Кіріспе
Хэмптон Барнетт Хоуз-младший (13 қараша 1928 – 22 мамыр 1977) – американдық джаз пианині. Ол «Raise Up Off Me» атты естеліктер жинағының авторы, ол 1975 жылы музыка туралы жазу үшін Димс Тейлор сыйлығына ие болды.
Hampton Barnett Hawes Jr. (November 13, 1928 – May 22, 1977) was an American jazz pianist. He was the author of the memoir Raise Up Off Me, which won the Deems Taylor Award for music writing in 1975.
Ерте өмір
Хэмптон Хоуес 1928 жылғы 13 қарашада Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, Хэмптон Хоуес аға, Лос-Анджелестегі Вестминстер пресвитериан шіркеуінің пасторы болған. Ол жасөспірім кезінде-ақ Батыс жағалауының көрнекті джаз музыканттарымен бірге ойнады, олардың ішінде Декстер Гордон, Уорделл Грей, Арт Пеппер, Шорти Роджерс және Тедди Эдвардс болды. 18 жасындағы екінші кәсіби жұмысы – «Хай Де Хо» клубында «Ховард МакГи» квинтетімен сегіз ай бойы ойнау, топ құрамында Чарли Паркер де болды. Түрме ішіндегі және сыртындағы көмектер арқасында Хоуес президентке рақым сұрады. 1963 жылғы тамызда Кеннеди Хоуеске президенттігінің соңғы жылында берілген барлық 43 рақымның 42-сі ретінде атқарушылық рақым жасады. Түрмеден босатылғаннан кейін Хоуес тағы да ойнап, жазбалар шығара бастады. Еуропа, Азия және Таяу Шығысқа жасаған он айлық турне барысында Хоуес тоғыз альбом жазды, он елде концерттік залдарда толы залдарда концерттер берді және еуропалық телерадиоарналарда көрсетілді, сондай-ақ баспасөз беттерінде кеңінен жарияланды. 1974 жылы жарық көрген «Raise Up Off Me» атты автобиографиясында Хоуес героинге тәуелділігі, бибоп қозғалысы және оның замандастарының көрнекті джаз музыканттарымен болған достығы туралы айтты. Ол 1975 жылы музыка жазу саласындағы ASCAP Димс Тейлор сыйлығына ие болды. Кітапқа кіріспе жазған сыншы Гэри Гиддинс «Raise Up Off Me» туындысын «джаз әдебиетіне маңызды үлес» деп атады. «The Penguin Guide to Jazz» кітабы оны «музыкант жазған ең құнды естеліктердің бірі және джаз жазуының классикасы» деп сипаттайды. Хэмптон Хоуес 1977 жылы 48 жасында миға қан құйылудан күтпеген жерден қайтыс болды.
Стиль және әсері
Хоустың ойнау стилі 1950 жылдардың басында қалыптасты. Ол Паркер мен [Бад] Пауэлл қолданған фигураларды (бірақ Пауэллге қарағанда оның артикуляциясы тазарақ болды), кейбір Оскар Петерсонның фразаларын, кейінірек Билл Эванстың фразаларын [ ] және жоғары ноталар әрқашан анық естілетін әсерлі екі қолмен ойнау стилін пайдаланды. Ол сонымен қатар Хорас Сильвер және басқалар 1950 жылдардың ортасында қолданған қос ноталы блюз фигураларын және ырғақты әсерлі аккомпанемент стилін дамытуға көмектесті. Оның техникасы жылдам пассаждарды орындаудағы шеберлігімен және сенімді қол тигізу бақылауымен ерекшеленді. Хоустың ықпалына Андре Превин, Петерсон, Хорас Сильвер, Клод Уильямсон, Пит Джоли және Тошико Акиёси сияқты көптеген белгілі пианистер ілесті. Хоустың өзіне әсер еткендердің қатарында бала кезінде әкесінің шіркеуінде естіген рухани музыка мен госпел әндері, сондай-ақ Эрл Хайнстың буги-вуги стиліндегі фортепианосы болды. Хоуес Пауэлл мен Нат Кинг Коул сияқты пианистерден де көп нәрсе үйренді. Дегенмен, Хоустың айтуынша, оның басты әсері оның досы Чарли Паркер болды.