Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорктегі автомагистраль
Highway in New York
Маршрут сипаттамасы
I 678 Куинс ауданындағы JFK әуежайынан басталады және Ван Вайк автожолы деп аталатын тас жолдың бойымен жүреді. I 678 әуежай арқылы батысқа қарай алты жолақты тас жол ретінде, әуежайдың ұшу-қону жолдарының астынан өтеді. Ұшу-қону жолдарынан кейін, тас жол әуежайдың батыс қызметтерін қамтамасыз ететін Солтүстік қызметтік жолымен жалғасады. Содан кейін, тас жол солтүстікке бұрылып, United Airlines ангарынан өтеді. I 678 солтүстік-батыс бағытын жалғастырады және Федеральдік шеңбермен тоғысқанда солтүстік-шығысқа қарай иіледі. Бұл жерден тас жол солтүстікке қарай жалғасып, екі бөлікті тас жолға айналады және NY 878 (Nassau Expressway) 1E шығу орнында кездеседі. I 678 солтүстікке қарай Кеннеди әуежайының тоғысқан жеріне дейін жалғасады, онда ол Nassau Expressway-дің астынан және NY 27 шығысынан (Оңтүстік Кондуит даңғылы) және Belt Parkway-ден өтеді, содан кейін NY 27 батысынан (Солтүстік Кондуит даңғылы) 1B шығу орнынан өтеді. Осы жерде тас жол JFK әуежайының аумағынан шығып, күтім Нью-Йорк штатының Көлік департаментіне ауысады. Солтүстік Кондуит даңғылының солтүстігінде AirTrain JFK-нің жоғары орналасқан жолаушылар тасымалдау құрылысы тас жолдың ортасынан жоғары өте бастайды, ал Van Wyck ашық тілікке түседі. Жамайкаға кіргеннен кейін Ван Вайк 13 жолды екі деңгейлі Лонг-Айленд теміржолының күрделі құрылымынан өтеді. Содан кейін, тас жол Лафайетт даңғылымен қиылысады. Лафайетт даңғылының солтүстігінде Брукнер тоғысқан жері орналасқан, онда I 678 белгілемесі аяқталады және тас жол солтүстікке қарай Хатчинсон өзенінің саябақ жолы ретінде жалғасады. Оның солтүстік жағында Бронкс-Уайтстоун көпірі Хатчинсон өзенінің саябақ жолы арқылы Шығыс бульварымен (кейін Брукнер бульвары деп аталған) жалғасады. Көпірдің оңтүстік жағында жаңа Уайтстоун саябақ жолы болады, ол көпірден оңтүстік-батысқа қарай Солтүстік бульварына дейін жетеді. Көпірден оңтүстікке қарай Уайтстоун саябақ жолы мен Крос-Айленд саябақ жолы арасында үш деңгейлі тоғысқан жер болуы керек еді. Көпірдің жобасы 1937 жылдың ақпан айында аяқталды, содан кейін штат көпір құрылысын қаржыландыру үшін облигациялар шығара бастады. Уайтстоун көпірі мен саябақ жолы үшін жер учаскесі 1937 жылдың шілдесінде заңды түрде бекітілді. Уайтстоун көпірі мен саябақ жолы 1939 жылдың 29 сәуірінде ашылды. Көпір мен саябақ жолының құрылысы 1939 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесіне дайындық ретінде жеделдетілді. 1953 жылы саябақ жолының оңтүстік жағындағы Уиллеттс Пойнт бульвары, Солтүстік бульвары және Уайтстоун саябақ жолы арасындағы тоғысқан жерге жұмыс басталды.
