Club management may set standard prices for the various dance services, but individual strippers, where permitted, will negotiate their own prices, which may be higher or lower than the advertised rate. Table dances are distinguished from other forms of dances in that they can be performed where the customer is seated, on the main floor. ranging from plain stools and kitchen grade chairs to plush leather armchairs. They can also be performed with the customer standing in these designated areas. A service provided by many clubs is for a customer to be placed on stage with one or more dancers for a public lap dance. Occasions for this type of performance are bachelor parties and birthdays, among others. Bed dance areas require more space because they are designed for the customer to be prone with the entertainer(s) positioned on top of them. Bed dances are the least common of the three, and in many clubs are a more expensive option than a lap dance because of the novelty and increased level of contact between customer and service provider.

Клиенттерге қызмет көрсету

Стриптиз клубтары – мейрамханалар және басқа да бөлшек сауда орындары сияқты пайда табуға бағытталған бизнес. Орындаушылар мен персонал клуб ортасындағы негізгі клиенттерге қызмет көрсетушілер болып табылады. Бишілер – клиенттерді уақыт пен ақша жұмсауға ынталандырудың басты құралы. Сахнадағы бейнелер сахна артындағы тұлғаларынан өзгеше болуы мүмкін, тіпті олардың шынайы мінезінің кейбір жақтарын көрсете берсе де. Бишілер клиенттердің өзіне сенімді болуға деген қалауын жақсы біледі және клиенттің олардың шынайы болмысын көріп отыр деген ойға келуіне мүмкіндік береді. Бірақ шындығында, бұл көбінесе бишінің эмоционалдық байланысы жоқ немесе өте аз әрекетінің бір бөлігі ғана. Швейцарияның Цюрих қаласында проституция заңдастырылған, сондықтан қала бойынша стриптиз клубтары қызметтерінің ішінде жыныстық қызметтерді де ұсынады. Цюрихтегі проституция үйлерінен ерекшеліктері, стриптиз клубтарындағы жыныстық қызметтер көбінесе клубтан тыс жерлерде көрсетіледі. Шығыс Еуропалық стриптиз клубтары да осыған ұқсас модельді қолданады. 1999 жылы Токиодағы (Жапония) "секс аймағында" шамамен 3500 жыныстық қызмет көрсету орындары болған. Олардың ішінде стриптиз театрлары, пип-шоулар, "сапунды үйлер", "кездесу орындары", порно дүкендер, телефондық клубтар, караоке барлары, клубтар және басқа да ересектерге арналған ойын-сауық қызметтерін ұсынатын орындар бар еді. Дубайда, өте қатаң мәдени нормалар мен заңдармен басқарылатын елде, кем дегенде жартылай жалаңаштықты ұсынатын бірнеше үндістандық стриптиз клубтары бар. Бишілер киімдерін шешу деңгейін орындалған әндер санымен байланыстыруы мүмкін. Мысалы, бірінші әнге бикиниде, екінші әнге топлесс нұсқасында билеуі мүмкін. Толық жалаңаш клубтарда әндер санына қарай топлесс биден жалаңаш биге өту немесе басқа да түрлі нұсқалар қолданылуы мүмкін. АҚШ-та клубтар әдеттегі қойылымдарына, аймақтық ережелерге және жарнамаланатын қызметтеріне сәйкес жіктеледі. Екіншілік әсерлердің дұрыстығы күмәнді, себебі клубтар аймақтық шектеулер арқылы "жаман аудандарға" орналастырылған деген пікір бар. Солтүстік Американың басқа жерлерінде, Мексиканың Тихуана қаласындағы Zona Norte қызыл шам ауданында АҚШ үлгісіндегі стриптизді орындайтын проституция үйлері бар, олар стриптиз клубтарының үлгісімен салынған.

Strip clubs are profit oriented businesses like restaurants and other retail establishments. Performers and staff are the primary customer service representatives in the club environment. Dancers are their primary vehicle to entice customers to spend time and money in the establishment. The stage persona is different from who they are backstage, even if it does mirror aspects of their true personality. Dancers are commonly aware of this customer desire for increased confidence, and may allow the impression that a customer is seeing their true selves. In reality, it is often just part of the act with little to no emotional attachment for the dancer. Zürich, Switzerland, has legalized prostitution and its strip clubs throughout the city offer sex among their services. Differing from Zurich brothels, sex services via the strip clubs are typically performed off site. Eastern European strip clubs have a similar model. A "sex zone" in Tokyo, Japan, had approximately 3,500 sex facilities in 1999. These included strip theaters, peep shows, "soaplands", "lover's banks", porno shops, telephone clubs, karaoke bars, clubs and more all offering adult entertainment services. In Dubai, a nation governed by very strict cultural norms and laws, there are several Indian strip clubs offering at least partial nudity. Dancers may tie their state of undress to the number of songs played. This could correspond to a bikini performance for song one and topless for the second. In a fully nude club, the sequence could be topless to nude over two songs, or any one of a number of other variations. In the United States, clubs are classified based on typical performances, zoning regulations, and advertised services. The validity of secondary effects has been disputed, with the counterargument that clubs have been forced through zoning into "seedy neighborhoods". Elsewhere in North America, the Zona Norte red light district in Tijuana, Mexico, has a number of legal brothels which are modeled on strip clubs and feature U. S. style striptease performed by its prostitutes.

Мекемелер

Көптеген стриптиз клубтары бұрынғы барлар, мейрамханалар немесе қоймалар болып пайдаланылған, немесе өнеркәсіптік мақсатта қолданылған ғимараттарда орналасқан. Ғимараттың бастапқы жоспары клубтың физикалық құрылымына әсер етеді. Қаншалықты көп қаржы жұмсалса, клуб соғұрлым арнайы клубқа ұқсайды. Құрылысына қарамастан, әр стриптиз клубы интерактивті театр ретінде белгілі бір ерекшеліктерге ие. Оларға: орындаушылар (стриптизшілер), клиенттер жиналатын алаң және стриптиз көрсетілімдері үшін сахна жатады. Жоғары деңгейдегі эркектер клубында орнатуға және күтіп ұстауға миллиондаған доллар қажет болатын мүмкіндіктер бар.

Жалпы қабылдау аймақтары

Төменгі қабаттың аумағы жалпыға ашық. Клиенттер клуб ішінде еркін жүріп-тұра алады, бірақ қызметкерлерге арналған жайлар мен премиум лаунждардан басқа. Барлық клубтар әртүрліше құрылған. Кішкентай клубтың бір ғана бөлмесі болуы мүмкін, онда стриптиз көрсетілімі үшін уақытша сахна жасалған. Көптеген клубтарда қажетті жабдықтан да артық мүмкіндіктер бар. Ірі клубтарда аймақтар нақтырақ бөлінген. Клубтың әртүрлі аймақтары физикалық сатылармен, қоршаулармен, платформалармен және деңгейлермен, есіктермен, бөлек бөлмелермен және тіпті бөлек қабаттармен бөлінуі мүмкін. Сондай-ақ, олар әртүрлі кілемдермен, отыру орындарының орналасуымен немесе арқан сияқты басқа да физикалық белгілермен де бөлінуі мүмкін.

Еден және отыру орындары

Көбінесе ойын-сауық негізгі зал аймағында өтеді, және осында артистер мен қызметкерлер келушілермен тікелей қарым-қатынас жасай алады. Келушілер осы аймақта жайлы сезінеді және байқағандарынан қарай, клубтың қандай қызметтерін пайдаланатынын шешеді. Негізгі сахна негізгі залдан көрінеді, ал бар болса, негізгі барға қол жеткізуге болады. Әдетте келушілер бос орындықтарды таңдай алады, ал кейбір клубтарда орындыққа отыруға көмектесетін қызметкерлер болады. Егер арнайы орындықтар қарастырылса, клуб қызметкерлері әдетте осы аймақтарға кіруді реттейді. Күннің уақытына, уақытына және қызметкерлер санына байланысты, жалпы кіру аймақтарына қол жетімділік өзгеруі мүмкін. Ірі клубтар клиенттерге клубтың бөліктерін арқанмен немесе басқа тәсілмен жаба алады, егер көп адам болмаса. Ірі клубтарда бірнеше зал, бар, орындықтар және сахналық аймақтар болуы мүмкін, олардың барлығы бірдей басқарылады.

