Кіріспе

1996 жылы Анжелика Хьюстонның түсірген фильмі

"Каралониядан тыс бала" – 1996 жылғы американдық драмалық фильм, режиссері Анжелика Хьюстон. Ол Дороти Эллисонның 1992 жылғы романы негізінде жазылып, Энн Мередиттің сценарийі бойынша экранға түсірілген. Жена Малоун кедей, физикалық және сексуалдық зорлыққа ұшыраған қыз рөлінде дебют жасады. 1997 жылы Канаданың Теңіз аймағының Фильмдерді классификациялау кеңесі фильмнің кинотеатрлардағы көрсетілімін және бейнежазбасын тоқтатып қойды. Бірақ апелляциядан кейін бейнежазбаға рұхсат берілді. Фильм "Эмми" сыйлығын "Мини-сериал немесе арнайы фильмдегі үздік актерлік құрам" (Линда Лоуи) номинациясы бойынша жеңіп алды, сондай-ақ "Мини-сериал немесе арнайы фильмдегі үздік режиссура" (Анжелика Хьюстон), "Мини-сериал немесе арнайы фильмдегі үздік қосалқы актриса" (Гленн Хедли) және "Телевизия үшін жасалған үздік фильм" (Аманда ДиДжиулио, Гэри Хоффман) номинацияларына ие болды. Фильм 1996 жылғы Канн кинофестивалінде "Un Certain Regard" бөлімінде көрсетілді.

