Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Блоксем – Солтүстік Оксфордширдегі ауыл және азаматтық округ. Котсволд аймағынан бірнеше шақырым қашықтықта, Банбериден оңтүстік-батысқа қарай шамамен 5 шақырым жерде орналасқан. Ауыл аңғардың жиегінде, ал үстінен Хобб төбесі көрінеді. Блоксем А361 тас жолында жатыр. 2011 жылғы халық санауы бойынша округтің халқы 3374 адамды құрады.
Bloxham is a village and civil parish in northern Oxfordshire several miles from the Cotswolds, about 3 mile (5 km) southwest of Banbury. It is on the edge of a valley and overlooked by Hobb Hill. The village is on the A361 road. The 2011 Census recorded the parish's population as 3,374.
Римдік
Рим билігі тұсында, біздің заманымыздың 1-5 ғасырлары аралығында Блоксам ауданында бірнеше шаруашылықтар мен жерлеу орны болған. Қазіргі ауылдың батысында шаруалардың кедей қоғамы тұрған.
Under Roman rule between the 1st and 5th centuries AD there were several farms and a burial site in the Bloxham area. A poor farming community lived at a site west of the present village.
Саксон тілі
Топоним 6-шы ғасырдағы ескі ағылшын тілінен алынған «Блокктың Хам» (Блокк үйі) атауынан шыққан, сол кезде ауылдың қазіргі орнында, Сор бұлағының саласының жағасында саксондық қоныс салынған. 1086 жылы «Соңғы сот кітабы» ауылды Блочесэм деп атады. Кейіннен оның атауы 1142 жылы Блокчесэм, 1216 жылы Блокшем, ал 1316 жылы Блокшем деп тіркелді. Аңглосаксон дәуірінің соңында Блокшем Мерсия графына тиесілі үлкен иеліктердің бір бөлігі болды, ол батыста Тадмартон және Виггинтонмен шектесіп, Червелл өзеніне дейін созылған. Жүздік орталығы ретінде ол кем дегенде Едуард Ескінің заманынан бері маңызды болып келді.
The toponym is derived from the Old English Blocc's Ham (the home of Blocc) from the 6th century, when a Saxon settlement was built on the present site of the village, on the banks of a tributary of the Sor Brook. In 1086 the Domesday Book called the village Blochesham. Its name was subsequently recorded as Blocchesham in 1142, Blokesham in 1216, and finally Bloxham in 1316. In the late Anglo Saxon era Bloxham was part of a large estate, belonging to the Earl of Mercia, stretching from the boundary with Tadmarton and Wigginton in the west to the River Cherwell. As the caput of a hundred it had been important since at least the time of Edward the Elder.
Орта ғасырлар
Англияны нормандықтар жаулап алған шақта Блоксам феофиздері деп аталатын топ құрылды. Ағылшын-нормандық текті атауы, көбінесе мұрагерлік жер немесе мүлік болған, бірақ құқық немесе кіріс болуы мүмкін, феодтық иеленушіні білдіреді. 8-16 жергілікті шаруадан тұратын феофиздер ауыл қауымдастығының әл-ауқатын қамтамасыз етуге жауапты болды. Кедейлерге көмектесу және көпірлерді жөндеу сияқты қызметтер көрсеткендері үшін оларға тәж ақша және жер сыйлады. 20-ғасырға дейін, 1894 жылғы Жергілікті Өкімет туралы заңнан кейін ауылдық кеңес оларды алмастырғанына қарамастан, олар ауылдарын күтіп-ұстауды жалғастырды. Бүгінде олар Блоксам тұрғындарына қаржылай көмек көрсетеді. Феофиздер Гроув-роудтағы (қазір Уорринер мектебі жалға алған жер), Оңтүстік Ньюингтон-роудтағы бұрынғы бау-шаруашылық учаскесі және Ескі сот үйіне ие. 1086 жылғы «Соңғы сот кітабында» Блочесэмде алты диірмен және жүн мен астық саудасы болғаны тіркелген. Орта ғасырларда бұл үлкен приход болды, онда 1377 жылғы салымақыға 403 адам салық төлеген, олардың 78-і көршілес Милкомбте тұрған. Сол кезде, өзенмен бөлінген ауылдың солтүстік және оңтүстік бөліктері англо-норман тілінде le Crowehead Ville және le Downe End деп аталатын ерекше қауымдастықтар болды. 1067 жылы Блоксам әулетін тәж иеленді. Король Стефан оны Ворчестердің 1-ші графы Уолэран де Бомонға берді, бірақ Генрих II билікке келген кезде ол қайтадан тәждің иелігіне көшті. 1155 жылы Блоксам екі әулетке бөлінді. 