Кіріспе
Карлтон – Англиядағы Стоктон-он-Тис округі және Дурхам графтығының салтанатты округіне кіретін ауыл және азаматтық приход. 2011 жылғы халық санауы бойынша азаматтық приходтың халқы 726 адамды құрады. Ол Стоктон-он-Тис қаласының солтүстік-батысына бірнеше километр жерде, Редмаршалл ауылынан жақын арада орналасқан.
Carlton is a village and civil parish within the borough of Stockton on Tees and ceremonial county of County Durham, England. The population of the civil parish taken at the 2011 census was 726. It is situated a few miles (several km) to the north west of Stockton on Tees, a short distance from the village of Redmarshall.
Тарих
Соңғы онжылдықта көптеген жаңа ғимараттар салынғанымен, ауыл ортағасырлық жоспарын сақтап қалды: үйлер басты көшенің екі жағында орналасқан, ал алдында және артында жер участақтары бар. Бұл жоспар нормандық деп танылды, бәлкім, Вильгельмнің Солтүстікке шабуылынан кейін ауылды қайта жаратумен байланысты. Карлтон ауылының тамыры тым алысқа барып жетеді, ауылдың құрылымы, мүмкін, 11- немесе 12-ғасырда, еншілерді қайта ұйымдастыру басталған кезде қалыптасқан. Ол Редмаршалл шіркеуінің құрамына кіреді, ол Дарем епископының басшылығында болды, және Тис өзенінің солтүстігінде, Стоктон-он-Тистен батысқа қарай шамамен 5 миль қашықтықта орналасқан. 1974 жылы шекараны қайта ұйымдастыруға дейін Дарем графтығының бөлігі болды. Теңіз деңгейінен биіктігі 160 фут, және негізінен шағын ауыл шаруашылығы ауылы болды, шаруа үйлері мен коттедждер басты көшенің екі жағында салынған, бұл, мүмкін, ежелгі мал төлетін жол, ал елді мекеннің оңтүстігінен баяу ағып жатқан өзен өтеді. 1200 жылы Дарем епископы Пудси өзінің барлық иеліктерін (ең ерте жазба) тіркеуге бұйырды, оған Карлтон да кірді, онда 23 шаруа, диірменші және Карлтондық Ормның ұлы Уильям қажет болған кезде бір грейхаундпен Лорд-епископтың үлкен аң ауына келуге міндетті болды. 14-ғасырдың соңында 124 тұрғын болды, сол кезде тұрғындар ортақ нан пісіретін үйге ие болды, оның жалғасы екі шиллингті құрады. Карлтонның өмірі 20-ғасырдың басына дейін қазіргі тұрғындардың өмірінен өте өзгеше және қиын болды. Сумен жабдықтау тек ауылдың ортасындағы сорғыдан ғана жүзеге асырылды, су құбыры 1895 жылы орнатылды, бірақ ауылдық сорғы көп жылдар бойы қолданылып келді. Көлік және саяхат ауылдың шығысына теміржол келгенге дейін жаяу немесе ат күшімен жүргізілді, ол шамамен 1850 жылы салынған (алғашқыда Карлтон станциясы деп аталды). Карлтон станциясы жұмыс істегеннен кейін, жүк пойыздары, химиялық зауыттар, көмір қоймасы және жолаушылар пойыздары бар жергілікті өнеркәсіп орталығына айналды. Жұмысшылар үшін үйлер мен коттедждер салынды, олардың көпшілігі ауылда орналасты, бұл сол кезде халық санын едәуір арттырды. Шаруалар теміржолды сүтін қалалық сүт зауыттарына жеткізу үшін үнемі пайдаланды, сиырлар сауылды, сүт суытылды және шелектерге құйылды, содан кейін таңғы сағат 7:00-ге дейін пойызға үлгеру үшін жылқы күшімен тасымалданды. 1920 жылдары автобус қызметі енгізілді, бастапқыда автобус аптасына екі рет, базар күні мен сенбіде ғана жүретін. Қазір бұл апта күндері сағат сайынғы қызметке айналды. 19-ғасырда жылқымен саяхатшылар ауылға жергілікті шаруалардың биелерін "қызмет ету" үшін келіп тұратын. Сол кездегі көлік құралы жылқы болғандықтан, саяхатшылар келесі аялдамаға дейін ауылдағы фермада түнеп қалатын. 