Кіріспе
Bizzarrini S.p.A. – итальяндық автомобиль өндіруші. 1964 жылы компанияны бұрынғы Alfa Romeo, Ferrari және Iso инженері Джиотто Бизаррини құрды. Компания 1969 жылы банкротқа ұшырар алдында жоғары деңгейдегі, дамыған спорттық және жарыс машиналарын аз ғана санында жасады. 2020 жылы Pegasus брендтері компанияның атауын сатып алғаны және өндірісті қайта жаңарту жоспарлары туралы хабарлады. Алғашында Prototipi Bizzarrini s. r. l. деп аталған компания 1966 жылы Bizzarrini S. p. A. болып өзгертілді. Bizzarrini атауын қайта жаңартуға жасалған әрекеттер 2000-шы жылдары бірнеше концепт-модельдердің жасалуына әкелді.
Bizzarrini S. p. A. was an Italian automotive manufacturer. In 1964, the company was founded by former Alfa Romeo, Ferrari and Iso engineer Giotto Bizzarrini. The company built a small number of highly developed and advanced sports and racing automobiles before failing in 1969. In 2020, it was announced that the name had been acquired by Pegasus brands, together with plans to restart production. Originally Prototipi Bizzarrini s. r. l., the name was changed to Bizzarrini S. p. A. in 1966. Notable models include the 5300 GT Strada, 5300 GT Spyder S. I., and the P538S. Attempts to bring back the Bizzarrini name resulted in a number of concept cars in the 2000s.
Джотто Бизаррини
Дьотто Бизаррини 1926 жылы Италияның Ливорно қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Тоскана және Ливорно қалаларынан шыққан бай жер иесі болған. Оның әкесінің әкесі, сондай-ақ Джотто Бизаррини, биолог болды және Гюльельмо Марконимен бірге оның өнертабыстары, әсіресе радио бойынша жұмыс істеді. Осыдан кейін Ливорно кітапханасының бір бөлімі Бизаррини кітапханасы деп аталды. Бизаррини 1953 жылы Пиза университетінде инженер мамандығы бойынша бітірді. 1954 жылы «Альфа Ромео» компаниясына қосылғанға дейін ол қысқа уақыт оқытумен айналысты. Ол 1954 жылдан 1957 жылға дейін «Альфа Ромео» компаниясында жұмыс істеді. 1957 жылы «Феррари» компаниясында жұмыс істей бастады, соңында эксперименталдық, спорттық және GT автомобильдерін әзірлеуді бақылаушы болды. Ол бес жыл бойы «Феррари» компаниясында әзірлеуші, дизайнер, сынақ жүргізуші және бас инженер ретінде жұмыс істеді. Оның ондағы әзірлемелеріне «Ferrari 250 TR», «Ferrari 250 GT SWB» (Short Wheelbase Berlinetta немесе Berlinetta Passo Corto) және 1962 жылғы «Ferrari 250 GTO» кірді. Бизаррини 1961 жылғы «сарай төңкерісі» кезінде «Феррари» компаниясынан босатылды. Ол «Automobili Turismo e Sport (ATS)» компаниясының құрамына кірді, бұл компанияны бұрынғы «Феррари» инженерлері «Formula 1» бір орындық және GT спорттық машинасы «A. T. S. Serenissima» құрастыру үшін құрды. «ATS» компаниясының қаржылық демеушілерінің бірі, «Scuderia Serenissima» командасының иесі граф Джованни Волпи, Бизарриниді «Ferrari 250 GT SWB» машинасының шасси нөмірі #2819GT-ны «GTO» ерекшеліктеріне дейін жаңарту үшін жалдады. Осының нәтижесінде «Ferrari 250 GT SWB Drogo» машинасы пайда болды, ол «Breadvan» деп те белгілі. Бизарринидің «Societa Autostar» инженерлік компаниясына GT машинасы үшін V12 қозғалтқышын жобалау тапсырысы берілді, оны «Феррари» компаниясының басқа бір наразы клиенті Ферруччо Ламборгини жасады. Ламборгини нәтижесінде шыққан қозғалтқышты тым күшті деп санады және оны реттеуді бұйырды.
