Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мичиган бригадасы, кейде «Вольвериндер», «Мичиган кавалерия бригадасы» немесе «Кастер бригадасы» деп аталатын, Америка Азамат соғысының соңғы кезеңінде ерікті Одақ армиясының кавалериялық бригадасы болды. Басты құрамы – 1-ші Мичиган кавалериясы, 5-ші Мичиган кавалериясы, 6-шы Мичиган кавалериясы және 7-ші Мичиган кавалериясы. Мичиган бригадасы 1863 жылғы шілдедегі Геттисбург шайқасынан бастап 1865 жылғы сәуірде Аппоматтокс сотының үйінде Конфедерацияның капитуляциясына дейін Потомак армиясының барлық маңызды науқандарында шайқасты. Бригада алғаш рет жас бригадир генерал Джордж Армстронг Кастердің басшылығымен Гетисбург науқаны кезінде танымал болды. Соғыстан кейін бригадамен байланысты болған бірнеше адам 7-ші АҚШ кавалерия полкіне қосылып, кейіннен Кастердің басшылығымен Ескі Батыс шекарасында қайтадан соғысты.
The Michigan Brigade, sometimes called the Wolverines, the Michigan Cavalry Brigade or Custer's Brigade, was a brigade of cavalry in the volunteer Union Army during the latter half of the American Civil War. Composed primarily of the 1st Michigan Cavalry, 5th Michigan Cavalry, 6th Michigan Cavalry and 7th Michigan Cavalry, the Michigan Brigade fought in every major campaign of the Army of the Potomac from the Battle of Gettysburg in July 1863 to the Confederate surrender at Appomattox Court House in April 1865. The brigade first gained fame during the Gettysburg Campaign under the command of youthful Brigadier General George Armstrong Custer. After the war, several men associated with the brigade joined the 7th U. S. Cavalry Regiment and later fought again under Custer in the Old West frontier.
Ұйымдастыру және Геттисбург науқаны
Мичиган кавалерия бригадасы 1862 жылдың 12 желтоқсанында Вашингтон қаласында құрылды. Ол бастапқыда генерал Джозеф Т. Копленд басқаруындағы 5-ші, 6-шы және 7-ші Мичиган кавалерия полктерінен тұрды. 1863 жылғы Геттисбург науқанының басында 1-ші Мичиган кавалериясы мен 2-ші АҚШ артиллериясының М батареясы, Потомак армиясының кавалерия корпусын қайта ұйымдастырудың бір бөлігі ретінде, оның қолбасшысы Альфред Плесонтонның бұйрығымен Мэриленд штатының орталық бөлігінде бригадаға қосылды. Үлкен бригада жаңадан тағайындалған Кастерге берілді, ол Мэриленд штатының Вестминстер қаласының жанында қолбасшылық міндетін қабылдады. Мичиган бригадасы алғашқы жауынгерлік қимылын 1863 жылдың 30 маусымында Пенсильвания штатының оңтүстігіндегі Ганновер шайқасында көрсетті. Сол жерде Кастердің әскері қаланың оңтүстігінде күшті алдыңғы күзеттік шеп ретінде орналасты. Екі күннен кейін, 2 шілдеде бригада Хантерстаун шайқасына қатысты, онда «Вулверин» сапынан шыққан Норвилл Черчилль, жолдың астындағы өлген жылқысымен бірге қалған Кастерді құтқарып қалды. Келесі Геттисбург шайқасында Мичиган бригадасы 3 шілдеде Геттисбургтің шығысында, Ганновер жолы бойында орналасты. Үшінші күні бригада бөліп-бөліп шайқасты, 5-ші және 6-шы полктер майданның сол жағындағы Джон Раммел фермасы маңында жаяу шабуылшылар ретінде қызмет етті, ал алдымен 7-ші, содан кейін 1-ші Мичиган полкі орталықтағы атты шайқасқа қатысты. Кастердің «Кел, «Вулверин»дер!» деген ұраны бригаданың шақыру сөзіне айналды. Солтүстік Вирджиния армиясы Геттисбургтен шегінген кезде Кастердің әскері конфедераттардың артқы күзетімен бірнеше шайқастар мен кездесулер жасады, Роберт Ли әскерінің соңғы бөлігі Потомак өзенінен өтіп кеткенде Фоллинг Уотерс шайқасына қатысты. Шайқастар Вирджиния штатында да жалғасты, соның ішінде Амисвиллдегі шағын қақтығыс болды.