1269 жылы кейін Блоксам Бошам деп аталған бөлігі королева Элеонораға сыйланды, кейіннен Эдуард III-нің камерагері Роджер де Бошампқа берілді және 1545 жылы 6-шы барон Сэй мен Селе Ричард Файнске сатылды. Блоксам Фиенн деп аталған екінші бөлігі Амаури де Сент-Амандқа берілді, кейіннен Сент-Аманд деп аталды, содан кейін Томас Уайкхэмге сатылып, Барон Сэй мен Селе оны мұраға алғанда Блоксам Бошаммен қайта біріктірілді. Бошам әулеті Парк Клоуз орналасқан жерде тұрды, ал Сент-Аманд әулеті қазір Годсвелл үйі орналасқан аумақта болды. Ешқайсысы да сақталмағанмен, Сент-Амандс көгершін үйі әлі де Dovecote House қасында көрінеді. 15-ғасырда Блоксамдағы Сент-Мария шіркеуі Англияның оңтүстігіндегі ең сәнді приход шіркеулерінің біріне айналды, бұл Блоксамның ортағасырлық байлығын көрсетеді. Ортағасырлық көше жоспары тар, иректейтін көшелерде сақталған, онда кейбір үйлер кейінірек сыртқы және өзгерістер жасалғанмен ортағасырлық негізін сақтайды. Көбінесе қазіргі көше аттары 16-ғасырдың басында Блоксамда тұрған отбасылардың есімдерінен алынған, мысалы, Хамбер, Джоб және Бадд Лейн; олар орта ғасырлардан қалған болса да, 1700 жылға дейін құжатталмаған. Блоксамда осы кезеңге жататын көптеген жақсы салынған шаруа үйлері бар, олардың ішінде Беннетт, Seal Cottage және Joiners Arms бар. Көптегендері салыстырмалы түрде аз өзгертілген, бастапқы ерекшеліктері мен жоспарларын сақтап қалған.
Around the time of the Norman Conquest of England, a group called the Bloxham Feoffees formed. The name, of Anglo Norman origin, denotes someone invested with a fief, which was often heritable land or property but could be rights or revenue. Comprising between 8 and 16 local yeomen, the Feoffees were responsible for the well being of the village community. In return for helping the poor and services such as repairing the bridges, they were bequeathed money and land by the Crown. Until the 20th century they continued their village maintenance despite being replaced by a parish council after the Local Government Act 1894. Today they give financial help to Bloxham residents. The Feoffees own land in Grove Road (which is now rented to the Warriner School), the former allotment field in South Newington Road and the Old Court House. The Domesday Book of 1086 recorded Blochesham as having six mills and trading in wool and corn. In the Middle Ages it was a large parish with 403 contributors to the poll tax of 1377, of whom 78 lived in neighbouring Milcombe. At this time, the village's north and south parts, separated by the brook, were distinct communities called in Anglo Norman le Crowehead Ville and le Downe End. The Crown held Bloxham manor by 1067. King Stephen granted it to Waleran de Beaumont, 1st Earl of Worcester, but it returned to being a royal manor in the reign of Henry II. In 1155 Bloxham was divided in two manors. In 1269 the half later called Bloxham Beauchamp was given to Queen Eleanor, and later bestowed upon Edward III's chamberlain Roger de Beauchamp and sold in 1545 to Richard Fiennes, 6th Baron Saye and Sele. The other half, called Bloxham Fiennes, was passed to Amaury de St Amand, came to be called Saint Amand's, and was subsequently sold to Thomas Wykeham and reunited with Bloxham Beauchamp when Baron Saye and Sele inherited it. Beauchamp Manor stood roughly on the site of Park Close and the Manor of St Amand was on the area now occupied by Godswell House. Although neither manor remains, the dovecote of St Amands is still visible next to Dovecote House. By the 15th century St Mary's Church, Bloxham had become one of the grandest parish churches in southern England, showing Bloxham's medieval wealth. The medieval street plan survives in the narrow winding alleys where some houses retain a medieval core hidden by later exteriors and alterations. Many of the present street names derive from families living in Bloxham in the early 16th century, e. g. Humber, Job and Budd Lane; although these may remain from Middle Ages they were not documented until 1700. Bloxham has a large number of well built yeomen's houses dating from this time, including Bennetts, Seal Cottage and the Joiners Arms. Many have been comparatively little altered, retaining their original details and plans.
