Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің канонерлік кемесі
Gunboat of the United States Navy
USS Tacony – Америка Азамат соғысының үшінші жылында Одақ Әскери-теңіз күштері сатып алған екі басты, бүйір дөңгелекті бу кеме. Ол күшті қарулары бар ауыр канонерлік кеме ретінде жабдықталды және Америка Конфедерациясының су жолдарына қатысты блокадада қолданылды.
USS Tacony was a double ended, side wheel steamboat acquired by the Union Navy during the third year of the American Civil War. She was outfitted as a heavy gunboat with powerful guns and used in the Union blockade of the waterways of the Confederate States of America.
Қызмет тарихы
Филадельфия әскери-теңіз кемежайында салынған «Такони» – АҚШ Әскери-теңіз күштерінде осылай аталған алғашқы кеме болды. 1863 жылдың 7 мамырында кемеге қосылды, демеушісі – Филадельфиядағы кемежай капитаны, лейтенант-коммандер Кларк Х. Уэллс қызы Элли М. Уэллс болды. 1864 жылдың 12 ақпанында қызметке кірісті, командирі – лейтенант-коммандер Уильям Т. Тракстун. Екі ұшты кеме Шығыс Шығанақ Блокадалық эскадрильясына бекітілді және көп ұзамай Пенсильвания штатының Филадельфиясынан оңтүстікке қарай Флорида штатының Ки-Уэст қаласына бет алды. 15-і күні Вирджиния штатының Ньюпорт-Ньюс қаласына жетіп, рульдік механизмдерін жөндеу үшін Норфолк Әскери-теңіз кемежайына кірді. Кеме жөндеу жұмыстарында болғанда, Солтүстік Атлантика Блокадалық эскадрильясына қайта тағайындау туралы бұйрық келді. 27 ақпан күні таңертең Хэмптон Роудстан шығып, Солтүстік Каролинаның суларына, сол қауіпті аймақтағы Одақ күштерін күшейту үшін аттанды, себебі Конфедерацияның «Альбемарл» темір қақпақты шабуылдық кемесінің шабуылдары күтілуде, ол Роанок өзені бойында құрылысын аяқтауға жақын болды. Бірақ, Норфолк, Вирджиния арқылы Вашингтон, округ Колумбияға жөндеуге қысқа сапар жасады. «Альбемарл» 27 және 28 қазан түнінде жойылғанға дейін сол суларда қызмет етті. 1864 жылдың 31 қазанында кеме Солтүстік Каролина штатының Плимут қаласын басып алуға қатысты. Осы шайқас кезінде қарсыластың артиллериялық қаруын өшіргені үшін «Такони» кемесінің төрт теңізшісі Құрмет медалімен марапатталды. Олар – жер серкесі Генри Брутше, жер серкесі Роберт Грэм, жер серкесі Майкл С. Хорган және кіші сержант Джеймс Таллентин. Желтоқсан айында «Такони» контр-адмирал Дэвид Д. Портердің Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласының қорғанысын жою үшін жинаған күштеріне қосылу үшін сулардан шықты. Рождество қарсаңында және Рождество күні Форт-Фишерге жасалған сәтсіз шабуылға қатысты. 1865 жылдың қаңтар айының ортасында Портер Форт-Фишерге қайтадан жеткізген қуатты флоттың бір бөлігі болды және ол сол құнды Конфедерация бекінісін 15-і күні капитуляцияға мәжбүрлеген күш-жігерді қолдады. Сондай-ақ, айдың соңында Форт Андерсонға қарсы шабуылға қатысты. Кеме Конфедерацияның құлауына дейін блокадалық міндетін атқаруын жалғастырды, содан кейін солтүстікке бет алды. 1865 жылдың 21 маусымында Бостон, Массачусетс штатында жөндеу үшін қызметтен босатылды. 1865 жылдың 16 қыркүйегінде қайтадан қызметке кірісті және Мексиканың Вера-Круз қаласында Мексика императоры Максимилианның биліктен кетуі мен өлім жазасына кесілуіне байланысты оқиғаларды бақылау үшін орналастырылды. 1867 жылдың 19 маусымында Портсмут, Нью-Гэмпшир штатында соңғы рет қызметтен босатылды. «Такони» 1868 жылдың 26 тамызына дейін қарапайым күйде қалды, содан кейін сатылды. Оның кейінгі тарихы туралы ешқандай мәлімет табылмады.
Built by the Philadelphia Navy Yard, Tacony – the first ship to be so named by the U. S. Navy – was launched on 7 May 1863; sponsored by Miss Ellie M. Wells, daughter of Lieutenant Commander Clark H. Wells, the captain of the yard at Philadelphia; and commissioned there on 12 February 1864, Lt. Comdr. William T. Truxtun in command. The double ender was assigned to the East Gulf Blockading Squadron and sailed south from Philadelphia, Pennsylvania soon thereafter, bound for Key West, Florida. She reached Newport News, Virginia, on the 15th and entered the Norfolk Navy Yard for repairs to her steering machinery. While the steamer was undergoing this yard work, a dispatch arrived reassigning her to the North Atlantic Blockading Squadron. She departed Hampton Roads before dawn on the morning of 27 February, bound for the North Carolina sounds to strengthen Union forces afloat in those dangerous waters against the attacks by the Confederate ironclad ram Albemarle, then reportedly nearing completion up the Roanoke River. But for a brief run—via Norfolk, Virginia – to Washington, D. C. for repair, she served in the sounds until after the destruction of Albemarle on the night of 27 and 28 October. On 31 October 1864, the ship participated in the capture of Plymouth, North Carolina. Four sailors from the Tacony were awarded the Medal of Honor for going ashore and disabling a Confederate artillery gun while under heavy fire during this action. The men were Landsman Henry Brutsche, Landsman Robert Graham, Landsman Michael C. Horgan, and Quarter Gunner James Tallentine. In December, Tacony left the sounds to join the force Rear Admiral David D. Porter was assembling to destroy the defenses of Wilmington, North Carolina; and she participated in the abortive attack against Fort Fisher on Christmas Eve and Christmas Day. She was part of the powerful fleet which Porter led back to Fort Fisher in mid January 1865, and she supported the effort which finally compelled that valuable Confederate stronghold to surrender on the 15th. She also participated in the attack against Fort Anderson late in the month. The ship continued blockade duty through the collapse of the Confederacy and then sailed north. She was decommissioned at Boston, Massachusetts on 21 June 1865 for repairs and Recommissioned on 16 September 1865 and stationed at Vera Cruz, Mexico, to observe the events surrounding the abdication and execution of Maximilian I, Emperor of Mexico on 19 June 1867. She was decommissioned for the final time at Portsmouth, New Hampshire. Tacony remained in ordinary until 26 August 1868 when she was sold. No trace of her subsequent career has been found.