The Michigan Cavalry Brigade was created on December 12, 1862, at Washington, D. C. It originally consisted of the 5th, 6th and 7th Michigan Cavalry regiments, under the command of General Joseph T. Copeland. During the early part of the 1863 Gettysburg Campaign, the 1st Michigan Cavalry and Battery M, 2nd United States Artillery were added to the brigade in central Maryland as part of a major reorganization of the Army of the Potomac's Cavalry Corps by its commander, Alfred Pleasonton. The larger brigade was assigned to the newly promoted Custer, who assumed command near Westminster, Maryland. The Michigan Brigade saw its first combat action as an entity at the Battle of Hanover in southern Pennsylvania on June 30, 1863. There, Custer's men were deployed as a strong advance skirmish line south of town. Two days later, on July 2, the brigade participated in the Battle of Hunterstown, where one of the Wolverines, Norville Churchill, rescued a fallen Custer, who was pinned in the road under his slain horse. At the subsequent Battle of Gettysburg, the Michigan Brigade was posted east of Gettysburg along the Hanover Road on July 3. On the third day, the brigade fought in piecemeal fashion, with the 5th and 6th serving as dismounted skirmishers near the John Rummel farm on the left of the battlefield, while first the 7th and then the 1st Michigan charged into a growing mounted melee in the center. Custer's cry of "Come on, you Wolverines!" became the rallying cry of the brigade. During the retreat of the Army of Northern Virginia from Gettysburg, Custer's men maintained a series of skirmishes and encounters with the Confederate rear guard, fighting another battle at Falling Waters as the last of Robert E. Lee's army slipped across the Potomac River. The skirmishing continued well into Virginia, including a minor affair at Amissville.
Бристоу мен Майнның жарыстар
1863 жылдың қалған бөлігінде Мичиган бригадасы барлау және күзету қызметтерін атқарды, сондай-ақ Потомак армиясының қанаттарын қорғады. Бригада Бристоу кампаниясы және одан кейінгі Майн Рун кампаниясы барысында Дж. Е. Б. Стюарттың конфедераттарымен бірнеше шайқасқа түсті.
During the balance of 1863, the Michigan Brigade performed scouting and patrol duty, as well as screening the flanks of the Army of the Potomac. The brigade again engaged in a series of fights with J. E. B. Stuart's Confederates during the Bristoe Campaign and the subsequent Mine Run Campaign.
1864 жыл
Бір уақытқа 1-ші Вермонт кавалериясы Мичиган бригадасына бекітілді. 1864 жылдың ақпан айында Мичиган бригадасы Джадсон Килпатриктің Конфедерацияның астанасы Ричмонд, Вирджиния қаласына жасаған 5000 сарбаздық ірі атты әскер шабуылына қатысты. Килпатриктің осы батыл шабуылдарының мақсаты – федералдық соғыс тұтқындарын босату, жабдықтау жолдарын үзу және Конфедерация азаматтары мен үкімет шенеуніктері арасында үрей тудыру болатын. Әскерлер тек екі күндік азықпен ғана қамтамасыз етілді, ал қалғанын жерден табуға, азық іздеуге міндетті болды. Килпатриктің әскері Ричмонд пен Солтүстік Вирджиния армиясы арасындағы барлық теміржол желілерін қиратты, бірақ Ричмондқа кірмеді немесе тұтқындарды босатпады. Мамыр айындағы Жерүсті шабуылы кезінде Мичигандықтар Филип Х. Шериданның шабуылына қатысты және 28 мамырда Хоу дүкенінің шайқасында күресті. Сол жерде, тығыз орманды жер болғандықтан, Кастер бригаданы аттан түсіріп, екі қатарлы ұзын майдандық құрылымға орналастырды, тіпті олар жаяу әскерге айналғандай болды. Бірақ Кастер әскерлерін шапанын желбіретіп, жаудың алдында атқа отырып, оларды алға жетелеу арқылы рухтандастырды. Тәжірибесіз Оңтүстік Каролиналық Конфедерация жаяу әскерінің бір бөлігі Одақтың позициясын өзгертуін шегіну деп қате түсініп, олардың соңынан қуа жөнелді, бірақ Кастердің әскерлеріне тап болды және сексен конфедератты тұтқынға алды. Шабуыл кезінде 41 Мичиган атқышы қаза тапты, бірақ олардың батыл шабуылы Уэйд Хэмптонның әскерін кері шегінуге мәжбүр етті. 11 және 12 маусымда Тревильян станциясында бригада ауыр шайқасқа қатысты. Кастер конфедерацияның екі дивизиясының арасында және артында орналасып, пойыз депосын және үлкен мүлікті басып алды. Бірақ жаудың келесі қимылдары Мичиган бригадасын жартылай қоршауға алып келді, сондықтан Кастер қоршаудан шығу үшін күресуге мәжбүр болды. Шілде айында бригада Шенноа аңғарына жол тартқанда Вашингтон, округ Колумбияда болды, сол кезде Юбал А. Эрли бастаған конфедерациялық күштер осы аймапқа қауіп төндіріп тұрды. Мичиган бригадасы 11 тамызда Вирджиния штатының Винчестер қаласында, сондай-ақ қыркүйек айы бойында көптеген ұсақ шайқастарда қатысты, олар Винчестер маңындағы Опекуон шайқасында үш конфедерациялық туды басып алды. Бригада Фишер төбесіндегі шайқаста да көзге түсті. 26 қыркүйекте Кастер дивизиялық қолбасшылыққа көтерілді, ал 6-шы Мичиган полкінің полковнигі Джеймс Х. Кидд Мичиган бригадасының тікелей басқаруын өз мойнына алды. Бригада жылдың қалған бөлігін Долинада өткізді, Конфедерация атты әскерімен бірнеше шайқастар жасады, соның ішінде Седар-Крик шайқасында Юбал Эрлиге қарсы жеңіске жетті.
