Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1985 жылы Ричард Брукс түсірген фильм.
1985 film by Richard Brooks
Студия Брукспен ақылдаспай фильмді қайта монтаждады. Ол бұл фильмді "маған бергенге дейін әлдеқайда жақсырақ болатын" деп айтты.
The film was recut by the studio without Brooks' involvement. He called it " a much better picture before they took it away from me."
Сюжет
Спорт жазушысы Стив Таггарт (О'Нил) Лос-Анджелес Herald Examiner үшін "Мистер Грин" деп атап, өзінің құмар ойынға және казиноға әуестігі туралы мақалалар сериясын жазуға ерікті болады. Оның спорт редакторы Джон Саксон, Таггартқа спорттық тікелей ставкалар мен казино құмар ойындары туралы серияны ынтамен тапсырады, ол көп ұзамай көптеген оқырмандардың қызығушылығын тудырады. Уақыт өте келе Таггарт Лас-Вегаста құмар ойындарға беріліп, одан да терең қарызға батып кетеді. Ол ақша және құмар ойындарымен байланысты проблемаларын несие берушілермен, соның ішінде "Голландиялық" (Чад Эверетт) деген лақап атымен танымал, Л.А. букмекерімен шешуге тырысады. Таггарт бұрыннан білетін Лос-Анджелес футбол командасының ойыншысы да "Голландиялықтың" жалақы тізімінде екенін және бұл оның спорттық тікелей ставкалар бойынша қарызын өтеудің бір жолы екенін біледі. Спорт редакторымен (Джон Саксон) мәселені талқылағаннан кейін, Таггарт Лас-Вегасқа құмар ойындар сериясы бойынша репортаж жасау үшін сапар шегеді; ол газет баспасымен кездеседі, ол құмар ойындары индустриясындағы байланыстарды кеңейтуге көмектеседі. MGM казиносының директоры Свини Кит Хефнер арқылы Таггарт казинодағы коктейль әкелуші Фло (Кэтрин Хикс) есімді тартымды қызбен танысады. Фло Таггарттың қонақ үйіне бір түнге жіберіледі, бірақ Таггарт Флоны өзінің "сәттілік әкелушісі" ретінде қарастырып, ойын үстелдерін артық жақсы көреді, сондықтан Дуйнс қонақ үйінің казиносына барады. Таггарт Фломен рулетка ойнап, жеңіске жетеді. Жаңалықтар материалдары аясында Таггарт Лас-Вегастағы түрлі букмекерлік кеңселерді, соның ішінде Леройдың кеңсесін де тексеріп көреді. Таггарт Лас-Вегастағы құмар ойындар және бизнес әлеміндегі белгілі тұлғалармен, соның ішінде танымал Las Vegas Sun баспашысы Хэнк Гринспунмен кездеседі, олардан Лас-Вегастағы құмар ойындар туралы көбірек білуге тырысады. Ол "Голландиялықтың" қатал күзетшісі "Панама шляпасы" (Уильям Смит) оны қадағалап отырғанын білмейді, осы күзетші қонақ үйдің бассейнінде Таггарт демалып отырғанда оған шабуыл жасайды. "Панама шляпасы" Таггартқа дереу Лос-Анджелеске оралып, "Голландиялықпен" есептесуді бұйырады, әйтпесе ауыр салдары болады. Таггарттың тәуекелге құмарлығы мен құмар ойындардан ақша жоғалтуы оның жеке өміріне де әсер етеді. Кнотттың Бери Фермасына бір күндік сапардан кейін Таггарт кішкентай қызын (Бриджет Андерсен) Голливуд паркіне әкеледі; жарыс алаңындағы баспасөз орталығында олар әріптестерімен, соның ішінде Лос-Анджелес газеттерінің танымал спорт жазушыларымен, Л.А. Times газетінің Джим Мюррейімен және L.A. Herald Examiner газетінің Алан Маламудпен әңгімелеседі. Таггарт жарыс алаңында құмар ойынын тоқтатуға тырысқанда, одан ақша талап ететін жарысқа қатысушыдан физикалық зорлық көреді. Келесі күні Herald Examiner газетіне жұмысқа келген редактор "Мистер Грин" сериясын ұнатып, Таггартқа "Мистер Гринге" құмар ойындарға бастапқы капитал ретінде пайдалану үшін 10 000 доллар береді. Спорттық тікелей ставкалардың қаншалықты қауіпті болуы мүмкін екенін ойлап, Таггарт құмар ойындарынан құтылу үшін Анонимді құмар ойыншылар клубына қатысады. Таггарт Лас-Вегасқа қайта оралады, онда ол үлкен ұпай табу және теңесуді үміттенеді, сонымен қатар "Панама шляпасын" Таггарттың арқасынан алып тастауға көмектесе алады деп сенген жоғары роллер Чарли Перумен (Джанкарло Джаннини) жақсы танысады. Анонимді құмар ойыншылар клубындағы жиыннан кейін Таггарт құмар ойындарды "мәңгілікке" тоқтатуға шешім қабылдайды. Лос-Анджелеске оралар алдында, құмар ойындарынан арылғанын тойлау үшін Таггарт Лас-Вегас әуежайындағы ойын автоматына бірнеше доллар салады, соның нәтижесінде ол үлкен джекпот ұтады. Бұл күтпеген жеңіс Таггартқа ойын үстелдерінде сәттілігін қайта сынап көруге, сәттілік жолын жалғастыруға және қарызын төлеуге қажетті ақшаны қайтарып алуға мүмкіндік береді. Таггарт дереу адвокатты шақырып, үлкен ақшаның бір бөлігін қызының сенім қорына салып береді. Ол адвокатқа: "Тіпті мен де бұл ақшаға тиіспеймін бе?", - деп сұрайды, адвокат оған: "Әсіресе сіз емес", - деп қатысты жауап береді.
