Кіріспе
Канададағы пресвитериан шіркеуі – 1875 жылдан бері осы атпен Канадада қызмет ететін протестант христиан дін тобы. 1925 жылдан 1939 жылға дейін Канаданың Біріккен шіркеуі осы атауға құқығы бар деп мәлімдеген. Канаданың 2021 жылғы халық санауы бойынша 301 400 канадалық өзін пресвитериан дінінің жақтасы деп атайды, бұл халықтың 0,8 пайызын құрайды. Канададағы пресвитериан шіркеуінің тамыры шотланд қоныс аударушылары мен француз гугеноттарына дейін жетеді, ал алғашқы пресвитериан шіркеулері 16-шы ғасырдың соңы мен 17-шы ғасырдың басында, Еуропалық протестанттық реформация теологтары, мысалы, Джон Кальвин мен Джон Нокс еңбектерінен кейін құрылды. Бір кезде ағылшын тілді Канададағы ең ірі христиан дін тобы болған бұл шіркеудің 1925 жылы қауымдарының 70 пайызы Канаданың методист шіркеуімен және Онтарио мен Квебек қауымдық одағымен бірігіп, Канаданың Біріккен шіркеуін құрды. Бірігуге қатыспағандар "Пресвитериандық шіркеуді сақтаушылар" және "Бірігуге келіспеген пресвитериандар" деп аталды, содан кейін 1939 жылы "Канададағы Пресвитериан шіркеуі" атауын қайта алды. Канаданың Жоғарғы соты Канададағы институционалдық пресвитериан шіркеуі заңды түрде методист шіркеуімен біріккен болуы мүмкін екенін, бірақ Біріккен шіркеу бұл атаудан бас тартып, ол келіспеген пресвитериандарға қолжетімді болғанын растады. Бұл процесте генерал-губернатор Лорд Твидсмуир мен премьер-министр Уильям Лайон Маккензи Кінгтің қолдауы да маңызды рөл атқарды.
The Presbyterian Church in Canada is a Presbyterian denomination, serving in Canada under this name since 1875. The United Church of Canada claimed the right to the name from 1925 to 1939. According to the Canada 2021 Census 301,400 Canadians identify themselves as Presbyterian, that is, 0.8 percent of the population. The Canadian roots of the Presbyterian Church in Canada can be traced to both Scottish settlers and French Huguenots, and the first Presbyterian churches formed in the late 16th and early 17th centuries, following such European Protestant Reformation theologians as John Calvin and John Knox. Once the largest Christian denomination in English speaking Canada, in 1925 some 70 percent of its congregations joined with the Methodist Church, Canada and the Congregational Union of Ontario and Quebec to form the United Church of Canada. The terms Continuing Presbyterians and Non Concurring Presbyterians were then used by those who did not participate in the merger, until the legal right to use the name "Presbyterian Church in Canada" was regained in 1939. The Supreme Court of Canada ruled that although the institutional Presbyterian Church in Canada may legally have merged with the Methodist Church, the United Church had effectively vacated the name and it remained available to the non concurring Presbyterians. It also was a benefit to have support from Governor General Lord Tweedsmuir, and from Prime Minister William Lyon Mackenzie King.
