Кіріспе

Шыңға (фл. 1740–1763) – француз және үнді соғысы кезінде Огайо аймағындағы әскери қимылдарға қатысқан ленапи басшысы және батыры. Француздармен одақтасқан Шыңға, соғыс барысында ағылшын-американдық поселеністерге көптеген шабуылдар ұйымдастырды, осыдан кейін қоныс аударушылар оны "Қорқынышты Шыңға" деп атады. Пенсильвания және Вирджинияның колониялық үкіметтері осы шабуылдарға жауап ретінде Шыңғаның басына сыйақы белгіледі.

Ерте өмір

Шингас Беркс және Либан округтеріндегі Тулпехокен өзенінің аңғарында, Шкуилкиль өзенінің жоғарғы ағысында, ағасы Сассонан және ағаларымен бірге туып өсті. Бір дерек көздейтіндей, Шингастың алты ағасы болған (Тамаква, Пискетомен, Ненатчихант, Буффало Хорн, Мунхуттакисвиллюксиссохпон және Миускилламизе). Ол Леннапе тайпасының Түркия руының (немесе фратрияның) мүшесі және Пенсильвания отаршылдық билігі Леннапе "патшасы" деп санайтын Сассонанның (сондай-ақ Аллумапи деп танылған) сіңілі баласы болды. Бұл атақ Леннапе тайпасының, автономды ауылдарда өмір сүрген халықтың дәстүрлі мәдениетінде болған емес. Дегенмен, Он үш колонияның отаршыл үкіметтері көптеген ауыл ақсақалдарымен емес, бір басшымен келісімге келгенді жөн санағандықтан, Сассонан Леннапе "патшасы" ретінде көзге түсті. Пенсильваниядағы отаршыл шенеуніктер Сассонанды пайдалы деп санады, себебі оны (көп мөлшерде спирттік ішімдіктер сияқты сыйлықтар арқылы) Леннапе жерлерін колонияға беруге көндіруге болатын.

Ленапе тайпасының басшысы болып тағайындалды

1747 жылы Сассуан қайтыс болды, ал Шыңғастың інісі Пискетомен Сассуанның мұрагері ретінде тағайындалды. Бірақ ақылды, қажырлы, ағылшын тілінде сөйлейтін Пискетоменді оңай бағындыруға болмады, сондықтан Пенсильваниядағы колониялық шенеуніктер оны ленапилердің «патшасы» деп мойындаудан бас тартты. Осының салдарынан Шыңғас және оның інілері Пискетомен, Ненатчихунт және Тамаква Пенсильваниядан көшіп, өз халқын Аллегей таулары арқылы алып, Аллегей өзені бойындағы Киттанингке қоныстанды. Ирокездер Танахарисонға барлық тараптарға қанағаттандырарлық көшбасшыны таңдауды тапсырды, ал 1752 жылғы Логстаун келісімдер конференциясында Танахарисон Шыңғасты өзінің таңдауы ретінде ұсынды, «біздің сізге патша беруге құқығымыз бар» деп, ленапилерді Ленапилер, Алты ұлт және британдықтар арасындағы «барлық мемлекеттік істерде» өкілдік ету үшін. Танахарисон Вирджиния комиссарларына: «Біз туған інілерімізге, Делаварларға, сол жерде тұратын патшаны бердік, оны осы ұлттың басшысы деп қараңыз» деп мәлімдеді. Шыңғас келісімдер конференциясына қатыспағандықтан, Тамаква «інісінің өкілі ретінде болды және оған кружевомен әшекейленген шляпа, жакет және костюм сыйланды». Колониялар ленапилердің шабуылдап, қашу тактикасына тиімді қарсы тұра алмады, бірақ 1756 жылы Киттанинг экспедициясында Шыңғастың операциялық базасының қиратылуы ленапилерді таңқалдырды және оларды батысқа қарай жылжуға, қазіргі Огайоға қоныстануға мәжбүр етті. Шыңғастың інісі Тамаква басқарған бейбітшілік фракциясы көп ұзамай үстемдікке ие болды. Іні-бауырлар көбінесе үйлесімді жұмыс істегенімен, ақтар «Сусар» немесе «Сусар патшасы» деп білетін Тамаква ақырында атақ-даңқ мен ықпал жағынан інілерін басып өтеді. 1758 жылы Пискетомен Истон келісімін келісуге көмектесу үшін шығысқа жіберілді, бұл француз және үнді соғысына ленапилердің қатысуын тиімді тоқтатып, британдық армия офицері Джон Форбстың жергілікті үнді тайпаларының араласуынсыз Форт-Дюкесні басып алуына мүмкіндік берді. Соғыстағы әрекеттері үшін жазадан қорқып, Шыңғас жасырын өмір сүрді.

Соңғы жылдар

Британдық армия 1763 жылы Понтиак соғысының басталуына себеп болып, жергілікті ленапи тайпасын алаңдатқан Форт-Дюкесннің қираған орындарында Форт-Питті салды. Ленапилер Форт-Питті қоршауға алды; Шингас сол кезде қоршауда қатысқан болуы мүмкін. Ол және Тамаква Форт-Пит гарнизонын аймақтан шығып кетуге көндіруге тырысты, бірақ швейцариялық жалдамалы әскер Генри Буке басқарған экспедиция фортты құтқарып шықты. Британдықтармен бейбіт келісімге қол жеткізуді жақтаған Шингас пен Тамаква, "Делавэр пайғамбары" Неолиннің ықпалымен жауынгерлік көзқарастағы ленапи басшыларына ықпалын жоғалта бастады. Шингас 1764 жылға қарай тарихи деректерде жоғалып кетті; кейбір тарихшылар ол қоршау кезінде Форт-Питтен қоршаудағы ленапилерге таратылған көрпелерден жұқпалы ауруға шалдыққан болуы мүмкін деп болжайды, бірақ оның осы оқиғаның салдарынан қайтыс болғанына нақты дәлелдер жоқ.