Кіріспе

Патрик Кэмпбелл Роджер (28 қараша 1920 – 8 шілде 2002) – англикандық епископ және экуменист. Ол Манчестер епискобы (1970–1978) және Оксфорд епискобы (1978–1986) болды. Ол Шотландия епископ шіркеуінен шыққан, Эдинбургте қызмет атқарған (соның ішінде Сент-Мария соборының провосты қызметін атқарған). Ол Шотландияның Аргилл және Бьют округіндегі Хеленсбург қаласындағы жайлы орта таптық отбасыда дүниеге келген. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Корольдік сигнал корпусында қызмет еткен. Оксфордтың Крайст-Черч колледжіндегі (BA 1947) сәтті бакалавриаттан кейін, Кембридждің Весткотт-Хаус семинариясында діни қызметке дайындалды. Эдинбургтегі алғашқы пасторлық қызметінен кейін, Студенттік христиан қозғалысында жұмыс істеді. 1961 жылдан 1966 жылға дейін Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің қызметкері (Иман және тәртіп жөніндегі атқарушы хатшы) болды. ДСК Бас хатшысы лауазымына ұсынылғаннан кейін (бірақ сайланбағаннан кейін) Женевадан оралды. Ақырында бұл лауазымға дин қызметкері Евгений Карсон Блейк тағайындалды. Англикан епископы қызметі кезеңінде ол Шіркеулердің бірлігі комиссиясының төрағасы және Еуропалық шіркеулер конференциясының президенті болды. Оксфорд епископы ретінде ол епархияның жұмысын орталықтандыру мақсатында, епархиялық функцияларды өзінің суфрагандық немесе "Аймақтық" епископтарына жүктеген Аймақтық схеманың басталуына жетекшілік етті. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Эдинбург епархиясында көмекші епископ болып қызмет етті. 1989 жылы "Жырлар жат жерде" атты, Забурлармен дұға ету туралы рухани кітап жариялады. Әйелдерді диаккон және священник қызметтеріне бекітуді ерте қолдаушылардың бірі болды.