Тақырыбы мен шығу тегі
1759 жылы Ұлыбритания Жеті жылдық соғыс барысында басып алынған Жаңа Франция француз колониясын бақылауына алды. Квебек қаласының қабырғасынан тыс, Ыбырайым жазығында шотландтық батальон, 78-ші Фрейзер таулы жаяу әскерлері орналасқан, олармен бірге пресвитериандық дін қызметкері, пастор Роберт Макферсон болды. Осы топ Квебек қаласындағы Сент-Эндрю шіркеуінің бастауы болды. Жаңа Шотландия колониясында пресвитериандар бастапқыда германдық тамырлары бар реформаторлар болды, олар 1753 жылы Луненбургте Сент-Эндрю шіркеуін құрды; олар 1837 жылы Шотландия шіркеуінің Жаңа Шотландия Синодына (1833 жылдың тамызында құрылған) қосылды. Трюрода, Жаңа Шотландияда, Бірінші Біріккен шіркеу (1925 жылға дейін пресвитериандық) 1760 жылы шотландтық қоныс аударушылар құрды. Сент-Джеймс пресвитериан шіркеуі 1925 жылы Біріккен шіркеуге қосылмаған азшылық тарапынан құрылды. Галифакста Сент-Мэтью 1749 жылы «Протестанттық дінге қарсы ғибадат үйі» ретінде пайда болды және кейіннен пресвитериандық басқаруды қабылдады; Сент-Дэвид пресвитериан шіркеуі – бұл 1925 жылғы Галифакс қалалық қауымдарының ішіндегі тағы бір «Азаматтық топ», оның ішінде Сент-Мэтью, және 2005 жылы 80 жылдығын тойлады. Он үш американдық колониялар Британдық Солтүстік Америкадан кеткеннен кейін, 1791 жылы Жоғарғы Канадаға (қазіргі Онтарио) және Төменгі Канадаға (қазіргі Квебек) бөлінген Канадаларда халық саны артты, бұл Жаңа Франция колониясының бұрынғы қоныс аударушыларының көп бөлігін қамтыды, сондай-ақ Жаңа Шотландия, Нью-Брансуик және Принц Эдуард аралы да кірді. Кейбір алғашқы канадтық пресвитериандар шотландтық текті Біріккен Империяның адалдары болды, ал басқалары тікелей Шотландиядан келді, мысалы, 1773 жылы Пиктоу, Жаңа Шотландияға келген «Гектор» кемесі. Ертедегі дін қызметкерлері реформаторлық теологияның көптеген бағыттарын ұсынды және Шотландияда, Ирландияда және АҚШ-та білім алды. Жергілікті пресвитерияларды құруға жасалған алғашқы әрекеттер сәтсіз аяқталды. Канададағы американдық ықпал алдымен Нью-Йорк штатындағы голланд реформаторлары миссионерлерінен, кейіннен әртүрлі пресвитериандық топтардан келген американдық пресвитериандардан келді. Көптеген қауымдар қалыптасты, бастапқыда қалалар емес, округтерде, және көбінесе дін қызметкерлерінің ұзақ уақыт бойы қолдау көрсетпеуінен кейін (Манитобадағы Қызыл өзен колониясында отыз жыл өтті); көп жағдайда отбасылық құлшылық дұғалар мен катехизистерден тұрды. Канадалық шіркеулерді американдық қолдаудың ерте кетуіне екі оқиға себеп болды: 1812 жылғы соғыс (1812–14) және Жоғарғы және Төменгі Канададағы 1837 жылғы көтерілістер; соңғысы саяси реформалар мен жауапты үкіметке әкелді; Жоғарғы Канада 1841 жылы Канада Батысы, ал Төменгі Канада Канада Шығысы болды, 1867 жылға дейін. Оңтүстік Онтариода бір кезде Стамфорд пресвитериі болды; олардың соңғы қауымы Милтон, Онтарио маңында 1951 жылы жабылып, Ниагара шарлауындағы Стамфорд шіркеуі 1936 жылы ПКК-ға қосылды. Теңіз аймағында (қазіргі Жаңа Шотландия, Нью-Брансуик және Принц Эдуард аралы провинциялары) бастапқы шотландтық пресвитериандар Шотландияның Біріккен пресвитериан шіркеуінің екі бөлімшесінен шыққан. 