Кіріспе
Хонки-тонк (сонымен қатар хонкатонк, хонки-тонк немесе тонк деп те аталады) – бұл қонақтарына кантри музыкасымен ойын-сауық ұсынатын бар және мұндай орындарда ойналатын музыка стилі. Бұл термин сондай-ақ осындай музыка ойнауға арналған пианино түрін (такт пианино) білдіруі мүмкін. Мұндай барлар АҚШ-тың оңтүстігінде және оңтүстік-батысында жиі кездеседі. Джимми Роджерс, Эрнест Табб, Лефти Фриззелл, Хэнк Уильямс, Лоретта Линн, Патси Клайн, Джонни Хортон және Мерл Хаггард сияқты көптеген белгілі кантри музыка орындаушылары мансабын хонки-тонктардағы әуесқой музыкант ретінде бастаған. "Хонки-тонк" терминінің шығу тегі даулы, ол бастапқыда Ескі Батыстың аймақтарында (Оклахома, Үндістан территориялары және көбінесе Техас) және оларды көрсеткен театрларда пайда болған. "Хонки-тонк" деп аталатын алғашқы музыка жанры – рагтайммен байланысты, бірақ мелодия мен гармонияға қарағанда ритмге көбірек назар аударатын фортепиано ойнау стилі; бұл стиль пианиноларға көбінесе дұрыс күтім жасалмаған, олардың дыбысы бұзылған және кейбір клавишалары жұмыс істемейтін ортада дамыды. Бұл хонки-тонк музыкасы буги-вуги фортепиано стиліне маңызды әсер етті. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін музыка индустриясы Техас пен Оклахомадан Батыс жағалауына дейін ойналатын халық музыкасын "хонки-тонк" музыкасы деп атай бастады. 1950 жылдары Винифред Атвелл, Уэбб Пирс, Хэнк Локлин, Лефти Фриззелл, Рэй Прайс, Фарон Янг, Джордж Джонс және Хэнк Уильямс танымалдылығының арқасында хонки-тонк өзінің алтын ғасырына енді.
A honky tonk (also called honkatonk, honkey tonk, or tonk) is both a bar that provides country music for the entertainment of its patrons and the style of music played in such establishments. It can also refer to the type of piano (tack piano) used to play such music. Bars of this kind are common in the South and Southwest United States. Many eminent country music artists, such as Jimmie Rodgers, Ernest Tubb, Lefty Frizzell, Hank Williams, Loretta Lynn, Patsy Cline, Johnny Horton, and Merle Haggard, began their careers as amateur musicians in honky tonks. The origin of the term "honky tonk" is disputed, originally referring to bawdy variety shows in areas of the old West (Oklahoma, the Indian Territories and mostly Texas) and to the actual theaters showing them. The first music genre to be commonly known as honky tonk was a style of piano playing related to ragtime but emphasizing rhythm more than melody or harmony; the style evolved in response to an environment in which pianos were often poorly cared for, tending to be out of tune and having some nonfunctioning keys. This honky tonk music was an important influence on the boogie woogie piano style. Before World War II, the music industry began to refer to hillbilly music being played from Texas and Oklahoma to the West Coast as "honky tonk" music. In the 1950s, honky tonk entered its golden age, with the popularity of Winifred Atwell, Webb Pierce, Hank Locklin, Lefty Frizzell, Ray Price, Faron Young, George Jones, and Hank Williams.
