Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Карлбери – Англияның Дарем графтығындағы Хай Конисклиф азаматтық округіндегі шағын ауыл. Ол Дарлингтон қаласының батысына бірнеше шақырым қашықтықта, Тис өзенінің солтүстік жағалауында, батыста Пирсбридж және шығыста Хай Конисклиф арасында орналасқан. Бұрынғыда Жоғары және Төменгі Карлбери біршама үлкен елді мекенді құраған, бірақ Төменгі Карлберидегі ауылдың көп бөлігі уақыт өте келе құлдырап, 1940 жылдардың соңына қарай бұзылыпты. Қазірде бірнеше ғимарат сақталған.
Village in County Durham, England
Carlbury is a hamlet in the civil parish of High Coniscliffe in County Durham, in England. It is situated a few miles to the west of Darlington, on the north bank of the River Tees between Piercebridge to the west, and High Coniscliffe to the east. High and Low Carlbury once constituted a slightly larger settlement, but most of the hamlet at Low Carlbury became derelict and was demolished by the late 1940s. A few buildings remain.
Тарих
1320 жылы Карлбериді Солтүстік Даремнің шерифі болған сэр Джон ФицМармадукенің жесірі сэр Томас Ланкастер және Лестер графына берді. 1322 жылы сэр Томас мемлекетке қарсы қылмыс жасағаны үшін жазаланғаннан кейін Карлбери жесірдің туыстарына, содан кейін Невилл әулетіне қайта оралды. Карлбери тарихи тұрғыдан Жоғары және Төмен Карлбериден тұрады және 1354 жылдан 1601 жылға дейін Вестморленд графтары ретінде Невиллдердің иелігіндегі Саммерхаус және Ульнабимен бірге есептелді, бұл туралы 1553 жылғы құжатта жазылған. Бірақ Чарльз Невилл 1571 жылы Солтүстік көтерілісіне қатысқаны үшін одан айырылды. 1573 жылы Елизавета I оны Торнтон Холлдың Ральф Тейлбойларына берді, содан кейін 1580 жылы Томас Дженнисонға, ал 1588 жылы Уильям Дженнисонға қалдырылды. 1616 жылы Карлбери әлі де Дженнисон отбасының меншігінде болды. Кейіннен бұл иелік 1740 жылы туған лондондық саудагер Джордж Бэйнбриджге сатылды. Сол кезде Карлбери өз жолдарын және мұқтаж адамдарын дербес, еншілік жерге тәуелсіз ұстады. 18 ғасырда Киплинг, ал 19 ғасырда Коули есімді жұмысшылар тіркелген. Бұл аймақтың есімінің ескі жазылуы Керлебери болған. 16-19 ғасырлар аралығында Карлбериде көптеген әртүрлі текті отбасылар тұрған.
In 1320 Carlbury was given by the widow of Sir John FitzMarmaduke, Sheriff of North Durham, to Sir Thomas Earl of Lancaster and Leicester. After Sir Thomas was executed for treason in 1322, Carlbury went back to the widow's family and thence to the House of Neville. Carlbury consisted historically of High and Low Carlbury and was included with Summerhouse and Ulnaby in the estate of the Nevilles in their capacity as Earls of Westmorland from 1354 to 1601, being mentioned in a 1553 document. However Charles Neville forfeited it in 1571 for his part in the Rising of the North. Queen Elizabeth I granted it to Ralph Taylboys or Tailboys of Thornton Hall in 1573; it was then left to Thomas Jenison in 1580 and to William Jenison in 1588. Carlbury still belonged to the Jenisons in 1616. The estate later came into the hands of Childers Welbank Childers of York, who sold it to London merchant George Bainbridge who was born in 1740. At that time Carlbury maintained its own roads and its own poor independently of the parish. Workers by the names of Kipling in the 18th century and Cowley in the 19th century are recorded. An old spelling of the name of this area was Kerleburie. Between the 16th and 19th centuries, Carlbury was well populated with families of numerous surnames.
