Кіріспе

Жұптық қарым-қатынастағы адамдарға арналған терапия

Жұптық терапия (сондай-ақ жұптық кеңес беру, неке кеңесі немесе неке терапиясы) махаббат қарым-қатынастарын жақсартуға және жеке аралық қақтығыстарды шешуге бағытталған.

Тарих

Некеге кеңес беру 1920 жылдары Германияда евгеника қозғалысының бір бөлігі ретінде туындады. АҚШ-тағы некеге кеңес берудің алғашқы институттары 1930 жылдары Германияның медициналық бағытталған, нәсілдік тазалауға арналған неке кеңес беру орталықтарына жауап ретінде ішінара құрылды. Бұл салаға 1976 жылға дейін Американдық отбасылық қатынастар институтын басқарған Пол Попено, Роберт Лату Дикинсон және 1935 жылы «Неке туралы нұсқаулық» атты еңбекті жазған, сондай-ақ жоспарлы тууды қолдаған Абрахам мен Ханна Стоун сияқты көрнекті американдық евгенистері мен тууды реттеу жақтастары үлкен үлес қосты. Психологтар 1950 жылдарға дейін отбасылық контексте психологиялық мәселелерді қарастыра бастаған жоқ. Қарым-қатынас кеңесі жеке, кәсіби қызмет ретінде салыстырмалы түрде жақында пайда болды. ХХ ғасырдың соңына дейін қарым-қатынас мәселелерімен жақын достар, отбасы мүшелері немесе жергілікті дін қызметкерлері бейресми түрде айналысып келді. Психиатрлар, психологтар, кеңесшілер және әлеуметтік жұмыскерлер дәстүрлі түрде жеке психологиялық проблемаларды медициналық және психоаналитикалық көзқараспен шешумен айналысып келді.

Негізгі қағидалар

Болжам бойынша, барлық некелердің шамамен 50 пайызы ажырасады, ал бес некеден біреуінде белгілі бір уақытта қиындықтар туындайды. Жұбайлар көбінесе махаббат, қарым-қатынас, келіспеушіліктер және ажырасу қорқынышы сияқты мәселелермен күреседі. Өз қарым-қатынастарына наразы болған жұбайлар көмек үшін онлайн курстар, өзін-өзі жетілдіру кітаптары, семинарлар, тренингтер және жұбайларға кеңес беру сияқты әртүрлі ресурстарға жүгінуі мүмкін. Адамдар арасындағы қарым-қатынасты түсіну үшін, кеңесшіні қоса алғанда, әрбір адамның ерекше тұлға, көзқарас, пікірлер, құндылықтар мен өмірлік тәжірибесі бар екенін мойындау маңызды. Қарым-қатынастағы адамдар әртүрлі және зерделенбеген құндылық жүйелерін ұстануы мүмкін. Адамның мінез-құлқы мен табиғатын қалыптастыратын институттық және қоғамдық факторлар (әлеуметтік немесе діни топтар және басқа да ұжымдық факторлар) кеңес беру және терапия процесінде қарастырылады. Қарым-қатынас кеңесінің негізгі қағидасы – барлық қатысушылардың бір-бірімен және қоғаммен оптималды деңгейде келіспеушіліктермен қарым-қатынас жасауының пайдалы болуы. Жұбайлардың дауларды шешу дағдылары ажырасу деңгейін болжауға көмектеседі. Көптеген қарым-қатынастар белгілі бір уақытта шиеленіске ұшырайды, бұл олардың тиімді жұмыс істеуіне кедерілтіреді және өзін-өзі нығайтатын, бейімделуге келмейтін үлгілердің қалыптасуына әкеледі. Бұл үлгілерді «теріс өзара әрекеттесу циклдары» деп атауға болады. Мұның себептері көп, олардың ішінде қауіпсіз байланыс, эгоизм, мақтандылық, қызғаныш, ашу, ашкөздік, нашар қарым-қатынас/түсініспеушілік немесе мәселені шеше алмау, денсаулықтың нашарлауы, үшінші тұлғалар және т.б. Қаржылық жағдай, денсаулық және басқа отбасы мүшелерінің ықпалы сияқты жағдайлардың өзгеруі қарым-қатынастағы адамдардың мінез-құлқына, жауаптарына және әрекеттеріне елеулі әсер етеді. Көбінесе екі не одан да көп фактордың өзара әрекеттесуі болады және жиі мұндай қасиеттерді тек бір адам ғана көрсете бермейді. Қарым-қатынас әсері өзара байланысты: проблемаларды тудыру үшін де, оларды шешу үшін де әрбір адамның қатысуы қажет. Мәселенің тиімді шешімін табу және қарым-қатынасты дұрыс жолға қою үшін адамдардың қабылдауын және сезімдерін қайта бағыттау, жағдайларға қалай қарап, жауап беретінін және олар туралы не сезінетінін өзгерту қажет. Қарым-қатынасқа деген қабылдау мен эмоционалдық жауап беру Джон Готтманның «махаббат картасы» деп атаған қарым-қатынастың көбінесе зерделенбеген ақыл картасының құрамында болады. Оларды бірлесіп зерттеуге және ашық талқылауға болады. Осылайша, олардың негізгі құндылықтарын түсініп, құрметтеуге болады немесе олар енді орынды болмаған жағдайда өзгертуге болады. Бұл әрбір адамның проблеманың пайда болуына, проблемаға өз үлесін қосуына және ой мен сезімдегі өзгерістер жасауына жауапкершілік алуын білдіреді. Келесі қадам – адамдардың қарым-қатынасына саналы түрде құрылымдық өзгерістер енгізу және уақыт өте келе осы өзгерістердің тиімділігін бағалау. Шындығында, «жақын қарым-қатынастарда белгілі бір деңгейде «бір-біріне тәуелділік» болады, яғни серіктестер бір-біріне кезекпен тәуелді. Мұндай қарым-қатынастардың ерекше ерекшелігі ретінде жақындық және дербестік қажеттіліктерінің арасындағы қайшылықтар көзге түседі». «Осы екі қажеттіліктің – жақындық пен дербестіктің тепе-теңдігі қарым-қатынастағы қанағат пен тұрақтылыққа әкеледі. Бірақ бұл әрбір серіктестің өмірдің әр кезеңіндегі және жетілу деңгейіндегі нақты міндеттеріне байланысты».

