Кіріспе

Американдық әнші-күйші (туған 1937)

Джеймс Уильям Андерсон III (1937 жылдың 1 қарашасында туған), кәсіби тұрғыда Билл Андерсон деп танылған, американдық кантри музыкасының әншісі, әнші-күйшісі және тележүргізушісі. Оның жұмсақ дауысын музыка сыншылары мен жазушылар "Шыбырлаған Билл" деп атады. Әкесінің сақтандыру компаниясының үстіндегі радиостанцияда кантри музыканттарының өнер көрсетуін көргеннен кейін оның қызығушылығы арта түсті. Андерсон көп ұзамай өзінің гитарын сатып алу үшін жеткілікті ақша жинады. Он жасында ол "Carry Me Home Texas" атты алғашқы әнін жазды. Колледжді бітірген алғашқы жазда ол Джорджия штатының Афина қаласындағы WGAU радиосында рок-н-ролл ди-джейі болып жұмыс істеді. Бірақ ол эфирде кантри пластинкаларын ойнағаннан кейін жұмыстан босатылды, содан кейін Джорджия штатының Коммерс қаласындағы WJJC радиостансасына жұмысқа қабылданды. Андерсон жаңа қызметке тағайындалғаннан кейін ән жазуды қайта бастады. Коммерс қаласында Андерсон "City Lights" әнін жазды. Бұл ән оны Нэшвиллге жеткізді, онда оның ән жазу және жазу мансабы басталды. Ән келесі жылы Billboard Hot Country and Western Sides тізімінде 12-орынға көтерілген кезде үлкен сәттілікке ие болды. 1959 жылы ол "Ninety Nine" және "Dead or Alive" атты топ-20 хиттерін жариялады. Кейіннен бұл әнді Эдди Арнольд, Рой Кларк, Жан Шепард және Стив Уоринер жеке-жеке орындап, хитке айналдырды. 1961 жылы "Po' Folks" синглі Billboard кантри тізімінде тоғызыншы орынға жетті. "Po' Folks" әнінің табысы Андерсонды Grand Ole Opry актерлік құрамына шақыруға мүмкіндік берді. Андерсон шақыруды қабылдап, сол жылы бағдарламаға қосылды. Бұған "Mama Sang a Song" атты оның алғашқы бірінші хиті ілесіп келді. Бұл сонымен қатар оның Billboard Hot 100 тізіміне енген алғашқы синглі болды, ол 89-орынға жетті. Сәттілікке қарамастан, Андерсонның алғашқы синглдері бастапқыда студиялық альбомдарға енгізілмеді.