20-ғасырда жылқымен арбамен жүру тәсілі автомобильге жол берді, ал бүгінде ауыл көлік қозғалысының күшеюімен мазаланып, кейбіреулері 1978 жылы енгізілген сағатына 30 миль жылдамдық шегінен асып кетеді. Комбайн пайда болғанға дейін, аймақты бумен сору машинасы аралап, әр фермада астық сору үшін бір күн жұмсады. Астық сору күні шаруашылықта үлкен оқиға болды, шамамен 20 жергілікті ер және әйел таңғы 6:00-дан қараңғыға дейін сорғышта жұмыс істеді. Шаруаның әйелі таңғы ас (дәстүрлі), сағат 10-дағы шай, кешкі ас (жақсы ет) және сағат 3-тегі шай дайындап, осындай ауыр жұмыс үшін көп тамақ дайындады. Соғыстан бұрын көптеген табиғи ескерткіштер болған, олар қазір жоғалып кетті. Ауылдың айналасында көп пайдаланылатын жаяу жолдар, бес-алты қаздықтар, жеміс-жидек бақтары, ағаштар мен тікенектер болды. Прогресс жолдарды кеңейтуді және ескі мүлікті бұзуды білдірді, бірақ ауылдық жасыл кеңістіктер әлі де өте жағымды, соңғы уақытта тұрғындар отырғызған және Стоктон муниципалитеті тұрақты түрде күтіп-баптаушы шамдармен жақсартылған. Қызметтер әр жексенбіде 1871 жылы салынған методист шіркеуінде өткізіледі, ол Стоктон және Торп Теулзге апаратын жолдардың қиылысында орналасқан. "Смитс Армс" пабы шамамен 1900 жылы (ауылда тұратын ирланд жұмысшыларымен) жақын маңдағы ежелгі пабтың орнына салынды. Бұрын "Саут Дурхам Хант" "Стирруп Кубогын" ішіп, маусымда екі рет осы жерде кездесетін. Бардың жанында орналасқан ұстахана (қазіргі мейрамхана) ауылдағы белсенділіктің орталығы болды, әңгімелер айтылып, жылқылар пышақталды. Ауыл бастапқыда шағын өнеркәсіптерімен байланысты шаруашылық қауымдастығы болғанмен, "соғысқа дейін" бес жұмыс істейтін дәстүрлі ферма болды, ал қазір тек бір ғана ферма қалды. Ауыл балалары 1966 жылы жабылып, Бишоптонға жаңа бастауыш мектеп салынғанға дейін Редмаршаллдағы жергілікті шіркеу мектебіне қатысты. 1928 жылы станция шегінің әйелі бастаған әйелдер тобы Әйелдер институтын құру үшін жиналды. Зал салынғанға дейін ақша жинау үшін көптеген шаралар өткізілді, ол 1936 жылы аяқталды және Әйелдер институты мен жергілікті қауымдастық үшін үлкен пайда болды. Соғыс кезінде сарбаздар залда орналастырылды, ерікті бірінші көмек жұмыскерлеріне Қызыл Крест лекциялары оқылды, және жылдар бойы крикет клубы (қазір жоқ) және жастар клубтары және т.б. оған үлкен сұраныс жасады. Бірінші пошта бөлімі 1933 жылы, жергілікті коттедждің бөлмесі осы мақсатқа ауыстырылғанда құрылды. Қазіргі уақытта пошта бөлімі Карлтон ауылдық дүкенінде орналасқан. Телефонның келуі кешірек болды. Ғасырдың басында Миддл Фермадағы шағын дүкен туралы және кейінірек Гленеск Коттеджі деп аталатын жердегі дүкен туралы жергілікті ақпарат бар. Автомобиль пайда болғанға дейін саяхатшы сатушылар күнделікті болды. Жеміс-жидек, балық және ет сатушылар жылқымен арбамен апта сайын келетін. 1939 жылы Ұлттық соғыс күшін көмектесу үшін комитет құрылды, жергілікті тұрғындар ақша жинау үшін жұмыс істеді. Соғыс кезінде мықты қауымдық рух болды және жергілікті үй күзетшілері, арнайы констебльдер, өрт сөндірушілер және Қызыл Крест тобы жақсы қолдау алды. Парохияда кез келген қатыгез қылмыс тіркелмеген, бәлкім, осы себепті ауылда тұрақты "полицей" болған емес. 1935 жылғы Рождество кеші Карлтон үшін маңызды күн болды. Электр жарығы қосылды және бәрі өзгерді, шамдар мен мұнай лампалары тастап кететін. Көше жарығы 1963 жылы орнатылды. Жақында құрылған ойнау алаңы 1975 жылы құрылды және ауданның 18-ғасырына дейін тамыр тартатын жергілікті шаруа Фред Холл сыйға берді. 1956 жылы ауылдық кеңес құрылды, ол ескі ауылдық жиналыстың орнына келді, ол жеті мүшеден тұрады. Жиындар айына бір рет шіркеу мектебінде өткізіледі, онда жергілікті мәселелер талқыланады және пікір алысады. Түпнұсқа ауылда "тізімделген" кейбір мүліктерді қоса алғанда көптеген ескі ғимараттар бар. Соңғы жылдары жаңа тұрғын үйлер салынды, бұл халық санын күрт арттырды. Теесайдтың үлкен өнеркәсіптік аймағына жақын орналасқан Карлтон ауылы ыңғайлы және сұранысқа ие тұрғын аудан болып табылады. Карлтон көп жылдар бойы Стоктон-он-Тистің ауылдық округінің бөлігі болды, ол 1972 жылы жаңа Кливленд графтығына біріктірілді. 1841 жылы халық саны 157 болды, ал 1990 жылы 550-ге жетті. Мықты қауымдық рух Әйелдер институты, шіркеу және шіркеудің күш-жігері арқасында сақталды.
