Дэ́риус Нэш Кауч: Әскери қолбасшы, кәсіпкер және табиғатты зерттеуші

Кіріспе

Америкалық әскери қызметкер, кәсіпкер және табиғат зерттеуші (1822–1897)

Дариус Нэш Коуч (23 шілде 1822 – 12 ақпан 1897) – американдық әскери қызметкер, кәсіпкер және табиғат зерттеуші. Ол Мексика-Америка соғысы мен Екінші Семиноль соғысында АҚШ армиясының офицері болып қызмет етті, ал Америка Азамат соғысында Одақ армиясының генерал-офицері болды. Азамат соғысы кезінде Коуч 1862 жылғы Жарым арал және Фредериксбург науқандарында, сондай-ақ 1863 жылғы Канцельорсвилл және Геттисбург науқандарында ерекше көзге түсті. Ол Потомак армиясы корпусына қолбасшылық етіп, Шығыс және Батыс театрлардағы дивизияларға жетекшілік жасады. Оның басқаруындағы жасақтар Геттисбург науқаны кезінде Солтүстік Вирджиния армиясының конфедерат әскерлерінің шабуылын тежеп, Пенсильванияның қорғанысы үшін маңызды Сускехана өзенінен өтуіне кедергі келтіре отырып, стратегиялық рөл атқарды. Ол жеке басының батыл, денесі жіңішке және (Мексикадан оралғаннан кейін) денсаулығының нашар болғаны туралы айтылады.

Ерте өмір және мансап

Коуч 1822 жылы Нью-Йорк штатының Путнам округіне қарасты Оңтүстік-шығыс ауылындағы фермада дүниеге келді және жергілікті мектептерде білім алды. 1842 жылы ол Вест-Пойнттегі АҚШ әскери академиясына түсіп, төрт жылдан кейін 59 курсанттың ішінде 13-ші орынды иеленді. 1846 жылдың 1 шілдесінде Коуч екінші лейтенант болып тағайындалды және 4-ші АҚШ артиллериясына бекітілді. Содан кейін Коуч Мексика-Америка соғысы кезінде АҚШ армиясымен қатар күресті, ең бастысы 1847 жылдың 22-23 ақпанындағы Буэна-Виста шайқасында. Осы шайқастың екінші күні көрсеткен батылдығы мен еңбегі үшін "батылдығы мен лайықты қызметі" үшін бірінші лейтенант шеніне ие болды. 1848 жылы соғыс аяқталғаннан кейін Коуч Вирджиния штатының Хэмптон қаласындағы Монро фортында гарнизондық қызметке кірісті. Келесі жылы ол Флорида штатының Пенсакола қаласының жанындағы Форт Пикенс және содан кейін Ки-Уэст қалаларында орналасты. Коуч 1849 және 1850 жылдары Семинол соғыстарына қатысты. Гарнизондық қызметке оралғаннан кейін сол жылы Коуч Нью-Йорк портындағы Колумбус фортына жіберілді, ал 1851 жылы Миссури штатының Лемей қаласындағы Миссисипи өзені бойында орналасқан Джефферсон казармасында жаңа сарбаздарды жинауға қатысты. Кейін 1851 жылы ол Форт-Колумбусқа оралды, содан кейін Солтүстік Каролина штатының Саутпорт қаласындағы Форт-Джонстонға жіберілді, ол 1852 жылға дейін сол жерде болды, ал 1853 жылға дейін Филадельфиядағы Форт-Миффлинде гарнизондық қызметте тұрды. 1854 жылы Құрама Штаттарға оралғаннан кейін Коуч Вашингтон, округ Колумбияға шақырылды. Сол жылы ол Бостон портындағы Касл аралындағы Форт-Индипенденс фортында гарнизондық қызметін жалғастырды. Сондай-ақ 1854 жылы ол Канзас штатындағы Форт-Левенвортқа орналасты және келесі жылға дейін сол жерде қалды. 1855 жылдың 30 сәуірінде Коуч АҚШ армиясындағы қызметінен кетті. 1855 жылдан 1857 жылға дейін Нью-Йорк қаласында саудагер болып жұмыс істеді. Коуч 1862 жылғы Жеті күндік шайқаста өз дивизиясын басқаруын жалғастырды, 25 маусымда Оак Гроув шайқасында және 1 шілдеде Малверн Хилл шайқасында шайқасты. Шілде айының соңында Коучтің денсаулығы нашарлай бастады, ол отставкаға кету туралы өтініш берді. Армия қолбасшысы, генерал-майор Джордж Б. Макклеллан, оның өтінішін АҚШ Соғыс департаментіне жіберуден бас тартты, оның орнына Коуч 4 шілдеден бастап генерал-майор шеніне көтерілді. Коуч сол күзде Мэриленд кампаниясына қатысты, бірақ 17 қыркүйектегі Антиетам шайқасында болмады.