1963-1976: "Енді" және мансаптық табыстар

1963 жылы Андерсонның жазба карьерасы одан әрі кеңейді. Ол жиі гастрольде болып, музыкасын насихаттау үшін көпшілік алдында өнер көрсетті. Андерсон 1963 жылы "Still" әнін жазуға шабыттанғанда, бұрынғы қатынымен кездесіп, әнді жарнамалап жүрген кезде оған тап болды. Сол түні ол таңғы үште Андервуд теріс машинасына әннің сөзін жазды. "Still" оның жазба карьерасындағы ең үлкен хитке айналды. Бұл сонымен қатар Billboard Hot 100 хит-парадына енген екінші әні болды, бірақ ол ондағы алғашқы (және жалғыз) сәтті кроссовер хиті болды, 1963 жылдың маусым айында сегізінші орынға жетті. Бұл ән Billboard Easy Listening чартында хит болған алғашқы әні болды, ол маусым айында үшінші орынға жетті. Әннің табысы 1963 жылы Андерсонның дебюттік студиялық альбомын шығаруға әкелді, альбомы әннің атауымен аталды. LP 1964 жылдың қаңтар айында Billboard кантри альбомдар чартында он орынға, ал 1963 жылдың соңында Billboard 200 чартының топ-40-қа жетті. "Still" әнінің табысы Андерсонның жазба карьерасын одан әрі көтерді. Бұл "American Bandstand" сияқты телешоуларда ұлттық деңгейде өнер көрсетулерін қамтыды, онда ол "8×10" кроссовер хитін орындады. Ол Billboard, Cashbox және Music Reporter сияқты ірі музыкалық басылымдардан марапаттар жеңіп алды. Ол концерттік өнер көрсетулерін жоспарлап, әр концерттен 500 долларға дейін табыс тапты. Оның табысы Decca компаниясына студиялық альбомдарды жиірек жазып, шығаруға мүмкіндік берді. Бұл альбомдар да сәтті болды. Оның екінші студиялық альбомы "Bill Anderson Sings" (1964) кантри альбомдар чартының топ-10-ға енді. 1966 жылы шыққан альбомы да сол чартта бірінші орынға ие болды. Альбомдар "Bright Lights and Country Music", "Five Little Fingers" және "Three A. M." сияқты хиттермен толықтырылды. Оның 1960 жылдардағы хиттері жалғасты, ал көптеген әндерінің авторы өзі болды. 1966 жылы шыққан "I Love You Drops" әні Чак Берридің "Memphis Tennessee" хитінен шабыттанды. Оның келесі өзі жазған әні де үшінші номері болды, ол "I Get the Fever" деп аталды. 1968 жылы "For Loving You" дуэтімен алғашқы үлкен хитіне қол жеткізді. Осы ән де, "But You Know I Love You" хиті де 1969 жылғы студиялық альбомына енді. Ол осы кезеңде 1967 жылы "I Can Do Nothing Alone" евангелистік альбомын және 1969 жылы "Christmas" мерекелік альбомын жазып, альбомдарды әртараптандыруға кірісті. "Bill Anderson's Greatest Hits" жинағы да шығарылды және ол кантри альбомдар чартында алтыншы орынға жетті. Андерсон тұрақты кантри альбомдарын шығаруды жалғастырды, 1970 жылдардың басында жылына үш альбом шығарды. Оның кантри альбомдары көбінесе түпнұсқа материалдар мен кавер-версиялардың қоспасын қамтыды. 1971 жылы шыққан "Always Remember" альбомы туралы Allmusic компаниясының Грег Адамс әнші Крис Кристоферсон мен Кенни Роджерстің әндерін орындағаны үшін "күтілмеген эффект берді" деп түсіндірді. Оның 1970 жылдардың басындағы альбомдарынан кейін үздік ондыққа кіретін бірқатар хиттер шықты. Осы уақыт аралығында ол "Love Is a Sometimes Thing", "Where Have All Our Heroes Gone", "If You Can Live with It (I Can Live Without It)" және "The Corner of My Life" әндерімен хитке ие болды.

