Сингапур сайлаулары: Парламенттік және президенттік сайлаулар туралы толық ақпарат. Сайлау жүйесі, мерзімі, парламенттік құрамы және PAP партиясының үстемдігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сингапурдағы сайлаулар туралы жалпы мәлімет
Overview of elections in Singapore
Қазіргі уақытта Сингапурда екі түрлі сайлау өтеді: Парламенттік және президенттік сайлаулар. Сингапур Конституциясына сәйкес, Парламент таратылғаннан кейін үш ай ішінде Парламентке жалпы сайлау өткізілуі тиіс. Парламенттің мерзімі Парламенттің алғашқы отырысынан бастап ең көп дегенде бес жылды құрайды, ал президенттік сайлаулар әр алты жылда бір рет өтеді. Сингапур Парламенті бір палаталы және 93 орынға ие. 1959 жылғы заң шығарушы жиналыс сайлауынан бері Халықтың әрекет партиясы (PAP) үлкен басымдыққа ие және шамамен екі онжылдық бойы орын жеңген жалғыз саяси партия болды, сондай-ақ Сингапур Үкіметін құрып келеді.
There are currently two types of elections in Singapore. Parliamentary and presidential elections. According to the Constitution of Singapore, general elections for Parliament must be conducted within three months of the dissolution of Parliament, which has a maximum term of five years from the first sitting of Parliament, and presidential elections are conducted every six years. The Parliament of Singapore is unicameral with 93 seats. Since the legislative assembly election in 1959, the People's Action Party (PAP) has had an overwhelming majority, and for nearly two decades was the only political party to win any seats, and has always formed the Government of Singapore.
Парламент сайлауы
1965 жылы Сингапур тәуелсіздік алғаннан бастап 1981 жылға дейін Халықтық әрекет партиясы (ХӘП) барлық сайлаудағы барлық орындарды жеңіп, шамамен екі онжылдық бойы оппозициялық депутаттары жоқ парламент құрды. Сингапурда 1960-жылдардың басында және 1970-жылдардың басында оппозициялық саясатшылар мен кәсіподақ өкілдері сотсыз түрмеге қамалған. Лим Чин Сонг, Саид Захари және Лим Хок Сиу сияқты көптеген адамдар үкімет тарапынан коммунистік қимылдарға қатысқан деп айыпталды. Басқа оппозиция өкілдері де, банкротқа ұшырағандар да, талаптарға сай келмейтін деп танылды. Кэтрин Лим Сингапур үшін қорқыныш зиянды екенін айтады. 1980-жылдары парламентке оппозициялық саясатшылар сайлана бастады, олардың қатарында Дж. Б. Жейаретнам мен Чам Си Тонг болды. Осымен бірге 1980-жылдары екі схема құрылды: сайланбаған оппозициялардың арасында ең жақсы нәтиже көрсеткен үміткерлерге марапаттама беретін Сайлау округінің мүшесі емес (СМО) схемасы және партиялық емес адамдардың Парламент депутаты ретінде танылатын тобы. Кейіннен түзетулер нәтижесінде СМО санын анықтау үшін оппозиция өкілдерінің ең төменгі саны белгіленді, ол 2010-жылдары үштен тоғызға, ал 2020-жылдары 12-ге дейін өсті. 1988 жылғы сайлауда Парламент пен қалалық кеңестерде этникалық өкілдікті жақсарту мақсатында үштен алты кандидаттан тұратын команда үшін көпшілік дауыс беру жүйесі (Төрттік сайлау округі - ТСО) енгізілді. Кейбір сарапшылар бұл схеманы оппозициялық өкілдікті азайтуға бағытталған сайлау округтерін өзгертудің бір түрі деп сынға алды, әсіресе ТСО командалары бір-бірінен кейін келе жатқан сайлауларда қарсылығызсыз сайланған жағдайларда. Әрбір сайлауда, дауыс беруге дейін, Сайлау департаменті парламенттің келісімінсіз сайлау шекараларын анықтайды, ол Премьер-министр кеңсесінің (ПМК) құрамындағы атқарушы орган ретінде құрылды, тәуелсіз орган ретінде емес. Бірақ ELD халық санының өсуі мен сайлаушылардың теңгерімін ескере отырып, қайта бөлу себептерін ашпайды. Бір көрнекті жағдайда Ченг Сан және Эунос ТСО оппозициялық партиялар сайлауда жетістікке жеткеннен кейін таратылған сайлау округтерінің мысалы болды, сайлаушылар басқа округтерге қайта бөлінді. Сол сияқты Букит Баток және Юхуа да жақын нәтижеге байланысты көршілес ТСО-ға қосылды, бірақ жылдар өткен соң SMC-ге қайтарылды. Алайда, Freedom House Сингапурдағы сайлаулар техникалық тұрғыдан сайлау заңбұзушылықтарынан таза екенін атап өтті. Сингапур Республикасының тарихында жүздеген саясаткерлер Парламентке сайланды, олардың көпшілігі биліктегі Халықтық әрекет партиясының өкілдері, соның ішінде қайтыс болған Ли Хуон Чой сияқты көрнекті тұлғалар. 1965 жылдан бері Парламентке 19 оппозициялық саясаткер сайланды, олардың қатарында Дж. Б. Жейаретнам, Чам Си Тонг, Лоу Тиа Хианг, Линг Хоу Дунг, Чё Чай Чен, Чен Шоу Мао, Яу Шин Леонг, Пнг Энг Хуат, Ли Лиан, сондай-ақ Жұмысшы партиясының он кандидаттары, оның ішінде Бас хатшы және оппозиция жетекшісі Притам Сингх, төраға және алғашқы әйел депутат Сайльвия Лим және алғашқы малай депутат Фейсал Манап бар.