Этимология
"Хонки-тонк" терминінің шығу тегі белгісіз. Баспаға шығарылған ең ерте белгілі пайдалану 1874 жылғы 28 маусымдағы "Пеория Журналында" жарияланған мақала: "Полиция бүгін багниолар мен хонки-тонктарға шабуыл жасап, көп жұмыс істеді". Кейіннен 1890 жылы "The Dallas Morning News", 1892 жылы "Galveston Daily News" (Гальвестон, Техас) (Форт-Уорт қаласындағы ересектерге арналған мекемеге сілтеме жасау үшін бұл терминді қолданды) және 1894 жылы Оклахома штатындағы "The Daily Ardmoreite" газеттерінде келтірілген. Терминнің басындағы қолданылуы көбінесе Техас штатының Даллас және Форт-Уорт қалаларынан Оклахома штатының оңтүстік-орталық аймағына дейінгі мал айдау жолдарымен сәйкес келетін дәліз бойында кездеседі, бұл терминнің мал өндіруші ковбойлар тарапынан нарыққа айдалатын малмен бірге таратылған жергілікті сөз болуы мүмкін екенін көрсетеді. "Хонки-тонк" (немесе "хонк-а-тонк") дыбысы және осылай аталған орындардың сипаты, терминнің осы мекемелерде естілетін қатты, дауысты музыка мен шуға байланысты дыбырлық сөз болуы мүмкін екенін ұсынады. Бір теория бойынша, атаудың "тонк" бөлігі 1881 жылы құрылған американдық тік пианино өндірушісі Уильям Тонк & Брос. компаниясының пианино брендінен шыққан болуы мүмкін. Тонк ағалары Уильям мен Макс 1873 жылы "Tonk Bros. Manufacturing Company" компаниясын құрған, сондықтан мұндай этимология мүмкін, бірақ бұл пианинолар 1889 жылға дейін өндірілмеген, ал термин осыған дейін қалыптасқан сияқты. Терминнің шығуын түсіндіруге тырысқан алғашқы деректердің бірі ( "honkatonk" деп жазылған) 1900 жылы "New York Sun" газетінде жарияланған және басқа газеттерде кеңінен қайта басылған мақала болды. Алайда, мақала көбінесе қалалық (немесе далалық) аңыз немесе нақыл сияқты көрінеді, сондықтан оның дұрыстығы күмәнді.
Кәсіпорынның шығу тегі
Терминнің шығу тегі белгісіз болса да, хонки-тонк бастапқыда батыстағы (Оклахома және Үндістан аумақтары мен Техас) әдепсіз ойын-сауық шоуларын және оларды өткізетін театрларды білдірген. Баспа беттеріндегі ең ерте кездесулер оларды "арнайы театрлар" деп атайды және ойын-сауықты "арнайы шоулар" деп сипаттайды. Театрларда көбінесе құмар ойындар ойналатын үй және міндетті түрде бар болған. Шекаралар жабылып, көп жылдар өткен соң, Уайт Эрп және Э. С. Эбботт сияқты жазушылар 1870 және 1880 жылдары Канзас, Небраска және Монтанадағы мал өсіруші қалаларындағы хонки-тонктар туралы естеліктерде айтқан. Олардың естеліктерінде әйелдер мен шоулармен байланысты зорлық-зомбылықтың қорқынышты суреттемелері бар. Дегенмен, сол кездегі есептерде олар көбінесе "hurdy gurdy" шоулары деп аталған, бұл термин "hurdy gurdy" атынан туындаған болуы мүмкін, ол кейде кішкентай, көшпелі органға қате қолданылған, оны көбінесе орган тартқыштар мен көшпенді әртістер ойнаған. 1913 жылға дейін бұрынғы Rough Rider командирі полковник Эдвин Эмерсон Нью-Йоркте хонки-тонк кешін өткізді. Rough Riders Техас, Нью-Мексико, Оклахома және Үндістан аумақтарының ранчоларынан тартылғандықтан, бұл термин испан-американ соғысы кезінде де кеңінен қолданылған.