Негізгі кезең

Негізгі сахна – бұл танымал бишінің айналым кезінде билейтін орны. Көптеген сахналарда сахнаның үстіне немесе айналасына шындық қоршау орнатылған, ол бишіге ақы төлеудің ұшы қоршауы ретінде қызмет етеді, сонымен қатар клиенттердің өнер көрсету аймағына қатысты қайда тұру керектігін көрсетеді. Клиенттер бишіге кезегімен ақы төлейді. Әр клуб пен бишінің клиенттермен өзара әрекеттесуде, соның ішінде ақы төлеуде әртүрлі төзімділік деңгейі бар. Кейбір клубтарда бірнеше сахна болады. Ақы төлеу әдептері елдер мен мәдениеттер арасында өзгереді. Шығыс Еуропа мен Азия клубтарында белгілі бір уақыт немесе билер саны, сахналық қойылымдар мен жеке сессиялар үшін алдын ала төлем туралы келісу қалыпты жағдай. Ірі клубтарда клубтың ішінде бірнеше сахналық аймақтар мен ән сайын олардың арасында айналатын бірнеше бишілер болатын күрделі сахналық орналасулар болуы мүмкін. Кейбір стриптиз клубтары спутниктік сахналардағы ән үшін төленетін жеке биді клиенттерге арналған қосымша қызмет деп есептейді. Негізгі қабаттағы спутниктік сахналардағы ережелер негізгі сахнадағы ережелермен бірдей болады. Кейбір жағдайларда, орналасу клиенттерге көбірек немесе азырақ қолжетімділік береді. Егер спутниктік сахна артықшылықты аймақта орналасқан болса, бишіге қолжетімділік айтарлықтай жоғары болуы мүмкін, өйткені жоғары деңгейдегі қызмет негізгі қабатта қолданылатын шектеулерден азырақ болуы мүмкін. Лап-би, пип-шоу және іш киім үлгілерін көрсету клубтарында тек спутниктік сахналар ғана болуы мүмкін, онда ойын-сауық опцияларына ақы төленеді. Жаңалыққа толы қойылымдар (мысалы, душ шоулары, от шоулары және майлы күрес) арнайы сахналарда, едендегі уақытша сахналарда немесе клубқа байланысты негізгі сахнада көрсетілуі мүмкін. Егер негізгі сахна пайдаланылса, зақымданудың алдын алу үшін оны дайындап, қажет болса жабу керек, өйткені стриптиздің осы түрлерінің орындалуы кезінде апаттар мен жарақаттар туралы хабарлар түскен. Өрт сияқты қауіпті материалдар реквизит ретінде пайдаланылса, жергілікті ережелерге сәйкес келу үшін рұқсат алу қажет болуы мүмкін. Алкогольді ішімдіктерді сатуға лицензиясы жоқ кейбір клубтар бұл шектеуді өз ішімдіктерін әкелу (BYOB) саясатын және шырын барларын енгізу арқылы айналып өтеді. Шырын барлары толық барлардың жабдықтарымен жабдықталған, бірақ тек су, жеміс шырындары және дәмді газдалған сусындар сияқты алкогольсіз сусындарды ғана ұсынады. Мұндай бар BYOB материалдарын сақтау үшін қызмет көрсету орны ретінде де қызмет ете алады және клиенттер сатып алған ингредиенттерден коктейльдер жасау үшін мұз және араластыру қызметтерін ұсынады. Егер официанттар болса, олар бар қызметін кеңейту ретінде қызмет ете алады, отыратын жерлердің тазалығын сақтай отырып, сусындарды ұсыну және жаңарту.

A main stage is where a featured performer will dance as part of a rotation. Many stages have actual railing built on or around the stage to function as the tip railing, in addition to indicating where customers should position themselves relative to the performance zone. Customers take turns tipping the dancer. Each club and dancer has different tolerance levels for customer interaction, including tipping. Some clubs have multiple stages on the premises. Tipping etiquette varies between countries and cultures. In Eastern European and Asian clubs, it is customary to agree on payment upfront for a certain amount of time or dances, for stage performances and any private sessions. Larger clubs can have elaborate staging layouts with multiple stage areas distributed around a club and multiple dancers rotating between them per song. Some strip clubs consider ad hoc performances on satellite stages, paid for by a customer on a per song basis, a form of private dance. Rules at the satellite stages on the main floor tend to be the same as the main stage. In some cases, the layout is significantly different, allowing more or less access to the customer. If a satellite stage is located in a premium access zone, access to the dancer could be considerably greater since the higher level of service can include a less restrictive policy than enforced on the main floor. Lap dance, peep show, and lingerie modeling clubs might only have satellite stages with pay to play entertainment options on their premises. Novelty acts (such as shower shows, fire shows, and oil wrestling) can be presented on dedicated stages, temporary staging on the floor, or on the main stage itself depending on the club. The main stage, if used, must be prepared and possibly covered to prevent damage, as accidents and injuries have been reported during these types of striptease performances. When dangerous materials such as fire are used as props, a permit may be required to be compliant with local ordinances. Some clubs that are not licensed to serve alcohol will work around the restriction by implementing a bring your own beverage (BYOB) policy and a juice bar. Juice bars have the appointments of full bars but only serve non alcoholic beverages such as water, fruit juice, and flavored carbonated beverages. Such a bar could double as a service counter for the storage of BYOB material and offer ice and mixing services to create mixed drinks using the customer purchased ingredients. Where waitstaff are present, they may serve as an extension of the bar service; providing and refreshing drinks while maintaining the cleanliness of the seating areas.

Басқа еден аумақтары

Көптеген клубтарда кіреберіс аймағы болады, онда егер ақы төленетін болса, онда қақпашы немесе қақпашы қыз ақыны жинайды, ал күзетшілер кіретін адамдарды жылдам тексеруі мүмкін. Стриптиз клубтарында ойын-сауық та көп кездеседі. Аркада ойын автоматтары мен құмар ойындар автоматтары, сондай-ақ бильярд үстелдері танымал. Кейбір клубтарда бас залдың жеке би көрсетуге арналған бөлек аймақтары да бар.

Желіде кіру шектелген аймақтар

Клубтың тек жұмыс істеу және күтіп ұстау үшін пайдаланылатын бөліктеріне, әдетте, персонал мен артистер ғана кіре алады. Бұған басқару кеңселерi, қызметкерлердің жұмыс орындары, артистердің гримерлік бөлмелерi және ас үй мен бардың артқы жағы сияқты қызмет көрсету аймақтары кіреді (бірақ олармен шектелмейді). Бұл бизнес практикасы басқа клиенттерге қызмет көрсететін бизнес түрлерiнен, мысалы, бөлшек сауда дүкендерi мен мейрамханалардан ерекшеленбейдi. Көбiнесе кiру нүктелерiнде қауiпсiздiк қызметкерлерi клубқа кiретiн және шығатын клиенттердi бақылайды және кiру ақысын жинайды, сондай-ақ диджейдің жұмыс орны да болады, онда диджей жұмыс iстейдi. Диджейдің жұмыс орнында клуб атмосферасын өзгерту арқылы "көпшiлiктi басқаруға" арналған дыбыс, жарық және басқа да жабдықтар орналасқан, ол дәстүрлi театрлардағы басқару бөлмесiмен тең. Бишілер гримерлік бөлмелерді өнер көрсетуге дайындалу, өнер көрсетулер арасында демалу және басқа тәсiлдермен сақталмаған заттарын сақтау үшiн пайдаланады. Сiрек жағдайларда, мұндай деректерге сайттан тыс жерден де қол жеткiзу мүмкiн.