Sports writer Steve Taggart (O'Neal) volunteers to do a series of articles for the Los Angeles Herald Examiner about a compulsive sports and casino gambler he calls "Mr. Green" who is, in fact, himself. His sports editor, John Saxon, enthusiastically assigns Taggart the sports betting and casino gambling series, which soon attracts a large readership interest. Over time, Taggart becomes more obsessed with gambling in Las Vegas, which lands him even more deeply in debt. He compounds his money and gambling problems by dealing with associated loan sharks, including the mean and dangerous L. A. bookmaker known as "The Dutchman" (Chad Everett). Taggart soon learns that even a L. A. pro football quarterback, whose football team he covers, is also on the Dutchman's payroll as a means of cutting his own sports gambling debts. After clearing the story further with his sports editor (John Saxon), Taggart journeys to Las Vegas for a field report on his gambling series; he meets a newspaper publisher, who helps him make more gambling industry contacts. Through the MGM casino executive, Mr. Sweeney Keith Hefner, Taggart meets a sexy casino cocktail hostess named Flo (Catherine Hicks). Flo is sent to Taggart's hotel room for a night, but Taggart, loving the gaming tables, with Flo as his 'lucky charm', goes gambling at the Dunes Hotel casino. Taggart gambles with Flo at roulette, and wins. Taggart, as part of his on going news story, also checks out assorted Las Vegas bookmakers, including Leroy's. Taggart meets various Vegas gambling and business figures, including famed Las Vegas Sun publisher Hank Greenspun, for more insights into the Las Vegas gambling world. He is unaware that the Dutchman's tough guy enforcer, "Panama Hat" (William Smith), is following him, until "The Hat" confronts him at the hotel pool, as Taggart attempts to relax on a chaise longue. Panama Hat forcefully orders Taggart to return to Los Angeles immediately, and settle up with the Dutchman, or there will be dire consequences. Taggart's risk addiction and perennial gambling money losses ultimately spill over into his personal life. After a day trip to Knott's Berry Farm, Taggart brings his young daughter (Bridgette Andersen) to Hollywood Park; at the track pressbox, they chat with his colleagues, including famed Los Angeles newspaper sportswriters, the L. A. Times Jim Murray and the L. A. Herald Examiner's Alan Malamud. Taggart, while trying to stem his gambling while at the racetrack, is physically assaulted by a track goer to whom he owes money. Reporting to work the next day at the Herald Examiner, his editor says he loves the "Mr. Green" series, and foolishly advances Taggart $10,000 dollars for "Mr. Green" to use as seed money for more gambling. Upon more reflection on how truly dangerous sports gambling can be, Taggart visits Gamblers Anonymous in order to end his gambling compulsion. Taggart still returns to Las Vegas, where he becomes increasingly acquainted with high roller Charley Peru (Giancarlo Giannini), in hopes of making a large score and breaking even. He also hopes Peru can help him get Panama Hat off Taggart's back. After attending the Gambler's Anonymous meeting, Taggart soon decides to stop gambling "forever". Before returning to Los Angeles, to celebrate "kicking" his gambling habit, Taggart places a few dollars into a slot machine at the Las Vegas Airport, where he scores a huge jackpot. This unexpectant win provides the incentive for Taggart to retry his luck at the gaming tables, furthering his lucky streak and eventually winning back the money he needs to pay his debts. Taggart immediately gets an attorney to hold a portion of the huge cash score in a trust fund for his daughter. When he asks the attorney to reassure him, that "even I cannot touch the money? ", his attorney firmly replies, "especially, not you."