For a time, the 1st Vermont Cavalry was assigned to the Michigan Brigade. In February 1864, the Michigan Brigade participated in Judson Kilpatrick's large 5,000 man cavalry raid on the Confederacy's capital city, Richmond, Virginia. Kilpatrick's objectives for the daring raid were to free Federal prisoners of war, cut supply lines, and create panic among the Confederate civilians and government officials. Carrying only rations for two days, the troopers were expected to live off the land by foraging for food. Kilpatrick's men severed all the rail lines between Richmond and the Army of Northern Virginia, but did not enter Richmond or free the prisoners. During the Overland Campaign in May, the Michigan men were engaged in Philip H. Sheridan's raid, fighting at the Battle of Haw's Shop on May 28. There, due to the heavily wooded terrain, Custer dismounted the brigade and deployed in a long, double ranked line of battle, as if they were infantrymen. However, Custer inspired his men by staying mounted as he led them forward, waving his hat in full view of the enemy. Some of the relatively inexperienced South Carolina Confederate infantry mistook a Union shift in position for a retreat and charged after them, only to run into Custer's men, who captured eighty Confederates. Forty one Michigan cavalrymen fell in the attack, but their enthusiastic charge caused Wade Hampton's men to withdraw. At Trevilian Station on June 11 and 12, the brigade was heavily engaged. Custer maneuvered into a position in the rear of (and between) two Confederate divisions and seized the train depot and a large cache of supplies. However, subsequent enemy movements left the Michigan Brigade nearly surrounded, and Custer had to fight his way out of the encirclement. In July, the brigade rode to Washington, D. C. en route to the Shenandoah Valley, then threatened by a Confederate force under Jubal A. Early. The Michigan Brigade was engaged at Winchester, Virginia, on August 11, as well as in numerous other small engagements through September, when it fought at the Battle of Opequon, also near Winchester, where it captured three Confederate battle flags. The brigade was again in action at the Battle of Fisher's Hill. On September 26, Custer was promoted to divisional command and Colonel James H. Kidd of the 6th Michigan assumed direct command of the Michigan Brigade. The brigade spent the rest of the year in the Valley, engaging in a series of running fights with Confederate cavalry, including the decisive victory over Jubal Early at the Battle of Cedar Creek.
1865 жыл
27 ақпанда генерал Шеридан Ерлидің аңғарындағы қалған күштеріне және оның байланыс және жабдықтау желілеріне қарсы үлкен қозғалысты бастады. Мичиган бригадасы Томас Л. Россердің қолбасшылығындағы жау атлы әскеріне қарсы Луиза Корт-хауста болған ұрысқа қатысып, Конфедерация әскерлерін жолға шығарып, ауылды және оның маңызды әскери заттарын басып алды. Көп ұзамай, Уэйнесборо шайқасында Ерлидің соңғы жеңілісінен кейін Шериданның күштері Лидің бекіністерін бұзуға бағытталған Улисс С. Гранттың соңғы шабуылға көмектесу үшін Ричмонд аймағына қайта тағайындалды. Мичиган бригадасы Ақ үйге келіп, Потомак армиясының соңғы кейбір іс-шараларына, соның ішінде 1 сәуірдегі Бес бұрақтың шайқасына қатысу үшін уақытында қонды. Олар Ричмондтың құлдырауынан кейін Лидің кері қайтқан әскерін қууда белсенді болды және 6 сәуірде Сейлер сағасы шайқасында конфедерациямен қайтадан күресті. Олар Лидің жоспарланған қашу жолын тосқауылдайтын әскерлердің қатарында болды, бұл Аппоматтокс сотында Солтүстік Вирджиния армиясының берілуін тездетті. Полковник Питер Стаггтың қолбасшылығымен Мичиган бригадасы Шериданның күшінің бір бөлігі болды, ол оңтүстікке қарай Вирджиния штатының Петербург қаласына дейін жүріп, содан кейін Солтүстік Каролинаға Уильям Т. Шерманның армиясына Жозеф Джонстонның басқа Конфедерация армиясын жеңу жолында көмек көрсетуге кірісті. Алайда Джонстон Шеридан келгенге дейін берілді. Мичиган бригадасы 23 мамырда армияның ұлы шолуына Вашингтонға оралды.
