Кіріспе

Канадалық саясаткер

Далтон Кингсли Кемп (11 қыркүйек 1920 – 18 наурыз 2002) – канадалық журналист, саясаткер, саяси стратегияшы және саралаушы, сондай-ақ Канаданың Прогрессивті консервативтік партиясының қолдаушысы. Ол ешқашан Канаданың Төменгі палатасына сайланбағанымен, ондаған жылдар бойы белгілі және ықпалды саясаткер және танымал комментатор болды. Ол Қызыл торизмнің маңызды тұлғасы.

Өмірбаян

Кемп Нью-Брансуиктің Вудсток қаласында дүниеге келген. Оның әкесі баптист пасторы болған, қызметі отбасын Коннектикутқа, кейін Калифорнияға көшірген. 1937 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Кемптің анасы балаларымен туған қалалары Вудстокке қайтып келді. Кемп жақын арада Академия университетінде бакалаврлық білім алуға түсты, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канада армиясына шақырылуы оқуын үзіліске ұшыратты. Соғыстан кейін Кемп Нью-Брансуик университетінде гуманитарлық ғылымдар бойынша бакалаврлық білімін аяқтады, содан кейін Колумбия университетінде журналистика, ал Лондон экономика мектебінде саяси ғылымдар бойынша магистратураны бітірді. Оның қызы Шери Камп музыкант және актриса ретінде жұмыс істейді.

Саяси қатысу

Нью-Брансуик университетінде оқып жүргенде, Камп Канаданың Либералдық партиясы мен оның провинциялық бөлімшесі – Нью-Брансуик Либералдық қауымдастығында қысқа мерзім жұмыс істеді. Кейіннен Лондон экономика мектебіндегі оқуы оған зор әсер етті. Канадаға оралған соң, ол бұрынғысынан "Канаданың үстем партиясы" либералдардың мақтандығы деп санаған нәрседен алшақтауға тырысты. Камптың либералдық партияға тартқан социалистік көзқарастары болды, бірақ ол канадалық консерватизм дәстүрлеріне де қызығушылық танытты, соның нәтижесінде Канаданың Прогрессивті консервативтік партиясының "қызыл тори" қанатында өзіне саяси орын тапты. 1950 жылдары Торонтода тұрған Камп бірнеше жарнамалық агенттіктерде жұмыс істеді, ал өзінің сөйлеу, ұйымдастыру және саяси қабілеттері арқасында Канададағы бірнеше провинциялық сайлаулардағы ықпалды тұлға болды, нәтижесінде бір буыннан астам уақыттан кейін прогрессивті консервативтік үкіметтер алғаш рет сайланды. Камп сонымен қатар федералды партияның басшысы Джон Дифенбейкердің 1957 және 1958 жылғы сайлауларда жеңіске жетуіне көмектесті, бірақ жеке өзі Дифенбейкерге сенімсіздікпен қарады. 1963 жылы Лестер Пирсонның либералдарына ұтылғаннан кейін Камп партияны қайта құруға тырысты және келесі жылы ұлттық партияның президенті болды. Партияның көп бөлігі Дифенбейкердің күшейіп бара жатқан эксцентриктік және авторитарлық саясатына наразы екенін анықтағаннан кейін, Камп партия ішінде басшылықты қайта қарау үшін халықтық науқанға жетекшілік етті. 1967 жылы басшылыққа конвенция өткізу туралы шешім қабылданғаннан кейін Камп партия президенттігінен кетіп, партия басшылығына үміткер болу мүмкіндігін қысқаша қарастырды, бірақ Роберт Стэнфилд қатысуға шешім қабылдағанда Камп Стэнфилдтің науқанына қолдау көрсетті. Камп 1963 және 1968 жылғы сайлауларда Парламентке кандидат ретінде түсті, бірақ өзі сайлана алмады.

Кейінгі өмірі

Кемп саясаттан зейнеткерлікке шығып, жарнама, саяси түсініктеме және журналистика салаларында қызығушылық танытты. Ол Camp Associates деп аталатын жарнама фирмасының басшысы болды. 1980 және 1990 жылдары Стивен Льюис және Эрик Киранспен бірге CBC Morningside бағдарламасының тұрақты саяси баяндамашысы болды, сондай-ақ Toronto Star газетінде екі апта сайын саяси мақалалар жазды. Ол көп жылдар бойы Toronto Sun және Saint John Telegraph Journal газеттерінде тұрақты колонкалар жазды. Кемп 1986 жылдан 1989 жылға дейін премьер-министр Браян Малроунидің штабының аға кеңесшісі болып тағайындалды, ол қысқа уақытқа белсенді саясатқа оралды, оның ішінде 1988 жылғы сайлауға кеңес берді, онда Малроуни үкіметі АҚШ-пен еркін сауда туралы келісімге қол қою үшін науқан жүргізді. 1989 жылы Кемп саясаттан Малроуни үкіметінің көк тори саясатына және батыстың партиядағы көңілін қалдыратын бірнеше шешімдерге наразылық білдірді. Бұл Канаданың Реформа партиясы құрылғанда айқын болды. 1993 жылы ол Канада орденінің офицері атанды. 1993 жылы Кемпке жүрек трансплантациясы жасалды, ол сол кезде Канададағы ең үлкен жастағы адам болды, және ол Джемсегтегі (Нью-Брансуик) үйінен саяси пікірлер жазуды және беруді жалғастырды. 2002 жылдың ақпан айында инсульт алғаннан кейін бір айдан соң Фредериктондағы ауруханада қайтыс болды. Оның алты баласы және сегіз немересі бар еді.