Couch was born in 1822 on a farm in the village of Southeast in Putnam County, New York, and was educated at the local schools there. In 1842 he entered the United States Military Academy at West Point, graduating four years later 13th out of 59 cadets. On July 1, 1846, Couch was commissioned a brevet second lieutenant and was assigned to the 4th U. S. Artillery. Couch then saw action with the U. S. Army during the Mexican–American War, most notably in the Battle of Buena Vista on February 22–23, 1847. For his actions on the second day of this fight, he was brevetted a first lieutenant for "gallant and meritorious conduct." After the war ended in 1848 Couch began serving in garrison duty at Fort Monroe in Hampton, Virginia. The following year he was stationed at Fort Pickens, located near Pensacola, Florida, and then in Key West. Couch next participated in the Seminole Wars during 1849 and into 1850. Returning to garrison duty, later that year Couch was sent to Fort Columbus in New York Harbor, and in 1851 Couch was involved in recruiting at Jefferson Barracks located on the Mississippi River at Lemay, Missouri. Later in 1851 he returned to Fort Columbus, and then was ordered to Fort Johnston in Southport, North Carolina, staying there into 1852, and next in garrison at Fort Mifflin in Philadelphia until 1853. Upon his return to the United States in 1854, Couch was ordered to Washington, D. C., on detached service. Later that year he resumed garrison duty in Fort Independence at Castle Island along Boston Harbor, Massachusetts. Also in 1854 he was stationed at Fort Leavenworth, Kansas, and would remain there into the following year. On April 30, 1855, Couch resigned his commission in the U. S. Army. From 1855 to 1857 he was a merchant in New York City. Couch continued to lead his division during the 1862 Seven Days Battles that followed, fighting in the Battle of Oak Grove on June 25 and the Battle of Malvern Hill on July 1. Later in July Couch's health began to fail, prompting him to offer his resignation. The army commander, Maj. Gen. George B. McClellan, refused to send it to the U. S. War Department, and instead Couch was promoted to major general, to date from July 4. Couch was involved in the Maryland Campaign that fall, although absent from the Battle of Antietam on September 17.

