Кіріспе

Америка Құрама Штаттары армиясының генералы Энтони Уолтон Уайт (7 шілде 1750 – 10 ақпан 1803) – Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Континенттік армияда бригадир-генерал болған және бұрын генерал Джордж Вашингтонның жеке көмекшісі қызметін атқарған.

Ерте өмір

Ол 1750 жылдың 7 шілдесінде Нью-Джерси штатының Нью-Брансуик қаласында Елизавета Моррис пен Энтони Уайт III-тің отбасында дүниеге келді. Оның әкесінің әкесі, Энтони Уайт I, монархист болған, Карл I-нің өлім жазасын алғаннан кейін Бермудаға эмиграциялап, аралдар үкіметімен байланыс орнатқан. Оның ұлы Энтони Уайт II және немересі Леонард Уайт бас судьялар болды. Уайттың әкесі Энтони Уайт III Бермудадан АҚШ-қа көшіп келіп, Нью-Джерси губернаторы Льюис Морристің қызы Элизабет Моррисқа үйленді. Оның үлкен әпкесі Евфемия Уайт Уильям Патерсонның екінші әйелі болды. Уайт білімін әкесінің тікелей жетекшілігімен алды.

Мансап

Жиырма бес жасында ол өзінің уақытын оқуға және әкесіне оның ірі мүліктерін басқаруға көмектесуге жұмсады.

Революциялық соғыс

1775 жылдың қазан айында ол генерал Джордж Вашингтонның майоры және лагерь көмекшісі қызметіне тағайындалды. Бір айдан кейін Вашингтон оны қаламмен жұмыс істеуге дайын болмағаны және кеңсе жұмысына жарамсыздығы үшін қызметтен босатып жіберді. 1776 жылдың 9 ақпанында Уайт Континенттік Конгресс тарапынан 3-ші Нью-Джерси полкінің подполковнигі болып бекітілді. Ол Монмут шайқасында шайқасты, оның драгундары таңғы шабуылдағы ең алдыңғы барлаушы топтардың рөлін атқарды. 16-шы Квинс жеңіл драгундары Уайттың бөлімшелерін байқап, шабуылға шыққанда, американдық драгундар британдық атты әскерін Батлер мен Джексонның жаяу әскерлері құрған тұзаққа түсірді, олар бірнеше британдық драгунды өлтіріп, қалғандарын ретсіз шегінуге мәжбүр етті. Уайт 1780 жылға дейін Солтүстікте белсенді қызметте болды, ол 1777 жылдың 13 ақпанында Континенттік армиядағы 4-ші Континенттік жеңіл драгун полкінің подполковнигі, 1779 жылдың 10 желтоқсанында 1-ші Континенттік жеңіл драгун полкінің подполковнигі, ал 1780 жылдың 16 ақпанында полковник болып тағайындалды. Осы кезде генерал Вашингтон оған Оңтүстік армиясындағы барлық атты әскерге басшылық етуді тапсырды және ол жеке қадір-қасиетінің арқасында Лорд Корнуоллиске қарсы Оңтүстік Каролинадағы операциялар үшін екі полкпен жарақтандырды. 1780 жылдың 6 мамырында майор Бенджамин Гугердің атты әскерінің қалдықтарымен ол Санти өзенін кесіп өтіп, британдықтардың шағын тобын тұтқынға алды. Бірақ өзенді қайтадан кесіп өту үшін Ланно паромды күтіп тұрғанда, полковник Банастре Тарлтоннан күтпеген шабуылға ұшырап, жеңілді. Уайт және оның көптеген әскерлері тұтқынға алынды. 1781 жылы оған Вирджиниядағы Лафайеттің әскеріне қосылуға бұйрық берілді және сол штатқа жол жүрісінде полковник Тарлтонмен бірнеше сәтті кездесулер болды. 1782 жылдың 21 мамырында Уайт генерал Энтони Уэйнмен бірге Саваннаға жасалған әрекетте болды. Ал сол жерден эвакуацияланғаннан кейін Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына оралды, онда ол өз полкінің офицерлері мен салдатының қарыздарына кепілдік берді, олардың көпшілігі тіршілік көріктің ең қажетті заттарына мұқтаж болды. Ол бұл қарыздарды кейіннен өзінің мүлкін жоғалтып, зор құрбандықтар есебінен төлеуге мәжбүр болды. Соғыс аяқталғаннан кейін Солтүстікке оралғанда, әскери достарының ықпалымен спекуляцияға түсіп, қаржылық жағдайы толығымен күйреп қалды.

Соғыстан кейінгі өмір

1793 жылы Уайт он жылдай тұрған Нью-Йорк қаласынан Нью-Брансуикке, Нью-Джерси штатына қайта оралды. 1794 жылы президент Вашингтон оны Уиски көтерілісіне қарсы жорықта кавалерияның бригадир генералы қызметіне тағайындады, ол генерал Генри Лидің басшылығында қызмет етті.

Жеке өмір

1783 жылы Маргарет Эллиске үйленді. Олардың Елиза Мэри Уайт деген қызы болды. Ол 1803 жылдың 10 ақпанында 52 жасында қайтыс болды және Нью-Джерси штатының Нью-Брансуик қаласындағы Крайст Чирк епископальдық шіркеуінің зиратына жерленді. Оның қабірінде былай жазылған: "Бригада генералы Энтони Уолтон Уайт, 1803 жылдың 10 ақпанында өмірінен озып, 53 жасында қайтыс болды. Ол осы ескерткіш тастың астында мәңгілікке қалды. Ол сүйікті күйеуі, мейірімді әкесі, адал досы, ынталы және тұрақты патриоты, сондай-ақ Америка Құрама Штаттарының Тәуелсіздік соғысы кезінде адал, белсенді және батыл офицері болды."

Ұрпақтар

Уайттың немересі Энтони Уолтон Уайт Эванс (1817–1886) – 19 ғасырдың ортасында Солтүстік және Оңтүстік Америкада теміржол және канал комиссияларында жұмыс істеген азаматтық инженер.