From Singapore's independence in 1965, to 1981, the People's Action Party (PAP) won every single seat in every election held, forming a parliament with no elected opposition MP for almost two decades. In Singapore, opposition politicians and trade unionists were detained in prison without trial before the 1960s and early 1970s. Many such as Lim Chin Siong, Said Zahari and Lim Hock Siew were accused by the government of being involved in subversive communist struggles. Other oppositions had also rendered ineligible due to conviction, including those who went bankrupt. Catherine Lim argues that a climate of fear hurts Singapore. In the eighties, opposition politicians began being elected in parliament with J. B. Jeyaretnam and Chiam See Tong, along with the creation of two schemes in the eighties: the Non constituency Member of Parliament (NCMP) scheme awarding to the candidates with the best result among non elected oppositions in the eighties, and a group of nonpartisans collectively known as Nominated Member of Parliament. Further amendments resulted in a minimum quota of number of oppositions to determine the number of NCMPs, from three members to nine in 2010s, then to 12 in 2020s. The 1988 elections introduced the Group Representation Constituency (GRC), a plurality General ticket voting system for a team of between three and six candidates, to improve the ethnicity representation in Parliament and town council management; certain analysis crititized the scheme as a form of gerrymandering to reduce opposition representation, most notably where teams in a GRC had been elected uncontested on consecutive elections. In each election leading up to nominations, the Elections Department, determines electoral boundaries without the need of parliamentary approval, was established as part of the executive branch under the Prime Minister's Office (PMO), rather than as an independent body; though that the ELD decline to reveal the reasons of redistriction except for population increase in planning areas and electorate balancing. In one notable scenario, both Cheng San and Eunos GRC were examples of constituencies dissolved by the Elections Department after opposition parties gained ground in elections, with voters redistributed to other constituencies; similarly, Bukit Batok and Yuhua were also absorbed into neighbouring GRCs due to a close result, though they were returned to SMCs after years of absence. However, Freedom House has noted that elections in Singapore are technically free of electoral fraud. Throughout the history of the Republic of Singapore, hundreds of politicians have been elected in Parliament, of whom majority of unique candidates represent the governing People's Action Party including late stalwarts like Lee Khoon Choy. Since 1965, 19 opposition politicians have been elected into Parliament, including J. B. Jeyaretnam, Chiam See Tong, Low Thia Khiang, Ling How Doong, Cheo Chai Chen, Chen Show Mao, Yaw Shin Leong, Png Eng Huat, Lee Li Lian, and also ten incumbent candidates from the Workers' Party including Secretary general and opposition leader Pritam Singh, as well as the Chairwoman and first female MP elect Sylvia Lim and first Malay MP elect Faisal Manap.
2020 жылғы жалпы сайлау
2020 жылдың 23 маусымында жалпы сайлау жарияланды, ал Сингапур азаматтары 2020 жылдың 10 шілдесінде Парламент мүшелерін (депутаттарды) сайлады.
A general election was called on 23 June 2020, with Singaporeans electing their Members of Parliament (MPs) on 10 July 2020.
Референдумдар
Референдум маңызды ұлттық мәселелер бойынша да өткізілуі мүмкін, бірақ Сингапурдың саяси тарихында 1962 жылғы бірігуге қатысты референдум үшін бір рет ғана өткізілген. Содан бері ұлттық референдум өткізу туралы ұсыныстар түсіп келеді, оның ішінде Сингапурда казинолар салу мәселесі де бар.
A referendum may also be held for important national issues, although it has been held only once in Singapore's political history for the 1962 merger referendum. Calls for a national referendum has been made since then, including the issue over the building of casinos in Singapore.