1817 жылы олардың бірігуінен бұрын, бұл Жаңа Шотландия Синодын құрды. Шотландия шіркеуінің қауымдары мен дін қызметкерлері бұл топтан тыс қалды, ол Нью-Брансуикте 1833 жылдың 30 қаңтарында (1835 жылдан бастап Синод) және Жаңа Шотландияда құрылғанға дейін. 1811 жылы пастор Томас Маккалок Пикто академиясын құрды, ол дін қызметкерлерін даярлайтын алғашқы білім беру мекемесі болды. Кейбір түлектер оқуларын жалғастыру үшін Шотландияға барды. Бұл Маккалокты Галифаксқа оқытуға әкелді, онда Дальхаузи университеті құрылды; Пиктоу округі, Вест-Ривердегі басқа академиядан (1848), сонымен қатар Галифакске Пресвитериан колледжі (Галифакс), кейін Пайн Хилл семинариясы (Біріккен шіркеу) ретінде әкелді, ол 1971 жылдан бері Атлантик теология мектебінің бөлігі болып табылады. Канадада 1818 жылы басқа топтар қолдаған дін қызметкерлерінің еркіндікті ұйымдастыру ретінде Канаданың Біріккен пресвитериі құрылды. 1839 жылы бұл Біріккен Синод (бір кезде үш пресвитериум болды) Шотландияның қалыптасқан шіркеуімен байланысты Канаданың пресвитериан шіркеуіне сіңірілді, 1831 жылы ана шіркеуінің синодына көтерілді, оны Глазго миссионерлік қоғамынан жеткізілген миссионерлер күшейтті. 1834 жылы бұл топқа бірқатар Біріккен Синод дін қызметкерлері мен қауымдары кіре бастады, бұл 1840 жылы жоғарыда аталған Ескі шіркеумен одаққа әкелді. 1831 жылы Шотландиядағы Біріккен Ассоциациялық Синод (1847 жылдан кейін Шотландияның Біріккен пресвитериан шіркеуі) Канадаға миссионерлерді жіберуге келісті; үш миссионер тағайындалды және 1832 жылы келді. 1834 жылғы Рождество күні, жаңадан құрылған Торонто қаласында Канадалық Синод құрылды, ол Біріккен Синодтың дін қызметкерлерін де қамтыды. Олар 1838 жылы өз Торонто қауымын құрды және 1844 жылы Канада Батысындағы Лондон қаласында теологиялық колледж ашты. Торонтода, 1820 жылы Йорк қаласында құрылған Канада Біріккен Синоды қауымы (пастор Джеймс Харрис) және олардың дін қызметкері 1834 жылы тәуелсіздігін сақтап, 1844 жылға дейін Шотландия шіркеуінің Сент-Эндрю Торонтосынан (1830 жылы құрылған) еркіндікке шыққандармен бірігіп, Торонтодағы Нокс пресвитериан шіркеуін құрды. Біріккен Синодты біріктіруден кейін Шотландия шіркеуінің Канада Синодындағы бірлік ұзаққа соқпады, бірақ Канада Батысындағы Кингстон қаласында 1841 жылы теологиялық колледж, Королева колледжін құруға мүмкіндік берді; Королева теологиялық колледжі (Біріккен шіркеу) қазір Королева университетінің бөлігі болып табылады. 1844 жылдың маусымында Синод Онтарионың Кингстон қаласында кездесті және 1843 жылы Шотландия Ассамблеясын әсер еткен жағдайға параллель болды, онда үлкен топ та бас тартып, Шотландияның еркін шіркеуін құрды. Келесі қыркүйекте Королевадағы теологиялық студенттердің көп бөлігі еркін шіркеуге қосылып, Торонтоға барып Нокс колледжін құрды; олар 1861 жылы Лондоннан Торонтоға көшіп келген Шотландияның Біріккен пресвитериан шіркеуінің колледжімен бірікті. Теңіз провинцияларында Жаңа Шотландия, Нью-Брансуик, Принц Эдуард аралы және Кейп-Бретон аралында колониялар құрылды. Жоғарғы және Төменгі Канадада болғандай, әртүрлі топтар қауымдарды ұйымдастырды. 