Кіріспе
EMD DD35 – General Motors Electro Motive Division компаниясы Юнион Пасифик және Оңтүстік Пасифик темір жолдары үшін жасаған D-D дөңгелек орналасуы бар дизельдік-электрлік локомотив.
Тарих
1960 жылдардың басында Юнион Пасифик 3 локомотивтен тұратын жиынтықты сұрады, олардың турбиналық локомотивтерін ауыстыру үшін ғана емес, сонымен қатар дизельдік локомотивтердің жаңа буынын өз рельстеріне әкеліп, пайдалануға беру мақсатында болды. EMD (General Motors компаниясының электромобильді бөлімшесі) DD35 – GP35 локомотивтерінің негізгі қозғалтқыштары (қозғалтқыштары) мен электр жүйелерінен тұратын, ортақ рамаға орнатылған және бір кавулингпен жабылған, кабинасыз бустер (B блогы) локомотив. Ол 4 осьті Flexicoil жүк машиналарының жұбында орналасқан, сондықтан әрбір негізгі қозғалтқыш GP35 сияқты 2 осьтік емес, 4 осьтік бір жиынтықты қуатпен қамтамасыз етті. "B" блогы болғандықтан, DD35 кабинасыз болды және оны басқару үшін басқа "A" блогымен қосылған кезде ғана негізгі желіде жүруге болады. DDA35 – бұл локомотивтің 1965 жылы салынған "A" блогы. 4 осьті жүк машинасы жол жұмысында тым қатал деп есептелді, сондықтан EMD Юнион Пасифик сұрауына жауап ретінде 4 локомотивтен (өтініш білдірілген 3 локомотивтік жиынтықтың орнына) тұратын жиынтықты ұсынды. Бұл жиынтық 2500 ат күші бар екі GP35 локомотивінің арасында екі DD35 локомотивін орналастырудан тұрды, нәтижесінде 15000 ат күші бар бір локомотивтік жиынтық (негізінен төрт локомотивте алты GP35) пайда болды. EMD 1963 жылдың қыркүйегінде осыған ұқсас демонстрациялық жиынтықты жасады, ол қызыл және ақ түспен боялған (Фриско компаниясының түс схемасына ұқсас). Ол бірнеше теміржолдарда көрсетілді, бірақ қызығушылықты Юнион Пасифик және Оңтүстік Пасифик компаниялары ғана білдірді. Юнион Пасифик барлық 4 локомотивтен тұратын демонстрациялық жиынтықты сатып алды, содан кейін тағы 25 локомотивке тапсырыс берді, олар 1964 жылдың мамыр айынан қыркүйек айына дейін жеткізілді. Екі демонстрациялық локомотив 72B және 73B нөмірімен, ал 25 өндірістік локомотив 74B-ден 98B-ге дейін нөмірленді. Оңтүстік Пасифик үш локомотивтен тұратын үлгілік жиынтықты тапсырыс берді, олар алты F3B локомотивтерінен алынған ескі үлгідегі подшипниктермен жеткізілді, бірақ одан артық тапсырыс берілмеді. Олар 8400, 8401, 8402 нөмірлерімен, кейін 9500, 9501, 9502 және соңында 9900, 9901, 9902 нөмірлерімен тағайындалды. Олар SP компаниясының Sunset Route бағытында өмірінің басында пайдаланылды, бірақ көлік көлемі төмендеген кезде қызметтен шығарылған алғашқы локомотивтердің бірі болды. Кейін олар Батыс Колтон мен Лос-Анджелес маңындағы аулалар арасында, негізінен қала орталығынан солтүстікке қарай орналасқан Тейлор Ярд ауласына тасымалдау жұмыстарында қолданылды. Оңтүстік Пасифик компаниясы 1978 жылы үш локомотивті де жалдау мерзімі біткеннен кейін жойды. DD35 локомотивтері бастапқыда өте сенімді емес еді, мұның бір бөлігі ішкі құм қораптарынан электр жабдықтарына құм түсуіне байланысты болды, сондықтан 1969 жылы жаяу жүргіншілер жолына жаңа құм қораптары орнатылды. Олар DC генераторларымен және ескірген коммутаторлармен жасалған соңғы EMD жол локомотивтерінің бірі болды, олар кейінгі AC/DC жабдықтарына қарағанда техникалық қызмет көрсетуді қажет етті. Бастапқы кемшіліктер жойылғаннан кейін DD35 локомотивтері жақсы нәтижелер көрсетті, бірақ олар кішігірім локомотивтерге қарағанда гейрек болды, сондықтан 1977 жылы теміржолдардың қиын жағдайымен бірге барлық бастапқы B блогы локомотивтері қызметтен шығарылды. DDA35 локомотивтері 1981 жылға дейін сақталды. Соңында барлығы жойылды.
EMD produced a demonstrator set like this in September 1963, painted in red and white (similar to the Frisco's livery). It was demonstrated on several railroads, but the only interest came from Union Pacific and Southern Pacific. UP bought the entire 4 unit demonstrator set, and followed with an order for 25 more, which were delivered from May through September 1964. The two demonstrator locomotives were numbered 72B and 73B; the 25 production locomotives were assigned 74B through 98B. Southern Pacific ordered a small, three unit sample, which were shipped with old style bearings from six F3B trade in units, but ordered no more. They were numbered 8400 8402, later 9500 9502, and still later 9900 9902. They were used on the SP's Sunset Route early in their lives, but were among the first locomotives sidelined whenever there was a downturn in traffic. Later, they were relegated to transfer service between West Colton and yards closer to Los Angeles, mainly Taylor Yard north of downtown. SP scrapped all three units in 1978 after their leases ran out. The DD35s were initially quite unreliable; some of this was blamed on sand from the internal sandboxes getting in electrical gear, so new sandboxes were fitted on the walkways in 1969. They were among the last EMD road units to be built with DC generators and old fashioned switchgear, which were more maintenance intensive than the later AC/DC equipment. Once teething troubles had been surmounted, the DD35s were reasonably successful, but they were less flexible than smaller units and thus all of the original B units were withdrawn by 1977 as the railroads fell on harder times. The DDA35s survived until 1981. All were eventually scrapped.