Карлбери төбесі мен Карлбери залы
Азамат соғысы кезінде 1642 жылдың 1 желтоқсанында Ньюкасл графы бастаған және Дере көшесімен оңтүстікке қарай жол тартып келе жатқан роялистер тобы, капитан Хотэм бастаған және солтүстікке қарай жол тартып келе жатқан парламентарийлер тобымен Пирсбридждегі көпір үшін дау келісіп, кездесті. Роялистер Карлбери төбесінде артиллериялық батарея орнату арқылы жеңіске жетті, осы биік орналасқандықтан қарсыластардың өзеннің арғы бетіндегі батареясынан артықшылыққа ие болды. Осы шайқас болған жерден өзен жағасында артиллериялық оқтар мен адам сүйектері табылды. 1672 жылдың 9 желтоқсанында Джейн Хилл төбеден құлап, төрт күннен кейін қайтыс болды. 1875 жылы сол Карлбери төбесінде архитектор Джон Росс Ұлттық провинциялық банк менеджері Томас Маклачлан үшін шотландиялық барондық стилінде Карлбери залын салды; Маклачлан Тис өзенінің көрінісі оған Шотландияны еске түсіретін жерді таңдады делінеді. 1909-1929 жылдар аралығында ол Кливленд табиғат зерттеушілер клубының мүшесі Джон Генри Пизге тиесілі болды. 2003 жылы ол 535 000 фунт стерлингке сатылды.
During the Civil War on 1 December 1642 a contingent of Royalists, led by the Earl of Newcastle and travelling south along Dere Street, met a group of Parliamentarians, led by Captain Hotham and travelling north, in a dispute over the bridge at Piercebridge. The Royalists won the day by erecting a battery on Carlbury Hill, which higher position had an advantage over the opposition's battery on the other side of the river. Cannonballs and human bones from this battleground have been found on the banks of the river. On 9 December 1672, Jane Hill fell from the hill and died four days afterwards. In 1875 on that same Carlbury Hill, architect John Ross built Carlbury Hall in Scots baronial style for National Provincial Bank manager Thomas McLachlan; McLachlan is said to have chosen the site where the view of the River Tees would remind him of Scotland. and between 1909 and 1929 it was owned by John Henry Pease, a member of Cleveland Naturalists' Field Club. In 2003 it sold for £535,000.
Археология
Смотерлоу Барроу – 1902 жылы қамал орны деп есептелген, қорғалатын ескерткіш. 1992 жылы ол арықсыз, созылыңқы үйінді екені анықталды, егіс шаруашылығы салдарынан көлемі кішірейген және, болжам бойынша, қола дәуіріне жататын жерлеу орны. Карлбери Вейлдің батысында 170-180 жылдарға жатқан, суретпен жазылған жазулары бар мортария табылған, олар Пирсбридж римдік бекінісімен байланысты болуы мүмкін.
Smotherlaw Barrow is a scheduled monument which was thought to be the site of a castle in 1902, although by 1992 it was understood to be an elongated mound without a ditch, reduced by ploughing and probably a Bronze Age burial mound. Mortaria dated around 170–180 AD with painted inscriptions have been found in Carlbury Vale west, and they could be associated with Piercebridge Roman Fort.
Бүгінгі Карлбери
2005–2006 жылдары Карлбериде әлі де 3,5 гектар көне орман болды, ол Табиғатты қорғау маңыздылығының учаскесі және жабайы табиғаттың дәлізі ретінде саналатын. Бүгінде Хай Карлбери – Карлбери фермасы, ал Төменгі Карлберидің қалған бөлігі А67 тас жолының жанында, онда Карлбери залы орналасқан. 21-ші ғасырдың басында бұл Carlbury Hill-дегі әдемі қарттар үйі болып қызмет еткен. Сондай-ақ A67 тас жолында CAMRA тізіміндегі Карлбери Армс және пудинг клубы бар, ал Карлбери белгішесі ІІ санатта тізімделген, бірақ жағдайы нашар деп айтылады. Дегенмен, 2005 жылы Дарлингтон кеңесі Карлбери Армс және Карлбери Холл аялдамаларындағы автобус күту орындарын жаңартуға қатысты. Карлбери бақша орталығы Карлбери Армстың солтүстігінде, Стейшн-роудта орналасқан. Белгіше мен өзеннің арасында бір кезде диірмен суарығы болған тас арналар арқылы өтетін алаң және кішкентай көпір бар; Бұл шағын елді мекен Пирсбридж айналма жолының бойында орналасқан.
In 2005–2006, Carlbury still had 3.5 hectares of ancient woodland, classified as a Site of Nature Conservation Importance and a wildlife corridor. Today High Carlbury is Carlbury Farm, and the remainder of Low Carlbury is next to the A67 road where there is Carlbury Hall. For a short time in the early 21st century this was a nursing home on Carlbury Hill. Also on the A67 is the Carlbury Arms which is listed by CAMRA and has a pudding club, and the Carlbury milestone which is Grade II listed but said to be in poor condition. However, in 2005 Darlington Council saw fit to upgrade the bus shelters at the Carlbury Arms and Carlbury Hall stops. Carlbury Garden Centre is north of the Carlbury Arms, on Station Road. Between the milestone and the river there is a field and a little bridge over stone channels where the mill race once was; The hamlet is on the Piercebridge Circular Walk route.