1843 жылғы Шотландия шіркеуіндегі бұзылудың әсері Жаңа Шотландияда сезілді; колониялық дін қызметкерлері Шотландиядағы қауымдарға қайта шақырылды немесе Жаңа Шотландияда және басқа жерлердегі еркін шіркеуге қосылды. Шотландия шіркеуінің ресми құрылымы он жылға әсер етті. 1860 жылы, Канадада одаққа қол жеткізілген жылға дейін, Пресвитериан шіркеуі Төменгі провинциялар Жаңа Шотландиядағы, Кейп-Бретон және Принц Эдуард аралындағы еркін шіркеу және Біріккен пресвитериан шіркеуі қауымдарының бірігуі арқылы құрылды, ал 1866 жылы олар Нью-Брансуиктегі әріптестерімен бірікті. 1861 жылдың маусымында Канада пресвитериан шіркеуі Шотландияның еркін шіркеуі мен Біріккен пресвитериан шіркеуінің Канадалық Синодтарының бірігуімен құрылды. Бұл Канададағы басым пресвитериандық топ болды, қалаларда, қалашықтарда, ауылдарда және тіпті АҚШ-та, соның ішінде Иллинойс штатында (Чикаго, Сент-Анн қаласындағы француз қауымы және Элмирадағы гаэль тілінде сөйлейтін қауым), сондай-ақ Мичиган және Нью-Йорк штатындағы шекаралық қалаларда, сондай-ақ Канаданың Солтүстік-Батыс территорияларында пастор Джон Блэк Қызыл өзен колониясына Килдонанға және пастор Джеймс Нисбет Принц Альбертке дейін өсті. Роберт Жеймисон Канада пресвитериан шіркеуінің бастапқы Синодынан Торонто маңындағы Йорк Миллс және Фишервилл приходтарынан (кейінірек шіркеу Торонтоның Блэк Крик Пионер ауылында орналасқан) жіберілді...
Әлеуметтік мәселелер
Солтүстік Америкадағы басқа да негізгі ағымдар сияқты, Канададағы Пресвитериан шіркеуі де әлеуметтік мәселелермен, әсіресе адамның сексуалдық бағдарымен күресіп келеді. 1998 жылы Пресвитериандық шіркеу гей және лесбиян пасторларын тағайындауға тыйым салып, оларға уағыз айтуға лицензия бермеді; алайда 2012 жылы Ассамблея бұл тыйымды алып тастады. «Әлеуметтік әрекеттер туралы нұсқаулықта» былай делінген: «Канададағы Пресвитериан шіркеуі гомосексуалдық бағдардың күнә емес екенін мойындайды». 2014 жылы Уотерлоо-Веллингтон, Калгари және Шығыс Торонто Пресвитериялары Канада Пресвитериан шіркеуінен гей пасторларын тағайындауға және бір жынысты некелерді баталауға рұқсат беруді сұраған петицияны қолдады. 2015 жылы Бас Ассамблея бір жынысты некелерді қолдауға қатысты 6 петицияны және бір жынысты одақтарға қарсы 15 петицияны қарастырды. Модератор, пастор Карен Хорст, екі тараптың да пікірін тыңдайтын, ашық және мейірімді талқылауға шақыратын пасторлық хат жариялады. 2016 жылғы Бас Ассамблеяда шіркеу адамның сексуалдық бағдары туралы есептерді әртүрлі комиссияларға жіберді. Калгари-Маклиод, Шығыс Торонто және Уотерлоо-Веллингтон Пресвитериялары бір жынысты одақтарды және гомосексуал және лесбиян дін қызметкерлерін қолдауды сұраған петициялар ұсынды. 2017 жылы ХКК ЛГБТ мүшелерін тыңдау үшін «Радуга қауымдастығы» атты комиссия құрды. Сондай-ақ, шіркеу гомофобия үшін кешірім сұраған хат шығарды. 2021 жылғы Бас Ассамблея екі параллель неке анықтамасын қабылдауға келісті, біреуі гетеросексуалдыққа арналған, ал екіншісі бір жынысты некелерге мүмкіндік береді, таңдау дін қызметкерлері мен шіркеу сессияларына қалдырылды. 1966 жылдан бері шіркеу әйелдерді ақсақалдар мен дін қызметкерлері ретінде тағайындап келеді. 2014 жылға қарай 362 әйел дін қызметкері және 3563 әйел ақсақал болды, бұл шіркеудегі ақсақалдардың 49,9% құрайды.
