Кіріспе

Бір дөңгелекті көлік құралы, монодөңгелек немесе унидөңгелек деп аталатын бір дөңгелекті көлік құралы – бір дөңгелекті, бір ізді көлік түрі. Моноциклден айырмашылығы, монодөңгелектің үстінен және айналасынан үлкен, қуыс дөңгелек өтеді. Монодөңгелектер әдетте мотоцикл сияқты қозғалтқышпен жабдықталады, рульді басқару, жүргізуші орны және қозғалту механизмін дөңгелектің ішкі бөлігіне бекітетін шасси болады. Қолмен айналдырылатын және педальмен жұмыс істейтін монодөңгелектер 19 ғасырдың соңында патенттелген және жасалған, ал 20 және 21 ғасырларда жасалған көпшілігі моторландырылған. Кейбір заманауи жасаушылар осы көліктерді моноциклдер деп атайды, бірақ бұл термин кейде моторлы унициклдерді сипаттау үшін де қолданылады. 2016 жылы моторландырылған монодөңгелек үшін жылдамдық бойынша әлемдік рекорд 98,464 км/сағ (61,18 миль/сағ) көрсеткішімен тіркелді.

Тұрақтылық

Велосипедтерге ұқсас, монодөңгелектер қозғалыс бағытында тұрақты, бірақ көлденең тұрақтылығы шектеулі. Бұл екі бағытта да тұрақсыз моноциклдерден өзгеше. Монодөңгелектердің тұрақтылық үшін қажетті жылдамдығы моноциклдерге қарағанда төмен екені анықталды. Монодөңгелек гироскопиялық эффектілердің арқасында тік тұрады, бірақ оның тұрақсыздығы алға қарай қозғалысқа және жүргізушінің тепе-теңдігіне үлкен тәуелділік тудырады, ол бағытталғанда тұрақтылықты сақтауы керек. Монодөңгелектің тарихында, қолдау тіректер (Грин және Дайер, 1869), сырғалар және винттер (Д'Харлинг винтті монодөңгелек, 1914), сондай-ақ гироскоптар, қанаттар және рульдер (Маклин V8 Монодөңгелек, 2003) сияқты тұрақтылықты арттыруға әртүрлі әрекеттер жасалған. Көптеген жүргізушілер тоқтағанда аяқтарын жерге тіреп, велосипедтер мен мотоциклдерге ұқсас тұрақтылықты басқаруды жөн көреді.