I 678 begins at JFK Airport in the borough of Queens and proceeds along the stretch of highway known as the Van Wyck Expressway. I 678 progresses westward through the airport, crossing under airport taxiways as a six lane freeway. Just after the taxiways, the expressway connects with North Service Road, which services the airport's western services. From there, the expressway begins to turn northward and crosses the United Airlines hangar. I 678 continues its northwestern path, curving to the northeast at the interchange with Federal Circle. From there, the highway continues northward, becoming a divided highway and meeting NY 878 (the Nassau Expressway) at exit 1E. I 678 continues northward to the Kennedy Airport Interchange, where it crosses under the Nassau Expressway and over NY 27 east (South Conduit Avenue) and the Belt Parkway, and then over NY 27 west (North Conduit Avenue) at exit 1B. At this point the highway exits the facility of JFK Airport and maintenance switches to the New York State Department of Transportation. North of North Conduit Avenue, AirTrain JFK's elevated people mover structure begins to run above the expressway's median, and the Van Wyck descends to an open cut structure. After entering Jamaica, the Van Wyck crosses under a complex, two level Long Island Rail Road structure with 13 tracks. Afterward, the expressway intersects Lafayette Avenue. North of Lafayette Avenue is the Bruckner Interchange, where I 678's designation ends and the highway continues northward as the Hutchinson River Parkway. At its north end, the Bronx–Whitestone Bridge would connect to Eastern Boulevard (later known as Bruckner Boulevard) via the Hutchinson River Parkway. The bridge's south end would connect to a new Whitestone Parkway, which led southwest off the bridge to Northern Boulevard. Just south of the bridge, there was to be a three level interchange between the Whitestone Parkway and the Cross Island Parkway. Plans for the bridge were completed by February 1937, at which time the state started issuing bonds to fund bridge construction. The right of way for the Whitestone Bridge and Parkway was legally designated in July 1937. The Whitestone Bridge and Parkway both opened on April 29, 1939. Construction on the bridge and parkway had been accelerated in preparation for the 1939 New York World's Fair, In 1953, work began on an interchange between Willets Point Boulevard, Northern Boulevard, and Whitestone Parkway, at the parkway's southern end.
Ван-Уик тас жолы
1940 жылдары Мозес Нью-Йорк қаласы аумағын кесіп өтетін автомобиль жолдары жүйесін салуды ұсынды. Бұл жоспардың құны 800 миллион долларға (қазіргі шақтағы құны $…) бағаланды, ал 1945 жылы қала осы құнның 60 миллион долларын ($… құнымен тең) төлеуге келісті. Олардың ішінде Ван-Уик тас жолы болды, ол оңтүстіктегі Идлвилд әуежайынан (қазіргі JFK әуежайы) солтүстіктегі Куинс бульварына дейін созылатын еді. Оның құрылысы 11,65 миллион долларға бағаланды. Бастапқы көше де, автожол да бұрынғы Нью-Йорк қаласының мэрі Роберт Андерсон Ван-Уиктің есімімен аталып, «Уик» сөзінің айтылуы бойынша пікір таласы туды: бірі «лик» деп, екіншілері «лайк» деп айтты. Ван-Уик тас жолы жүк көліктеріне арналғандықтан, Нью-Йорктің басқа да автожолдарынан жоғары стандартта салынды. Жолдың әр бағытында үш қатарлы қозғалыс жолағы және тас жол жиектері болды. Сонымен қатар, экспресс-жол бойында бірнеше саябақтар мен ойын алаңдары салынды. Қала экспресс-жолдың бағытында орналасқан 355 үйді, сондай-ақ Ван-Уик даңғылындағы қауымдық шіркеуді сатып алды. 35 отбасы тұратын төрт қабатты тұрғын үй металл дөңгелектерге орнатылып, экспресс-жолдың бағытынан алысқа жылжытылды. Әдетте, осы отбасыларға жаңа үйлер салынар еді, бірақ жеке үйлер салуға жеткілікті жер болмады. Кейбір үйлер басқа жерге көшірілгеннен кейін, олар ардагерлерге төмен бағамен сатылды. Ван-Уик тас жолының құрылысына арналған алғашқы ірі келісімшарт 1947 жылдың қыркүйегінде Rusciano and Son компаниясына берілді, олар экспресс-жолдың бойындағы тіреу қабырғаларын және коммуникацияларды салуға міндеттелді. Құрылыс бірнеше рет кешіктірілді, себебі мемлекеттік билік бірнеше ірі келісімшарттар бойынша ұсыныстарды тым жоғары деп танып, қабылдаудан бас тартты. Жобаның ең күрделі бөлігі – Ямайка станциясының жанындағы Лонг-Айленд темір жолының (LIRR) эстакадасын ауыстыру болды. Тек LIRR эстакадасының құны 3,2 миллион долларды құрады, өйткені мердігерлер LIRR желісіндегі қызметті тоқтата алмады, онда тәулігіне 1635 пойыз жүріп өтетін еді. Ван-Уик тас жолының бірінші бөлігінің құрылысына арналған соңғы келісімшарт 1950 жылдың қаңтарында жасалды, оған Нью-Йорк штатының губернаторы Томас Э. Дьюи қатысты. Жаңа тас жол Идлвилд пен Манхэттен арасындағы сапар уақытын 20 пайызға қысқартты. Сонымен қатар, сол жылы Gull Construction Company компаниясы жолдың ортасына бұталар мен ағаштардан тұратын «қауіпсіздік отырғызуларын» орнатуға келісімшарт жасады, олардың мақсаты – қозғалыстың екі бағытын бөлу болатын. 