Изо Ривольта
Биззарини 1964 жылдан бастап Iso Rivolta компаниясы үшін жұмыс істеді және үш модельді әзірледі: Iso Rivolta GT, Iso Grifo A3L және A3C нұсқалары. Оның жұмысы Iso автомобильдері үшін престелген болаттан жасалған шассиді жасау болды. Ренцо Ривольта оны Iso Gordon GT жобасына консультант ретінде шақырды, ол Iso Rivolta GT атанды. Iso Gordon GT прототипі Gordon Keeble көлігінен жасалды. Gordon Keeble GT 1960 жылы Джорджетто Джуджаромен жобаланған. Биззарини көлікті сынап көрді және қуатты V8 Corvette қозғалтқышымен, GT үшін қолданылған артқы De Dion түтікшелі аспасынан әсерленді. Iso Rivolta GT – Джуджаро жобалаған төрт орындық автомобиль және Iso үшін 799 данасы сатылған табысты модель болды. Ол Chevrolet Corvette V8 қозғалтқышымен, классикалық De Dion артқы аспа дизайнымен және престелген болаттан жасалған монококпен, сондай-ақ престелген болаттан жасалған рама шассимен жабдықталған. 1963 жылы баспасөз алдында таныстырылып, 1970 жылға дейін өндіріс жалғасты.
Изо Гриффо
Iso Grifo A3L – Lusso компаниясының L әрпімен белгіленген, V8 қозғалтқышы бар екі есікті купе. Джуджаро мен Бизаррининің бірлескен жұмысының нәтижесінде жасалған бұл модель қысқартылған Iso Rivolta GT шассиіне негізделген және 1963 жылы Турин автошоуында тұңғыш рет көрсетілді. 1966 жылы Autocar Magazine журналы жүргізген сынақтарда ол ең жылдам серийлік автомобиль атанды. Grifo-ның кейінгі нұсқалары үлкен блокты Chevrolet Corvette қозғалтқышымен жабдықталған. Бұл 90 қолмен құрастырылған машина "пагода стиліндегі" көтеріңкі капотпен ерекшеленеді. Кейбір Iso Grifo 7 литрлік машиналары кейіннен одан да қуаттырақ қозғалтқыштармен жаңартылды. Бизарринидің мақсаты 3AL машиналарын жарыстарда пайдалану болды. Grifo-ның жарысқа арналған нұсқалары Iso Grifo A3C деп аталды, мұндағы C – Competizione немесе Corsa дегенді білдіреді. Пьеро Дрого жаңа, жеңіл алюминий кузовты жобалап, жасады. Бұл агрессивті дизайнға ие, төзімділік жарыстарына бағытталған машина. Ол стандартты Iso шассиін пайдаланады, бірақ қозғалтқышы Grifo A3L-ге қарағанда шассиде артқа жылжытылған, жүргізуші кабинасына еніп, күшті тізбектермен және төрт үлкен Weber карбюраторларымен жабдықталған. Шамамен 29 A3C спорттық машинасы Iso брендімен жасалды. Осы 29 машинаның бесеуі Моденадағы Carrozzeria Sports Cars компаниясында Пьеро Дрого тарапынан пластик/шыны талшықтан жасалды. A3C машиналары жарыстарда кеңінен қолданылды. Кейбір машиналар 1964 және 1965 жылғы Ле-Ман 24 сағаттық жарысына, 1965 жылғы Нюрбургринг 1000 және 1965 жылғы Себринг жарысына қатысты. Ол екі жыл қатарына Ле-Манда кластық жеңіске жетті және 1965 жылы зауыттық қолдаусыз жалпы есепте 9-орынды иеленді. A3C екі жыл бойы Ле-Манның Mulsanne Straight трассасындағы ең жылдам машиналардың бірі болды.
Around 29 A3C sport cars were built under the Iso name. Five of these 29 cars were bodied in plastic/fiberglass by Piero Drogo at Carrozzeria Sports Cars in Modena. A3Cs were widely raced. Some cars entered the 1964 and 1965 Le Mans 24 hour, 1965 Nürburgring 1000 and 1965 Sebring. It achieved a Le Mans class win in both years and a 9th overall in 1965 with no factory support. A3Cs were one of the fastest cars on Le Mans' Mulsanne Straight in both years.
Bizzarrini S.p.A.