Фредериксбург

14 қарашада 1862 жылы Коучқа II корпустың басшылығы тапсырылды және ол Фредериксбург шайқасында генерал-майор Эдвин В. Самнердің «Оң үлкен бөлімшесі» құрамында басшылық етті. 12 желтоқсан күні таңертең оның корпусынан шыққан жаяу әскерлер Раппаханнок өзенінен қалаға дейін понтондық көпірлер салуға тырысқан одақтас инженерлерге көмектесуге ұмтылды. Конфедераттардың оты осыған бірнеше рет кедергі келтіргенімен және ауыр артиллериялық оқ жауын да сәтсіз аяқтағаннан кейін, қорғаушыларды ығыстыру үшін понтондық қайықтармен шағын сарбаз топтарын жіберу туралы шешім қабылданды. Конфедераттарды сәтті ығыстырған бұл десанттық шабуылды Коучтің полковник Норман Дж. Холл (3-бригада, 2-дивизия – 19-шы және 20-шы Массачусетс, 7-ші Мичиган, 42-ші және 59-шы Нью-Йорк, және 127-ші Пенсильвания) басқарды. Одақ әскерлері Фредериксбургке кірген кезде, олар қаланы тонауға кірісіп, Коучты көпірлерді күзетуге және тоналған заттарды жинауға өзінің күзетшілеріне бұйрық беруге мәжбүр етті. Келесі күні оның корпусына Фредериксбургтің үстіндегі Мэри биіктіктерінің іргесіндегі конфедераттардың орналасқан жеріне шабуыл жасау бұйрығы берілді. Өз әскерлерінің ілгерілеуін жақсырақ бақылау үшін Коуч қалалық сотқа кіріп, оның мұнарасына шықты, онда ол француз дивизиясының алға жылғанын көре алды. Конфедераттардың қорғанысына жақындағанда, Коуч өз әскерлерінің қатты отқа түсіп, оңай кері қайтарылғанын көрді, бұл «дивизия жай ғана жоғалғандай» деп сипатталды. Хэнкоктың дивизиясы француз дивизиясына ілесіп, ауыр шығынға ұшырады. Говард, ол Хэнкоктың дивизиясы шабуылдағанда Коучпен бірге болды. Түтін арасында олар көптеген құрбандықтарды көре алды, ал Коуч: «О, құдай-жаратушы! Біздің жігіттеріміз, жандардың жаны ашырлыққа ұшырағандар қалай құлап жатқанын көріңіздер!» деді. Коуч Говардқа дивизиясын оңға қарай жылжытып, басқа екі дивизиясының ығыстыра алмаған конфедераттардың қорғанысын айналып өтуге тырысуға бұйрық берді. Алайда, жер бедері Фредериксбургтен Мэри биіктіктеріне қарай жылжыған кез келген күшке оның іргесіндегі тас қабырғадан басқа жерде шабуыл жасауға мүмкіндік бермеді. Говардтың әскері шабуылдағанда, олар солға қарай тығылып, сол қарсылыққа тап болып, кері қайтарылды. Басқа одақ әскерлері II корпустың ізінен кіргенде, Коуч өзінің артиллериясына далаға шығып, конфедераттарды жақын аралықтан атқылауға бұйрық берді. Артиллерияның басшысы қарулы топтарды осылай қауіпке тікелей ұшыратуқа қарсылық білдіргенде, Коуч келісетінін, бірақ конфедераттардың отын бәсеңдету қажеттігін айтты. Зеңбіректер тас қабырғадан 150 метрдей қашықтықта тоқтады және атыс ашты, бірақ көп ұзамай көптеген экипаждарын жоғалтып, жаудың отын әлсіретуге аз көмектесті. Осы уақыт ішінде Коуч өзінің әскерлерінің қатарымен баяу жылжыды, олар түнге дейін жерде от атып жатты. 13 желтоқсанда биіктіктерге жасалған шабуылды еске түсіріп, Коуч соғыстан кейін былай деп жазды: «Мылтық атысы өте ауыр болды, ал артиллерия атысы қорқынышты болды. Мен Фалмуттың оң жағындағы артиллерияға бірнеше рет хабар жібердім, олар бізге оқ атып, өз адамдарымызды бөлшектеп жатқанын айттым. Мен олар қашықтықта қателік жасады деп ойладым. Бірақ кейін атыс жаудың сол жақ шетіндегі қаруларынан келгенін білдім». Шабуыл кезінде Коучтың күштері, сондай-ақ Оң үлкен бөлімшесінің қалған бөлігі де ауыр шығынға ұшырады. Ол Фредериксбург шайқасында II корпустың төрт мыңнан астам сарбазының қаза болғанын хабарлады. Француз дивизиясы шамамен 1200 сарбазын, ал Хэнкоктың дивизиясы 2000 сарбазын жоғалтты. Говард шамамен 850 адамын жоғалтты, оның 150-і 11 желтоқсанда инженерлерді қолдау кезінде өзенде жарақаттанды. Сол түні одақтас жарақаттанғандары далада қалды, ал Коуч соғыстан кейін көргендерін былай деп жазды: «Бұл қорқынышты азапты түн болды. Көптеген адамдар жарақаттан және суықтан қайтыс болды, ал өлгендер қыстық ауада қатып, алдыңғы қатарда тірілерді қорғау үшін итеріліп жіберілді. Мұздаған адамдар күзетшілер ретінде орналастырылды». Канселорсвилл науқаны кезінде Коуч аға корпус командирі болды, оны Хукердің екінші командашысы етті. Сәуірдің соңында Хукер өзінің корпусын Раппаханнок және Рапидан өзендері арқылы жылжыта бастады, екі Коуч дивизиясына Раппаханноктың Банкс Форд арқылы өтуін нығайтып, қорғауға және Гиббонның 5000 адамын 29 сәуірде Фалмут қаласындағы одақтас лагерінде қалуға бұйырды. Келесі күні Коуч фордты ашып, Канселорсвиллге қарай жүріп кетті. 1 мамыр күні түстен кейін Хукер - әдетте өте агрессивті - сақтықпен армиясын баяулатты, жақын арада олардың қозғалысын тоқтатты, конфедераттарға қарсы кейбір жетістіктерге қарамастан және корпус командирлерінің қатты наразылығына қарамастан. Коуч Хукерге Хэнкоктың дивизиясын осыдан бұрын қатысқан одақтас әскерлерін күшейту үшін жіберді және олар алдындағы жаумен күресе алатынын хабарлады. Алайда Хукердің бұйрығы күшінде қалды: күні бұрын ұстаған позицияларға қайтып, қорғанысқа көшу. Коуч бұйрыққа бағынып, Хэнкоктың дивизиясына кері шегіну кезінде тылдан қорғау жасауға бұйрық берді. Хэнкоктың әскерін құрып жатқанда, Коуч конфедерат артиллериясы жиналған одақтас колонналарына бағытталғанын көрді және өзінің штабына «Олардың отын тартып алайық» деді. Олардың тобы тас жол бойындағы кеңістікте жиналды, онда жаудың зеңбіректері оңай көре алатын, осылайша олардың отын тартып, армияны қорғады; Коуч пен оның штабы да зардап шекпеді. Түнге дейін одақтас әскерлері жерді бекітумен айналысты. Коуч Хукердің желісінің ортасында XII корпустың артында дивизияларын орналастырды. 2 мамырдың кешкісіне қарай Хукердің желісі оң жағынан (Говард басқарған XI корпус) конфедераттардың шабуылына ұшырады, қарсылық көрсеткеніне қарамастан, XI корпус жеңіліп, Канселорсвиллге қарай қашқан. 3 мамырға қарай қалған корпус U тәрізді формаға жиналды, ал конфедерат артиллериясы олардың позицияларын, соның ішінде Коуч әскерлерін бомбалауды бастады. Сағат 9-ға қарай Хукер жаудың оғынан ауыр жарақат алды, зеңбірек тірегіне сүйеніп тұрғанда, бір сағат ішінде оны уақытша жарамсыз етті. Осы кезде Хукер армия басшылығын Коучқа тапсырды, ал «сарысқан» Хукермен кеңескеннен кейін армияны солтүстікке орналасқан қорғаныс шебіне қайтаруға келісті, басқа командирлер (ұятқа ұшыраған Говардты қоспағанда) шабуыл жасауды қатты қолдады.