Өндіріс
Ричард Брукс 1983 жылы жүрек ауруынан айыққан кезде Америкадағы құмар ойындар мәселесіне қызығушылық танытты. Ол осы тақырыпты зерттеуді бастады және сценарийді екі жылдың ішінде жазды. Бастапқыда оны Дино де Лаурентис «The Fever» деген атпен шығаруды жоспарлаған, ал Брукс басты рөлге Сэм Шепардты шақырғысы келген. Рольге Джек Николсон, Аль Пачино және Том Селек та қарастырылды. Де Лаурентис жобадан бас тарды, соның салдарынан Райан О’Нил рөлге ие болды. Фильмнің түсірілімі 1984 жылдың қазанынан 1985 жылдың қаңтарына дейін жалғасты, ал Брукс монтаждауға тоғыз ай жұмсады. Фильм бастапқыда «Жылу» деп аталды. MGM Райан О’Нилді түсіргісі келмеді, сондықтан Брукс гонорарынан бас тартуға келісті. О’Нил: «Мен Брукспен жұмыс істеуді ұнатамын, бірақ оның командаға қатысты әрекеттері маған ұнамайды», – деді. Ол фильм өзінің мансабына деген үмітін қайта оятқанын айтты. Газет редакциясының түсірілімдері Лос-Анджелес Herald Examiner газетінде өтті, онда әрдайым ат жарысы және спорттық құмар ойындар туралы кеңінен жазылатын. Фильмде Herald Examiner және Los Angeles Times газеттерінің көптеген қызметкерлері эпизодтық рөлдерде ойнады. Таггарттың соңғы ставкасымен құмар ойынына байланысты барлық қарыздарынан құтылуына қатысты даулы және сынға ұшыраған финал туралы сөйлескенде, Брукс зерттеу үшін сұхбат алған құмар ойыншылардың жеңілген адам туралы фильм көруге қызығушылық танытпағанын айтты.
Richard Brooks became interested in the problem of gambling in America while recovering from a heart attack in 1983. He began researching the topic and wrote the script over two years. It was originally to be produced by Dino de Laurentiis under the title The Fever and Brooks wanted Sam Shepard to play the lead. Jack Nicholson, Al Pacino and Tom Selleck were also considered for the role. De Laurentiis dropped out and Ryan O'Neal was cast instead. Filming took place from October 1984 to January 1985 and Brooks spent nine months editing it. The movie was originally called The Fever. MGM did not want to cast Ryan O'Neal so Brooks agreed to waive his fee. O'Neal said " I enjoy working with Brooks, though I don’t always like the way he treats his crew." He said the movie "made me feel optimistic about me career again." The newspaper editorial office scenes were all filmed at the Los Angeles Herald Examiner, which always had a popular horse racing page, and solid sports gambling coverage. Many Herald Examiner and Los Angeles Times staffers had bit parts in the movie. Regarding the controversial and critically panned ending wherein Taggart is able to clear all his gambling debts with one final bet, Brooks stated his rationale for the ending was the gamblers he interviewed for research said they weren't interested in a movie about a loser.
Қабылдау
Лос-Анджелес Таймс газетінің Кевин Томас: "Кейбір сахналар өте табысты, ал кейбіреулері емес. Бірақ фильм ешқашан тоқтамайды және нәтижесінде оны көру әрдайым ләззат сыйлайды, тіпті оның кейбір тұстары сенімге қас болғанда да". 2016 жылы Ричард Броди The New Yorker журналында фильмді қайта қарауға лайық деп атап, "әлі де алғаш көргенімдегідей қысқа, зұлым және ирониялық күшін сақтап тұр. Брукс өзінің соңғы фильмінде де мансабы бойы көрсеткен қабілеттерін пайдаланды: деректі фильмнің көркемдікке толы сезімі, білімнің бір жолы ретінде журналистикаға деген құштарлық, драмалық қойылымдарға репортаждық бақылаудың қосылуы. Зорлық-зомбылық, қорқыныш, үрей және қорлау бар – жалдамал кісінің Стивті іздеп табу және оны тұрақты түрде қауіп астында ұстау қабілетінен туындаған параноялық ашу."
Kevin Thomas of the Los Angeles Times said "Some scenes pay off, others don't. But it never lets up and the result is a film that's always a pleasure to watch even when it's defying credbility at every turn." In 2016 Richard Brody argued in The New Yorker that the film was worthy of reconsideration, saying "still delivers the same terse, grim, and ironic power that it had when I first saw it. Brooks brings the same gifts to bear on his last film that he exhibited throughout his career—a sense of documentary filmmaking infusing fiction, a passion for journalism as a mode of knowledge, an overlay of reportorial observation on dramatic staging there’s violence, horror, fear, and humiliation—the paranoid frenzy arising from a hit man’s ability to track Steve down and keep him in the virtual crosshairs."