Миссиялар мен халықаралық серіктестіктер
Канададағы пресвитериан шіркеуі халықаралық деңгейде де танымал; 1949 жылы Канада Конфедерациясына қосылғанға дейін Ньюфаундлендтегі қауымдардан басқа, Бермудадағы Гамильтон қаласындағы Сент-Эндрю шіркеуі 1842 жылдан 1963 жылға дейін теңіз шіркеулерімен байланыста болды, содан кейін оның пресвитериандық басшылығы Батыс Торонто пресвитериандығына берілді, ал көптеген қауымдарда Канадаға келген түрлі ұлттар мен мәдениеттердің өкілдері бар. Шетелдік миссионерлер немесе соңғы кездегі халықаралық серіктестер шіркеудің жанындағы уағыздарын бүкіл әлемге жеткізеді. 1875 жылға дейін Атлантикалық Канада Джон Гедди мен Гордон ағайындыларын (Джордж Н. және Джеймс Д., екеуі де шейіт болған) Принс-Эдвард аралынан Жаңа Гебрид аралдарына, қазір Оңтүстік Тынық мұхитындағы Вануату деп аталатын жерге; Джон Мортонды Тринидадқа; ал кейіннен серіктестер көршілес Демерараға, қазіргі Гайананың бір бөлігіне жіберді. 1871 жылы Канада пресвитериан шіркеуі Формозаға, Онтарио провинциясының Оксфорд округіндегі Зорра қалашығынан Джордж Лесли Маккейді жіберді, ол Тайваньдағы пресвитериан шіркеуімен байланысты осы күнге дейін сақталған. Оксфорд окруғының тумасы Джонатан Гофорт бастапқыда Хонан провинциясына, Қытайға барып, онда Канада пресвитериандық миссиясын құрды, доктор Джон Буканнан Үндістанға, Джеймс Скарт Гейл (YMCA демеушілігімен) және Роберт Гриерсон Кореяға барды, Жапонияда "Токионың ақ періштесі" (YWCA) атанған Каролина Макдональдты кездестірді, ал 1927 жылдан кейін Лютер Лисгар Янг және басқалар Жапониядағы корей христиан шіркеуімен серіктестік орнатты. Шіркеу одағынан кейін кейбір өзгерістер болды, Гофорт Хонаннан Маньчжурияға кетіп, Азиядағы миссиялық қызметін аяқтады, ал аталған Л. Л. Янг Кореядан Жапонияға жол тартты. Жапонияның Тынық мұхитындағы оккупациясы, содан кейін Қытайда Мао Цзэдунның "мәдени революциясы" Тайвань, Жапония және Маньчжурияны қоса алғанда, кейбір Азиялық аймақтардан уақытша және тұрақты кетуге әкеп соқты. 1954 жылдан бастап Нигерия, онда Мэри Слессор Шотландия шіркеуімен бірге бір буын бұрын пионерлік жұмыс жасаған және оның тарихы көптеген Канада қауымдарында жақсы белгілі болған, Африкадағы ПКК үшін қызмет көрсетуге есік ашты. Ричард Фей, 2004 жылдың маусым айында Онтарио провинциясының Ошава қаласында өткен 130-шы Бас Ассамблеяның модераторы, өзінің алғашқы қызметін Нигерияда өткізіп, 1992-2005 жылдар аралығындағы Канададағы лауазымын қабылдамас бұрын, алдымен Пресвитериандық әлемдік қызмет және дамумен, қазір Өмір және Миссия агенттігінің Бас хатшысы болып жұмыс істеді. Малави, Гана, Кения, Мозамбик, Камерун, Лесото және Үнді мұхитындағы Маврикий аралы – бұл Орталық Америкада қызмет ететін ПКК-мен серіктестікке кірген басқа да Африка елдері (Гайана да осы тізімге кіреді, өйткені ол 1865 жылы Нова-Скотиялық пастор Джон Мортон бастаған Тринидадқа миссияның тармағы болған). Соңғы жылдары 1990 жылдардан бері Шығыс Еуропада да қызмет көрсетіп келеді.
