Йоркширден Нова-Скотияға көші-қон және 1776 жылғы Эдди көтерілісіндегі рөлі
Migration from Yorkshire to Nova Scotia
Йоркширден Нова-Скотияға 1772-75 ж. аралығында британдықтардың шаруалары көшкен. Акадиялықтарды қоныстан шығарудан кейін жерді сақтау мақсатындағы көші-қон, алғашқы методист шіркеулерінің құрылуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Йоркширден Новая Шотландияға көші-қон 1772 және 1775 жылдар аралығында жүзеге асты, және оған негізінен Йоркшир, Англиядан келген шамамен мың көшіп-қонушы қатысты. Олардың мақсаты – британдықтарға жақын тұратын топтардың аумақты бақылауда ұстауы және акадиялықтар депортацияланғаннан кейін жерді олардан босату болды. Иммиграция колонияның вице-губернаторы Майкл Франклиннің бастамасымен іске асырылды. Алғашқы қоныс аударушылар 1772 жылы "Дюк оф Йорк" кемесімен келді. 1773 және 1775 жылдар аралығында бірнеше кемелер келді, 1774 жылы 9 кемемен ең көп саны тіркелді. Йоркширдің көптеген пионерлері Веслиан методистері болды және Канададағы ең алғашқы методистік шіркеулерді құруға жауапты болды (1790). Көшіп келгендердің көп бөлігі Йоркширдегі шаруалар болды, бірақ олардың бір бөлігі Нортумберлендтен де келді. Олар "жақсырақ тұрмыс табу үшін" Новая Шотландияға аттанды. Бұрынғы иммигранттар, Жаңа Англия плантаторлары сияқты, үкіметтен жер алған жоқ, олар ақшамен келіп, жерді үкіметтен немесе сол кезде кетіп жатқан плантаторлардан сатып алды. Осы пионерлердің 1776 жылғы Эдди көтерілісі кезінде американдық жақтастардың жеңіске жетпеуіне үлкен үлес қосып, маңызды рөл атқарғаны айтылады. Джонатан Эдди есімімен аталатын көтеріліс, Новая Шотландияны британдықтардан тартып алып, жаңа құрылған АҚШ-тың он үш колониясына қосу мақсатын көздеді. Галифакстан британдық әскерге көмек көрсетіп, Йоркшир пионерлері үш апталық Форт Камберлендтің қоршауында көтерілісшілерді, соның ішінде американдық революцияны қолдаған Жаңа Англия плантаторларын бағындыруға көмектесті.
Migration from Yorkshire to Nova Scotia occurred between 1772 and 1775 and involved an approximate one thousand migrants from mainly Yorkshire, England arriving in Nova Scotia in efforts to maintain occupancy of the territory by British sympathizing groups to maintain the land free of its Acadian population following their deportation. The immigration was the initiative of the Lieutenant Governor of the colony, Michael Francklin. The first settlers arrived in 1772 aboard the ship Duke of York. Between 1773 and 1775 several additional ships arrived, peaking in 1774 with the arrival of 9 vessels. Many of the Yorkshire pioneers were Wesleyan Methodists and were responsible for establishing the earliest Methodist chapels in Canada (1790). The immigrants were mostly tenant farmers in Yorkshire, although a few also came from Northumberland. They left for Nova Scotia "in order to seek a better livelihood". Rather than receiving land grants from the government, as had the previous immigrants, the New England Planters, the new arrivals came with money and purchased their lands from the government or from Planters who were at the time beginning to leave. It has been argued that these pioneers were instrumental in preventing victory by American sympathisers during the Eddy Rebellion of 1776. Named for Jonathan Eddy, the Rebellion was an attempt to wrestle Nova Scotia from the British in order for it join the thirteen colonies in the newly created United States. Aiding British troops from Halifax, the Yorkshire pioneers helped subdue the rebels, including some New England Planters that supported the American Revolution, in a three week siege of Fort Cumberland.