Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бактериялар тұқымы Автоматты таксобокс | Бабалардың авторитеті = Boden et al., 2022 | Ата-ана авторитеті = Garrity et al., 2006 | Таксон = Hydrogenophilaceae | Авторитеті = Garrity et al., 2006 | Бөлімшелік рангтар = Туыстар | Бөлімше = Hydrogenophilus Tepidiphilus Hydrogenophilus thermoluteolus – бастапқыда ыстық су бұлағынан оқшауланған, факультативті хемолитоавтотроф; алайда, 2004 жылы Антарктидадағы Восток көлін жабатын мұздың шамамен 3 км тереңдігінен алынған мұз өзегінің үлгілерінде де табылды. Мұзда термофильді бактериялардың (және мүмкін тірі жасушалардың) ДНК-сының болуы Восток көлінің суық суының астында геотермальдық жүйе болуы мүмкін екенін, немесе Hydrogenophilus тұқылының термофильді емес штамдары бар екенін және олар мұзда болғандығын көрсетеді.
Family of bacteria
Automatic taxobox
| grandparent authority = Boden et al., 2022
| parent authority = Garrity et al., 2006
| taxon = Hydrogenophilaceae
| authority = Garrity et al., 2006
| subdivision ranks = Genera
| subdivision =
Hydrogenophilus
Tepidiphilus
Hydrogenophilus thermoluteolus is a facultative chemolithoautotroph originally isolated from a hot spring; however, it was detected 2004 in ice core samples retrieved from a depth around 3 km within the ice covering Lake Vostok in Antarctica. The presence of DNA from (and potentially live cells of) thermophilic bacteria in the ice suggests that a geothermal system could exist beneath the cold water body of Lake Vostok, or simply that non thermophilic strains of Hydrogenophilus exist and were present in the ice.
Гидрогенфилия
Бактериялардағы Hydrogenophilalia класы 2017 жылы дәлелденген кезде шектелді, яғни Hydrogenophilales ордені физиология, биохимия, май қышқылдарының құрамы және 16S рРНҚ гені мен 53 рибосомалық белок тізбектерінің тізбектес қосылуы арқылы жасалған филогенетикалық талдаулар негізінде Betaproteobacteria-дан ерекшеленеді (rMLST платформасы көп локустық тізбектелген талдау үшін қолданылды). Класс бір ғана орденді қамтиды – Hydrogenophilales (типтік орден), онда термофильді организмдер бар, олар автотрофтар және гетеротрофтар болып бөлінеді. Алғашқылары молекулалық сутегін электрон доноры ретінде пайдаланады, оның тотығуын NAD+-тың тоғысуымен фермент – гидрогеназа арқылы байланыстырады. Betaproteobacteria-мен салыстырғанда ω циклогексил май қышқылдарының (әсіресе C19:0 cyclo және C17:0 cyclo) өте жоғары пайыздық үлесі – маңызды айырмашылық белгісі және жоғары өсу температурасында мембрананың тұрақтылығын қамтамасыз етуге қатысады. Класс мүшелері молекулалық оттегіні соңғы электрон қабылдағыш ретінде (яғни, аэробты) және нитратты пайдалана алады, кейбір мүшелер оны денитрификация кезінде қолданады. Кластың автотрофты мүшелері көмірқышқыл газын шоғырландыру үшін карбоксисомаларды немесе карбоксилаза ретінде RuBisCO тиімділігін арттыру үшін қолданбайды. Кластың басым тыныс алу хиноны – убихинон 8, ал менахинондар немесе родохинондар көршілес Betaproteobacteria-да кездеседі, бірақ бұл класс мүшелерінде байқалмайды.
The class Hydrogenophilalia in the Bacteria was circumscribed in 2017 when it was demonstrated that the order Hydrogenophilales was distinct from the Betaproteobacteria on the basis of physiology, biochemistry, fatty acid profiles, and phylogenetic analyses on the basis of the 16S rRNA gene and 53 ribosomal protein sequences concatenated using the rMLST platform for multilocus sequence typing. The class comprises one order, the Hydrogenophilales (type order), which contains thermophilic organisms both autotrophs and heterotrophs, the former of which utilise molecular hydrogen as their electron donor, coupling its oxidation to the reduction of NAD+ with the enzyme hydrogenase. The very high proportion of ω cyclohexyl fatty acids (specifically C19:0 cyclo and C17:0 cyclo) versus straight counterparts was a major distinguishing feature versus the Betaproteobacteria, and is probably involved in ensuring membrane stability at high growth temperatures. Members of the class can all use molecular oxygen as a terminal electron acceptor (i. e. are aerobic) as well as nitrate, which can be used by some members during denitrification. The autotrophic members of the class do not use carboxysomes to concentrate carbon dioxide or improve RuBisCO efficiency as a carboxylase versus an oxygenase. The dominant respiratory quinone of the class is ubiquinone 8 and menaquinones or rhodoquinones are not observed, though they are in the neighbouring Betaproteobacteria.