Экуменикалық қатынастар
Канададағы пресвитериан шіркеуі басқа христиан шіркеулерімен де байланыс орнатып келген. Реформацияланған шіркеулердің әлемдік бірлестігі 1875 жылы құрылды (сол кезде Пресвитериандық жүйені ұстанатын Реформацияланған шіркеулердің альянсы деп аталды) және канадалықтар бұл бірлестікте жақсы өкілдік етті, олар 1892 жылы Торонтода, сондай-ақ 1937 жылы Монреальде Бесінші Бас кеңесті өткізді (сол кезде Канада Пресвитериан шіркеуі деп танылды), ал 1982 жылы Оттавада Реформацияланған шіркеулердің әлемдік альянсы деп аталды (1970 жылы конгрегационалистер қосылғанда атауы өзгерді). Топтың қазіргі атауы 2010 жылы болған тағы бір бірігуді көрсетеді. Канададағы пресвитериан шіркеуі 1944 және 1948 жылдары Канадалық шіркеулер кеңесі мен Әлемдік шіркеулер кеңесінің негізін қалаушы мүшесі болды. Сонымен қатар, Канаданың Евангелистік қауымдастығында "байқаушы мәртебесіне" ие, бірақ бірнеше қауымдар мен жеке тұлғалар бұл іске белсенді қатысады. 1939 жылдан бері Канада Біріккен шіркеуімен қарым-қатынас жергілікті, ұлттық және халықаралық экуменикалық серіктестіктерге қатысу арқылы жақсарды. Көптеген қауымдар жаз айларында бірлескен қызметтер өткізеді, сондай-ақ Мәсіхшілер бірлігі үшін дұға аптасы, әйелдер күні, қасиетті апта қызметтері сияқты басқа да шараларға қатысады, сонымен қатар азық-түлік банктері, баспанасыз адамдарға көмек көрсету орталықтары және егін бөлісу сияқты жергілікті көмек көрсету шараларында да белсенділік көрсетеді.
Қосымша мәліметтер (саясат)
Қазіргі уақытта Канададағы Пресвитериан шіркеуінің ел бойынша 1000-ға жуық қауымы бар. Ерте қоныстану, сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қалалану және 1925 жылғы шіркеу одағына қарсылықтың нәтижесінде Оңтүстік Онтариода қауымдардың, пресвитериумдардың және синодтардың саны ең көп (жоғарыда аталған). 1875 жылдан бері маусымның бірінші аптасында жыл сайын өткізіліп келетін Бас Ассамблея жақында Оңтүстік Онтарио мен Квебек облыстарындағы бірнеше орталықтарда өтті. Бас Ассамблеяға делегаттар мен комиссарлардың саны пресвитерия тізіміндегі пасторлардың алтыдан бір бөлігі және әрбір қауымнан немесе пасторлық міндеттен кезекпен сайланатын ақсақалдардың санымен анықталады. Сонымен қатар, әрбір екінші пресвитериядан таңдалған жас өкілдер мен теологиялық колледждерді білдіретін студенттер де қатысады. Әр он жыл сайын Бас Ассамблеяны елдің басқа аймақтарында өткізуге тырысады: 2005 жылдың 5 маусымында Эдмонтон қаласындағы Бірінші Пресвитериан шіркеуі Канада Пресвитериан шіркеуінің 131-ші Бас Ассамблеясының ашылу салтанатына таңдалды; 2005 жылы Калгари қаласынан келген Жан Моррис Альберта облысының 131-ші Бас Ассамблеясының модераторы болды; оның әкесі, Д.Харрольд Моррис 1989 жылы модератор болған және Бірінші қауымда өскен. 2010 жылы Ванкувер теология мектебінен діни ғылым докторы дәрежесін алды. 1996 жылы Шарлоттаун (PEI), 1957 және 1989 жылдары Ванкувер (BC), 1971 жылы Галифакс (NS) және 1948 жылы Калгари қалаларында өткізілді. 2010 жылдың маусым айында Нова Шотландиядағы Кейп-Бретон пресвитериясы қонақжайлылық танытты. 