Бостон университетінің президенті Джон Роберт Зильбер өмірі мен қызметі

Кіріспе

Бостон университетінің президенті

Джон Роберт Сильбер (15 тамыз 1926 – 27 қыркүйек 2012) – американдық ғалым және мемлекеттік лауазымға үміткер. 1971 жылдан 1996 жылға дейін Бостон университетінің (БУ) президенті, ал 1996 жылдан 2002 жылға дейін канцлері болды. 2002 жылдан 2003 жылға дейін ол қайтадан Президент (Ad Interim) міндетін атқарды; ал 2003 жылдан өмірінің соңына дейін президенттік атағын сақтап қалды. 1990 жылы ол Демократиялық партияның губернаторлық сайлауында жеңіске жетіп, 1990 жылғы жалпы сайлауда Массачусетс штатының губернаторы лауазымына иеленген екі үлкен партияның кандидаттарының бірі болды. Ол бұл сайлауда республикашыл Уильям Уэлдке 38 000 дауыспен жеңіліп қалды. Йель университетінен докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін Сильбер философия профессоры болды және Техас университетінің өнер және ғылым колледжінің деканы (1967–1970) қызметін атқарды. Техаста жұмыс істеген кезінде ол либералды көзқарастарымен танымал болса, Бостон университетінде академиялық ортада консерваторлық көзқарасты қолдаушы ретінде белгілі болды.

Отбасы және білім

Сильбер Техас штатының Сан-Антонио қаласында, Германиядан иммигрант болған сәулетші Пол Джордж Сильбердің екінші ұлы және Техаста туған бастауыш мектеп мұғалімі Жюэлл (туған аты Джослин) Сильбердің отбасында дүниеге келді. Ол оң қолының бір бөлігі дұрыс қалыптаспаған, шынтақтан төменгі жағында саусағы бар қысқа қолмен туған. Ол бұл кемшілігіне ұялмай, костюмдарын осы қолды жанып тұруы үшін тіктірген. Оның ата-анасы да пресвитериан дінін ұстанған. Есейгенде ол әкесінің әулеті еврей екенін және әжесі Аушвиц концлагерінде қаза тапқанын білді. Әкесі бұл туралы ешқашан айтпаған. 1943 жылдың күзінде Тринити университетінде бірінші курсқа студент болып оқып жүргенде, ол Техас штатының Норманна қаласынан келген фермерлердің қызы Кэтрин Андервудпен танысты. Жұп 1946 жылдың қаңтарында никелесіп, 1947 жылдың 12 шілдесінде үйленді. Сильбер 1947 жылдың маусымында Тринитиді үздік дипломмен бітірді. Сильбер мен оның әйелі сегіз бала тәрбиеледі. Олардың үлкен ұлы Дэвид Сильбер 1994 жылдың желтоқсан айында 41 жасында өз үйінде ЖИТС (СПИД) салдарынан қайтыс болды. Сильбердің әйелі Кэтрин 2005 жылы дүние салды. 1959 жылы Сильбер Фулбрайт стипендиясын жеңіп алып, Батыс Германияға сапар шегіп, Бонн университетінде бір жыл бойы оқытуға мүмкіндік алды. Сонда ол әкесінің еврей тегін білді. UT университетінде оқыған кезінде Сильбер либералдық идеяларды қолдауымен, ату жазасын жою жөніндегі Техас қоғамын құрғандығымен және азаматтық құқықтарды жақтауымен белгілі болды.

Бостон университеті

1970 жылы 17 желтоқсанда Силбер Бостон университетінің президенті болып тағайындалды және келесі айда қызметке кірісті. Жылдық жалақысы 800 000 долларға жеткен Силбер елдегі ең көп жалақы алатын университет президенттерінің біріне жатты. 1987 жылы ол БУ-дан бір жылға демалысқа шықты, ал 1990 жылы Массачусетс штатының губернаторы лауазымына демократ ретінде кандидат болды. Сайлауда Уильям Уэлдке жеңілгеннен кейін ол БУ-дегі лауазымына қайта оралды. 1996 жылы президенттік лауазымнан кеткен соң университет канцлері болып тағайындалды. Сол жылы губернатор Уэлд оны Массачусетс штатының Білім беру кеңесінің төрағасы етіп тағайындады. Силбер Бостон университетінің профессорлық құрамына жазушы Саул Беллоу және концлагерьтен аман қалған жазушы, Ели Визельді шақырды.

