Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондондағы бұрынғы кеме жасаушылар
Former shipbuilders in London
Темза темір комбинаты және кеме жасау компаниясы, Лимитед – Темза өзенінің сағасында, Боу-Крик өзенінің Темзаға құяр жерінде, батысында Лимут-Уорф (көбінесе Блэкволл деп аталады) және шығысында Каннинг-Таун қаласында орналасқан кеме жасау және темір зауыты. Оның басты қызметі кеме жасау болғанмен, азаматтық инженерия, теңіз қозғалтқыштары, крандар, электр инженериясы және автокөліктер саласына да қатысты. Компания 1850 жылдары Исамбард Кингдом Брунельдің Тамар өзеніндегі Корольдік Альберт көпірі үшін темір конструкцияларды жасады.
The Thames Ironworks and Shipbuilding Company, Limited was a shipyard and iron works straddling the mouth of Bow Creek at its confluence with the River Thames, at Leamouth Wharf (often referred to as Blackwall) on the west side and at Canning Town on the east side. Its main activity was shipbuilding, but it also diversified into civil engineering, marine engines, cranes, electrical engineering and motor cars. The company notably produced iron work for Isambard Kingdom Brunel's Royal Albert Bridge over the Tamar in the 1850s,
Маре пештер мен прокаткалық стандардан жабдықталған, 4000 тонналық кемелер құрастыруға болатын кеме жасау алаңын салды. Бірақ Лия өзенінің сағасындағы тұмсықтың тарлығына байланысты, Орчард Плейс алаңында 1000 тоннадан аспайтын кемелер ғана салынуы мүмкін болды. 1853 жылы компания «SS Himalaya» кемесін Жартылай аралдық және Шығыс бу кемелер компаниясы үшін жасап шығарды, ол бір кезде әлемдегі ең ірі жолаушылар кемесі болды, кейін әскери тасымалдау кемесіне айналды. 1855 жылы, 3000-нан астам қызметкері бар компания Маре банкрот болғаннан кейін жабылу қаупіне тап болды. Кейбір деректерге сәйкес, оның қаржылық қиындықтары аяқталған жұмыстарға төлемдердің кешігуінен немесе компания Корольдік теңіз күштері үшін кемелерді салу құнын дұрыс есептемегендіктен туындаған болуы мүмкін. Компанияда тапсырыстар жетіспеді, алты канонерлік қайыққа және Вестминстер көпіріне (1862 жылы салынған) келісімшарттар қолданылды.
Mare constructed a yard with furnaces and rolling mills that could construct vessels of 4,000 tons; because of the narrowness of the spit at the mouth of the River Lea, the Orchard Place site was limited to the construction of vessels of less than 1,000 tons. In 1853 the company launched the SS Himalaya for the Peninsular and Oriental Steam Navigation Company, briefly the world's largest passenger ship before becoming a naval troopship. In 1855, the company which by now had more than 3000 employees, was threatened with closure following Mare's bankruptcy. It is thought by some that his financial difficulties arose from delays in payment for completed work or, alternatively, that the company had miscalculated the cost of building vessels for the Royal Navy. The business did not lack orders, having in hand six contracts for gunboats and the contract for Westminster Bridge (which was built in 1862).
1857 1912 жыл