Ерте заманауи
Блоксам 1549 жылы Эдуард реформасына қарсы Букингемшир және Оксфордшир көтерілісіне қатысты. Блоксемнің викарі Джон Уэйд көтерілістің басшысы ретінде танылды және өз шіркеуінің мұнарасынан асылып қалмау үшін қорқытылды, бірақ кейін кешірілді. 17 ғасырдан бастап нонконформизм гүлденді және Банберидегі наразылық қозғалысымен тығыз байланысты болды. Ағылшыл азамат соғысында Блоксамдағы Файнс отбасы Парламенттің жақтасы болды және аймақ пуритандық бекініс ретінде белгілі болды. Сикамор террасасындағы үйлер сол кезде казарма ретінде пайдаланылған деген пікірлер бар, бірақ бұл расталмаған. Парламенттік әскерлер Блоксам арқылы өте жатқанда Сент-Мэри шіркеуінің әсем безендірілген ішкі жағына зақым келтірген деп саналады. 17 ғасырда Сикамор террасасындағы үйлер сияқты көптеген үйлер тоқымашылардың шағын үйлері ретінде қолданылды. Орта ғасырлардан бері Банбери маңында плюш деп аталатын мата тоқумен мәшһүр болды. Ол жүннен немесе жұқа матадан және зығырдан жасалады, ал ең жоғары сапалы түрлеріне жібек немесе мохаир қосылады. Ол аттың жамғырынан бастап, жиһаз маталарына дейін кең түрде қолданылды.
Bloxham took part in the Buckinghamshire and Oxfordshire Rising of 1549 against the Edwardine Reformation. John Wade, Bloxham's vicar, was identified as a ringleader and threatened with being hanged from his own church tower, but was later pardoned. From the 17th century Nonconformism flourished and was closely linked with the dissenting movement in Banbury. In the English Civil War the Fiennes family of Bloxham was strongly Parliamentarian and the area had a reputation as a Puritan stronghold. There are suggestions that houses in Sycamore Terrace were used as barracks during this time, but this is unsubstantiated. It is believed that Parliamentarian troops caused the damage to the lavishly decorated interior of St Mary's church as they passed through Bloxham. In the 17th century many houses such as those in Sycamore Terrace were used as weavers' cottages. From the Middle Ages the area around Banbury was known for weaving a fabric called plush. It is made of wool or worsted and linen, the finer types also incorporating silk or mohair. It was used in a wide variety of ways from horse girths to furnishing fabrics.
