Кіріспе

Канадалық саяси экономист (1932–2020)
американдық сыншы және автор Уолтер Л. Гордон,
Гарольд Иннис, Кари Поланьи Левитт. 2019 жылы Канада орденінің мүшесі атанды.

Өмір және мансап

Уоткинс 1932 жылғы 15 мамырда Онтарио штатының МакКеллар қаласының жанындағы шаруашылықта дүниеге келді. Ол 16 жасында өзінің егіз інісі Мюрреймен бірге Торонто университетіне түсті, онда Гарольд Иннис оқытушысы болды, ал оның «негізгі теориясы» оның өмір бойындағы ойлауына зор әсер етті. Ол Массачусетс технология институтында классикалық экономист ретінде аспирантураны бітірді. 1958 жылы Торонто университетінде экономика профессоры болды және 1963 жылы «Экономикалық өсудің негізгі теориясы» атты ғылыми мақала жариялады, ол Иннистің негізгі тезисін қайта қарастырып, жаңартты және Канаданың экономикалық ұлттық қозғалысының дамуына ықпал етті, сонымен қатар оны Канаданың қаржы министрі Уолтер Л. Гордонның назарына жеткізді. Оның саяси қызметі федералдық үкіметтің шетелдік меншік және канадалық инвестициялар құрылымы жөніндегі жұмыс тобын басқарғаннан кейін басталды, бұл жұмыс тобы Канада экономикасына американдық бақылаудың өсіп келе жатқан әсерін зерттеді. Осы экономистер тобын құруды бұрынғы либералдық қаржы министрі Уолтер Гордон Пирсон үкіметінен талап еткен болатын. 1968 жылы жарық көрген және «Уоткинс есебі» деп белгілі болған есеп, Канададағы шетелдік инвестицияларды, әсіресе шетелдіктердің канадалық бизнес пен ресурстарға иелігін қатаң реттеуді ұсынды. Оның нәтижелері Канаданың меншіктілігін арттыруға көмектесу үшін Канаданың даму корпорациясының және шетелдік инвестицияларды реттеу үшін Шетелдік инвестицияларды тексеру агенттігінің құрылуына әкелді. Канаданың экономикалық тәуелсіздігіне деген қамқорлығы оны 1969 жылы басқалармен бірге «Вафли» ұйымын құруға итермеледі, ол Канаданың тәуелсіз социалистік Канадасы үшін манифест жариялады, онда экономиканың мемлекеттік меншігін арттыруды АҚШ-тан Канаданың тәуелсіздігін қамтамасыз ету құралы ретінде, сондай-ақ әлеуметтік және экономикалық теңдікті орнатуды талап етті. Бұл ұйым 1972 жылы Жаңа демократиялық партиядан (ЖДП) шығарылды, ал Уоткинс ұйымның жаңа солшыл саяси партия құруға жасаған әрекетін қолдады, бірақ оның қызығушылығы мен қатысуы төмендеді, әсіресе ол алыс солтүстікке барып, денэ халқының тұрмыс жағдайын зерттеуге кеткен кезде. 1974 жылы «Вафли» тарағаннан кейін Уоткинс уақытының көп бөлігін оқыту мен жазумен өткізді. 1970 жылдардың басында Уоткинс Денэ ұлтының (сол кезде Солтүстік-Батыс аумақтарының үнді бауырластығы деп аталған) Маккензи аңғарындағы құбыржолға қатысты тергеуге қатысқан делегациясының экономикалық кеңесшісі болып тағайындалды. 1980 және 1990 жылдары ол Канада мен АҚШ арасындағы еркін сауда келісіміне, содан кейін Солтүстік Америка еркін сауда келісіміне қарсы күресті, оларды «корпорациялардың құқықтарының хартасы» деп сипаттады. Ол ақырында ЖДП-ға қайта қосылды және 1997 және 2000 жылғы федералды сайлауларда Beaches—East York округінен кандидат ретінде бақ сынады. Екі жағдайда да ол либерал Мария Миннадан кейін екінші орын алды. Уоткинс 2001 жылы құрылған «Жаңа саясат» бастамасын қолдады, бұл бастама ЖДП-ны жаңа солшыл партия құру үшін әлеуметтік қозғалыстармен біріктіруге көндіруге бағытталған. Ол академиялық қызметтен зейнеткерлікке шығып, Онтарио штатының шығысындағы Констанс-Бэйге көшіп барды, онда ол «This Magazine» журналында және басқа басылымдарда мақалалар жазуын жалғастырды. Ол сондай-ақ «Straight Goods» онлайн жаңалық журналының кеңес мүшесі және тұрақты авторы болды. Ол «Science for Peace» ұйымының президенті және «Pugwash Canada» ұйымының мүшесі де болды.