Оқушылар мен студенттер арасындағы шиеленістер

Сильбер басшылығымен Бостон университетінің көлемі ұлғайды, бірақ оның басшылық стиліне қатысты сұрақтар профессорлық-оқытушылар құрамы мен түлектер арасында дау тудырды. БУ президенті болған алғашқы күндері Силбер факультеттің орташа деңгейде екенін, ал студенттерді анархияны қолдаушылықпен айыптады, олар да оны тирандықпен басқаруда кінәлады. 1974 жылы факультет кәсіподақ құрды және келесі жылы Америка университет профессорлары қауымдастығына (AAUP) қосылуға дауыс берді. Фриц Рингер, БУ факультетінің мүшесі, сегіз жыл бойы AAUP БУ бөлімшесінің президенті болды. Америка тарих қоғамының Perspectives Online басылымында айтылғандай, «БУ президенті (Силбер) факультет құқықтарын бұзған кезде, Фриц Рингер академиялық бостандық принциптерін батыл және ынталы түрде қорғады». Бастапқыда Силбер әкімшілігі кәсіподақпен келіссөздер жүргізуден бас тартты, ал 1976 жылы оның бас тартуы сот арқылы шалланды. Факультет пен декандардың үштен екісі Силберді қызметтен босатуды талап етті, бірақ басқарма бас тартты. 1978 жылы Федералды сот AAUP-тің ұстанымын қолдады, ал Бостон университеті факультет кәсіподағымен келіссөздер жүргізуге міндеттелді. 1979 жылы факультет ереуіл ұйымдастырды, содан кейін бірнеше профессорлық-оқытушылар құрамы пикет жолынан өтуден бас тартты. Силбер осы профессорлық-оқытушылар құрамының бесеуін немқұрайлылыққа айыптап, оларды жазалауға кірісті. Осы кезде Бостон қаласындағы профессорлық-оқытушылар құрамы Силберді университет президенті лауазымынан алу туралы петицияға қол қойды, бірақ бұл әрекет нәтиже бермеді. Силбер тарихшы Говард Зиннмен болған қақтығыстарында ерекше көзге түсті. Бірде Зинн Парижге демалысқа кететін болып, сабақтарды Герберт Маркузеге тапсырды. Бірақ Силбер бұл шешімге вето қойды. Сонымен қатар, Силбер Зинннің бірнеше жыл бойы жалақысын көтеруіне және қызмет бабында жоғарылауына кедергі келтірді. 1982 жылы AAUP Зинннің мүддесін қорғап, Силберді Зиннге төленбеген жалақыны өтеуге мәжбүр етті. Сонымен қатар, Джейсон Прамас 1986 жылы Силбердің апартеидке қарсы наразылықты басуы туралы жазды. 1987 жылы Федералды соттар жергілікті AAUP бөліміндегі профессорлық-оқытушылар құрамын «басқарушы» қызметкерлер деп салып, Бостон университетімен ұжымдық келісімдерге қатысуға құқығы жоқ деп шешті.

Under Silber, Boston University increased in size but questions about his leadership style caused divisions among faculty and alumni. In his early days as BU President, Silber accused the faculty of mediocrity and the students of fostering anarchy, and they, in turn, accused him of tyrannical rule. The faculty organized a union in 1974 and the following year voted to affiliate with the American Association of University Professors (AAUP). Fritz Ringer, a BU faculty member, served as president of the BU chapter of the AAUP for eight years. According to Perspectives Online, the publication of the American Historical Association, "at a time when the BU president (Silber) was running roughshod over faculty rights, Fritz Ringer bravely and vigorously championed the principles of academic freedom." Initially, the Silber administration would not negotiate with the union, and in 1976 his refusal was challenged in a lawsuit. Two thirds of the faculty and deans demanded that the board of trustees dismiss Silber, but the board refused. In 1978, a Federal court decided in favor of the AAUP position, and Boston University was forced to negotiate with the faculty union. The faculty conducted a strike in 1979, which was followed by a clerical workers' walkout in which several faculty members refused to cross the picket line. Silber charged five of these faculty members with negligence and moved to penalize them. At that point, faculty members throughout Boston signed a petition for the removal of Silber as university president, though it was to no avail. Silber was especially visible in confrontations with historian Howard Zinn. In one incident, Zinn arranged to take a sabbatical and teach in Paris, with Herbert Marcuse teaching at BU in Zinn's place. But Silber vetoed the action. Silber also prevented Zinn from receiving pay raises and promotions over a number of years. In 1982, the AAUP intervened on Zinn's behalf, eventually forcing Silber to compensate Zinn for back pay. In addition, Jason Pramas wrote about Silber suppressing an anti apartheid protest in 1986. In 1987, Federal courts ruled that faculty in the local AAUP chapter were "managerial" employees and therefore could not engage in collective bargaining with Boston University.