1960 жылы Нью-Йорк штатының өкілдері Ван-Уик тас жолының ортасына Джерси бөгетін орнату туралы хабарлады, ол апаттарды болдырмауға тиімсіз болған отырғызуларды алмастырды. 1949 жылдың сәуір айында Дьюи тас жолды солтүстікке қарай Гранд-Сентрал-Парквэйге дейін ұзартуға рұқсат беретін келісімшартқа қол қойды. Бұл бөліктің құны 11,6 миллион долларды құрады. Сонымен қатар, Мейн-стриттен Ван-Уик тас жолына пандус салынды, ал Куинс бульвары Мейн-стрит пен тас жолдан жоғары көтеріліп өтуі үшін эстакада салынды. 1950 жылдың қыркүйегінде. 1953 жылдың маусымында Ван-Уик пен Куинс бульварына солтүстікке қарай тікелей пандус ашылды, осы бөлік ашылғанға дейін солтүстікке қарайғы экспресс-жол көлік қозғалысымен тығырылып қалатын еді. Гранд-Сентрал-Парквэйге дейінгі ұзарту 1953 жылдың 13 қарашасында ашылды, бірақ Ван-Уик тас жолынан Мейн-стритке дейінгі пандустар тағы бір жылға кейінге шегерілді, олар 1954 жылдың қарашасында ашылды.
In the 1940s, Moses proposed the construction of a system of highways that would traverse the New York City area. The plan was to cost $800 million (equivalent to $ in ), and, in 1945, the city agreed to pay $60 million (equivalent to $ in ) of that cost. Among them was the Van Wyck Expressway, which would stretch from Idlewild Airport (now JFK Airport) in the south to Queens Boulevard in the north. and it was to cost $11.65 million. The original street and the freeway were both named after former New York City Mayor Robert Anderson Van Wyck, but the pronunciation of "Wyck" was heavily disputed: depending on the person, "Wyck" could rhyme with either "lick" or "like". The Van Wyck Expressway was to be built to higher standards than New York's parkways, as it was intended to handle truck traffic. The highway would contain three lanes in each direction, as well as cobblestone shoulders. Several parks and playgrounds were also built along the expressway's route. The city had acquired 355 houses in the expressway's path, as well as the Van Wyck Avenue Congregational Church. One four story apartment building, which housed 35 families, was placed on metal rollers and relocated away from the expressway's path. Normally, new houses would have been built for these families, but there was not enough land to build individual homes for these families. After some of the houses were relocated, they were sold to military veterans at reduced prices. The first major contract for the Van Wyck Expressway's construction was awarded in September 1947, when Rusciano and Son was contracted to build retaining walls and utilities along the expressway's right of way. Construction was delayed several times; the state government had rejected bids for several major contracts, saying the bids were too high. One of the most complex aspects of the project was the replacement of an overpass carrying the Long Island Rail Road (LIRR) near the Jamaica station. The LIRR overpass alone cost $3.2 million, as contractors could not interrupt service on the LIRR corridor, which carried 1,635 trains every twenty four hours. The final construction contract for the Van Wyck's first segment was awarded in January 1950. with a ceremony attended by New York governor Thomas E. Dewey. The new highway reduced driving time between Idlewild and Manhattan by 20 percent. Later the same year, the Gull Construction Company was contracted to install "safety plantings" in the median, consisting of shrubs and trees, to separate the different directions of traffic. New York state officials announced in 1960 that they would install a Jersey barrier in the Van Wyck's median, replacing the plantings, which had not been effective in preventing crashes. In April 1949, Dewey signed a contract authorizing a northward extension of the highway to Grand Central Parkway. This segment was to cost $11.6 million. In addition, a ramp was built from Main Street to the Van Wyck Expressway, and an overpass was built to carry Queens Boulevard above both Main Street and the highway. in September 1950. A direct ramp from the northbound Van Wyck to Queens Boulevard opened in June 1953; prior to the opening of this segment, the northbound expressway was frequently congested. The extension to Grand Central Parkway opened on November 13, 1953, but the ramps from the Van Wyck Expressway to Main Street were delayed for another year, opening in November 1954.