Изомен болған қиын келісімдер салдарынан Бизаррини 1964 жылы компаниядан кетіп, Ливорнодағы зауытында 1969 жылға дейін шамамен 140 автомобиль шығарған Societa Prototipi Bizzarrini (Bizzarrini S. p. A.) компаниясын құрды.
5300 Spyder S.I.
1966 жылдан бастап Bizzarrini GT 5300 Spyder S. I-нің барлығы үш данасы ғана жасалды. Инг Джотто Бизарринидің тікелей қадағалауымен Stile Italia (S. I) D'Iseglio (бұрынғы Berton инженері) және Sibona e Basano (SB) (бұрынғы Ghia бас металл өңдеушісі және қалып жасаушысы) компанияларында құрастырылды. Осы 1966 жылғы Bizzarrini GT 5300 Spyder S. I (прототипі) 1966 жылғы Женева автосалонында ең жарқын көліктердің бірі болып ерекшеленді, ол spyder және targa нұсқаларында көрсетілді. Бүгінгі күнге дейін осы үш машинаның барлығы сақталған, ал екеуі бір адамға тиесілі. https://bizzarrinispyder.com/
1900 GT Europa (Ауғанстан)
Біззаррини 5300 GT жобасының қысқартылған нұсқасын да басқарды. GM Opel үшін жобаланған, ол Opel 1900 платформасына негізделген. Біззарринидің ұсынысы кішкентай 5300 GT сияқты, көрінісі жағынан әлдеқайда агрессивті және тартымды болды. Өндірістік Opel GT зауыт стилистерімен жасалған, ол аздап агрессивті болғанымен, әдемі болды. Содан кейін Біззаррини осы көлікті өзі құрастыруға бел буды. Шамамен 17 прототип аяқталды. Көлік ресми түрде Bizzarrini 1900 GT Europa деп аталды. Олардың бірі баркетта ("кішкентай қайық") корпусына ие. Кейбір көліктер General Motors, Alfa Romeo және Fiat компанияларынан алынған 1.3 л және 1.6 л төрт цилиндрлі қозғалтқыштармен жабдықталған. Тіпті SPICA отын инжекциясы жүйесімен жабдықталған, жоғары дамыған жарыс нұсқасы да бар.
P538S
Біззарринидің озық идеялары Bizzarrini P538S моделінде қайта жанданды, онда P – артқы орналасуды, 53 – 5300 куб.см Corvette қозғалтқышын, 8 – V8 қозғалтқышын, ал S – спорттық автомобильді білдіреді. Алғашқы V12 машинасы американдық жарыскер Майк Гамминоға тапсырылды. Бұл Barchetta 1966 жылы Ле-Ман жарысына қатысты (аяқтамады), тіпті 1967 жылы да іліккенімен, стартқа жіберілмеді (қатысуға құқығы болмады). 1966 жылы стартта дөңгелек айналып кеткеннен кейін жарты сағаттан да аз уақыт өткен соң май құбырының жарылуына байланысты жарыстан шықты. Шағын жарыс барысында P538 Мюльсанн тік жолындағы ең жылдам автомобильдердің бірі деп тіркелді. 1968 жылы Джуджиаро P538 корпусының бірін Bizzarrini Manta ретінде қайта жасады. Бірнеше жыл Швецияда өткен соң, толық қалпына келтіру үшін бөлшектелді. Кейін әртүрлі классикалық автомобиль шараларында көрсетілді және қазір АҚШ-та орналасқан.
AMX/3
Жеті толық AMC AMX/3 машинасы және тоғыз шасси сақталған. Күшін жойған, екінші бес машинадан қалған кейбір бөлшектерді бұрынғы Bizzarrini әріптесі Salvatore Diomante алтыншы машинаны құрастыру үшін пайдаланды, ол Sciabola деп аталды және сатылды. Bizzarrini Iso Varedo құрастыру үшін 8-ші AMX/3 шассиін қолданды. Сонымен қатар, 1990 жылдары қандай да бір ауа райынан қорғанысы жоқ екі орындық Spider, аяқталмаған AMX/3 шассиін өңдеу арқылы және Бельгиядағы Autoworld мұражайында көрсетілген 7-ші AMX/3 шассиін пайдаланып жасалды, екеуі де Giorgio Giordanengo аяқтады. Бұл P538 және Bizzarrini 5300 GT шассиінің соңғы жетілуі болды.