Қорға берілетін инвестицияларға қатысты дау

Оның президент қызметін атқарған кезінде 85 миллион доллар, Бостон университетінің қоржынының шамамен бесіден бірі, Seragen деп аталатын биотехнология компаниясына инвестицияланды. Қауіптілігіне байланысты мемлекеттік реттеуші органдар ескерту жасағанына қарамастан, инвестициялар жалғасты. Seragen акциялары құлағанда инвестициялардың көп бөлігі жоғалды.

Гейлердің құқықтары мәселелері

2002 жылы Силбер Бостон университетінің академиясына, БУ басқаратын дайындық мектебіне, гомофобияның зиянды әсерін жариялау үшін демонстрациялар ұйымдастырған студенттік клуб – гейлер мен түздер одағын таратуға бұйрық берді. Силбер клубтың "гей студенттерге қолдау көрсету ұйымы ретінде қызмет ету және гей және гетеросексуал студенттер арасындағы төзімділік пен түсініктілікті дамыту" мақсатын жоққа шығарды және клубты "гомосексуалдарды тарту" құралы деп айыптады. Силбер клубты "насандау" және "гомосексуалистік радикализм" үшін айыптап, гомосексуалистік қатынастарды насихаттау мақсатында екенін мәлімдеді.

Саяси қызмет

Сильбер Техас университетінде интеграцияны жақтады және Техас штатында өлім жазасын жою қоғамын басқарған алғашқы адам болды. Осы өнер көрсетілімінен кейін Сильбердің рейтингісі күрт төмендеді. Ақырында, Уэлд республикалық базаның маңызды бөлігін сақтап қалып, сонымен қатар көптеген демократтар мен орталықтан солға қарай қарайтын тәуелсіз сайлаушыларды өз жағына тартты, бұл оған Сильберді төрт дауыспен жеңуге мүмкіндік берді. Уэлд 1970 жылдан бері сайланған алғашқы республикалық губернатор атанды. Республикашылдар 1990 мен 2018 жылдар аралығында Массачусетс штатының губернатор сайлауларының барлығында, екі сайлаудан басқа, жеңіске жетті.

Жарияланымдар

Сильбер төрт кітап жазды. "Тура ату: Америкада не дұрыс емес және оны қалай түзетуге болады" (Harper & Row, 1989), "Абсурд архитектурасы: "Гений" практикалық өнерді қалай деформациялады" (Quantuck Lane, 2007), "Канттың этикасы: жақсылық, еркіндік және ерік" (DeGruyter, 2012) және "Поляр жұлдызын іздеу" (David R. Godine, Publisher, 2013). "Тура ату" кітабы – жартылай автобиографиялық, жартылай АҚШ-та моральдық және рухани құндылықтардың ашкөздік пен материализмнің артуына байланысты құлдырауы туралы Сильбердің алаңдаушылығын білдіреді. Ол сонымен қатар қоғамды дауларды шешуде сот процестеріне тым көп сүйенгендігі үшін де кінәлайды. "Абсурд архитектурасы" Сильбердің кейбір танымал архитекторлар өз клиенттерінің қажеттіліктерін толыққанды қанағаттандырмайтыны туралы пікірін талқылайды, себебі олар өздерін негізінен мүсіншілер деп есептейді және қаржылық шектеулерді, ғимараттардың пайдаланушыларының физикалық қажеттіліктерін немесе қалалық ортаны тиісінше ескермейді. Ол Жозеп Ллуис Серт, Ле Корбюзье, Франк Гери, Даниэль Либескинд және Стивен Холл сынды архитекторларды сынап бағалайды. 1976 жылы BU Сильбердің "Демократия: оның жалғандары мен уәделері" атты 32 беттік мақаласын жариялады. Сильбердің басқа мақалалары "Philosophical Quarterly", "Philosophical Review" және "Kant Studien" журналдарында жарық көрді, соңғысының редакторы болып қызмет етті.

Мұра

2008 жылдың 14 мамырында Шерборн көшесі, Бостон университетінің негізгі кампусын Коммунельст даңғылынан Бэк-көшеге дейін екіге бөлетін, Бостон қаласы тарапынан ресми түрде қайта аталды. Қала әкімі Томас Меньино бұл көшеге Джон Р. Сильбер жолы деген ат берудің лайықты екенін айтты. "Басқа жолы бар ма еді?" деді Меньино, Сильбердің Бостон университетіндегі 40 жылдық ықпалына сүйінше әзілдеп.

Өлім

Бостон университеті Силбердің қайтыс болғанын 2012 жылдың 27 қыркүйегінде хабарлады. Ол 86 жасқа толыпты. 2012 жылдың 29 қарашасында өткен қоштасу кешінде жазушы Том Вулф жиналған 750 адамға сөз сөйлеп, Силбердің "ешқашан өзін мақтауға көнбеген" адам екенін айтты.