Музыка
Хонки-тонк дыбысы толық ырғақ бөлімімен ерекшеленеді, ол екі уақыттық ритмді анық кері соққымен орындайды. Сталь гитара мен скрипка – басты аспаптар. Хонки-тонк музыкасы деп аталатын алғашқы музыка жанры – рагтайммен байланысты, бірақ мелодия мен гармонияға қарағанда ырғаққа басымдық беретін фортепиано ойнау стилі; стиль фортепианолардың көбінесе нашар күтімде болған, қалыптан шығып, кейбір клавишалары жұмыс істемейтін жағдайға жауап ретінде қалыптасты. Хонки-тонк музыкасы буги-вуги фортепиано стиліне әсер етті, бұл туралы Джелли Ролл Мортонның 1938 жылғы "Хонки-тонк музыкасы" және Мид Люкс Льюистің "Хонки-тонк поезд блюз" хиті куәлік етеді. Льюис соңғысын 1927 жылдан 1950 жылдарға дейін көп рет жазды, ал әнді Оскар Петерсон сияқты көптеген музыканттар орындады. Билл Доггет Комбосының он екі такті блюздық инструменталды "Хонки Тонк", иілгіш саксофонмен және баяу, қуатты ырғақпен, ерте рок-н-роллдың бірінші хиті болды. Жаңа Орлеанда туған Фэтс Домино да сол пианисттердің бірі, оның "Blueberry Hill" және "Walkin' to New Orleans" әндері танымал музыка тізімдеріне енді. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары музыка индустриясы Техас пен Оклахомадан Батыс жағалауына дейін ойналатын хонки-тонк музыкасын "хиллбилли" музыкасы деп атай бастады. Соңғы кезде бұл термин кантри музыкасының негізгі дыбысын білдіреді, ол Батыс свингі Нешвиллде қабылданған кезде дамыды. Бастапқыда гитара, скрипка, контрабас және гавай музыкасынан әкелінген сталь гитара қолданылды. Әншілердің дауысы бастапқыда қабақты және мұрындық болды, Флойд Тиллман мен Хэнк Уильямс осы үлгіні көрсетті, бірақ кейін Джордж Джонс пен Фарон Янг сияқты музыканттардың дауысы анық және өткір болды. Ән сөздері көбінесе жұмысшы табының өміріне, сондай-ақ жоғалған махаббат, адалдыққа қиянат, жалғыздық, маскүнемдік және өзіне аяу сезімі сияқты трагикалық тақырыптарға арналған. 1941 жылы авторлық құқығы тіркелген және жарық көрген Эрнест Таббтың "Walking the Floor Over You" альбомы, Decca лейблы үшін оның алтыншы релизі, хонки-тонк стилін орнатуға және Таббты оның ең ірі өкілінің бірі ретінде танытуға көмектесті. Техастағы Крисп қаласынан шыққан Табб Джимми Роджерстің жанкүйері болды және көп жылдар бойы электр гитара қолданған Батыс свингін басқа "кантри" дыбыстарымен біріктірді. Ол осы дыбысты Нэшвиллге алып барып, Grand Ole Opry-де электр гитарада ойнаған алғашқы музыкант болды. 1950 жылдары хонки-тонк өзінің алтын ғасырына енді, Вебб Пирс, Хэнк Локлин, Лефти Фриззэлл, Фарон Янг, Джордж Джонс және Хэнк Уильямстың танымалдылығы артып, осыған байланысты. 1950 жылдардың ортасы мен соңында рок-кабилли (хонки-тонк кантрисін ритм-энд-блюзбен біріктірген) және Нэшвилл дыбысының жылтыр кантри музыкасы хонки-тонктың алғашқы үстемдік кезеңін аяқтады. The Rolling Stones тобының "Honky Tonk Women" (1969) әні, алтын диск ретінде танылған, 1940 жылдардағы Ханк Уильямс сияқты хонки-тонк әртістерінің дыбысына негізделген және хонки-тонк барларының проституция орталықтары ретіндегі беделіне сілтеме жасады. 1970 жылдары заңсыз кантри музыкасының қатал хонки-тонк стилі Гэри Стюарт, Уэйлон Дженнингс, Уилли Нельсон, Дэвид Аллан Коу және Билли Джо Шевер сияқты әртістермен ұсынылды.