1977-1989 жылдар: Ел саясатының өзгеруі және жаңа өзгерістер

1977 жылы Андерсон жазба жасау карьерасында бірнеше өзгерістерге ұшырады. Оның көп жылдық дуэт серіктесі Ян Говард оның лейблі мен гастрольдік шоуын тастады. Говардтың айтуынша, қарбалас тур кестесіне ілесу қиын болды. Килленмен бірге Андерсонның музыкалық дыбысы Нэшвилл саунды балладаларынан қарқынды Countrypolitan үнділеріне қарай өзгерді және Hot 100 хит-парадында 80-орынды иеленді. Оның студиялық альбомы Love & Other Sad Stories Billboard кантри альбомдар тізімінде 37-орынға жетті. Алғашында табысты болғанымен, Андерсонның 1970-ші жылдардың соңындағы музыкасы көптеген жазушылардан теріс пікірлер алды. Автор Курт Вольф оның жаңа бейнесін сынап, музыкасы "диско ырғақтарымен қауіпті ойын ойнайды" деді. Allmusic-тен Юджин Чадборн Love & Other Sad Stories альбомына 5 жұлдыздың 1,5-ін ғана берді. "Бұл альбомның басы бұзық адам сияқты көрінеді, ал соңы қорқынышты әсер қалдырады. Анық айтқанда, оның көп бөлігі тыңдауға тым жалықтырады", - деді Чадборн. Андерсонның сатудағы сәттілігі "I Can't Wait Any Longer" шыққаннан кейін төмендеді. Оның келесі альбомы Ladies Choice (1979) кантри альбомдар тізімінде 44-орынға ғана жетті. Альбомның ең ірі хиті "This Is a Love Song" болды, ол топ-20-ға енді. Альбомнан төрт сингл шықты, олар кантри хит-парадтарында шағын хиттерге айналды, соның ішінде тайтл трек. 1984 және 1987 жылдар аралығында альбомнан шағын кантри хиттеріне айналған төрт сингл шықты. Альбомның тайтл трегі сингл ретінде шығарылды, бірақ Billboard музыкалық басылымдарында көрсетілмеді. Сингл 1992 жылы Billboard журналында қарастырылды, онда ол Гарт Брукс музыкасына ұқсас деп бағаланды. 1998 жылы Андерсон Ронни Милсап пен Конни Смиттен тұратын ардагерлер жобасының бөлігі ретінде Warner Bros. Records-пен келісімшарт жасады. Сол жылы оның 36-шы студиялық альбомы "Fine Wine" жарық көрді. Жобаны Стив Уоринер мен оның әйелі Карин жасады. Country Standard Time журналының Джон Вайсбергер оны "винтажды" деп атап, релизге оң пікір білдірді. Ал Allmusic оған 5 жұлдыздың 2,5-ін ғана берді. Ол келесі студиялық альбомы "A Lot of Things Different" (2001) арқылы жаңа көркемдік бағыттарды бастады. Альбом Андерсоннің ең дәстүрлі жұмысы деп атаған дәстүрлі кантри стилін көрсетеді. Ол Андерсонның жеке лейблі TWI-мен бірлесіп музыка таратқан Varèse Sarabande арқылы шығарылды. Андерсоннің көркемдік бағыттары 2000-шы жылдарда да кеңейе берді. Рождестволық "No Place Like Home on Christmas" альбомынан кейін ол 2004 жылы үшінші евангелистік жобасын, "Softly & Tenderly" шығарды. Бір жылдан кейін ол "The Way I Feel" атты заманауи кантри альбомын шығарды. Ол өзінің жеке шығармаларымен қатар Брэд Пейслидің "Whiskey Lullaby" әнінің өзіндік нұсқасын қамтыды. Аль Кэмпбелл оның ән жазу сапасын жоғары бағалады. 2007 жылы Андерсон өзінің алғашқы блюграсс музыкалық жинағын, "Whisperin' Bluegrass" шығарды. Madacy Entertainment арқылы шығарылған бұл альбомда Винс Гилл мен Долли Партонмен бірлескен жұмыстар болды. Country Music Television-нан Чет Флиппо оны "блюграсс аспаптарымен орындалған кантри және евангелистік әндердің керемет альбомы" деп атады. 2010 және 2014 жылдары Андерсон екі студиялық альбом шығарды: "Songwriter" және "Life!". 2018 жылы оның 44-ші студиялық альбомы "Anderson" шықты, онда Джейми Джонсон қатысты. Одан кейін 2020 жылы "The Hits Re Imagined" атты 45-ші студиялық альбомын шығарды. Альбом оның мансабында жазған әндерінің қайта жазылған нұсқаларынан және жаңадан жазылған хиттерден тұрды. Billboard оған оң пікір берді, онда "82 жасында Андерсон ауыр әндерге салмақтылық, ал "Po Folks" сияқты әндерге көңілділік сыйлайды. Төменгі деңгейдегі өндіріс назарды Андерсонға және оның орындалуына аударады. Дәл осылай болу керек" делінген. 2022 жылдың маусым айында MCA Nashville "The Best of Bill Anderson: As Far as I Can See" атты жинақты шығарды, онда Долли Партон қатысқан жаңа трек болды.