Компанияның негізгі кредиторлары компанияны жұмыс істеуге мәжбүр етті, ал екі қызметкер – Джозеф Вествуд пен Роберт Бейли жұмыс менеджерлері болып тағайындалды. Компанияны құтқарудағы басты тұлға – Питер Ролт, Маредің қайын атасы және Гринвичтен консервативті парламент депутаты. Ролт сонымен қатар ағаш саудагері және Петт кеме жасаушылар отбасының ұрпағы болды. Оған компанияның басқа директоры лорд Алан Спенсер Черчилль де қолдау көрсетті. Ролт компанияның активтерін бақылауға алды және 1857 жылы оларды жаңа шектеулі компанияға, «Тамаза темір зауыты және кеме құрылысы және инженерлік компаниясы» деп атады. Оның капиталы 100 000 фунт стерлинг, әрқайсысы 5000 фунттан 20 акция, оның бесеуі Ролтқа тиесілі болды, ол негізгі акционер және сонымен қатар директорлар кеңесінің төрағасы болды. Жаңа компания Темзадағы ең ірі кеме жасаушы болды, оның үй-жайларын 1861 жылы «Механика журналы» «Левиафан шехтары» деп сипаттады. 1860-шы жылдардағы ірі масштабтағы ординанс зерттеу карталары ауланың Боу Крик өзенінің шығыс жағалауында үлкен үшбұрышты жерді алып жатқандығын көрсетеді, үшінші жағында Темза Уорфқа темір жолы және батыс жағалауда кішірек жер орналасқан. Басты ауласында 320 метрлік кемежай болды. Оңтүстік-шығыста аула Темза өзенінің солтүстік жағалауын, Боу Крик шығысын алып, екі слип арқылы тікелей өзенге кіруге мүмкіндік берді. Бүгінгі таңда бұл жерді A1020 Төменгі Лиа өткелі және Канинг Таун станциясынан оңтүстікке қарай Доклендс жеңіл темір жолы кесіп өтеді. 1863 жылы компания бір мезгілде 25 000 тонналық әскери кемелер мен 10 000 тонналық пошталық пароходтар құрастыра алды. Оның алғашқы келісімшарттарының бірі 1860 жылы іске қосылған HMS Warrior болды, ол кезде әлемдегі ең үлкен соғыс кемесі және алғашқы темір корпусты бронефрегат. 1863 жылы HMS Minotaur соңынан еріп, ұзындығы 400 фут (122 м) және 10 690 тонна суыру қабілетіне ие болды. Minotaur сияқты кемелердегі жұмыс Лияның Каннинг Таун жағында жүргізілді, және осы жерде Темза темір зауыты 1856 жылдан бастап 1891 жылға дейін кеңейді. Orchard Place-дегі ескі орналасқан жер 1909 жылға дейін компанияның ресми мекенжайы болғанмен, оның ондағы болуы өте аз болды, 1860-шы жылдардың аяғында компанияның тек шағын ғимараты болды. Темзадағы жалпы кеме жасау 1866 жылғы қаржы дағдарысынан кейін көмір мен темірдің жақын жеткізілімдері бар солтүстік кемежайлардың шығындарының артықшылықтарына байланысты үлкен қысымға ұшырады. Тірі қалғандардың ішінде Темза темір зауыты сияқтылар соғыс кемелері мен лайнерлерге маманданған. HMS Warrior және HMS Minotaur кемелерінің табысынан кейін бүкіл әлемнің әскери-теңіз флоттары тапсырыс берді және Дания, Грекия, Португалия, Ресей, Испания және Осман империясы үшін кемелер жасалды. Сондай-ақ, кемежай Пруссия әскери-теңіз флотының алғашқы темірден жасалған әскери кемесі SMS König Wilhelm 1868 жылы және Португалия үшін Afonso de Albuquerque крейсері 1884 жылы салынды. Румыния әскери-теңіз флотына көптеген кіші әскери кемелер, әсіресе Мирчея бригі жасалды. Сондай-ақ, шағын мина салушы Александру чел Бун да ерекше болды. Темір зауыты сонымен қатар Румыния әскери-теңіз флоты үшін 45 тонналық үш шағын канонерлік қайық, 116 тонналық үш орта канонерлік қайық және сегіз 50 тонналық торпедалық қайық класын шығарды. 1890 жылдары қайырымдылық жасаушы Арнольд Хиллс басқарушы директор болды. Ол 1880 жылы 23 жасында директорлар кеңесінің құрамына кірген. Хиллс – өнеркәсіптік жұмыста 10 және 12 сағаттық ауысымдар жиі кездесетін уақытта жұмысшыларға 8 сағаттық жұмыс күнін өз еркімен енгізген алғашқы бизнес директорлардың бірі болды. 1895 жылы Хиллс «Works» қызметкерлері үшін футбол клубы «Thames Ironworks F. C.» футбол клубын құруға көмектесті және алғашқы екі жылдың ішінде олар ФА кубогына және Лондон лигасына қатысты. Комитет кәсіби ойыншыларды жұмысқа орналастыруға ұмтылғандықтан, 1900 жылы маусымда «Темза темір зауыты» футбол клубы таратылды, ал бір айдан кейін «Вест Хэм Юнайтед» футбол клубы құрылды. 1899 жылы мотор жасаушы Джон Пенн және Ұлдарымен біріктірілді, бұл «Темза темір жұмыстары, кеме жасау және инженерлік компаниясы» болды.