On November 14, 1862, Couch was assigned command of the II Corps, and he led it during the Battle of Fredericksburg as part of Maj. Gen. Edwin V. Sumner's "Right Grand Division". Early on December 12 infantry from his corps attempted to support the Union engineers' efforts to lay pontoon bridges across the Rappahannock River and into the town. When Confederate fire repeatedly prevented this, and a heavy artillery bombardment failed as well, the decision was made to send small groups of soldiers across in pontoon boats to dislodge the defenders. This amphibious assault, which finally succeeded in driving out the Confederates, was executed by one of Couch's brigades under Col. Norman J. Hall (3rd Brigade, 2nd Division – 19th & 20th Massachusetts, 7th Michigan, 42nd & 59th New York, & 127th Pennsylvania). As the Union soldiers entered a smoldering Fredericksburg they began to sack the city, forcing Couch to order his provost guard to secure the bridges and collect the loot. The next day his corps was ordered to attack the Confederate position at the base of Marye's Heights above Fredericksburg. To better watch his men's progress Couch entered the town's courthouse and climbed its cupola, where he could see French's division advancing. As they approached the Confederate defenses, Couch could see his men taking very heavy fire and easily repulsed, described "as if the division had simply vanished." Hancock's division followed that of French, meeting the same fate with high casualties as well. Howard, who was to go in next, was with Couch as Hancock's division attacked. Briefly through the smoke they could see the mounting casualties, and Couch reportedly said, "Oh, great God! See how our men, our poor fellows, are falling." Couch ordered Howard to march his division toward the right and possibly flank the Confederate defenses his other two divisions had failed to dislodge. However the terrain did not permit any force that was marching from Fredericksburg toward Marye's Heights to attack anywhere other than at the stone wall along its base. When Howard's men attacked they were crowded back to the left, meeting the same resistance, and were repulsed. As other Union soldiers followed the II Corps in, Couch ordered his artillery to move into the field and blast the Confederates at close range. When his own artillery chief protested against exposing the gun crews in this fashion, Couch stated that he agreed but it was necessary to slow the Confederate fire in some way. The cannon stopped about 150 yards from the stone wall and opened fire, but quickly lost most of their crews and did little to slacken the enemy fire. During this time Couch moved slowly along his line of men, who were on the ground firing as best they could until nightfall. Recounting the attack on the heights on December 13, Couch wrote after the war:

The musketry fire was very heavy & the artillery fire was simply terrible. I sent word, many times, to our artillery on the right of Falmouth that they were firing into us & tearing our own men to pieces. I thought they had made a mistake in the range. But I learned later that the fire came from the guns of the enemy on their extreme left. In the attack Couch's force suffered heavily, as did the rest of the Right Grand Division. He reported that the II Corps sustained over four thousand casualties during the Fredericksburg Campaign. French's division lost an estimated 1,200 soldiers and Hancock around 2,000. Howard lost about 850 men, 150 of which were hit on December 11 supporting the engineers at the river. That night the Union wounded remained in the field, and Couch wrote after the war what he saw: "It was a night of dreadful suffering. Many died of wounds & exposure, and as fast as men died they stiffened in the wintry air, & on the front line were rolled forward for protection to the living. Frozen men were placed for dumb sentries." During the ensuing Chancellorsville Campaign Couch was the senior corps commander, making him Hooker's second in command. In late April, Hooker began moving his corps across the Rappahannock and Rapidan Rivers, ordering two of Couch's divisions to entrench and defend the Banks's Ford crossing of the Rappahannock and detach Gibbon's 5,000 men to remain at the Union camp back at Falmouth on April 29. The following day Couch had cleared the ford and was marching toward Chancellorsville. In the afternoon of May 1 Hooker—normally quite aggressive—cautiously slowed his marching army, and soon he stopped their movement altogether, despite some success against the Confederates and the loud protests of his corps commanders. Couch sent Hancock's division to bolster the Union men already engaged, and informed Hooker they could handle the enemy in front of them. However, Hooker's orders stood; march back into the positions they held the previous day and assume a defensive posture. Couch complied and ordered Hancock's division to form a rear guard as they withdrew. As Hancock formed his men, Couch could see Confederate artillery aiming for the massed Union columns, and he told his staff "Let us draw their fire." The group of mounted officers clustered around a clearing where the enemy cannon could easily view them, thus attracting their fire and sparing the marching infantry; Couch and his staff also went unharmed. By nightfall the Union soldiers were busy fortifying the ground. Couch formed his divisions behind the XII Corps in roughly the center of Hooker's line. By late afternoon on May 2, Hooker's line was hit on the right (the XI Corps led by Howard) by Confederates under Lt. Gen. Thomas Jonathan "Stonewall" Jackson, and despite resisting the XI Corps was routed and ran toward Chancellorsville. The remaining corps tightened into a U shaped formation by May 3, and Confederate artillery began shelling their positions, including Couch's men. At about 9 a. m. that day Hooker was stunned by enemy fire when a shell hit the pillar he was leaning on, temporarily incapacitating him within an hour. At that time Hooker turned command of the army over to Couch, and through consulting with a "groggy" Hooker it was decided to withdraw the army to defensive lines to the north, with the other commanders (except an embarrassed Howard) strongly advocating an attack instead.