1958-1979: Нэшвиллдегі жетістік

Андерсонның жазушылық мансабы оның жазу карьерасымен бірдей кезеңде басталды. 1958 жылы жазған "City Lights" композициясы оның ән жазудағы табысына жол ашты. Кен Бернспен сұхбаттасқанда Андерсон әнді қонақүйдің төбесінде жазғанын еске алды: "1957 жылы бір түні, мен он тоғыз жаста болғанда, көзім жететін қала шамдарының жарқын тізімін жазуға үлкердім", - деді ол. Tree шарты Андерсонға өзінің және басқалардың музыкасы үшін ән жазуға мүмкіндік берді. Оның келесі хиттерінің бірі "I Missed Me" болды, оны Джим Ривз орындады. Тағы бір хиті – "I Don't Love You Anymore", оны 1964 жылы Чарли Лувин жазды. Сингл ретінде шыққан бұл ән Лувиннің ең танымал жеке хитіне айналып, Billboard Hot Country Singles тізімінде төртінші орынға көтерілді. Сол жылы Лефти Фриззэлл Андерсонның "Saginaw, Michigan" әнін жазды. Бұл сингл Фриззэллдің 1952 жылдан бергі алғашқы бірінші орыны болды, ол 1964 жылдың наурыз айында тізімнің басына шықты. Осы кезеңде ол Портер Вагонер үшін екі хит жазды, соның ішінде 1964 жылғы "I'll Go Down Swinging". Ол бұл әнді Ханк Сноудың пластинкасының соңындағы ән атауын естігеннен кейін жазды. Андерсон 1960-шы жылдары дуэт серігі Ян Ховард үшін де жеке хиттер жазды. Ол Андерсонның "Бақытыңды сана, әйел", "Мен махаббатқа әлі де сенемін" және "Жаман тұқым" әндерімен үлкен жетістіктерге жетті. Андерсон Конни Смит үшін де бірнеше хит жазды. Ол сондай-ақ Смиттің алғашқы жазба шартына қол қоюына көмектесті. Андерсон Смитті Огайо штатының Колумбус қаласына жақын жерде өткен таланттар байқауында өнер көрсеткенін естігеннен кейін тапты. Ол оны Нэшвиллге әкелуге көмектесті, онда ол RCA Victor Records продюсерлеріне естіртілетін бірнеше демонстрациялық таспаларды жазды. 1964 жылы Смит лейблмен келісім шарт жасасты. Андерсонның "Once a Day" композициясын Смит 1964 жылы жазды. Ол оның дебюттік синглы ретінде шықты және Billboard Hot Country Singles тізімінде сегіз апта болды, сол кездегі оның ең табысты әні болды. Смиттің мансабына Андерсон одан әрі көмектесті, ол "Then and Only Then", "Cincinnati, Ohio" және "I Never Once Stopped Loving You" сияқты оның келесі хиттерін жазды. Андерсонның материалдарын орындаған басқа поп-артистердің арасында Джеймс Браун, Арета Франклин және Дин Мартин болды. Дегенмен, оның ең табысты материалдарын кантри әншілері жазды, олар оның әндерін келесі онжылдыққа дейін орындауды жалғастырды. 1972 жылы Кал Смит Андерсонның "The Lord Knows I'm Drinking" әнін жазды, ол Billboard кантри тізімінде бірінші орынға шықты. Сол онжылдықта Конвей Твитти де "I May Never Get to Heaven" әнімен бірінші орынға ие болды. 2020 жылы American Songwriter журналына берген сұхбатында Андерсон кантри нарығының кроссовер попқа қарай өзгере бастағанын айтты. Осы себепті ол басқа әншілерге материал жазуда қиындықтарға тап болды. "Кантри музыкасы өзгере бастады және мен оған сай бола аламын ба деп ойладым. Мен осы күйге қалай түскенімді білмеймін, бірақ ол қиын кезең болды", - деді ол. Андерсон өзінің жеке альбомдарына материал жазуды тоқтатқан жоқ. 1983 жылы шыққан "Southern Fried" студиялық альбомында ол үш әнді жазды. Publishers Weekly журналы 1989 жылдың тамызында бұл альбомды жариялап, көбінесе оң пікірлер білдірді: "Біраз шу мен асыра сілтеуге қарамастан ('Мен жасадым. Мен бәрін өзім жасадым . Бірақ бұл оңай болған жоқ"), автор күшті оқиғаны дұрыс баяндады", - деді рецензенттер.