The company's chief creditors moved to keep the company in operation, and two employees, Joseph Westwood and Robert Baillie were appointed works managers. The main figure in saving the company was Peter Rolt, Mare's father in law and Conservative MP for Greenwich. Rolt was also a timber merchant and a descendant of the Pett shipbuilding family. He was supported in the venture by another company director, Lord Alan Spencer Churchill. Rolt took control of the company's assets and in 1857 transferred them to a new limited company, named the Thames Ironworks and Shipbuilding and Engineering Company Ltd It had a capital of £100,000 in 20 shares of £5000 each, five of which were held by Rolt who was the main shareholder and also chairman of the board. The new company was the largest shipbuilder on the Thames, its premises described by the Mechanics' Magazine in 1861 as "Leviathan Workshops". Large scale Ordnance Survey maps of the 1860s show the yard occupying a large triangular site in a right angled bend on the east bank of Bow Creek with the railway to Thames Wharf on the third side, and with a smaller site on the west bank. The main yard had a quay 1,050 feet (320m) long. To the south east the yard occupied the north bank of the Thames east of Bow Creek, with two slips giving direct access to the main river. Today the site is crossed by the A1020 Lower Lea Crossing and the Docklands Light Railway south of Canning Town station. By 1863 the company had the capacity to build 25,000 tons of warships and 10,000 tons of mail steamers simultaneously. One of its first Admiralty contracts was for HMS Warrior, launched in 1860, at the time the world's largest warship and the first iron hulled armoured frigate. HMS Minotaur followed in 1863, 400 feet (122 m) long and 10,690 tons displacement. Work on vessels such as Minotaur was performed on the Canning Town side of the Lea, and this is where the Thames Ironworks expanded from less than in 1856 to by 1891. While the old site at Orchard Place was still the company's official address until 1909, its presence there was minimal, by the late 1860s the company having only a site there. General shipbuilding on the Thames came under great pressure due to the cost advantages of northern yards with closer supplies of coal and iron, and many yards closed following the 1866 financial crisis. Of the survivors, those like the Thames Ironworks were specialised in warships and liners. Following the success of HMS Warrior and HMS Minotaur, orders were placed by navies all over the world, and vessels were built for Denmark, Greece, Portugal, Russia, Spain and the Ottoman Empire. The yard also built the Prussian Navy's first iron hulled warship, the SMS König Wilhelm in 1868 and the cruiser Afonso de Albuquerque for Portugal in 1884. A multitude of mostly small warships were also built for the Romanian Navy, most notably the brig Mircea. Also notable was the tiny minelayer Alexandru cel Bun. The Iron Works also produced for the Romanian Navy a class of three small 45 ton gunboats, a class of three medium 116 ton gunboats and a class of eight 50 ton torpedo boats. In the 1890s philanthropist Arnold Hills became the managing director. He had originally joined the board of directors in 1880 at the age of 23. Hills was one of the first business directors voluntarily to introduce an eight hour day for his workers at a time when 10 and 12 hour shifts were more common in industrial work. In 1895 Hills helped to set up a football club for the Works' employees, Thames Ironworks F. C. and within their first two years they had entered the FA Cup and the London League. As a result of the committee's desire to employ professional players, the Thames Ironworks F. C. was wound up in June 1900 and West Ham United F. C. was formed a month later. Merged with the engine builder John Penn and Sons in 1899 as the Thames Iron Works, Shipbuilding and Engineering Co.
Өмірінің барысында аула 144 әскери кеме және көптеген басқа да кемелер шығарды. 1911 жылы Хиллс жаңа бұйрықтардың жоқтығына байланысты сол кездегі Адмиралтействоның бірінші лорды Уинстон Черчилльге өтініш жасады. Ол сәтсіз аяқталып, 1912 жылы зауыт жабылды. Гринвичтегі «Темза темір зауыты және кеме жасау компаниясының» үй-жайларын 1915 жылы (1912 жылы құрылған) Корольдік ұшу корпусы әуежайларды сақтау үшін сатып алды.
During its lifetime the yard produced 144 warships and numerous other vessels. In 1911 Hills petitioned Winston Churchill, then First Lord of the Admiralty, regarding the lack of new orders. He was unsuccessful, and the yard was forced to shut in 1912. The premises of the Thames Iron Works and Shipbuilding Company, Greenwich, were subsequently acquired in 1915, by the Royal Flying Corps (created in 1912) for the storage of aeroplanes.
Археология
Компанияның Лиммо түбегіндегі бір бөлігі 2012 жылы Crossrail құрылысы барысында қазылды.
Part of the company's Limmo Peninsula site was excavated during the construction of Crossrail in 2012.
Вест Хэм Юнайтед футбол клубының сілтемелері
Темза темір комбинатының қызметкерлері "Темза темір комбинатының футбол клубы" деп аталған футбол командасын құрды. Бұл клуб кейін Вест Хэм Юнайтед деп аталды, ал оның айқасқан балғалардан тұратын эмблемасы кеме жасау өнеркәсібінде қолданылатын ірі қақпақ балғаларын көрсетеді. Осы себепті Вест Хэм клубын "The Hammers" деп те атайды. Бұқаралық ақпарат құралдары мен футбол әлемі клубты көбінесе "The Hammers" деп атаса, клубтың жанкүйерлері оны әрқашан "The Irons" деп атап келеді, бұл Темза темір комбинатымен байланысты. Вест Хэмдегі әр матч күні "Кел, темірлер!" деген ән естіледі. Клуб 2016 жылы Олимпиада стадионына көшкеннен кейін жаңадан ұсынылған клуб таңбасының 16-шы нұсқасының пішіні, 1860 жылы Темза темір комбинаты салып бітірген алғашқы темір қапталды соғыс кемесі – HMS Warrior кемесінің қимасын бейнелейді.
Employees at the Thames Ironworks formed a works football team, called Thames Ironworks Football Club. This club was later renamed West Ham United, whose emblem of the crossed hammers represents the large riveting hammers used in the shipbuilding trade. West Ham are also known as "The Hammers" for this reason. While the media and the general football world commonly refer to the club as The Hammers, the club's own supporters have always referred to their team as 'The Irons', which again comes from the link with Thames Ironworks. The chant 'Come on you Irons' is heard on every match day at West Ham. The shape of the 16th evolution of the club badge, launched after club moved to the Olympic Stadium in 2016, is a representation of the cross section of the bow of HMS Warrior, the first iron clad battleship, built by the Thames Ironworks in 1860.