Сюжет

Рут Энн "Бон" Боутрайт - 1950 жылдары Оңтүстік Каролинаның Гринвилл қаласында өскен жас қыз. Энниге некеден тыс туған Боун анасымен және олардың үлкен отбасымен қаланың кедей ауданында тұрады. Энни Бонды жақсы көреді, бірақ ол әлі де бала, жұмыс істегеннен шаршап, көңіл-күй мен құлшылыққа мұқтаж. Боун мен Энни Боунның туу туралы куәлігінде "НЕГІЗІНДЕМ" деген мөр басылғанда, жиі ұятқа қалады. Аудандық сот ғимараты өртенгенде, Энни Боунның туу туралы куәлігінің көшірмесі жоқ екеніне қуанады. Боунның жарты қарындасының әкесі Лайл Парсонс автомобиль апатынан қайтыс болғаннан кейін, Энни Глен Уодделл есімді еркекпен қайтадан үйленеді, ол Энни мен Гленнің сәбиі туғаннан кейін қайтыс болғанға дейін зейінмен қарайды. Глен Бонаны баласын көтере отырып, көлікте қорлайды. Ұлын жоғалтудан, Эннидің көп балалы бола алмауынан, өзінің ашуын басқара алмауынан және тұрақты жұмыс орнын ұстай алмауынан ренжіген Глен Бонаны үнемі физикалық және жыныстық жағынан қорлай бастайды; оны ваннада ұрады. Бона түн ортасында анасын оятып, қатты ауырып, жүре алмай жатыр. Энни оны ауруханаға апарады, онда дәрігер Энниді баласын қатты ұрып, оның құйрығын сындырғаны үшін сөгіп тастайды. Бон тек "анам" деп қана айта алады. Энни Боны машинаға апарып, дәрігердің қалауына қарсы ауруханадан шығып, Гленнің қолынан қашып кетеді, ол қызды жұбатуға тырысады. Энни күйеуінің баласына деген мінез-құлқына қатты ашуланып, Боны апарып, апасы Алманың үйіне сауығып кетеді. Алайда, Боунның жағдайы жақсарғаннан кейін, Энни Гленге қайтып келеді. Алайда көп ұзамай-ақ зорлық-зомбылық қайтадан басталады. Қасқырдың қасында оқып жатқанда, Энни Бонадан қатты ауырып қалған Рут әпкесіне баруын сұрайды. Рут Бонадан Глен туралы және оның оған ренжіткен-ренжітпегенін сұрайды. Бон "жоқ" дейді, екеуі радиодан евангелистік музыка тыңдап, бір-біріне жақындай бастайды. Ди Дидің сапарынан кейін Рут аурудан қайтыс болады. Рут әпкесі жерленгенде, Боунның Рэйлин әпкесі оны ванна бөлмесінде мас күйінде құлап жатқанын көреді; оны төсекке жатқызуға тырысқанда, аяғында кернейлерді тауып, қыздың ағалары Эрл, Уэйд және Трэвисті ескертеді. Олар Гленді оған жасаған әрекеті үшін қатыгездікпен жазады. Боун әпкелерімен бірге тұруға жіберіледі, ақырында анасына егер ол Гленді таңдаса, оны кешіретінін, бірақ онымен бір шатыр астында ешқашан өмір сүре алмайтынын айтады. Ақырында, Глен әпкелері сыртта болған кезде Боны қайтаруға мәжбүрлеуге тырысады. Бірақ ол одан бас тартады, одан кетуін сұрайды, содан кейін Анниге оның өзіне жасаған барлық істерін айтып, тіпті онымен қайтадан өмір сүруден гөрі өлгенін қалайтынын айтады. Боун қарсылық көрсеткенде, Глен ұрып-соғып, оны зорлап, қолынан сындырады. Энни зорлауды тауып, Бонды құтқаруға барады, ол Гленнің басына сүт құйылған шыны бөтелкемен ұрып, оны сындырып, оның басынан қан кетуіне әкеледі. Ол сүйекті тартып, тепкілеп, оған айқайлап, оны сүйектен лақтырып тастайды, содан кейін қызыны үйден алып шығып, одан әрі өз көлігіне апарады. Глен Эннидің артынан үйден шығып, оны кешіруін сұрап, олсыз өмір сүре алмайтынын айтады. Ол оған өзі мен Боундан қашып жүруін айқайлайды. Содан кейін ол Боны өзінің машинасына отырғызады. Глен оны жұбатуға тырысқанда, ол оны итеріп жібереді, көлігіне отырып, оны іске қосып, оны тастап кетуге тырысады. Глен машинаның есігіне сүйеніп, бірнеше рет басын соққылайды, егер ол енді онымен бірге бола алмаса, Энни оны өлтіруін айқайлайды. Оның орнына, ол Боунға ешқашан зақым келтірмейді деп сеніп, кешірімділікпен оның басын ұрады. Бұл Боунға ренжіту мен таңғалу сезіміне әкеледі, бұл оны алғаш рет өз анасын жек көруге мәжбүр етеді. Ақырында, Энни Гленге қайта оралады. Бірнеше минуттан кейін Бонаны ауруханада Рейлин әпкесі келіп көреді. Полиция оны кімге қатыгездікпен қарағаны туралы сұрауға тырысқанда, ол Глен екенін айтудан бас тартады және табылмаған анасын шақырады. Ақырында, Боунға Рэйлин әпкесі мен Эрл ағасымен бірге, оған зиян келтіретіндерден алыс тұруға рұқсат етіледі. Анам соңғы рет келіп, оған "ІЛЛЕГИТИМАТ" белгісі жоқ тууы туралы куәліктің көшірмесін береді және Гленнің шынымен кім екенін көруге тым қатты сүйгенін айтып, болған оқиға үшін кешірім сұрайды. Боун Рэйлин әпкесі мен Эрл ағасымен бірге қалады. Осы соңғы, көз жасын төгіп жылаған қоштасуымен ол анасының құрбандығы мен ақыры қол жеткізген бостандығы үшін жылайды. Фильм Боунның анасын кешіргенін айтуымен аяқталады.

Қабылдау

Rotten Tomatoes сайтында фильмге 9 сыншының пікірлері негізінде 100% мақұлдау көрсеткіші берілген. Metacritic сайтында фильм 11 сыншының пікірлері бойынша 75% балл алды, бұл "көбінесе жағымды пікірлер" дегенді көрсетеді.