Қазіргі заманғы
1770 жылы Блоксем арқылы өтетін Банбери мен Чиппинг-Нортон арасындағы басты жол түрлендіріліп, сауда жолына айналдырылды. 1815 жылы сауда жолының басқарушылары басты жолды қазіргі бағытына сәйкес түзетті. Олар өзен жағасындағы екі шағын үйді сатып алып, бұзып, оның орнына Хай-стрит көпірін салды. Басты жол 1871 жылы сауда жолы статусын жойды. 1922 жылы ол A361 жолы ретінде тіркелді. 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басындағы ауыл шаруашылығының дағдарысы халықтың азаюына және эмиграцияға әкелді. Осы кезеңде кедейлерге көмек көрсету күрт өсті, бұл негізінен бір-бірінен кейін келетін кедейлер заңдарының, соның ішінде Спинамланд жүйесінің салдарынан болды, ол жерді бөлудің және жүн нарығының құлдырауының әсерін күшейтті. Алайда Банберидегі өнеркәсіптік өрлеу Блоксемге қайтадан гүлдену әкелді. 19-шы ғасырда кедейлерге арналған мекемелер, атап айтқанда, приход шіркеуінің жанындағы қайырымдылық үйлер, жұмыс үйі, теміржол желісінің жанындағы карантин үйі және жасыл алаңдағы кедейлер үйлері бұзылды. 1853 жылы Блоксем мектебі деп белгілі Англия шіркеуінің мемлекеттік мектебі – Барлық Әулиелер мектебі құрылды. Ол бір кезде жабылды, бірақ 1860 жылы пастор П.Р. Эджертон оны қайта ашты. 1896 жылы Барлық Әулиелер Вудард корпорациясына қосылды. Джордж Эдмунд Стрит жобалаған неоготикалық стильдегі басты мектеп ғимараты ауылдың солтүстігін биіктейді. Директордың үйі Хобб төбесінде, Шошқа Стай ойын алаңдарының үстінде орналасқан, олар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде мектепке ет беру үшін пайдаланылғандықтан осылай аталды. 19-шы ғасырдың соңында ауылдың солтүстігінде, Strawberry Terrace және Банбери жолы бойында тұрғын үйлер кеңейді. 1875 жылы Банбери мен Челтенхэм тікелей темір жолы Блоксемнің оңтүстік жағында теміржол стансасын ашты. B&CDR Great Western Railway компаниясымен келісімшарт жасасып, түсімдердің бөлігін алғанда, желіні және стансаны басқаруды тапсырды. GWR 1897 жылы кіші компанияны сатып алды. Британдық темір жолдары Блоксем стансасын 1951 жылы, ал теміржолды 1964 жылы толығымен жапты. Блоксемдегі Hyde Grove, Orchard Grove және Colesbourne Road-тың оңтүстік жағындағы үйлер бұрынғы Блоксем теміржол стансасы мен жол төсегінің орнында салынған. 1919 жылы Корольдік теңіз күштері үшін Hunt класындағы мина тазартқыш кеме құрылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғандықтан, ол қызметке қойылмады және Адмиралтейство оны 1923 жылы сатты. 1960 жылы Блоксемнің шығысы мен солтүстігіндегі ауылдық жерлерге марль тасынан темір кенін өндіру жоспарымен қауіп төнді. Аудандық науқан Оксфордшир темір кенін зерттеу комиссиясында бұл жоспарға қарсы шықты. Аймақтың табиғи сұлулығы жоқ деген таласқа қарсы, аймақтың суреттері түсірілді. Наразылық сәтті аяқталды және жоспар алынып тасталды. Сирек кездесетін Jaguar XJ220 суперкарының өндіріс үлгілері 1992 жылдан 1994 жылға дейін Блоксемдегі Уайкэм диірменінде жасалды. Ford Motor Company 1994 жылдан бастап 2004 жылы диірмен жабылғанға дейін DB7 өндірісі үшін зауытты Aston Martin-ге берді. Уайкэм диірмені қазір Vantage Business Park деп аталады, ол соңғы Aston Martin моделі – DB7 V12 Vantage атымен аталған. 198 фут (60 м) биіктікте. Бастапқыда Корольдің қамқорлығында болған, оның құқығы 1547 жылы монастырлар таратылғаннан кейін Итон колледжіне берілді. Сент-Мария шіркеуінің ең көне сақталған бөліктері 12-ші ғасырға жатады, бірақ қазіргі ғимараттың көп бөлігі 14-ші және 15-ші ғасырларда салынған. Ол 14-ші ғасырдан бастап жасалған күрделі тас мүсіндерімен және сақталған қабырға суреттерімен ерекшеленеді. 15-ші ғасырда перпендикуляр готикалық стильдегі Милкомб шапелі қосылды. 1864 және 1866 жылдар аралығында готикалық жаңғыру архитекторы Г.Э. Стрит шіркеуді кеңінен жөндеуден өткізді. Сент-Марияның пастырлық қызметі қазір Милкомб пен Оңтүстік Ньюингтонмен біріктірілген. 1549 жылы Блоксемнің викарийі шіркеудің мұнарасынан асылып өлтірілді.
