Кіріспе

Карлтон – Англиядағы Стоктон-он-Тис округі және Дурхам графтығының салтанатты округіне кіретін ауыл және азаматтық приход. 2011 жылғы халық санауы бойынша азаматтық приходтың халқы 726 адамды құрады. Ол Стоктон-он-Тис қаласының солтүстік-батысына бірнеше километр жерде, Редмаршалл ауылынан жақын арада орналасқан.

Тарих

Соңғы онжылдықта көптеген жаңа ғимараттар салынғанымен, ауыл ортағасырлық жоспарын сақтап қалды: үйлер басты көшенің екі жағында орналасқан, ал алдында және артында жер участақтары бар. Бұл жоспар нормандық деп танылды, бәлкім, Вильгельмнің Солтүстікке шабуылынан кейін ауылды қайта жаратумен байланысты. Карлтон ауылының тамыры тым алысқа барып жетеді, ауылдың құрылымы, мүмкін, 11- немесе 12-ғасырда, еншілерді қайта ұйымдастыру басталған кезде қалыптасқан. Ол Редмаршалл шіркеуінің құрамына кіреді, ол Дарем епископының басшылығында болды, және Тис өзенінің солтүстігінде, Стоктон-он-Тистен батысқа қарай шамамен 5 миль қашықтықта орналасқан. 1974 жылы шекараны қайта ұйымдастыруға дейін Дарем графтығының бөлігі болды. Теңіз деңгейінен биіктігі 160 фут, және негізінен шағын ауыл шаруашылығы ауылы болды, шаруа үйлері мен коттедждер басты көшенің екі жағында салынған, бұл, мүмкін, ежелгі мал төлетін жол, ал елді мекеннің оңтүстігінен баяу ағып жатқан өзен өтеді. 1200 жылы Дарем епископы Пудси өзінің барлық иеліктерін (ең ерте жазба) тіркеуге бұйырды, оған Карлтон да кірді, онда 23 шаруа, диірменші және Карлтондық Ормның ұлы Уильям қажет болған кезде бір грейхаундпен Лорд-епископтың үлкен аң ауына келуге міндетті болды. 14-ғасырдың соңында 124 тұрғын болды, сол кезде тұрғындар ортақ нан пісіретін үйге ие болды, оның жалғасы екі шиллингті құрады. Карлтонның өмірі 20-ғасырдың басына дейін қазіргі тұрғындардың өмірінен өте өзгеше және қиын болды. Сумен жабдықтау тек ауылдың ортасындағы сорғыдан ғана жүзеге асырылды, су құбыры 1895 жылы орнатылды, бірақ ауылдық сорғы көп жылдар бойы қолданылып келді. Көлік және саяхат ауылдың шығысына теміржол келгенге дейін жаяу немесе ат күшімен жүргізілді, ол шамамен 1850 жылы салынған (алғашқыда Карлтон станциясы деп аталды). Карлтон станциясы жұмыс істегеннен кейін, жүк пойыздары, химиялық зауыттар, көмір қоймасы және жолаушылар пойыздары бар жергілікті өнеркәсіп орталығына айналды. Жұмысшылар үшін үйлер мен коттедждер салынды, олардың көпшілігі ауылда орналасты, бұл сол кезде халық санын едәуір арттырды. Шаруалар теміржолды сүтін қалалық сүт зауыттарына жеткізу үшін үнемі пайдаланды, сиырлар сауылды, сүт суытылды және шелектерге құйылды, содан кейін таңғы сағат 7:00-ге дейін пойызға үлгеру үшін жылқы күшімен тасымалданды. 1920 жылдары автобус қызметі енгізілді, бастапқыда автобус аптасына екі рет, базар күні мен сенбіде ғана жүретін. Қазір бұл апта күндері сағат сайынғы қызметке айналды. 19-ғасырда жылқымен саяхатшылар ауылға жергілікті шаруалардың биелерін "қызмет ету" үшін келіп тұратын. Сол кездегі көлік құралы жылқы болғандықтан, саяхатшылар келесі аялдамаға дейін ауылдағы фермада түнеп қалатын. 20-ғасырда жылқымен арбамен жүру тәсілі автомобильге жол берді, ал бүгінде ауыл көлік қозғалысының күшеюімен мазаланып, кейбіреулері 1978 жылы енгізілген сағатына 30 миль жылдамдық шегінен асып кетеді. Комбайн пайда болғанға дейін, аймақты бумен сору машинасы аралап, әр фермада астық сору үшін бір күн жұмсады. Астық сору күні шаруашылықта үлкен оқиға болды, шамамен 20 жергілікті ер және әйел таңғы 6:00-дан қараңғыға дейін сорғышта жұмыс істеді. Шаруаның әйелі таңғы ас (дәстүрлі), сағат 10-дағы шай, кешкі ас (жақсы ет) және сағат 3-тегі шай дайындап, осындай ауыр жұмыс үшін көп тамақ дайындады. Соғыстан бұрын көптеген табиғи ескерткіштер болған, олар қазір жоғалып кетті. Ауылдың айналасында көп пайдаланылатын жаяу жолдар, бес-алты қаздықтар, жеміс-жидек бақтары, ағаштар мен тікенектер болды. Прогресс жолдарды кеңейтуді және ескі мүлікті бұзуды білдірді, бірақ ауылдық жасыл кеңістіктер әлі де өте жағымды, соңғы уақытта тұрғындар отырғызған