1992 жылдан қазіргі уақытқа дейін: ән жазуға және басқалармен ынтымақтастыққа оралу

1992 жылы кантри-артист Стив Уэриннер Андерсонның 1960 жылғы "The Tip of My Fingers" хитін орындады. Сингл ретінде шыққан ол жылы Billboard Hot Country Songs тізімінде топ бестікке енді және Андерсонды жаңадан ән жазуға шабыттандырды. Ән сондай-ақ Grammy сыйлығына ие болды. Осы кезеңде ол Скип Юинг пен Дебби Мурмен "Wish You Were Here" әнін бірлесіп жазды. Марк Уиллс бұл әнді сингл ретінде шығарды, ол 1999 жылы Billboard кантри тізімінде бірінші орынға ие болды. Андерсон кейіннен әннің табысы он жыл бойы күрескен қаржылық қиындықтарды жеңуге көмектескенін айтты. "Wish You Were Here" әнінен кейін ол Дин Диллонмен бірлесіп жазған "A Lot of Things Different" әнін шығарды. Бұл ән екеуі таңғы ас ішкен кезде туындаған әңгімеден пайда болды. Кейін әнді Кенни Чесни орындады, оның нұсқасы 2003 жылы кантри синглдер тізімінде алтыншы орынға жетті. Чеснидің әнінен кейін Брэд Пейсли мен Элисон Краусс "Whiskey Lullaby" әнін жазды. Әнді әнші-сазгер Джон Рэндалл жазған. Әнді жазғаннан кейін Рэндалл оның демо-жазбасын басқа әртістерге ұсынуға құлшынбады. Бірақ Андерсон әннің табысқа жететініне сенді, содан кейін оның демо-жазбасы апта күні сағат онда жазылды. Пейслидің нұсқасы 2004 жылы сингл ретінде шықты және сол жылы Billboard кантри тізімінде үшінші орынға ие болды. 2005 жылы "Whiskey Lullaby" Country Music Association сыйлығында "Жыл әні" аталымын жеңіп алды. Андерсон өзінің автобиографиясында марапатты жеңіп алудың қуанышын былай еске алады: "Мен секіріп тұрып, Брэдті құшақтап, оның ақ батырлық шляпасын басынан түсіріп алдым". 2006 жылы Андерсон Джейми Джонсон мен Бадди Кэннонмен бірлесіп "Give It Away" әнін жазды. Бұл әнді Джордж Стрейт орындады. Әннің идеясы Джонсонның сол кездегі ажырысуынан туындады және сол кезде кантри жанрында кең таралмаған ауызша баяндаманы қамтыды. Стрейттің нұсқасы 2006 жылы сингл ретінде шықты және сол жылдың қыркүйек айында кантри тізімінде бірінші орынға ие болды. Ән CMA Awards-тан "Жыл әні" сыйлығын жеңіп алды, бұл Андерсон үшін соңғы үш жылдағы марапаттау шарасынан үшінші марапат болды. Сингл 2009 жылы кантри әндер тізімінде топ 20-ға енді. 2014 жылы Андерсон Питни мен Бобби Томберлинмен бірлесіп Мо Питнидің "Country" әнін жазды, ол кантри тізімінде топ 30-ға енді. 2023 жылдың 22 шілдесінде Андерсон Grand Ole Opry тарихындағы ең ұзақ қызмет еткен мүше ретінде құрметке бөленді. Андерсон 1961 жылы алғаш рет қатысқаннан бері 62 жыл бойы мүшелігін жойған жоқ.