In 1770 the main road between Banbury and Chipping Norton, which passes through Bloxham, was made into a turnpike. In 1815 the turnpike's trustees straightened the main road to follow its current course. They bought two cottages on the brook and demolished them to make the High Street bridge. The main road ceased to be a turnpike in 1871. In 1922 it was classified as the A361 road. The agricultural depression of the late 18th and early 19th centuries led to a decline in population and some emigration. This period saw a marked increase in poor relief, mainly as a result of successive poor laws including the Speenhamland system, which exacerbated the effects of the Enclosure of land and the decline in the wool market. However the industrial boom in Banbury brought prosperity back to Bloxham. The 19th century saw the demolition of institutions for the poor such as the Almshouses next to the parish church, the Workhouse, the pest house, which stood near the railway line and the poor houses on the green. All Saints' School, a Church of England public school now known as Bloxham School, was founded in 1853. It closed for a time, but the Rev PR Edgerton reopened it in 1860. In 1896 All Saints joined the Woodard Corporation. The main school building, designed in the neo Gothic style by George Edmund Street, dominates the north of the village. The headmaster's house is on top of Hobb Hill, above the Pig Sty playing fields, so called after their use during the Second World War to provide meat for the school. The late 19th century saw an expansion of residential housing to the north of the village in Strawberry Terrace and along the Banbury Road. In 1875, the Banbury and Cheltenham Direct Railway opened a railway station on the south side of Bloxham. The B&CDR contracted the Great Western Railway to operate the line and station in return for a share of the receipts. The GWR took over the smaller company in 1897. British Railways closed Bloxham station in 1951 and closed the railway completely in 1964. Houses in Bloxham in Hyde Grove, Orchard Grove and on the south side of Colesbourne Road are on the site of the former Bloxham railway station and trackbed. In 1919 the Hunt class minesweeper was launched for the Royal Navy. As the First World War had ended she was not commissioned for service and the Admiralty sold her in 1923. In 1960 the countryside to the east and north of Bloxham was threatened by a proposal to quarry iron ore from the marlstone. A community campaign opposed the proposal at the Oxfordshire Ironstone Enquiry. The claim that the area was not one of natural beauty was countered by commissioning photographs of the area. The protest succeeded and the proposal was withdrawn. Production versions of the rare Jaguar XJ220 supercar were produced at Wykham Mill in Bloxham from 1992 until 1994. The Ford Motor Company transferred the factory to Aston Martin for production of the DB7 from 1994 until the factory's closure in 2004. Wykham Mill is now Vantage Business Park, named after the DB7 V12 Vantage which was the last Aston Martin model to be built there. at 198 feet (60 m). Originally under the patronage of the Crown, its advowson was granted to Eton College in 1547 following the Dissolution of the Monasteries. The earliest surviving parts of St Mary's building are 12th century, although most of the present building is from the 14th and 15th centuries. It is notable for its intricate stone carving, dating from the 14th century, and some surviving wall paintings. In the 15th century the Perpendicular Gothic Milcombe chapel was added. The church was extensively renovated by the Gothic Revival architect G. E. Street between 1864 and 1866. St Mary's benefice is now combined with those of Milcombe and South Newington. The vicar of Bloxham was hanged from the steeple of the church in 1549.
Баптист
Блоксемде баптисттер қауымы 1682 жылдан бері кездеседі. Қазіргі баптист шіркеуі 1862 жылы салынды және 2001 жылы кеңейтілді.
There has been a Baptist congregation in Bloxham since 1682. The current Baptist church was built in 1862 and enlarged in 2001.
Шатырлар
1870 жылдар шамасында методист шіркеуі салынған, бірақ қазір ол Блоксем мектебіне қарасты театр. Блоксем мектебінде Англия шіркеуіне тиесілі үлкен шіркеу бар, ол мектептік құлшылықтар үшін пайдаланылады.
A Methodist chapel was built about 1870 but it is now a theatre belonging to Bloxham School. Bloxham School has a large Church of England chapel that is used for school services.