Геттисбург

Куш Хукермен дауласып, басқа қызметке ауысуды сұрады. Президент Авраам Линкольн оған Потомак армиясына қолбасшылық етуді ұсынды, бірақ ол денсаулығының нашар екенін айтып бас тартты. 1863 жылы Геттисбург жорығы кезінде ол жаңадан құрылған Сускехана департаментіне басшылық етті. Пенсильвания штатының Лемойн қаласындағы Форт-Коуч оның жетекшілігімен салынды және оның құрметіне аталды. Генерал-лейтенант Ричард С. Ивелл басқаратын Конфедерация күштерінен Харисбургті қорғау міндеті тапсырылған Куш, өзінің департаментінен шақырылған ополчениелерді соғыстың ең солтүстіктегі шайқастарының бірі – Спортинг Хиллде жаудың жеңіл атқыштарымен қақтығысуға жіберді. Содан кейін Куштің ополчениесі Гетисбург шайқасынан кейін Роберт Лидің Солтүстік Вирджиния армиясын Мэрилендке қуып жететін күшке қосылды.

Кейінгі іс-шаралар

Конфедерация әскерлері 1864 жылы тамызда Сасквеханнаның Коуч бөліміне қайтадан басып кірді, сол кезде генерал Джон Маккоуленд Чемберсбург қаласын өртеп жіберді. Желтоқсан айында Коуч батыс майданына жіберілді, онда ол Франклин-Нэшвилл операциясында және соғыстың соңына дейін Огайо армиясының XXIII корпусының дивизиясына қолбасшылық етті. Коуч 1865 жылы Каролина кампаниясынан кейін әскери қызметін аяқтады.

Соғыстан кейінгі мансап және өлім

Соғыстан кейін Коуч Таунтонда азаматтық өмірге оралды, онда 1865 жылы Массачусетс штатының губернаторына демократтық кандидат ретінде сайлауға түсіп, жеңіліске ұшырады. Кейін ол қысқа мерзімге Батыс Вирджиниядағы кен компаниясының президенті болып қызмет етті. Коуч 1871 жылы Коннектикут штатына көшіп, 1884 жылға дейін штаттық милицияның генерал-квартирмейстері, сосын генерал-адъютанты қызметін атқарды. 1888 жылы Мексика соғысындағы қызметінің құқығымен 1847 жылғы «Ацтек» клубына қабылданды. 1890 жылы Америка революциясының ұлдарының Коннектикут қоғамына да қосылды. Ол Коннектикут штатының Норвок қаласында қайтыс болды. Ол Таунтон қаласындағы Маунт Плезант зиратында жерленді.