1964 жылғы Дүниежүзілік көрменің жаңартулары
1957 жылдың желтоқсанында штат 9,5 миллион долларлық (қазіргі шақтағы құны – ) жобаны мақұлдады, ол Уайтстоун парквейінің 2,1 мильдік (3 км) бөлігін Солтүстік бульвардан Бронкс-Уайтстоун көпіріне дейін кеңейтуді, Флашинг өзенінің үстінен жаңа көпір салуды және 1956 жылғы Федералдық көмек көрсету заңынан қаражаттарды пайдалана отырып, парквейді мемлекетаралық тас жол стандарттарына дейін жетілдіруді қамтитын. Парквей әр бағытта екіден төрт полосаға дейін кеңейтілді, сондай-ақ Крос-Айленд парквейімен қосылатын жері де жаңартылды. Жобаны мемлекет мақұлдаған кезде жобалау процесі аяқталуға жақын еді. 1959 жылдың басында Мозес АҚШ Әскери инженерлік корпусынан Флашинг өзеніндегі ашылмалы көпірді тұрақты түрде жабуға рұқсат сұрады. Ашылмалы көпір мемлекетаралық стандарттарға сәйкес жаңартылып, оның қасына екінші, тұрақты көпір салынар еді. Флашинг Медоуз паркі 1964 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесін қабылдау үшін таңдалды. Көрмеге дайындық барысында қалалық шенеуніктер 1960 жылдың басында Уайтстоун парквейін жаңартуды және Ван-Уайк экспресс-жолын солтүстікке қарай Уайтстоун экспресс-жолына дейін ұзартуды жариялады. Қалалық шенеуніктер 1960 жылдың мамырында Уайтстоун парквейін жаңартуға 10 миллион долларлық (қазіргі шақтағы құны – ) жобаны мақұлдады, ал парквейдегі жұмыс 1961 жылдың қыркүйегінде Солтүстік бульвардың жанында басталды. Жаңарту жөніндегі келісімшарттар 1962 жылдың қыркүйегінде жасалды. Хатчинсон өзені парквейінің Брукнер бульварынан оңтүстікке қарайғы бөлігі және Уайтстоун парквейінің барлық бөлігі мемлекетаралық стандарттарға келтірілді. Уайтстоун парквейі кейіннен Уайтстоун экспресс-жолы деп аталды, ал Хатчинсон өзені парквейінің аталған бөлігі Хатчинсон өзені экспресс-жолы деп аталды. Флашинг өзенінің үстінен салынып біткен жаңа төрт полосалы көпір 1963 жылдың маусымында ашылды, ол ескі ашылмалы көпір жаңартылғанша әр бағытта екі полосаны уақытша қабылдады. Уайтстоун экспресс-жолын жаңарту 1963 жылдың 12 желтоқсанында аяқталды. Нью-Йорк қалалық жоспарлау комиссиясы 1960 жылдың сәуір айында Ван-Уайк экспресс-жолын 3,7 мильге (6 км) ұзартуды мақұлдады. Ол кезде жобаның құны 3,48 миллион долларға бағаланған еді. Ван-Уайк экспресс-жолын ұзарту жұмысы, бастапқыда белгілі болғандай, 1961 жылдың соңында басталды, бірақ Лонг-Айленд экспресс-жолы мен Жюэль авенюімен қосылатын жерлері сол кезде аяқталмаған еді.
In December 1957, the state approved a $9.5 million (equivalent to $ in ) project to widen a 2.1 mile (3 km) segment of Whitestone Parkway from Northern Boulevard to the Bronx–Whitestone Bridge, build a new bridge over the Flushing River, and improve the parkway to Interstate Highway standards using funds from the Federal Aid Highway Act of 1956, in which the federal government would pay 90 percent of the proposed highway's cost. The parkway would be expanded from two to four lanes in each direction, and the interchange with the Cross Island Parkway would also be upgraded. The design process for the upgrade was nearing completion when the state approved the project. In early 1959, Moses formally asked the United States Army Corps of Engineers for permission to close the existing Flushing River drawbridge permanently. The drawbridge would then be upgraded to Interstate standards, and a second, fixed span would be built adjacent to the drawbridge. Flushing Meadows Park was subsequently selected to host the 1964 New York World's Fair. In advance of the World's Fair, city officials announced in early 1960 that they would upgrade the Whitestone Parkway and extend the Van Wyck Expressway northward to the Whitestone Expressway. City officials approved a $10 million (equivalent to $ in ) project to upgrade the Whitestone Parkway in May 1960, and work on the parkway began near Northern Boulevard in September 1961. Contracts for the upgrade were awarded in September 1962. The portion of the Hutchinson River Parkway south of Bruckner Boulevard and all of the Whitestone Parkway were converted to Interstate standards. The Whitestone Parkway was subsequently renamed the Whitestone Expressway, and the aforementioned segment of the Hutchinson River Parkway was renamed the Hutchinson River Expressway. The new four lane bridges over the Flushing River opened in June 1963; it temporarily carried two lanes in each direction until the old drawbridge was upgraded. The Whitestone Expressway upgrade was completed on December 12, 1963. The New York City Planning Commission approved the 3.7 mile (6 km) extension of the Van Wyck Expressway in April 1960. At the time, that project was planned to cost $3.48 million. Work on the Van Wyck Expressway Extension, as it was originally known, began in late 1961. although the Long Island Expressway and Jewel Avenue interchanges were not yet completed at the time.