Орындаушылар

Орындаушыларды стриптизерлер, экзотикалық бишілер, жай ғана бишілер немесе ойын-сауық шеберлері деп атайды. Кез келген клубтың басты тартымдылығы – стриптизерлер. Клиенттерді тиімді түрде көңіл көтеретін бишілер, клиенттерді клубта ұстап, оларды қайта-қайта келуге ынталандырып, кіріс табудың кілті болып табылады. 1980 жылдарға қарай, бүгінгі орындаушылармен байланысты полюсте билеу және өте ашық суреттер кеңінен қабылданып, кино, теледидар және театрларда жиі көрсетілді. Клубтағы бишілер белгілі бір клубта немесе франшизада жұмыс істейді. Алғашқы бишілер көбінесе өздерінің танымал есімдеріне ие болып, клубтар арасында гастрольдік сапарлар жасап, түрлі шараларға қатысады. Порножұлдыздар көбінесе қосымша табыс табу және жанкүйерлер базасын кеңейту үшін алғашқы бишілер болады.

Жұмыс ортасы

Кейбір жерлерде стриптизерлерге ересектерге арналған ойын-сауық саласында жұмыс істеу үшін рұқсат алу қажет. Барлық стриптизерлер де топлесс немесе толығымен жалаңаш билеуге дайын емес. Стриптизерлер кейде стриптиз клубынан тыс жерлерде өнер көрсету үшін шарт жасасуы мүмкін. Ал кейбіреулері веб-камера арқылы өнер көрсету, премиум контент жазу немесе өздерінің жазылымға негіделген веб-сайтын жүргізу арқылы табыс табу үшін интернетті пайдаланады. Онлайн эротикалық контент кең таралған және көбінесе порнография ретінде жіктеледі. Клуб ішіндегідей, әр түрлі бишілер жеке кештерде ұсынатын қызметтерге қатысты әртүрлі жайлылық деңгейлеріне ие. Мұның бір себебі – экзотикалық биге байланысты теріс стигма. Бұл стигма барлық бишілерге бірдей әсер етпейді. Кейбір бишілер бұл стигманы "әлеуметтік ортаны" бөліп, өзінің бір бөлігін ғана ашып, басқаруға тырысады. Өздерінің тек бір бөлігін ғана көрсету арқылы стриптизерлер экзотикалық биге байланысты қорлаушылық сипаттамалардан қашып құтылуы мүмкін. Клуб ішінде стриптизерлер, клиенттер және басқа клуб қызметкерлері арасында жеке шекаралар жиі бұзылады. Зерттеулер көрсеткендей, әр бишінің өмірінде клиенттер, басшылық немесе басқа бишілер тарапынан пайдаланғандай сезінген сәттері болады. Бишілердің ең көп айтатын шағымы – оларды адам ретінде емес, зат немесе құрал ретінде бейнелеу. Бишілер бұл қанауды сезінеді және оның әсеріне ұшырайды, бірақ сонымен қатар өз клиенттерін де қанағанын мойындайды.

Негізгі қызметкерлер

Клубтың қосымша қызметкерлерінің арасында клуб менеджері болуы жиі кездеседі, себебі бишілер басқаратын клубтар сирек. Бір немесе бірнеше менеджер клуб иесінің атынан күнделікті жұмыстарды атқарады. Менеджерлердің міндеттеріне ақшаны басқару, тауар тізімін қадағалау, қызметкерлер мен мердігерлерді жұмысқа алу және босату кіреді. Менеджерлік қызмет бас менеджер мен бір немесе бірнеше қабат менеджерлері арасында бөлінуі мүмкін. Егер клубта бар болса, бір немесе бірнеше бармен клиенттерге сусын дайындау арқылы немесе клиенттер өздері әкелген сусынды сақтау арқылы көмектеседі (BYOB клубтарында). Барлық клубта үй анасы бола бермейді. Қамқоршылар – қауіпсіздік қызметкерлері. Олар көбінесе дене бітіміне келген, физикалық тұрғыдан күшті еркектер болады, клуб ережелерін сақтап, клуб ішінде және сыртында тәртіпті ұстайды. Кейде, егер клубты билік органдары жоғары қылмыстық тәуекелге ұшыраған орын деп санаса, қызметтегі құқық қорғау өкілдері де болуы мүмкін. Көбінесе, жеке күзет фирмаларынан (соның ішінде демалыстағы полиция қызметкерлері) клубты күзету үшін шарт жасалады. Қамқоршылар есік күзетшісі немесе диджей (DJ) ретінде де жұмыс істей алады; қонақтарды қарсы алып, ойын-сауық ағынын ұйымдастырып, тіпті би кештері үшін музыка қоюға дайын тұрады. Диджей болмаған жағдайда музыка жұкбокс немесе кейде тікелей музыка орындаушылар арқылы ұсынылуы мүмкін.

Қосалқы қызметкерлер

Стрип-клубтардың әртүрлі конфигурациялары мен персоналдық қажеттіліктері болады. Кейбір клубтар DJ-ден өзге, шоуды жүргізу үшін жүргізушіні жалдайды. Жүргізушілер көбінесе жұмылырақ клубтарда немесе ауысымдарда, сондай-ақ әуесқойлар түні және арнайы шақырылған артистер сияқты арнайы іс-шараларда кездеседі. Егер клуб кіру үшін ақы алса, арнайы персонал есікте тұрып, төлемді қабылдайды. Бұл жұмысқа көбінесе жас әйелдер тартылады, олар осы салада «есік күзетуші қыздар» деп белгілі. Балтимор қаласындағы (Мэриленд штаты) «The Block» клубының әрбір кіреберісінде бірнеше метр қашықтықта орналасқан қатаң күзетшілер тұрады. Сан-Францискодағы (Калифорния штаты) Broadway клубтары аз, бірақ олардың есік күзетушілері де ұқсас жұмыс істейді. Сервистер клубтың бас залында және басқа да аймақтарында клиенттерге сусындар мен кейде тамақ беруге көмектеседі. «Шутер қыздары» - бұл арнайы сервистер, олар клиенттер оңай сатып ала алатын дайын сусындарды (шоттарды) алып жүреді. Жергілікті заңнамаға байланысты, осы шоттарды ұсыну кезінде шутер қызының денесінің эротикалық бөлігі, әдетте оның кеудесі көрсетілуі мүмкін. Егер клубтың ережесіне сәйкес, әрбір клиент белгілі бір мөлшерде сусын ішуге міндетті болса, клуб қызметкерлері осы ережені сақтауға көмектеседі. Бишілер әр ауысымда белгілі бір мөлшерде сусын сатып алуға міндетті болуы мүмкін, ал сервистер клиенттерден олармен отырған бишіге сусын сыйлауды сұрай алады. Егер клубта ас үй болса және тамақтың жоғары сапалы түрлері ұсынылса, клуб тағамдарды дайындау және пісіру үшін аспазды жалдауы мүмкін. Тұрақ орындаушылар тек тұраққа бағыттап, төлемді қабылдаумен ғана шектелмейді, сонымен қатар көлікті тоқтататын және жүргізушінің кілттерін сақтайтын ресми тікпақтарды да қамтуы мүмкін. Кейбір клубтар кіріс табу және клиенттердің мінез-құлқын реттеу үшін, көліктерді аумақта ұстаса, ақы төленген немесе тікпақ қызметін пайдалануды талап етеді. Дене жуыну бөлмесін бақылаушылар басшылық атынан жуыну бөлмелерін қадағалайды, негізінен клуб ережелерін бұзу және жауапкершілікке байланысты мәселелерді бақылайды. Стрип-клубтардағы ережелерді сақтау есірткі заттарын қолдану, жыныстық қатынас, төбелес және клуб аумағынан тыс жерде жасалуын қалайтын басқа да әрекеттерді қадағалаудан басталуы мүмкін. Бұл қызметкер сондай-ақ жуыну бөлмесін таза ұстауға тырысады, қол жууға көмектеседі және қажет болған жағдайда одеколон, жалбыз және басқа да бір рет қолданылатын заттарды ұсынады. АҚШ-та стрип-клубтарға жұмсалатын ақша театр, опера, балет, джаз және классикалық музыка концерттеріне жұмсалатын ақшадан асып түседі. Кейбір клубтарда бір жылдың ішінде жүздеген артистер сахнаға шығады.