due before 7:00 a. m. so that it could be delivered at its destination fresh for breakfast. A bus service was introduced in the 1920s; initially the bus ran only twice a week, market day and Saturday. This has now developed into an hourly service every weekday. During the 19th century, travelling men with stallions used to visit the village to 'service' the mares owned by local farmers. As the horse was the predominant method of transport of the day, the travelling men would stay overnight at a farm in the village before going on to the next stop. The horse and cart mode of travel gradually gave way to the motor vehicle during the 20th century, and today the village is troubled with increasing traffic, some exceeding the 30 m. p. h. speed limit which was introduced in 1978. Up until the advent of the 'combine', a steam thrashing machine travelled the area, spending a day at each farm thrashing the corn. Thrashing day was a big event on the farms; about 20 local men and women worked on the thrasher starting about 6.00 a. m. until dark. The farmer's wife had a busy day starting with breakfast (traditional), ten o'clocks, dinner (roast beef) and three o'clocks, plenty of good food for such hard work. Before the war there were many natural landmarks, which have now disappeared. There were well used footpaths around the village, about five duck ponds, orchards, trees and hedgerows. Progress meant that roads had to be widened and old property demolished, but village greens are still very pleasantly established, lately enhanced by bulbs planted by residents and regularly maintained by the Stockton Borough Council. Services are held each Sunday in the Methodist Chapel, built in 1871, which stands in a prominent position at the east end of the village at the junction of the roads leading to Stockton and Thorpe Thewles. A public house 'The Smiths Arms' stands well in the centre of the village built in about 1900 (by Irish labourers lodged in the village) to replace an ancient inn nearby. Previously the South Durham Hunt used to partake of the 'Stirrup Cup' and meet here twice in the season. The Blacksmiths Shop, now the restaurant, situated next to the bar was a centre of activity in the village, gossip was exchanged, and horses shoed. Although the village was originally a farming community with associated small industries, 'before the war' there were five working traditional farms and now only one such farm is left. Children from the village attended the local church school at Redmarshall until it was closed in 1966, when a new primary school was built at Bishopton. In 1928, a group of ladies, headed by the stationmaster's wife, held a meeting to form a Women’s Institute. Many functions were held to raise money to build the hall which was completed in 1936, and which has been a great asset to both the Women’s Institute and the local community. During the war soldiers were billeted in the hall Red Cross lectures were given to volunteer First Aid workers, and over the years it has been in great demand by the cricket club (now defunct) & youth clubs etc. The first post office to be established was in 1933, when a room in a local cottage was converted for this use. The post office is now located in Carlton Village Stores. The arrival of the public telephone was much later. There is local knowledge of a small shop at Middle Farm at the beginning of the century, & later at what is now called Glenesk Cottage. Travelling salesmen were the order of the day, until the advent of the motor car. Fruit and fishmen and butchers came weekly by horse and cart. In 1939, a committee was formed to help the National War effort, work was put in by local inhabitants to raise funds. A strong community spirit prevailed during the war and the local contingents of Home Guard, Special Constables, Fire Brigade and Red Cross were well supported. There is no record of any serious crime in the parish, probably that is why there was never any resident village 'Bobby'. Christmas Eve 1935 was a momentous day for Carlton. The electricity was switched on and things were never the same again, candles and oil lamps were thrown away. Street lighting was installed in 1963. A fairly recent addition is the playing field, established in 1975, and donated to the parish by the late Mr. Fred Hall, a local farmer, whose ancestors can be traced back to the 18th century in the area. A Parish Council was formed in 1956, taking the place of the old parish meeting, It consists of seven members. Meetings are held once a month in the Chapel school room when matters of local interest are debated and discussed. In the original village there are many old properties including some which are 'listed'. In recent years new residential development has taken place which has dramatically increased the population. The situation of the rural Village of Carlton, so near to the large industrial area of Teesside has made it a convenient and desirable residential district. Carlton was for many years part of the Rural District of Stockton on Tees which was in 1972 amalgamated into the new County of Cleveland. The population in 1841 was 157, and in 1990 it was 550. A strong community spirit still prevails, primarily through the efforts of the Women’s Institute, the Church, and the chapel.
Экономика
Ауылда Карлтон ауылдық дүкендері мен "Смитс" отбасылық бар-рестораны (бұрынғы Smiths Arms) орналасқан. "Смитс" 2006 жылғы "Жақсы сыралар туралы нұсқаулықта" тізімделген, Deuchars IPA және әдетте ірі сыра қайнатушылардан келген, бірнеше апта сайын ауысатын қонақ сырасын сатады. Бұл жергілікті ауылдардағы екі бөлмелі құрылымын сақтап қалған жалғыз паб, оның құрамында бөлек қоғамдық бар (көбінесе музыка арналары көрсетілетін кең экранды, спорт трансляциясы болмаса) және сыншылар тарапынан жоғары бағаланған мейрамхана бар.
Мемлекеттік қызметтер
Ауылда балалар ойын алаңымен бірге спорт алаңы, ауылдық жасыл кеңістік, WI үйі, шағын шіркеу және пошта бөлімі бар.