P538S
Ресми түрде, бастапқыда үш немесе төрт шасси құрастырылды, олар Майк Гаммино мен Ле-Ман АҚШ-та жарысқа қатысу үшін арналған еді. Бүгінде оннан кем емес (немесе одан да көп) шассилер сақталған, олардың кейбіреуі Ле-Манда жарысқан түпнұсқа машиналар екенін мәлімдейді. Кем дегенде екі көшірме машинада Lamborghini V12 қозғалтқышы орнатылған. Бұл V12 қозғалтқышы бар машиналар Биззаринидің көптен күткен арманы болды – өзінің қозғалтқышы мен шассисі.
BZ-2001
1990 жылы Бизаррини Ferrari Testarossa шассиі мен жүйтіп беруші құрылғылары негізінде, көміртекті талшықтан жасалған корпусы бар, бір дана суперкар моделінің дизайнына қатысты. Көлік алғаш рет 1993 жылы Пеббл-Бичте жұртшылыққа таныстырылды. Дизайнын автомобиль дизайнері Барри Уоткинс басқарған команда жасады, ол Bizzarrini 5300 GT Spyder үлгісінен шабыттанды, бірақ сонымен қатар P538-дің нағыз мұрагері деп есептеледі. Көлікті жасауға шамамен 3 миллион доллар салынды, ол сол кездегі өте үлкен сома болатын. Көлікті өндіріске шығару жоспарланған, алайда ол жасалған жалғыз дана болып қалды. 2021 жылы көлік, Бизаррини машиналарының маманы және сарапшысы, швейцариялық коллекционерге сатылды.
Пикио Барчетта
1989 жылы Асколи Пикено қаласында тұратын, автоспортқа құмар жас достар тобы, Giotto Bizzarrini бұрын жасаған автомобильдердің "көшірмелерін" жасау үшін компания құру идеясын тудырды. Алғашқы кездесуде Бизаррини бұл идеяға теріс қатысты; ол жобаны қолдаудан бас тарды және оларды қабылдамады. Бірақ олардың жігері соншалықты зор болғандықтан, жарты сағатқа жуық қысқа талқыдан кейін, спорттық автомобиль жасау туралы басқа ұсыныс жасады. Соның нәтижесінде BMW қозғалтқыштарымен жұмыс істейтін Picchio Barchetta дүниеге келді. Бұл автомобильдер Италияның төбешікке көтерілу чемпионатында және Италияның спорт чемпионатында сәтті жарыс көрсетті.
Кжар
"Кджара" жобасы 1998 жылы дүниеге келді. Scuderia Bizzarrini бұл спорттық барчеттаны Римнің La Sapienza университетінің Леоне Мартеллуччимен тығыз ынтымақтастықта жасады. Көлік 2,5 литрлік TurboDiesel Lancia қозғалтқышы және AC электр жетегі бар параллельді гибридтік жүйемен жабдықталған; ол 2000 жылы Турин автосалонында таныстырылды. 2005 жылы Bizzarrini GT Strada 4.1 концепті Женева автосалонында көрсетілді. Бұл екі есікті GT 4,1 литрлік 550 а.к. (410 кВт; 558 б.с.) қозғалтқышымен жабдықталған, максималды жылдамдығы 360 км/сағ (220 миль/сағ), 0–100 км/сағ жылдамдыққа 3,8 секундта жетады, және 2007 жылы өндіріске шығару жоспарланған. 2008 жылы неміс дизайнері Стефан Шульце Bizzarrini P358 Barchetta прототипін ұсынды – заманауи, өте жеңіл екі орындық көлік. 2012 жылдың 23 қазанында Флоренция университетінің Каленцанодағы жаңа дизайн кампусының ашылуында профессор Джиото Бизарриниге өнеркәсіптік дизайн саласында құрметті доктор ғылымының дәрежесі берілді.
Қайта құру
2020 жылы Bizzarrini таңбасының құқықтары Pegasus Brands компаниясына өтті. Жаңадан құрылған компания, Джотто Бизарринидің жарыс және дизайн мұрасын еске алатын жаңа үлгілермен таңбаны қайта жандандыру жоспарларын жариялады.