Strip clubs have a variety of configurations and staffing needs. Some clubs employ a host to emcee the show, in addition to a DJ. Hosts are more common in busier clubs or shifts, and during special, such as amateur night and featured acts. If the club charges a fee for entry, specialized personnel may work the door to collect the cover. A common practice is to employ young women, which are known in the industry as door girls, for this function. The Block in Baltimore, Maryland, has aggressive doormen stationed at nearly every entrance, only feet apart in a highly concentrated area of clubs. Broadway in San Francisco, California, has fewer clubs clustered together, but practices similar activities with their doormen. Waitstaff are also employed to assist with providing drinks, and in some cases meals, to customers on the main floor and others areas of the club. Shooter girls are specialized waitstaff that carry pre prepared drinks in shot glasses, that customers can conveniently purchase. Depending on the local ordinances, these shots may involve some erotic part of the body of the shooter girl, typically her cleavage, in the delivery. If a club has a policy of setting a drink minimum per visit or per hour, the floor staff also assists in enforcing those rules. Dancers may also be required to generate a certain number of drink purchases per shift and as part of their rounds, the waitstaff may ask customers if they would like to buy a drink for the dancer seated with them. If a kitchen is present and if premium fare is offered, the club may also employ a chef to prepare and cook food items. Parking lot attendants can include people who simply coordinate where to park and how much to pay or they may also include formal valets, who will park a vehicle and keep track of the driver's keys while he or she is in the club. Some clubs require paid or valet parking to be used if keeping cars on the premises, to generate revenue and help regulate patron behavior. Bathroom attendants monitor the restrooms on behalf of management; primarily watching for policy violations and potential liability concerns. In strip clubs, policy enforcement can range from watching for drug use, sex, fighting, and other activities the club would prefer to see done off the premises. The attendant will also attempt to keep the restroom area clean, assist with the washing of hands, and if available, provide by request an assortment of cologne, mints, and other disposable items. More money is spent in the U. S. in strip clubs than is spent on theater, opera, ballet, jazz and classical music concerts combined. Some clubs have hundreds of entertainers appear on stage within a single year.

Әлемдік өнеркәсіп

Америкалық стильдегі стриптиз ұсынатын клубтардың АҚШ және халықаралық нарықтары толыққанды анықталмаған, ал жарияланған кіріс көрсеткіштері бағалаулар болып табылады. 2002 жылы АҚШ индустриясының көлемі 3,1 миллиард АҚШ долларына бағаланды, ол 2500 клубты қамтиды және заңды ересектерге арналған ойын-сауықтан түскен жалпы табыстың 19% құрады. 2005 жылы АҚШ-тағы стриптиз клубтарының нарығы 15 миллиард АҚШ долларына жетеді деп есептелді. Сол жылы АҚШ-тың Калифорния штатының ғана кірісі 1 миллиард АҚШ долларын құрады, ал жаһандық стриптиз клубтары индустриясының жалпы көлемі 75 миллиард АҚШ долларына бағаланды. Бұл бағалау Adult Video News Media Network (AVN) статистикасына негізделген. Британдық стриптиз клубтарының өркендеуіне ықпал еткен факторлардың бірі – 2003 жылғы лицензиялау заңы, ол барлық нысандарға бірыңғай лицензия енгізді, нәтижесінде Ұлыбританиядағы стриптиз клубтарына жалаңаштық үшін арнайы рұқсат алу қажеттігі жойылды. 2005 жылы Ұлыбританияның стриптиз клубтары индустриясының кірісі, оның ойын-сауық индустриясының ең қарқынды дамитын секторының бірі, 300 миллион фунт стерлингке бағаланды. Осы бизнес түріне сұраныс экономикалық дамып келе жатқан елдерде артып келеді. Көптеген ересектерге арналған ойын-сауық компаниялары, стриптиз клубтарын қоса алғанда, жеке меншікте болады. АҚШ қаржы нарықтарында екі стриптиз клубы компаниясы – VCG Holding Corp. (VCGH) және RCI Hospitality Holdings, Inc. (RICK) NASDAQ-та ашық саудаланады. 2010 жылдың ақпанында екі клуб принципиалды түрде бірігуге келісті, Рик Кабареті VCG Holding компаниясын сатып алуға ниет білдірді. Мақұлдау хатына сәйкес, сатып алу бағасы RICK акцияларын пайдалану арқылы акцияның біреуіне 2,20-ден 3,80 АҚШ долларына дейін бағаланды. 45 миллион АҚШ долларына бағаланған келісім 2010 жылдың 31 наурызында мақұлдау хатының мерзімі өткеннен кейін күшін жойды, Рик Кабареті VCG-нің барлық акцияларын сатып алу бойынша түпкілікті бірігу келісіміне қол қоя алмады. Үшінші ашық саудаланатын компания – Scores Holding Company, Inc. (SCRH) өз брендін стриптиз клубтары операторларына лицензиялайды, бірақ ешқандай клубты иеленбейді немесе басқармайды. АҚШ-тағы стриптиз клубтарын басқаратын компаниялардың жарияланған қаржылық есептері олардың нарық сегментін, бәсекелес емес компанияларды немесе жалпы индустриялық кірісті қалай анықтайтыны туралы ақпарат бермейді. Стриптиз клубтарының табыстылығы, басқа да қызмет көрсетуге бағытталған бизнес сияқты, көбінесе орналасқан жеріне және клиенттердің шығыс әдеттеріне байланысты. Нью-Йорктегі Уолл-стритке жақын орналасқан клубтар қаржы индустриясының ықпалды тұлғаларымен кездесулер өткізуімен белгілі, олардың шығындары көбінесе компанияның қаражатынан төленеді. Қалалық аймақтарда немесе бизнес орталықтарында орналасқан клубтар көлік және әлеуметтік мәселелерге байланысты алаңдаушылық тудырғандықтан, жақын маңдағы ортақ мүдделері бар кейбір клуб иелері өздерінің бизнесін біріктірмей, өкілдік құқығын бөліседі. 1990 жылдардағы жергілікті және штаттық билік органдарымен болған көптеген инциденттерден кейін 2000 жылы Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы The Block-тағы бизнес иелерінің мүдделерін қорғау үшін Downtown Entertainment Inc. құрылды. Ересектерге арналған ойын-сауық индустриясының теріс бейнесіне байланысты көптеген клубтар жақсы қарым-қатынас құру үшін қайырымдылық шараларына қатысады. VCGH клубтары жақсы корпоративтік азаматтар болу үшін жергілікті қайырымдылық іс-шараларын белсенді түрде демелеуге және қатысуға, сондай-ақ жергілікті қайырымдылық ұйымдарына үлес қосуға тырысады. Клубтар арасында ойын-сауық ұсынудың әртүрлі әдістері бар, ал төлемдердің құрылымы клубтар арасында әртүрлі болуы мүмкін. Көптеген клубтарда кіру ақысы (есік ақысы деп те аталады) қарастырылады, оның мөлшері келу күніне, уақытына, жынысына және басқа факторларға байланысты өзгеруі мүмкін. Кейбір клубтар клиенттерге ыңғайлы болу үшін кіру ақысына ішімдік купондарын қосады, оларды клуб ішінде пайдалануға болады. Кейбір клубтарда орындаушылармен әрекеттесу үшін сусын төлемі қарастырылады. Шампан бөлмесінің бағасы (жайлы жеке бөлмеде экзотикалық бимен уақыт өткізуге мүмкіндік береді) осы принциптің өзгеше түрі болып табылады.