Кино және теледидар

1965 және 1974 жылдар аралығында Андерсон өзінің «Билл Андерсон шоуы» атты ұлттық телесериалын жүргізді. Бағдарламада оның дуэт серіктесі Ян Говард және гастрольдік тобы The Po' Boys та қатысты. Ол осы кезеңде «The Today Show» сияқты бірнеше ұлттық телешоуда да пайда болды. Андерсон 1970-ші жылдардың соңында теледидар саласына көбірек қатысты. 1977-1978 жылдары ол Сара Перселлмен бірге ABC ойын шоуы «The Better Sex»-ті жүргізді. 1980-ші жылдары Андерсон «Grand Ole Opry» артындағы жағдайды және бұрынғы «Nashville Network» (TNN) арнасында көрсетілген «Fandango» ойын шоуын жүргізді. «Fandango» бағдарламасы туралы ақпаратты Андерсонға Нэшвиллдегі WSM TV бағдарламалар директоры жеткізді, ол кантри музыкасы туралы викториналық шоу арна үшін табыс әкеледі деп сенді. «Мен көптеген салаға қатыстым. Телевизиядағы жұмыстарымның арқасында қазір бұрынғыдан да көп адамның назарындамын», - деді ол 1988 жылы. Андерсон 1989 жылға дейін «Fandango» шоуымен айналысты. Кейін ол TNN арнасының «You Can Be a Star» атты жарыс бағдарламасының қатысушыларының қатарына шақырылды. Андерсон бағдарламаның ішкі жұмысына белсенді қатысып, ұпай санау жүйесін әзірлеуге көмектесті. Сонымен қатар, оның гастрольдік тобы бағдарламаның сахналық тобы ретінде шақырылды. Андерсон 1965 жылдың 15 ақпанындағы «To Tell the Truth» эпизодында өзін-өзі сомдап, төрт мүмкін дауыстың екеуін алды. Бас лига бейсболшысы Трейси Сталлард Андерсонның екі көрінген өзінің бірі ретінде пайда болды.

Іскерлік мансап

Андерсон сондай-ақ бизнес мүмкіндіктеріне назар аударды, бірақ олардың көп бөлігі сәтсіз аяқталды. Ол өзінің өмірбаянында: "Мен бірнеше рет бизнесмен болуға тырыстым, бірақ оның орнына ән салып, күлімсірегенім дұрыс еді", - деп жазды. 1975 жылы ол Юта штатының Прово қаласында KIXX деп аталатын радиостанцияны сатып алды. Андерсон радиостанциясын қолдау үшін жеткілікті жарнама берушілер таба алмады, нәтижесінде ол жабылды. Алты жылдан кейін ол радиостанцияны сатып, радио индустриясынан кетіп қалды. "Мен өте қатты көңілім қалды, себебі мен жақсы көретін нәрсенің бұрынғысы болмай қалды", - деп жазды ол 2016 жылы. 1980 жылдары Андерсон Po' Folks мейрамханалар желісінің жарнамашысы болды, оның аты 1961 жылғы хитінен алынған. Андерсон мейрамхана компаниясымен үш жылдық келісімшартқа қол қойып, радио және теледидар жарнамаларында ұлттық өкіл ретінде жұмыс істеді. Бұдан өзге, Андерсон компанияға өнімдерін жарнамалау үшін өз суреттері мен қолтаңбаларын пайдалануға рұқсат берді. Ол вице-президентпен серіктесіп, компанияны франшизалауға көмектесті. Франшизаға көмектесу үшін кантри-артист Конвей Твитти үшінші серіктес ретінде таңдалды. Бірақ бірнеше жеке мейрамханалар қаржылық қиындықтарға тап болды, нәтижесінде Андерсон заңдық шығындарды төлеуге мәжбүр болды. Сонымен қатар, компанияны ірі Krystal фастфуд желісі сатып алуға тырысты. Ол компанияға берешегі бар ақыны қайтаруға мәжбүр болды, бұл Андерсонды банкротқа жақындатты. Алайда, Твиттидің қолдауымен Андерсон компанияның қаржылық мәселелерін шешуге көмектесті. "Осылайша, мейрамхана бизнесіне жасаған шағын қадамым өмір бойы жинаған ақшамның үлкен бөлігін жоқ қылды", - деді ол кейінірек.

