Клун Орманының геологиялық және табиғи ерекшеліктері
Clun Forest
Клун Форест – Ағылшын мен Уэльстің шекарасындағы табиғи аймақ. Тарихы орта ғасырлық хантар аң ауына жараған, бүгінде орман, жайылымдар мен Offa's Dyke жолы бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Клюн Орман – ағылшынның Шропшир графтығының оңтүстік-батысындағы ашық жайылымдар, сортаптар және жапырақты-қылқан жапырақты орманды аймақтарды қамтитын, сондай-ақ Уэльстің Поуис шекарасынан өте алыс, сирек қоныстанған ауылдық жер. Бұл аймақ бұрын Лудлоуден Клюн аңғарына дейінгі жерді қамтитын патшалық аңшылық орман болған. Орта ғасырларда аң ауру үшін бөлінген бұл жерлер міндетті түрде тығыз орманды болмаған, бірақ бүгінгі ландшафтта Раднор Вуд сияқты көптеген шағын ормандар бар, сонымен қатар Анкордың солтүстігіндегі Уэльс-Англия шекарасы бойында (орнатылған Сери Орман), және Клюннің солтүстігінде және оңтүстік-шығысында орман шаруашылығы комиссиясы құрған ірі қылқан жапырақты орман алқаптары да бар. Ежелгі Оффаның суарығы аймақ арқылы солтүстіктен оңтүстікке қарай өтеді (және Оффаның суарығы жолымен жүруге болады). Ол Англия шіркеуінің Херефорд епархиясының деканатына атын берген.
Clun Forest is a remote, rural area of open pastures, moorland and mixed deciduous/coniferous woodland in the southwest part of the English county of Shropshire and also just over the border into Powys, Wales. It was once a Royal hunting forest covering an area that stretched from Ludlow up the Clun Valley. Set aside for hunting in mediaeval times, these areas were not necessarily heavily wooded, though in today's landscape there are numerous small woods, such as Radnor Wood, together with larger areas of conifer plantations established by the Forestry Commission along the Wales–England border north of Anchor for example (the planted Ceri Forest), and to the north and southeast of Clun. The ancient Offa's Dyke runs north–south through the area (and can be walked by the Offa's Dyke Path). It gives its name to a deanery of the Church of England's Diocese of Hereford.
Геология
Орман силур дәуіріне жататын саз тастар, құмтастар және балшық тастар қатарымен негізделген. Бастапқыда көлбеу жатқан бұл қабаттар екі құрылымдық ойысқа бүгілген, екеуі де Клун аңғарының төңірегінде орналасқан; біреуі шығысқа, екіншісі Ньюкаслдың батысына қарай. Сәйкесінше, жергілікті тау жыныстарының көбісі 10 және 30 градус аралығында бұрышта осы екі нүктеге қарай көлбеу. Екі ойысты Ньюкасл арқылы солтүстік-оңтүстік бағытта өтетін Клун орманының бұзылуы деп аталатын антиклин бөліп тұрады. Екі ойыстың орталық бөліктері Клун орманы формациясының саз тастары мен құмтастарымен сипатталады, бұл соңғы силур (Придоли) дәуірінің бірлігі. Оның астында, шамамен концентрлі қабаттарда, Cefn Einion формациясының әктасты балшық тастары жатыр. Бұлардан кейін Кнуклас формациясының ұқсас тау жыныстары орналасқан. Екі бірлік те бастапқыда жұмсақ шөгінділердің биотурбацияға ұшырағанын көрсетеді. Олардың астында Бейли дөңесі формациясының құмтас/балшық тас қабаттары жатыр. Олардың кейбір бөліктерінде ішкі құлдырау және түпкі қабаттың бұзылу белгілері байқалады. Осы формация Клун орманының солтүстік шекарасын анықтайды. Бұл тізбек көбінесе солтүстік-оңтүстік және солтүстік-шығыс-батыс бағыттарындағы бірнеше жарылымдармен кесіліп өтеді. Көптеген аңғарларда соңғы мұз дәуірінен (Девенс) қалған мұздық шөгінділері жиі кездеседі. Клунның төңірегінде ірі мореналық жиынтықтар бар. Кейбір жерлерде, әсіресе Каер-дин-рингтің астында жер көшкіндері болған. Клун аңғарының төбесі аллювиумнан тұрады, ал үш өзен террасасының іздері сақталған.
The Forest is underlain by a succession of mudstones, sandstones and siltstones of Silurian age. Originally flat lying these strata have been folded into two structural basins both centred on the Clun valley; one to the east, and one to the west of Newcastle. Accordingly, more or less all of the local rock strata dip inwards to these two points, at angles generally between 10 and 30 degrees. The two basins are separated by an anticline which runs north–south through Newcastle along what is referred to as the Clun Forest Disturbance. The central areas of both basins are characterised by the mudstones and sandstones of the Clun Forest Formation, a unit of latest Silurian (Pridoli) age. beneath this and forming a roughly concentric outcrop are the calcareous siltstones of the Cefn Einion Formation. Beyond these are the broadly similar rocks of the Knucklas Formation. Both units show evidence of bioturbation of the originally soft sediments. Beneath these are the sandstone/siltstone couplets of the Bailey Hill Formation. They show internal slumping and disruption of the original bedding in parts. It is this formation which defines the northern edge of Clun Forest. This sequence is cut through by multiple faults largely on north–south and NE SW alignments. Patches of glacial till originating in the last ice age (Devensian) are common in many of the valleys. Around Clun itself is a substantial morainic deposit. Landslips have occurred in places, notably that beneath Caer din Ring. The floor of the Clun valley is formed from alluvium whilst there is evidence of three river terraces.