The U. S. and international markets for clubs offering Americanized striptease are not well defined and published revenue figures are estimates. In 2002, the size of the U. S. industry was estimated to be US$3.1 billion, spanning 2,500 clubs and generating 19% of the total gross in legal adult entertainment revenue. The U. S. market for strip clubs was estimated to be as large as US$15 billion in 2005. That same year, the U. S. state of California alone accounted for US$1 billion in revenue, and the total size of the global strip club industry was estimated to be US$75 billion. basing that estimate on Adult Video News Media Network (AVN) statistics One factor in the proliferation of British strip clubs is Britain's 2003 Licensing Act, which introduced the one size fits all premises licence, which meant that strip clubs in Britain no longer had to receive special permission for nudity. In 2005, revenues for the UK strip club industry, one of the fastest growing sectors of its leisure industry, were estimated to be £300 million. and the demand for these types of business is soaring in economically developing nations. Most adult entertainment companies, which include strip clubs, are in privately held ownership. Two strip club companies are publicly traded in U. S. financial markets and listed on NASDAQ: VCG Holding Corp. (VCGH) and RCI Hospitality Holdings, Inc. (RICK). In February 2010, the two clubs agreed in principle to merge, with Rick's Cabaret acquiring VCG Holding. The estimated purchase price, according to the statement of intent, was for the acquisition using RICK stock to be at a value of US$2.20 to US$3.80 per share. The US$45 million deal fell through after the statement of intent expired on March 31, 2010, with Rick's Cabaret unable to enter into a definitive merger agreement to acquire all of VCG's outstanding stock. A third publicly traded company, Scores Holding Company, Inc. (SCRH), licenses its brand to strip club operators but does not own or operate any club properties itself. Publicly reported earning statements for U. S. companies operating strip clubs have not provided guidance on how they define their market segment, non public competitors, or overall industry revenue. Profitability of strip clubs, as with other service oriented businesses, is largely driven by location and customer spending habits. Clubs closely proximate to Wall Street in New York, New York are notorious for hosting meetings with financial industry power brokers, among other business heavyweights, which are frequently expensed on company bankrolls. Since clubs located in urban areas or business centers have caused concerns over traffic and social issues, some club owners with common interests in close proximity have shared representation without consolidating their businesses. After numerous incidents during the 1990s with local and state government, Downtown Entertainment Inc. was formed in 2000 to represent the interests of business owners on The Block in Baltimore, Maryland. Because of negative perceptions of the adult entertainment industry, many clubs engage in public displays of charity to generate goodwill. VCGH clubs, in order to be good corporate citizens, actively sponsor and participate in local charitable events and contribute to local charities. Among clubs, there is a variety of different ways to deliver entertainment, and fee structures commonly differ between clubs. A cover charge (entry fee also known as a door charge) is customary at many clubs, the amount of which can vary by factors such as day of visit, time of day, gender, and other factors. To make the charge more acceptable to customers, some clubs include bonus items in the admission price, such as drink tickets that can be redeemed once inside. Some clubs also have drink fees tied to interaction with performers. Champagne Room pricing (where time with an exotic dancer in a private room on the premises can be purchased) is a variation on that same theme.

Операциялар

АҚШ-та стриптиз бишілері көбінесе тәуелсіз мердігерлер ретінде қарастырылады. Кейбір шағын стриптиз-клубтар апталық жалақы төлеуі мүмкін, бірақ көп жағдайда бишінің табысы клиенттерден алатын сыйлықтар мен басқа да төлемдерден түседі. Көптеген клубтарда бишілер берілген кезеңде жұмыс істеу үшін "сахна төлемі" немесе "үй төлемі" төлеуге міндетті. Клубтың төлем шарттары басқару саясатымен анықталады. Көптеген кішкентай клубтарда бір адам бірнеше лауазымды атқарады, мысалы бармен және менеджер. Ең нашар жағдайда, бір адам клубтың барлық көмекші функцияларын орындайды. Кейбір клубтар стриптизерлерге қосымша бармендер мен коктейль әкелуші қыздар ретінде тартымды әйелдерді жалдайды. Клубқа байланысты, олар сахналық және жақын билер де бола алады. Ақы төленетін лауазымдар дискрециялық болып табылады. Штат айналымы жиі болуы мүмкін, бірақ стандартты еңбек заңдары қолданылады және соттар мен басқа да реттеуші органдар арқылы күшіне енгізіледі. АҚШ-та штатты және орындаушыларды жұмысқа алу клуб пен жұмысшы тарапынан көбінесе ерікті болып табылады. Кейбір стриптиз-клубтар штаттық қажеттіліктерді шешу үшін жұмыс жәрмеңкелерін өткізеді. АҚШ-та бұл кең таралған практика болмаса да, әлемдік деңгейде әйелдер клуб басшылығының білуімен стриптизер болып жұмыс істеуге мәжбүрленіп отыр. АҚШ компаниясы VCGH, Inc. өз клиенттеріне жете алу үшін жергілікті радио, жарнамалық жүк көліктері, интернет, газет-журнал жарнамалары және кәсіби спорттық іс-шаралар сияқты әртүрлі мақсатты әдістерді пайдаланады. 2008 жылдың 31 желтоқсанында аяқталған жыл ішіндегі жарнамалық және маркетингтік шығыстары 2,921,327 АҚШ долларынан шамамен 3,9% төмендеп, 2,805,260 АҚШ долларын құрады. Жарнама және маркетингтік шығыстар 2009 және 2008 жылдары жалпы кірістің шамамен 5,1% құрады. Төмендеу жарнамалаудағы өзгеріске байланысты болды, соның ішінде жылжымалы жарнама үшін жарнамалық жүк көліктерін пайдалану, ал бекітілген жарнамалық стендтерді жалға алудан бас тарту. Вашингтон штатының Сиэтл қаласында қаланың Бас лига бейсболының франшизасы, Сиэтл Маринерс, бастапқыда Кинг округінің жоғарғы сотында Dreamgirls кабаресінің ашылуын болдырмау үшін сотқа шағымданды. Команданың адвокаттары стриптиз-клубтың болуы стадионға келетін отбасыларға кері әсер етеді деп мәлімдеді. Маринерс клубпен келісімге келгеннен кейін сот ісі тоқтатылды, ол сыртқы жарнамаға, терезелерге және таңбаларға шектеулер енгізді. Келісімде клубтың бейне экраны стадиондағы балалар күнінде тек мәтінді көрсететіні, стриптизерлердің суреттерін көрсетпейтіні айтылды. 2010 жылдың мамыр айында клубтың "балалар күнінде" үлкен электрондық дисплейінде стриптизерлерді көрсеткеніне байланысты көптеген даулар туды. Dreamgirls команданың мұндай көрсетілімге тыйым салынған кезде оларға хабарлауға міндетті екенін мәлімдеді. Темпе қаласындағы Elite Cabaret стриптиз клубы 2007 жылы Федералдық сотқа Темпе қаласына қарсы сотқа шағым түсірді. Екі тарап та көптеген шарттармен заңдық дауды аяқтады. Бір тармақ стриптиз-клубтары тарапынан жағымсыз имиджді болдырмауға бағытталған. Клубтың ғимаратының сыртында адам денесін бейнелеуге рұқсат жоқ. Таңбаларда "жылаңаш", "тұмсықсыз", "қыздар" немесе осыған ұқсас сөздер болмауы керек. Тақтада барының аты және "кабарет" немесе "әдемілер клубы" сияқты терминдер болуы мүмкін. Стриптиз-клубтардың жарнамасы және оған байланысты даулар АҚШ-пен ғана шектелмейді. Оңтүстік Африкадағы танымал стриптиз-клубтар желісі Teazers өзінің жарнамалық плакаттарына байланысты БАҚ-та жарияланып, Оңтүстік Африканың Жарнамалық Стандарттар Орталығына (ASA) ресми шағымдар түсті.