On February 27, General Sheridan commenced a major movement against Early's remaining forces in the Valley and his communications and supply lines. The Michigan Brigade participated in an engagement at Louisa Court House against enemy cavalry under Thomas L. Rosser, routing the Confederates and capturing the village and its important stores of military supplies. Not long afterward, following Early's final crushing defeat at the Battle of Waynesboro, Sheridan's force was reassigned to the Richmond area to help Ulysses S. Grant's final push to break Lee's entrenchments. The Michigan Brigade arrived at White House, landing in time to participate in some of the final engagements of the Army of the Potomac, including the Battle of Five Forks on April 1. They were active in the pursuit of Lee's retreating army following the fall of Richmond and again engaged the Confederates at the Battle of Sayler's Creek on April 6. They were among the troops that finally blocked Lee's planned escape route, precipitating the surrender of the Army of Northern Virginia at Appomattox Court House. Under the command of Colonel Peter Stagg, the Michigan Brigade was part of Sheridan's force that rode southward to Petersburg, Virginia, and then proceeded into North Carolina to assist William T. Sherman's army in its quest to defeat another Confederate army under Joseph E. Johnston. However, Johnston surrendered before Sheridan arrived. The Michigan Brigade returned to Washington, D. C., for the Grand Review of the Armies on May 23.
Батыс шекарадағы баж салығы
Тексеруден кейін бірден Мичиган бригадасы Миссури департаменті, Далалар округінің батыс шебінде қызмет етуге бұйрық алды. Темір жолдар мен бірқатар өзен кемелерін пайдаланып, бригада 2300 сарбаздан тұратын, бірақ бар болғаны 600 жылқысы бар Форт Ливенвортқа (Канзас штаты) жетті. Онда 5-ші Мичиган формальды түрде қызметтен босатылды, сондай-ақ жалдама мерзімі біткен басқа үш полктің бөліктері де, барлығы бригаданың жартысы қызметтен шығарылды. Қалған сарбаздар желтоқсан айына дейін Дакота территориясында Патрик Коннордың әскері құрамында қызмет етті. 1865 жылдың соңында, қатты кеміген бригаданың қалдықтары 1-ші Мичиган ардагерлер атты әскеріне біріктірілді және Монтана территориясында қызмет етті. Әскери шақыру мерзімі біткеніне қарамастан, қалған ерлер 1866 жылдың 10 наурызына дейін қызметте ұсталды, содан кейін олар, ақыры босатылып, Мичиганға өз үйлеріне қайтуға рұқсат алды. Кейбір ерлер шекарада қалып, Кастердің 7-ші АҚШ атты әскеріне қосылды; Мичиган бригадасының бірнеше бұрынғы мүшелері 1876 жылдың маусымында Кішкентай Биг Хорн шайқасына қатысты. Мичиган бригадасының көптеген ардагерлері Республиканың Ұлы Армиясы сияқты әртүрлі бауырластық ұйымдарда белсенді болды, ал көптеген сарбаздар Геттисбургке 25 жылдық мерекелік шараларға оралды. 1913 жылы 50 жылдық мерекеге де бірнешеуі келді. Қазіргі таңдағы коммерциялық емес ұйым өзін Мичиган атты бригадалар қауымдастығы деп атайды және тірі тарихшылар мен қайта жаңартушылар ретінде жұмыс істейді.
Immediately after the review, the Michigan Brigade received orders to serve in the Western frontier in the District of the Plains, Department of Missouri. Using railroads and a series of riverboats, the brigade arrived at Fort Leavenworth, Kansas, 2,300 strong but with only 600 horses. There, the 5th Michigan was formally mustered out of the service, as well as portions of the other three regiments whose enlistments had expired, in all half the brigade. The remaining troopers saw subsequent duty in the Dakota Territory in the forces of Patrick Connor until December. In late 1865, the remnants of the much depleted brigade were consolidated into the 1st Michigan Veteran Cavalry and served in the Montana Territory. Despite the fact that their term of enlistment had expired, the remaining men were kept in the service until March 10, 1866, when they were finally mustered out and allowed to return home to Michigan. Some men elected to stay on the frontier and enlist in Custer's 7th U. S. Cavalry; a few former members of the Michigan Brigade fought at the Battle of Little Big Horn in June 1876. Most veterans of the Michigan Brigade were active in various fraternal organizations such as the Grand Army of the Republic, and many men returned to Gettysburg for the 25th Anniversary commemorations. A few returned in 1913 for the 50th Anniversary. A modern non profit group calling itself the Michigan Cavalry Brigade Association serves as living historians and reenactors.