Мұра

Герман Хэттауэй мен Майкл Д. Смиттің айтуынша: Коуч Потомак армиясындағы қабілетті дивизия және корпус командирі ретінде танымал. Оның карьерасы кейде ашушаңдығымен және төзімсіздігімен, сондай-ақ бағыныштылары мен жоғары лауазымдағы адамдарға қатысты мінез-құлқымен тоңқыды. Ол сонымен қатар ұзаққа созылған денсаулық мәселелерінен де зардап шекті, нәтижесінде бөлім командирі лауазымын қабылдады. 2017 жылы генерал Коучтың портреті Пенсильвания штатының Лемойн қаласындағы қабырға суретінде бейнеленді, бұл Геттисбург науқаны кезінде қаланың қорғанысына оның қосқан үлесінің құрметіне жасалған. Бұл бекініс Пенсильванияның астанасы Харрисбургтің соңғы қорғаныс шебі болды. Коуч есімдері екі түрлі кесірткелердің ғылыми атауларында сақталған: Sceloporus couchii және Thamnophis couchii, сондай-ақ бір бақа түрінде: Scaphiopus couchii. Сондай-ақ, оның құрметіне аталған бір құс түрі бар: Коучтың сұңқары.

Жалпы және келтірілген сілтемелер

Александр, Эдвард П. Конфедерация үшін күресу: Генерал Эдвард Портер Александрдың жеке естеліктері. Гери У. Галлахердің редакциясымен. Чапел-Хилл: Солтүстік Каролина университетінің баспасы, 1989 жыл. Кэтон, Брюс. Даңқтың жолы. Гарден-Сити, Нью-Йорк: Doubleday and Company, 1952 жыл. Дюпуи, Тревор Н., Курт Джонсон және Дэвид Л. Бонгард. "Харпер әскери өмірбаяндар энциклопедиясы". Нью-Йорк: HarperCollins, 1992 жыл. Айхер, Дэвид Дж. Ең ұзақ түн: Азамат соғысының әскери тарихы. Нью-Йорк: Simon & Schuster, 2001 жыл. Айхер, Джон Х. және Дэвид Дж. Айхер. Азамат соғысының жоғарғы басшылығы. Стенфорд, Калифорния: Стенфорд университетінің баспасы, 2001 жыл. Фут, Шелби. Азамат соғысы: әңгіме. 2-том, Фредериксбургтен Меридианға дейін. Нью-Йорк: Random House, 1958 жыл. Фредриксен, Джон С. Азамат соғысының жылнамасы. Нью-Йорк: Checkmark Books, 2008 жыл. Гамбоне, А.М. Генерал-майор Дариус Нэш Коуч: Жұмбақ батылдық. Балтимор: Butternut & Blue, 2000 жыл. Хайдлер, Дэвид С. және Жанна Т. Хайдлер. "Дариус Нэш Коуч". Дэвид С. Хайдлер және Жанна Т. Хайдлердің редакциялаған "Американдық Азамат соғысы энциклопедиясы: Саяси, әлеуметтік және әскери тарих" кітабынан. Нью-Йорк: W. W. Norton & Company, 2000 жыл. Уорнер, Езра Дж. "Көк киімдегі генералдар: Одақтың қолбасшыларының өмірі". Батон-Руж: Луизиана штаты университетінің баспасы, 1964 жыл. Винклер, Х. Дональд. Азамат соғысының сауырлары мен күнәлілері. Нэшвилл, Теннесси: Cumberland House Publishing, 2008 жыл. Одақ армиясы: Адал штаттардағы әскери істер тарихы, 1861–65 – Одақ армиясындағы полктардың жазбалары – Шайқастар энциклопедиясы – Басшылар мен сарбаздардың естеліктері. Уилмингтон, Солтүстік Каролина: Broadfoot Publishing, 1997 жыл. Алғаш рет 1908 жылы Federal Publishing Company баспасында жарық көрді. 1908 жылғы 1- және 2-томдар. Дариус Нэш Коуч – 1847 жылғы Ацтек клубының Коучқа арналған өмірбаяны. civilwarhome.com – Коучтың Фредериксбург кампаниясы бойынша ресми есебі.