2006 жылдың 4-9 маусымы аралығында 132-ші Бас Ассамблея Онтарио штатының Сент-Катаринес қаласындағы Брок университетінде өтті. 2006 жылғы модераторлыққа екі мирян үміткер болды; модераторға дауыс беру барлық белсенді пасторлар (пресвитерия тізімінде) және олардың пресвитерияларындағы өкіл ақсақалдар тарапынан жүргізілді. Дауыстар 3 сәуірде саналып, жарияланды, бұл көптеген жылдардағы 1 сәуірдегі дәстүрлі уақыттан өзгеше болды. Бұрынғы модератор – Уильма Уэлш, Онтарио штатының Гелф қаласынан келген ақсақал, Тайваньдағы Пресвитериан шіркеуінің бұрынғы миссиялық серігі және Торонтодағы Өмір және Миссия агенттігі кеңсесінің қызметкері (2010 жылы Нокс колледжінен діни ғылым докторы). 2007 және 2008 жылғы Бас Ассамблеяларға Онтарио штатының екі пресвитериясынан шақырулар қабылданды. 2007 жылғы Ассамблея 3 маусымда Ватерлоо университетінде, ал ашылу рәсімі жақын маңдағы Кембридж қаласында өтті. Д-р Дж. Ханс Кувенберг, Британдық Колумбияның Эбботсфорд қаласындағы Кальвин Пресвитериан шіркеуінің аға пасторы модератор болды. 2008 жылғы Ассамблея Оттава қаласында өтті, ал ашылу рәсімі Нокс шіркеуінде болды. Модератор – Чол Сун Парк, сол кездегі Торонто Корея Пресвитериан шіркеуінің аға діни қызметкері, ПКК-нің алғашқы корей-канадтық модераторы. 2009 жылы Бас Ассамблея Онтарио штатының Гамильтон қаласында өтті, модератор – Харви Селф, Твидсмуир Пресвитериан шіркеуінің (Оранжвилл, Онтарио) пасторы; ол бұрынғы әскери капеллан болған. 2010 жылы Бас Ассамблея Жаңа Шотландия штатының Сидней қаласында өтті, бұл Кейп-Бретон аралында алғаш рет өткізілді. Қазіргі модератор – Онтарио штатының Гелф қаласынан келген, жоспарлы қайырымдылық жөніндегі хатшының орынбасары Д-р Герберт Ф. Гейл. 2011 жылғы Бас Ассамблея Онтарио штатының Лондон қаласында өтеді. Канаданың барлық провинцияларында қауымдар, миссиялар және уағыз орталықтары бар, сондай-ақ Бермуданың Гамильтон қаласындағы жоғарыда аталған Сент-Эндрю шіркеуі де бар.
Байланыс
Канададағы пресвитериан шіркеуінде байланыс маңызды рөл атқарды. 1875 жылға дейін әрбір топтың байланыс үшін өзіндік журналы болды, сондай-ақ жалпы баспасөзде белсенді қатысулар болды. 1876 жылдың қаңтарында Шотландия шіркеуінің "The Presbyterian" (1848 жылдан бері) және Канада пресвитериан шіркеуінің "Record" (және Біріккен Пресвитериан және Еркін шіркеудегі оның бұрынғы басылымдары) бірігіп, "Presbyterian Record" журналын шығара бастады. Журнал ай сайын 2016 жылға дейін жарық көрді, содан кейін "Presbyterian Record" тоқсан сайынғы газет – "The Presbyterian Connection" және ай сайынғы электрондық жаңалықтар бюллетені – "PCConnect" арқылы алмастырылды. Сонымен қатар, 1925 жылдан бері Әйелдер миссионерлік қоғамының (бұрынғы WMS Батыс бөлімі) "Glad Tidings" басылымы, Атлантика миссионерлік қоғамының (бұрынғы W. M. S. Шығыс бөлімі) "Presbyterian Message" және Тарих комитетінің "Presbyterian History" бюллетені 1957 жылдан бері тұрақты түрде жарияланып келеді. "Channels" 1983 жылдан 2007 жылға дейін Канададағы пресвитериан шіркеуінің Жаңару қоғамынан шығарылатын тұрақты басылым болды.