In the U. S., striptease dancers are generally classified as independent contractors. A few smaller strip clubs may pay a weekly wage but, in most cases, a dancer's income is derived entirely from tips and other fees, which they collect from customers. In most clubs, dancers must pay a "stage fee" or "house fee" to work a given shift. For the customer, the fee structure of a club is determined by management policy. In many smaller clubs, multiple staff roles are filled by the same person, such as a bartender and manager. In extreme cases, one person fills all the support functions within a club. Some clubs hire attractive women onto the staff, as bartenders and shot girls, to complement the strippers. They can also double as stage and lap dance entertainers, depending on the club. The positions of paid staff are discretionary. Turnover can be frequent, but standard employment laws do apply and have been enforced through the courts and other regulatory means. Hiring of staff and performers in the United States is almost always voluntary on the part of the club and worker. Some strip clubs have hosted job fairs to address staffing needs. While not a common practice in the United States, globally, women are regularly compelled into working as strippers with the knowledge of club management. U. S. company VCGH, Inc. uses a variety of highly targeted methods to reach its customers, including local radio, billboard trucks, Internet, newspaper and magazine advertisements, and professional sporting events. Its advertising and marketing expenses decreased by approximately 3.9% to US$2,805,260 from US$2,921,327 over the year ended December 31, 2008. Advertising and marketing expenses were approximately 5.1% of their total revenues in 2009 and 2008. The decrease was attributed to a shift in advertising, including using billboard trucks for mobile advertising versus leasing fixed billboard signs. In the city of Seattle, Washington, the city's Major League Baseball franchise, the Seattle Mariners, initially sued in King County Superior Court to prevent Dreamgirls cabaret from opening. The team's attorneys argued that the strip club's existence would adversely affect families that visit the stadium. The suit was dropped after the Mariners reached a compromise which included limits on outdoor advertising, window displays, and signs. The compromise specified that the clubs video screens would only show text on kids days at the stadium, and not images of strippers. In May 2010, there was public controversy because the club showed strippers on its large electronic display on "kids' day". Dreamgirls claimed that it is the team's responsibility to tell them when such a display is prohibited. Elite Cabaret, a Tempe city strip club, filed suit in 2007 against the City of Tempe in federal court. In the settlement that was reached, the two sides ended the legal wrangle amidst a host of stipulations. One clause is aimed at preventing the racy image promoted by strip clubs. The club is not allowed to depict the human body on the exterior of its building. Signs cannot say "nude", "topless", "girls" or similar words. The sign can only have the bar's name and terms like "cabaret" or "gentlemen's club". Strip club advertising and its associated controversy are not limited to the United States. In South Africa, well known strip club chain Teazers generated media coverage and official complaints to the Advertising Standards Authority of South Africa (ASA) over its suggestive billboards.

Заң және саясат

Стриптиз клубтарының құқықтық мәртебесі уақыт өте келе өзгеріп келді, және бүкіл әлемде ұлттық және жергілікті заңдар осы мәселе бойынша прогрессивті түрде көбірек либералды болып келеді, бірақ кейбір елдер (мысалы, Исландия) қатаң шектеулер мен тыйымдар енгізді. Стриптиз клубтары әлем бойынша сот процестерінің жиі нысанасы болып табылады, ал стриптиз клубтарын да қамтитын секс индустриясы халық мәдениеті мен саясаттағы даулы мәселе болып табылады. Кейбір клубтар ұйымдасқан қылмыспен байланысты, ол заңды бизнесті өзінің заңсыз әрекеттерінің жамылғысы ретінде пайдаланады.

Америка

АҚШ-тың жалпы құқыққа негізделген құқықтық жүйесінде сотқа шағымдану себептері заңды негіздерден бастап, арнайы мүдделі топтардың әлеуметтік-саяси мақсаттарына қолдау көрсету үшін сот практикасын қалыптастыру ниетімен берілген істерге дейін жетеді. Елдің әртүрлі аймақтарындағы клубтардағы қызметкерлер мен клиенттердің жыныстық қатынасқа түсуі мүмкін, сондықтан стриптиз клубтары клубқа кіру және алкоголь тұтыну жасына қатысты шектеулерді міндетті түрде сақтауы керек. Клуб иелері алкогольдік лицензияны жоғалтқандықтан бизнесін жапқан жағдайлар да болды. Бұл шаралар жергілікті шенеуніктер арасындағы жемқорлыққа, оның ішінде жалаңаш ойын-сауық индустриясындағы байланыстарға қатысты айыптауларға жауап ретінде қабылданды. Ережелердің бірі – «алты фут ережесі», ол басқа муниципалитеттерге де көшіріліп, бишілердің орындау кезінде клиенттерден кемінде алты фут қашықтықта болуын талап етеді. Толық жалаңаш клубтар алкоголь сатуға және клиенттер мен бишілер арасындағы физикалық байланысқа қосымша шектеулерге тап болуы мүмкін. Бұл ережелерді айналып өту үшін екі «жеке» бар – біреуі жоғарғы жағы ашық, екіншісі толығымен жалаңаш – біріне-бірі жақын орналасуы мүмкін. Кейбір штаттар мен юрисдикцияларда алкогольді тұтынуға рұқсат берілген, бірақ сатуға тыйым салынғандықтан, кейбір клубтар клиенттерге өз сусындарын әкелуге рұқсат береді. Дегенмен, басқа ережелер белгілі бір аудандарда «толық жалаңаштыққа» тыйым салады, бұл бір қаланың әртүрлі аймақтарында өзгеше болуы мүмкін. АҚШ-тың кейбір аймақтарында әйелдердің кеудешесінің ұшын немесе ареоласын көрсетуге тыйым салынған, сондықтан әйел бишілер оларды пастилермен жабуға міндетті. Алайда, бұл заңдар еркектердің кеудешесінің ұшына қатысты қолданылмайды. Менеджерлер, бишілер және клуб қызметкерлері жалаңаштық, есірткі және басқа да бұзушылықтарға қатысты жергілікті немесе федералды органдармен айыпталуы немесе қамауға алынуы мүмкін. Детройт қалалық кеңесі ережелерді жеңілдетіп, пастилерді міндетті етуді алып тастады, бірақ басқа шектеулерді сақтап қалды. Екі муниципалитет те заңсыз қызметтердің, оның ішінде жезөкшеліктің кең таралғанымен танымал болды, бұл олардың қала шегіндегі стриптиз орындарымен байланысты болды. Детройт стриптиз клубтарында адам саудасының оқиғаларына қатысты федералды үкіметтің назарына іліккен. 2010 жылы Миссури штаты Хьюстон мен Детройт қалаларына ұқсас заң қабылдап, штаттың барлық стриптиз клубтарында толық жалаңаштыққа тыйым салды. Америка Құрама Штаттарынан тыс Америкада да стриптиз клубтарына назар аударылды. 2001 жылы қабылданған Канаданың иммиграциялық және босқындарды қорғау туралы заңына (IRPA) бірнеше түзетулер енгізуге әрекеттер жасалды. Заң жобасының 2009 жылғы нұсқасы (C 45 заң жобасы: Иммиграция және босқындарды қорғау туралы заңға түзетулер енгізу туралы заң) экзотикалық бишілерге виза беруді қатаңдату мақсатындағы ережелерді қамтыды, бұл адам саудасымен күресуге бағытталған шара еді. 2009 жылдың тамызында Рио-де-Жанейро қаласы 2014 жылғы әлем чемпионатына дайындық кезінде өзінің ең танымал клубтарының бірі – Help дискотекасын жапты. Клубты бұзуды және оны АҚШ-тың Diller Scofidio + Renfro фирмасының сәулетшілерімен жобаланған «музыкалық тақырыптағы мұражаймен» алмастыру жоспарланған, бұл жоба Рио-де-Жанейроның губернаторы Серхио Кабралдың қолдауына ие болды, ол 2016 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына да үміткерлік етіп отырды. 2009 жылдың қараша айында Рио-де-Жанейро билігі америкалық комедиан Робин Уильямсты кешкі ток-шоуда жасаған кемсітушілік сөздері үшін сотқа берумен қорқытты. Оның Олимпиадаға қатысу туралы пікірлерінің бірі: «Рио 50 стриптизер және бір фунт кокаин жіберді. Бұл әділ емес еді, білесіз бе?» деген сөздері Бразилиядағы жаңалықтар бағдарламаларында бірнеше рет көрсетіліп, қала әкімінен көпшілікке жауап беруге мәжбүр етті. Рио Олимпиадалық комитеті өз заңгерлеріне сотқа шағымдануға негіз бар-жоғын тексеруді тапсырды, бірақ ешқандай айыптаулар қойылған жоқ.