Жеке өмір

Андерсон екі рет үйленген және екі ұзақ мерзімді қарым-қатынаста болған. Ол өзінің алғашқы әйелі Бетті 1950 жылдардың соңында ортақ дос арқылы таныстырды. Олар 1959 жылдың желтоқсан айында үйленді. Олар үйленген кезде Беттің жасы 19-ға, ал Биллдің жасы 22-ге толған еді. Олар он жыл бойы некеде тұрды. Бетті олардың қарым-қатынасы барысында екі қыз дүниеге әкелді. Бетті күйеуінің жазушылық жолына да үлес қосты, ол 1965 жылы "Мен есімде жоқ" әнін бірлесіп жазды. Кейіннен Конни Смит осы әнді 1965 жылғы "Cute 'n' Country" студиялық альбомында орындады. 1968 жылы олар ажырасып кетті, ал 1969 жылы ресми түрде ажырасты. 2016 жылы ажырасу туралы ойланғанда Андерсон Беттің музыка бизнесін түсінуі қиын болғанын, осының салдарынан олардың арасы суықтап кеткенін айтты. Бет Андерсон 2010 жылы 69 жасында қайтыс болды. 1970 жылы ол екінші әйелі Беккиге үйленді. Олардың бір баласы болды. 1984 жылы Бекки автокөлік апатына ұшырап, миының 25 пайызы зақымданды. Олар Беккидің көлігіне соқтығысқан жүргізушіге қарсы сотқа шағымданып, өтемалдау талап етті. Оның жазылуы бірнеше жылға созылды. 1990 жылдары олар ажырасып, 1997 жылы ресми түрде ажырасты. Андерсон 2008 жыл шамасында Викки Саласпен кездесе бастады. Олар бұрын, Викки 19 жасқа толғанда, Андерсонның тобының мүшесімен романтикалық қарым-қатынаста болған кезде танысқан еді. Екеуі Андерсонның екінші ажырасуынан кейін қайтадан жақындасты. "Біз ешқашан үйленбедік, бірге тұрмадық, бірақ ол мен үшін барлығы болды", - деп есіне алды кейін Андерсон. 2016 жылы Саласқа қатерлі ісік диагнозы қойылды. Үш жылдан кейін ауруы күшейіп, ол хосписке жатты. Ол 2019 жылдың қаңтар айында қайтыс болды.

Музыкалық стильдер

Ән жазушы ретінде Андерсон әртүрлі материалдар жазды. Автор Курт Вольф оның алғашқы шығармаларын "сүйкімді және сезімтал" деп сипаттады, "Po' Folks" және "I Love You Drops" әндерін осы стильдің мысалдары ретінде атады. Вольф сондай-ақ, басқа әндерде "қалыпты жағдайға қарсы көзқарас" байқалатынын, ал тағы бір бөлігі "өте қайғылы" тақырыптарға арналғанын айтты. The Boot журналынан Риан Конк оның ән жазу стиліндегі ұқсас тенденцияны атап өтті. Ол 2004 жылғы "Whiskey Lullaby" әнін мысал ретінде келтірді. Әнді талдап, Конк оның "жүрек ауруы, тәуелділік және жоғалту" туралы "есте қаларлық суреттерге толы" екенін мәлімдеді. Конк 2006 жылғы "Give It Away" әнін де жоғары бағалап, оны "бірден классикаға айналған" ән деп атады. 2018 жылы American Songwriter журналына берген сұхбатында Андерсон өзінің ән жазу стилін былай түсіндірді: "Менің жас кезімде кантри музыкасына тартқан нәрсе – лирика, мен тыңдап эмоция сезінетін әңгімелер болатын. Сондықтан, келер ұрпақ мен жазған бірнеше жолдарды айтып, "иә, бұл өте тапқыр!" десе деймін". Андерсон орындаушы ретінде де өзіндік музыкалық стиль қалыптастырды. Decca Records компаниясымен келісім шарт жасасқаннан кейін, жұмсақ дауысы үшін "Whisperin' Bill Anderson" деген лақап атын алды.

Мұра мен құрмет

Жазушылар мен музыка сыншылары Андерсонды кантри музыкасының ең маңызды ән жазушыларының бірі деп есептейді. 1975 жылы Андерсон Нэшвилл ән жазушылардың Даңқ залына енгізілді. 2002 жылдың қараша айында BMI оны кантри музыкасындағы алғашқы икона деп мойындады, осы сыйлықтың иегерлері қатарында R&B әртістері Литтл Ричард, Чак Берри, Бо Диддли және Джеймс Браунмен бірге қалды. 2018 жылы ол Алан Джексон мен Джон Мелленкамппен бірге Ән жазушылар Даңқы залына енгізілді. Андерсон кантри музыкасының ең жақсы жазушылары мен орындаушыларының көптеген тізіміне де ілікті. 2008 жылы ол "Country Universe" журналының "Кантри музыкасының 100 ең ұлы адамы" тізімінде 27-орынды иеленді.