Негізгі тәжірибелер

Жұптарға арналған терапияның екі әдісі негізінен қарым-қатынас процестеріне бағытталған. Ең көп қолданылатын әдіс – белсенді тыңдау, оны марқұм Карл Роджерс және Вирджиния Сатир қолданған. Соңғы кезде Уоррен Фаррелл «Кинолық суға бату» әдісін әзірледі. Әрқайсысы жұптарға әрқайсысының сезімдерін білдіру және есту үшін қауіпсіз ортаны құруға арналған қарым-қатынас әдісін үйретеді. Мюнхендегі некелік зерттеулер белсенді тыңдау ұзақ мерзімде қолданылмайтынын анықтағанда, Уоррен Фаррелл белсенді тыңдау сын айтушыға сын айту үшін, сынды есту үшін тыңдаушыға қарағанда қауіпсіз орта құруға көбірек көмектесетінін байқады. Тыңдаушы, көбінесе сынға шалдығып, болашақта кездесулерден қашып құтылуға бейімделді. Ол біздің биологиялық тұрғыдан сынға қарсы қорғануға бағдарланғандығымызды, сондықтан тыңдаушыны терең жаттығулар мен әдістермен оқытып, оны қорлау секілді әсер ететін нәрсені сүйіспеншілік деп қабылдауына үйрету қажеттігін болжады. Оның әдісі – кинолық суға бату. Неке туралы 30 жыл зерттеу жүргізген Джон Готтман, сау жұптар бір-бірінің сезімін табиғи түрде тыңдап, қайталамайтынын анықтады. Олар қайғылы немесе қуанышты болса да, жұбайлар бір мәселеге қатысты өз ойларын айтады, «олар ашуланады немесе қайғырады, бірақ олардың серіктесінің реакциясы біз тыңдаушы/сөйлеуші жаттығуында адамдарға үйрететін нәрсеге мүлде ұқсамайды». Мұндай қарым-қатынастар некедегі өзара әрекеттесулердің 5 пайызынан кемін құрады және олар некенің жақсы немесе нашар болатыны туралы ешқандай болжам жасамайды. Готтман атап өткендей, 1984 жылы Мюнхенде жүргізілген зерттеу деректері (рефлексивті тыңдау) жаттығуының өзі жұбайларға некелерін жақсартуға көмектеспегенін көрсетті. Мұндай өзара әрекеттесуді үйрету, оны жұптар үшін күнделікті құрал ретінде немесе эмпатиялық жаттығу ретінде қолдану – клиникалық тұйық көше. Жұптарға арналған эмоционалды бағытталған терапия (ЭФТ) – сүйіспеншілік теориясына негізделген және эмоцияны өзгерістің мақсаты мен құралы ретінде пайдаланады. Эмоциялар өткенді қатаң өзара әрекеттесу үлгілерінде қайта жаңғыртады, олар сезімдік күйлерді жасайды және бекітеді. Оның негізін қалаушылардың бірі Сью Джонсон айтқандай, жақсырақ дауласуды үйренуді, балалық шағыңызды талдауды, үлкен романтикалық қимылдар жасауды немесе жаңа жыныстық позаларды тәжірибелеуді ұмытыңыз. Оның орнына, сіздің жан серігіңізге деген эмоционалдық байланысыңыз бен оған тәуелділігіңіздің бар екенін мойындаңыз, дәл сол сияқты бала ата-анасынан күтім, жұбату және қорғауды күтеді. Сью Джонсонның «Мені қатты ұста» кітабынан, 6-бет.