With the legal system of the U. S. based on common law, motivations for lawsuits can range from legitimate legal grounds to cases filed with the intent of shaping case law to favor the socio political aims of special interest groups. Clubs around the country have personnel and clientele that are purported to engage in not only sex acts on the premises, Strip clubs are obligated to enforce age limits for entry to the clubs and consumption of alcohol. Club owners have closed their businesses as a result of losing a liquor license. specific and strict in response to allegations of corruption among local officials, which included contacts in the nude entertainment industry. Among its provisions is the "six foot rule", copied by other municipalities in requiring that dancers maintain a six foot distance from patrons while performing. Fully nude clubs may be subject to additional requirements, such as restrictions on alcohol sales and no touch rules between customers and dancers. To circumvent these rules, two "separate" barsone topless and one fully nudemay open adjacent to one another. In a small number of states and jurisdictions where it is legal for alcohol to be consumed but not sold, some clubs still allow customers to bring their own beverages. Still, other rules forbid "full nudity" in certain districts, which can vary among different areas within the same town. Some parts of the U. S. have laws forbidding the exposure of female nipples or even areolas, thus requiring female dancers to cover these with pasties. These laws are not, however, known to be applied to the exposure of male nipples. Managers, dancers, and other club workers can be cited or arrested by local or federal authorities for violating nudity, drug, and other violations. The Detroit city council has since softened the rules; eliminating the requirement for pasties but keeping other restrictions. Both municipalities were reputed to have suffered rampant occurrences of illicit activities, including prostitution, all linked to striptease establishments within their cities' limits. Detroit has also drawn attention from the federal government for incidents of human trafficking in its strip clubs. In 2010, the state of Missouri passed a law similar to that of Houston and Detroit, banning full nudity in strip clubs across the state. Strip clubs have also received attention in the Americas outside the United States. There have been several attempts to amend the Canadian Immigration and Refugee Protection Act (IRPA), passed in 2001. The 2009 version of the bill (Bill C 45: An Act to amend the Immigration and Refugee Protection Act) contained provisions intended to tighten the issuing of visas to exotic dancers, to combat human trafficking. In August 2009, the city of Rio de Janeiro, while bidding for the 2014 World Cup, shut down one of its most notorious clubs, the Help discothèque. There were plans to bulldoze the club and "replace it with a music themed museum" with US firm Diller Scofidio + Renfro as architects, backed by Rio's governor Sergio Cabral who was also backing the 2016 Summer Olympics bid. In November 2009, officials in Rio de Janeiro threatened to sue American comedian Robin Williams for disparaging comments made on a late night talk show. One of his comments on its Olympics bid, "Rio sent 50 strippers and a pound of blow. It wasn't really fair, you know?" was replayed several times on news shows in Brazil and prompted a public response from its mayor. The Olympic Committee for Rio had its lawyers investigate whether there were grounds for a lawsuit, but no charges were filed.

Ұлыбритания

2009 жылы Ұлыбританияда елдегі стриптиз клубтарының санының өсуіне байланысты туған алаңдаушылықтардан кейін Полиция және қылмыс туралы заң қабылданды. Жылына 11 реттен астам тікелей көрсетілімдер ұйымдастырылатын стриптиз клубтары жергілікті билік органдарынан жыныстық ойын-сауық орындарына арналған лицензия алуға міндетті. Мұндай клубтар көбінесе, олардың белгілі бір аудандардың мәдени деңгейін төмендетуі мүмкін деген пікірдегі адамдар тарапынан қарсылыққа ұшырайды. Бұл заңнама нәтижесінде, 2000 жылдардың басындағы шамамен 350 клубтың саны бүкіл Ұлыбритания бойынша 200-ден астам емес клубқа дейін азайды. 2014 жылы стриптиз клубтарындағы жұмыс жағдайларын жақсарту мақсатында Шығыс Лондон стриптизшілер ұжымы құрылды. Олардың алаңдаушылықтары нашар күтілген жұмыс ортасы, пайдаланушылық бизнес тәжірибелері, оның ішінде алымдар, комиссиялар және айыппұлдар, сондай-ақ жұмыспен қамтуды қорғау және жұмыс орнының тұрақтылығының болмауымен байланысты болды.

Еуропаның қалған бөлігі

Ирландия үкіметі бір кезде "ойын-сауық шеберлері" үшін арнайы визалық санаттарға ие болды, бұл стриптиз клубтары мен жезөкшелік үшін әйелдерді сатуға мүмкіндік берді. АҚШ, Ұлыбритания, Франция, Германия, Италия, Канада және Нидерландыда жүргізілген зерттеулер көрсеткендей, ресейлік азаматтар мен ұйымдасқан қылмыс топтары Ресейден, Украинадан, Балтық елдерінен және Орталық Еуропадан әйелдерді Ресейдің секс-индустриясына, стриптиз, жезөкшелік, көрсету клубтарындағы қызметтерге, массаж және эскорт қызметтеріне жұмыс істеу үшін әкеліп отыр. 2010 жылдың наурыз айында Исландия стриптизге тыйым салды. Бұл заң жобасын ұсынған саясаткер Колбрун Халлдорсдотир: "Әйелдерді немесе жалпы адамдарды сатуға болатын өнім ретінде қарастыру қабылдауға келмейді", - деді. Оңтүстік Африкада стриптиз клубтарына байланысты жезөкшелік және зорлық-зомбылық оқиғаларына байланысты көптеген пікір қақтығыстары болды. 2010 жылдың маусым айында Кейптаундағы стриптиз клубында өткізілген рейд барысында 17 клиент белгілі бір заңсыз әрекеттер жасағаны үшін тұтқындалды. Сондай-ақ, клубта дұрыс құжаттары болмаған 35 шығыс еуропалық биші тұтқындалды. 2008 жылы Австралияның Сидней қаласындағы Қылмыс статистикасы және зерттеу бюросы 1600 адамды 27 түрлі қылмыс жасады деп айыптады. Бұл көрсеткіштерге сәйкес, ересектерге арналған ойын-сауық орындары деп саналатын жерлерде бар болғаны 282 адамға айып тағылды. Статистикалық мәліметтерді талдау көрсеткендей, құдайға сиынатын орындарда 85 адам шабуылға ұшыраса, ересектерге арналған ойын-сауық орындарында 66 адам шабуылға ұшыраған. Сондай-ақ, құдайға сиынатын орындарда жыныстық шабуыл, мазақтау және қорқыту оқиғалары да көбірек тіркелді. Бұл есепке шіркеулер, синагогалар, монастырлар, мешіттер, әйелдер монастырлары, соборлар және шапельдер кірді. Ересектерге арналған ойын-сауық орындарына стриптиз клубтары, секс-шоптар, жезөкшелер үйлері, массаж салондары, гей-клубтар, ойын үйлері және құмар ойындар клубтары кірді. Бюроның түсіндіруіне сәйкес, адамдар шіркеудің қасиетті жерінде де, секс-индустриясының орындарында да шабуылға ұшырауы немесе тоналуы мүмкін.

