Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1883 жылғы астрономиялық құбылыс
1883 astronomical event
Бонильяның байқауы – 1883 жылы мексикалық астроном Хосе Бонилья жүздеген белгісіз ұшатын нысандарды байқап, фотоға түсірген астрономиялық құбылыс. Бонилья байқауы кезінде түсірілген фотосуреттер «белгісіз ұшатын объектілердің» суреттерінің ең алғашқы белгілі мысалдарының бірі деп есептеледі. Нысандардың биіктеп ұшатын қаздар тобы болғаны болжамдалғанмен, астрономдардың соңғы пікірлері бойынша Бонилья жақын жердегі кометаның ыдырауын байқаған болуы мүмкін.
The Bonilla observation was an astronomical event in 1883 in which hundreds of unidentified flying objects were observed and photographed by Mexican astronomer José Bonilla. The photographs taken during the Bonilla observation are generally regarded as one of the first known examples of photographs of "unidentified flying objects". Though the objects were assumed to be flocks of high flying geese, astronomers have suggested more recently that Bonilla was observing a nearby comet breaking apart.
Өмірбаян
Хосе А. и Бонилья (1853–1920) – мексикалық астроном. Ол Сакатекаста, Мексика қаласында және Парижде инженерлік және астрофотография саласында білім алған. 1882 жылы ол Мексиканың Сакатекас штатындағы, Сакатекас қаласындағы Астрономиялық обсерваторияның алғашқы директоры болып сайланды. Сакатекас штатындағы Астрономиялық обсерватория 1882 жылдың желтоқсанында ашылды. Қазір ол Закатекас метеорологиялық обсерваториясы деп белгілі.
José A. y Bonilla (1853 1920) was a Mexican astronomer. Educated in engineering and astrophotography in Zacatecas, Mexico City, and Paris, he was elected the first director of the Astronomical Observatory in the State of Zacatecas in Ciudad de Zacatecas, Zacatecas, Mexico in 1882. The Astronomical Observatory in the State of Zacatecas was opened in December 1882. It is now known as the Meteorological Observatory Zacatecas.
Оқиға
1883 жылдың 12 тамызында Бонилья зерттеу үшін телескопын дайындап жатқанда, бірнеше нысандардың Күнді жартылай жауып тұрғанын байқады. Қызығушылық танытып, Бонилья келесі 48 сағатты Коллодион әдісі деп аталатын технологияны қолданып, нысандардың 447 данасының суретін түсіруге жұмсады. 2011 жылдың қазан айында Мексика қаласындағы Мексика Ұлттық Автономдық Университетінің астрономия зерттеушілері – Гектор Мантерола, Мария Рамос Лара және Гуадалупе Кордеро, Бонильяның көргенінің ғарышта жарылған кометаның сынықтары екендігін көрсететін алдын ала баяндама жариялады. Бонильяның уақытты дұрыс деп есептеген Мантероланың командасы нысандардың Жер бетінен 538 километрден (334 миль) 8,062 километрге (5,009 миль) дейін, ал ұзындығы 68 метрден (223 фут) 795 метрге (2,608 фут) дейін арақашықтықта екенін есептеді. Егер олар мұздан тұрса, массасы 5,58x108 килограммнан 2,5x1012 килограммға дейін болар еді. Бонильяның 3 сағат 25 минут ішінде 447 нысанды бақылауын 25 сағат ішінде 3275 сыныққа дейін экстраполяциялаған Мантерола және авторлар тобы бастапқы кометаның массасы 1,83x1012 килограммнан (4,03x1010 фунт) 8,19x1015 килограммға (1,81x1014 фунт) дейін болатынын анықтады. Бұл көрсеткіш үш жарым есеге өзгеше. Мантерола және авторлар тобы жоғарғы шектің Галлей кометасының массасынан 8,19 есе көп екенін атап өтіп, осы комета сынықтарының Жерге тию мүмкіндігін 1908 жылғы Тунгуска құбылысына теңеді: "Егер [сынықтар] Жермен соқтығысса, екі күн ішінде 3275 Тунгуска құбылысы орын алған болар еді – бұл, мүмкін, жойылуға алып келер еді".
On August 12, 1883, Bonilla was preparing his telescope for a study when he noticed that objects seemed to be partially blocking the Sun. Intrigued, Bonilla spent the next 48 hours using a process known as Collodion process to capture 447 ink photographs of the objects. In October 2011, astronomy researchers Hector Manterola, Maria Ramos Lara, and Guadalupe Cordero from the National Autonomous University of Mexico in Mexico City released a preprint detailing their conclusion that what Bonilla had witnessed were fragments of a comet that had exploded in space. Assuming Bonilla's timings to be correct, Manterola's team calculated a distance to the objects as between 538 kilometers (334 mi) and 8,062 kilometers (5,009 mi) above ground, and between 68 meters (223 ft) and 795 meters (2,608 ft) in length. If made of ice, they would be between 5.58x108 kilograms (1.23x107 lbs) and 2.5x1012 kilograms (5.51x1010 lbs) in mass. Extrapolating Bonilla's observation of 447 objects over a period of 3 hours 25 minutes to 3275 fragments over a 25 hour period, Manterola et al. estimated that the original comet had a mass between 1.83x1012 kilograms (4.03x1010 lbs) and 8.19x1015 kilograms (1.81x1014 lbs). This spans three and a half orders of magnitude. Manterola et al. note that the upper bound is equivalent to 8.19 times the mass of Halley's Comet, and likened the potential impact of these comet fragments to the 1908 Tunguska event, stating " if [the fragments] had collided with Earth we would have had 3,275 Tunguska events in two days probably an extinction event.
Мәдениетке әсері
Бонильядағы байқау НЛО-ның суретіне түскен алғашқы жағдайлардың бірі деп есептеледі. 2011 жылғы зерттеу жарияланғаннан кейін бұл оқиға интернеттегі НЛО әуесқойларының қызығушылығын арттырды.
The Bonilla observation is considered to be one of the first ever instances of a photograph of a UFO. The story became a focus of interest for UFO enthusiasts on the Internet after the 2011 study was released.