Терапиялық зерттеулер

Жұптық терапияның ең көп зерттелген тәсілі – мінез-құлықтық жұптық терапия. Бұл – некедегі келіспеушіліктерді емдеудің жақсы бекітілген әдісі. Осы терапия түрі қазір интегративтік мінез-құлықтық жұптық терапия деп аталады. Интегративтік мінез-құлықтық жұптық терапия емделуші жұптардың 69%-ы үшін тиімді болып көрінеді, ал дәстүрлі модель жұптардың 50-60%-ы үшін тиімді болған. Бес жылдық бақылау нәтижесінде, интегративтік немесе дәстүрлі жұптық терапияға қатысқан 134 жұптың арасындағы некелік қанағаттану көрсетті: қарым-қатынастар 14%-ында өзгеріссіз қалған, 38%-ы нашарлаған, ал 48%-ы жақсарған немесе толыққанды қалпына келген. 2018 жылы Cochrane (ұйым) жүргізген шолуда қолда бар мәліметтер жұптық терапияның депрессияны емдеуде жеке терапиядан гөрі артық не кем екенін көрсетпейді.

Жаңа тәжірибелер

Жұптық терапия саласындағы жаңа жетістік – клиникалық тәжірибеге әсерлі нейробиология мен психофармакологиядан алынған түсініктерін енгізу болып табылады.

Окситоцин

Терапиялық сеанстар барысында «сүйіспеншілік гормоны» деп аталатын окситоцинды қолдануға қызығушылық туды, бірақ бұл әлі көбінесе тәжірибелік сипатта және біршама даулы. Кейбір зерттеушілер окситоциннің барлық әлеуметтік сезімдерге жалпы күшейткіш әсер ететінін алға тартады, себебі окситоцинды мұрын арқылы енгізу қызғаныш пен Schadenfreude сезімін де күшейтеді. Сонымен қатар, окситоцинге сенімділікке қатысты алаяқтық мақсатта қолданылуы мүмкін.

Халыққа танымал әдістемелер

Кәсіби көмек көрсетілгенде нәтижелер едәуір жақсырақ болатыны анық (әсіресе отбасылық терапияға назар аударыңыз), бірақ әдістемелерді жалпыға қолжетімді ету үшін, дербес көмек кітаптары және басқа да бұқаралық ақпарат құралдары арқылы көптеген әрекеттер жасалды. Соңғы жылдары осы дербес көмек кітаптары электрондық кітаптар түрінде интернетте немесе блогтар мен веб-сайттардағы мақалалар арқылы танымал бола бастады. Бұл әдістерді қолданушылар үшін туындайтын қиындықтар көбінесе басқа дербес емдеу тәсілдерімен немесе өздігінен диагноз қоюмен байланысты. Сондай-ақ, мамандармен байланысу үшін Skype VoIP сияқты қазіргі заманғы технологияларды пайдалану, олардың қосымша қолжетімділігін қамтамасыз етумен қатар, географиялық шектеулерді де жоюға мүмкіндік береді. Осы технологиялардың жұмыс істеуіне және жеке құпияны сақтауына сену ыңғайлы болғанымен, жеке кездесулермен салыстырғанда, кейбір алаңдаушылықтар туындауы мүмкін.

Гей және бисексуал клиенттермен

Психологиялық теориялардың әртүрлілігі қарым-қатынас кеңесінің тиімділігін анықтауда маңызды рөл атқарады, әсіресе гей және бисексуал клиенттерге қатысты. Кейбір сарапшылар когнитивті-мінездік терапияны араласудың ең қолайлы құралы деп санайды, ал көптегендер қабылдау және міндеттеме терапиясына немесе когнитивті-талдамалық терапияға жүгінеді. Бұл саладағы маңызды прогресс – "ерлі-зайыптылар терапиясы" терминінің орнына "жұбайлар терапиясы" қолданылуы, бұл некеде тұрмаған немесе бір жынысты қарым-қатынастағы адамдарды да қамтиды. Адамдар сыртына шығу процесінің әртүрлі кезеңдерінде немесе ВИЧ-сердискордантты қарым-қатынаста болуынан қарым-қатынас туралы түсініксіздік сезімі тууы мүмкін. Көптеген жағдайларда, бір жынысты жұбайлардың сәтті қарым-қатынастардың үлгілері одан да аз болады. Көптеген елдерде ЛГБТ жұбайларына бала табуға, бала асырап алуға және оларды тәрбиелеуге рұхсат берілмейді, олар өзін шеттетілген, бөтен және қайғылы сезінеді. Әртүрлі жынысты жұбайларға әсер етпейтін гендерлік рөлдерді әлеуметтендіру мәселелері тууы мүмкін. Көптеген ерлер мен әйелдер аралас бағыттағы некеде гомосексуалдық сезімдерді жасыруға байланысты жанжалдарды бастан өткереді. Жұбайлар терапиясы клиенттерге бір жынысты сезімдерді қабылдауға және олармен үйлесім табуға, сондай-ақ бір жынысты және әртүрлі жынысты сезімдерді өмір салтына енгізудің жолдарын зерттеуге көмектесуді қамтиды. Құлықтылыққа байланысты күшті гейлік идентитігі некедегі қанағаттанушылықты төмендетсе де, бір жынысты қатынасты мәжбүрлілік ретінде қарастыру некеге және моногамияға адалуға көмектеседі.