және Стоктон муниципалитеті тұрақты түрде күтіп-баптаушы шамдармен жақсартылған. Қызметтер әр жексенбіде 1871 жылы салынған методист шіркеуінде өткізіледі, ол Стоктон және Торп Теулзге апаратын жолдардың қиылысында орналасқан. "Смитс Армс" пабы шамамен 1900 жылы (ауылда тұратын ирланд жұмысшыларымен) жақын маңдағы ежелгі пабтың орнына салынды. Бұрын "Саут Дурхам Хант" "Стирруп Кубогын" ішіп, маусымда екі рет осы жерде кездесетін. Бардың жанында орналасқан ұстахана (қазіргі мейрамхана) ауылдағы белсенділіктің орталығы болды, әңгімелер айтылып, жылқылар пышақталды. Ауыл бастапқыда шағын өнеркәсіптерімен байланысты шаруашылық қауымдастығы болғанмен, "соғысқа дейін" бес жұмыс істейтін дәстүрлі ферма болды, ал қазір тек бір ғана ферма қалды. Ауыл балалары 1966 жылы жабылып, Бишоптонға жаңа бастауыш мектеп салынғанға дейін Редмаршаллдағы жергілікті шіркеу мектебіне қатысты. 1928 жылы станция шегінің әйелі бастаған әйелдер тобы Әйелдер институтын құру үшін жиналды. Зал салынғанға дейін ақша жинау үшін көптеген шаралар өткізілді, ол 1936 жылы аяқталды және Әйелдер институты мен жергілікті қауымдастық үшін үлкен пайда болды. Соғыс кезінде сарбаздар залда орналастырылды, ерікті бірінші көмек жұмыскерлеріне Қызыл Крест лекциялары оқылды, және жылдар бойы крикет клубы (қазір жоқ) және жастар клубтары және т.б. оған үлкен сұраныс жасады. Бірінші пошта бөлімі 1933 жылы, жергілікті коттедждің бөлмесі осы мақсатқа ауыстырылғанда құрылды. Қазіргі уақытта пошта бөлімі Карлтон ауылдық дүкенінде орналасқан. Телефонның келуі кешірек болды. Ғасырдың басында Миддл Фермадағы шағын дүкен туралы және кейінірек Гленеск Коттеджі деп аталатын жердегі дүкен туралы жергілікті ақпарат бар. Автомобиль пайда болғанға дейін саяхатшы сатушылар күнделікті болды. Жеміс-жидек, балық және ет сатушылар жылқымен арбамен апта сайын келетін. 1939 жылы Ұлттық соғыс күшін көмектесу үшін комитет құрылды, жергілікті тұрғындар ақша жинау үшін жұмыс істеді. Соғыс кезінде мықты қауымдық рух болды және жергілікті үй күзетшілері, арнайы констебльдер, өрт сөндірушілер және Қызыл Крест тобы жақсы қолдау алды. Парохияда кез келген қатыгез қылмыс тіркелмеген, бәлкім, осы себепті ауылда тұрақты "полицей" болған емес. 1935 жылғы Рождество кеші Карлтон үшін маңызды күн болды. Электр жарығы қосылды және бәрі өзгерді, шамдар мен мұнай лампалары тастап кететін. Көше жарығы 1963 жылы орнатылды. Жақында құрылған ойнау алаңы 1975 жылы құрылды және ауданның 18-ғасырына дейін тамыр тартатын жергілікті шаруа Фред Холл сыйға берді. 1956 жылы ауылдық кеңес құрылды, ол ескі ауылдық жиналыстың орнына келді, ол жеті мүшеден тұрады. Жиындар айына бір рет шіркеу мектебінде өткізіледі, онда жергілікті мәселелер талқыланады және пікір алысады. Түпнұсқа ауылда "тізімделген" кейбір мүліктерді қоса алғанда көптеген ескі ғимараттар бар. Соңғы жылдары жаңа тұрғын үйлер салынды, бұл халық санын күрт арттырды. Теесайдтың үлкен өнеркәсіптік аймағына жақын орналасқан Карлтон ауылы ыңғайлы және сұранысқа ие тұрғын аудан болып табылады. Карлтон көп жылдар бойы Стоктон-он-Тистің ауылдық округінің бөлігі болды, ол 1972 жылы жаңа Кливленд графтығына біріктірілді. 1841 жылы халық саны 157 болды, ал 1990 жылы 550-ге жетті. Мықты қауымдық рух Әйелдер институты, шіркеу және шіркеудің күш-жігері арқасында сақталды.

Экономика

Ауылда Карлтон ауылдық дүкендері мен "Смитс" отбасылық бар-рестораны (бұрынғы Smiths Arms) орналасқан. "Смитс" 2006 жылғы "Жақсы сыралар туралы нұсқаулықта" тізімделген, Deuchars IPA және әдетте ірі сыра қайнатушылардан келген, бірнеше апта сайын ауысатын қонақ сырасын сатады. Бұл жергілікті ауылдардағы екі бөлмелі құрылымын сақтап қалған жалғыз паб, оның құрамында бөлек қоғамдық бар (көбінесе музыка арналары көрсетілетін кең экранды, спорт трансляциясы болмаса) және сыншылар тарапынан жоғары бағаланған мейрамхана бар.

Мемлекеттік қызметтер

Ауылда балалар ойын алаңымен бірге спорт алаңы, ауылдық жасыл кеңістік, WI үйі, шағын шіркеу және пошта бөлімі бар.