The Irish government had, at one time, special visa categories for 'entertainers,' which enabled the trafficking of women for strip clubs and prostitution. Throughout the United States, the United Kingdom, France, Germany, Italy, Canada, and the Netherlands, studies have shown that Russian individuals and organized crime groups are importing women from Russia, Ukraine, the Baltic States, and Central Europe into the Russian sex industry to work in stripping, prostitution, peep and show club services, and massage and escort services, among others. In March 2010, Iceland outlawed striptease. The politician behind the bill, Kolbrún Halldórsdóttir, said: "It is not acceptable that women or people in general are a product to be sold." In South Africa, there has been public controversy over incidents of prostitution and violence related to its strip clubs. In June 2010, 17 customers were arrested, during a raid at a strip club in Cape Town, for committing unspecified illegal acts. 35 Eastern European dancers were also arrested for working at the club without the correct documents. In 2008, the NSW Bureau of Crime Statistics and Research in Sydney, Australia, reported 1,600 people were charged with committing a range of 27 criminal offenses in the state's places of worship. The figures showed only 282 people were charged with the same offenses in premises classified as adult entertainment establishments. A breakdown of the statistical figures showed that 85 people were assaulted in places of worship, compared to 66 at adult entertainment locations. Incidents of both sexual assault and harassing and threatening behavior were also greater at places of worship. The report included churches, synagogues, monasteries, mosques, convents, cathedrals and chapels as places of worship. Premises listed as adult entertainment sites included strip clubs, sex shops, brothels, massage parlors, gay clubs, gaming houses, and gambling clubs. The bureau's interpretation was that people were just as likely to be assaulted or robbed in the sanctity of a church as they were in sex industry venues.

Мәдени әсері

Стриптиз-клубтар, құмарлық ойын-сауық орны ретінде, халық мәдениетінде жиі кездесетін тақырып.

Кино, теледидар және театр

Қазіргі кездегі стриптизерлердің бейнесі 1960 және 1970 жылдар аралығында АҚШ-та және американдық стриптизді қабылдаған халықаралық мәдениеттерде қалыптасты. "Blaze" (1989) фильмінде Лолита Давидович атақты стриптизер Блейз Старр рөлінде ойнады. Старр өзі де фильмде камео рөлінде пайда болады. Атом Эгоянның режиссерлігімен түсірілген "Exotica" (1994) фильмі Канададағы лап-денс клубында өтеді және мектеп оқушысы стриптизері Кристинаға (Миа Киршнер) бауырсаған ер адамның (Брюс Гринвуд) тақырыбын көрсетеді. "Showgirls" (1995) фильмін Пол Верховен режиссерлік етті, ал басты рөлдерде Элизабет Беркли мен Джина Гершон ойнады. "Striptease" (1996) – Деми Мурдың ойнаған романының бейімделуі. "The Players Club" (1998) фильмінде Лиза Рэй колледжге түсу және журналистиканы оқу үшін жеткілікті ақша табу үшін стриптизер болып жұмыс істейтін қыз рөлінде ойнады. "Jekyll and Hyde" (1997) фильмінде Люси Харрис (алғашқыда Линда Эдер ойнады) Лондонның "The Red Rat" атты шағын клубында жезөкше және стриптизер болып жұмыс істейді, онда ол көп қырлы доктор Генри Джекилмен танысады, ол өз кезегінде зұлым тұлғасы мистер Эдвард Хайдқа айналады. Люси "Red Rat" клубындағы қойылымда "Bring on the Men" әнін орындайды (кейіннен Бродвей қойылымында "Good 'n' Evil" әнімен ауыстырылды, кейбіреулер "Bring on the Men" әнін тым "әдепсіз" деп санайды). "Neighbours" (1985) фильмінде Дафна кейіпкері бастапқыда Дестің тойында стриптизер болып, кейін оған үйленеді. "Married with Children" (1987–97) сериалында Аль Банди, Джефферсон Д'Арси және NO MA'AM тобының "Nudie Bar" клубында түн өткізгендері жиі көрсетіледі. "The Sopranos" (1999–2007) сериалының алты маусымында бизнес көбінесе "Bada Bing" стриптиз клубында жүргізілді.

2000 жылдар қазіргі уақыт

2000 жылдары әрекет фильмдерінің кейіпкерлері стриптиз клубтарына баруы жиі кездесетін құбылыс болды. “Dancing at the Blue Iguana” (2000) – Дарил Ханнаның басты рөлде ойнаған көркем фильм. Фильмдегі әйел актерлер стриптиз клубтарында билеп, рөлдерін және сюжеттерін мүмкіндігінше шынайы ету үшін зерттеу жүргізді. “The Raymond Revuebar the Art of Striptease” (2002) – Симон Вайцманның режиссерлік еткен деректі фильмі. “Los Debutantes” (2003) – Чилидің Сантьяго қаласындағы стриптиз-клубта өтетін фильм. “Portraits of a Naked Lady Dancer” (2004) – Дебора Роудың режиссерлік еткен деректі фильмі. “Closer” (2004) фильмінде Натали Портман Америкадан Лондонға келген жас стриптизер Элис рөлін ойнайды. “Crazy Horse Le Show” (2004) – Париждегі Crazy Horse би тобының билерін көрсетеді. “I Know Who Killed Me” (2007) фильмінде Линдсей Лохан сериалдық кісі өлтірушінің амалдарына тартылған тартымды стриптизер Дакота Мосс рөлін ойнайды, сонымен қатар фильмде стриптиз-клубтағы ұзақ би көрінісі бар. 2009 жылы Дита фон Тиздің қатысуымен “Crazy Horse Paris” атты DVD шықты. “Barely Phyllis” – Филлис Диксиге арналған пьеса, ол алғаш рет 2009 жылы Честерфилдтегі Pomegranate театрында қойылды. “Megan and Andrew go to a Strip Club” (2011) фильмінде стриптиз-клуб маңызды орын алады, онда басты кейіпкерлер стриптиз-клубқа барады. “Stripsearch” (2001–) – ер адамдар стриптизерлерін дайындауды қамтитын австралиялық реалити-шоу. “Degrassi: The Next Generation” (2007) сериалының 6-маусымының екі бөлімдік финалында, “Don't You Want Me” атты эпизодта, Алекс Нуньес анасымен бірге пәтерінің жалдау ақысын төлеуге жеткілікті ақшасы болмағандықтан стриптизге жүгінеді.

Белгілі орындары

АҚШ-тағы ең танымал стриптиз клубтарының бірі Нью-Джерси штатының Лоди қаласындағы 17-ші тас жолында орналасқан. Ол "Сопранолар" телешоуында көрсетілді. Шындығында, бұл клуб бишілермен бірге алкоголь ұсынатын го-го бар, бірақ онда жалаңаштық көрсетілмейді. Оның нақты атауы "Сатин қуыршақтары", бірақ ол әлемде және шоуда "Бада Бинг" деген атпен көбірек танымал. "Голд Клуб" Атлантадағы ересектерге арналған ойын-сауық клубы болды, ол бірнеше иесі, менеджері және қызметкеріне қылмыстық айыптар тағылғандықтан ұлттық назарға ілікті. "Алтын клуб" процесіне көптеген белгілі кәсіби спортшылар куәгер ретінде шақырылғандықтан көп көңіл бөлінді. Клуб иесі мен бірнеше менеджері және қызметкері сотталғаннан кейін жабылды. Лас-Вегастағы "Сапфир" джентльмендер клубы әлемдегі ең ірі стриптиз-клуб деп есептеледі. 2006 жылы ол аукционда 80 миллион АҚШ долларына сатылды (2006 жылғы 80 миллион АҚШ доллары бүгінгі күні шамамен <есептелген сома> миллион долларға тең).