Мемлекеттікаралық тас жол
1961 жылы "Нью-Йорк таймс" газеті Уайтстоун тас жолы 678-ші халықаралық тас жол деп аталатынын хабарлаған. Уайтстоун және Хатчинсон өзендерінің тас жолдары шамамен 1965 жылы I 678 деп белгіленді. I 678 таңбасы 1970 жылдың 1 қаңтарында Ван Вайк тас жолы арқылы JFK әуежайына дейін оңтүстікке қарай ұзартылды. I 678 тас жолының бастапқы жоспарларында Астория экспресс-жолынан өту көзделген, ол I 278-ден Гранд Сентрал Паркуэйге дейін NY 25A дәлізімен салынуы тиіс болған. Бұл 1970 жылдың 1 қаңтарында I 78 тас жолының Бруклин-Квинс тас жолына (I 278) дейін қысқартылуына әкелді. Қазіргі уақытта I 78 Голландия туннелінің шығыс кіреберісінде аяқталады.
As early as 1961, The New York Times had reported that the Whitestone Expressway was to be known as Interstate 678. The Whitestone and Hutchinson River expressways were designated as I 678 c. no – c. 1965. The I 678 designation was extended southward over the Van Wyck Expressway to JFK Airport on January 1, 1970. Early plans for I 678 had the highway following the Astoria Expressway, a proposed freeway that would run along the NY 25A corridor from I 278 to the Grand Central Parkway. leading to the truncation of I 78 to the Brooklyn–Queens Expressway (I 278) on January 1, 1970. I 78 currently ends at the east portal of the Holland Tunnel.
ХХ ғасырдың аяғы
1988 жылдың басында Солтүстік бульварына жақын Уайтстоун тас жолының екі бағыты да уақытша жабылды, себебі оңтүстікке қарайтын виадуктағы бірнеше арқалықтар настолько тозған еді, құрылымдық зақымдану қаупі туындады. Уайтстоун тас жолының бұл бөлігі, сондай-ақ Фаулер даңғылынан оңтүстікке қарай Лонг-Айленд тас жолына дейінгі Ван Уайк тас жолы 1990 жылдардың ортасында жаңартылды. 2003 жылдан бастап Солтүстік бульварының жанында Уайтстоун тас жолының солтүстікке қарайтын қатарлары жаңартылды. Жобаға 1939 жылы алғашқы саябақ жолы ашылғаннан бері сол жерде болған айналмалы көпірді ауыстыру, екі U-түріндегі бұрылыс пандусын салу және шығысқа қарай Солтүстік бульварынан Линден Плейске жаңа шығу пандусын салу кірді. Бұрын Солтүстік бульварынан келетін көліктер Ван Уайк тас жолынан солтүстікке қарай келетін үш қатарды кесіп өтуге мәжбүр болған. AirTrain JFK жолаушылар тасымалдау жүйесінің Ямайка тармағы Атлантик Авенюден Белт Паркуэйге дейінгі Ван Уайк тас жолының орталық бөлігінде салынды. Құрылыс 1998 жылдың мамыр айында басталды. Ямайка тармағын Ван Уайк тас жолының ортасында салу қажеттігі, сондай-ақ жолдың әртүрлі ұзындығы мен қисықтары құрылыс кезінде қиындықтар туғызды. Сағаттардағы ең аз қозғалыс кезінде әр бағыттағы бір қатар жабылды, бұл Ван Уайк тас жолындағы қозғалысқа кедергі келтірді. Жүйе 2003 жылдың желтоқсан айында пайдалануға берілді.
In early 1988, both directions of the Whitestone Expressway near Northern Boulevard were temporarily closed because several girders in the southbound viaduct had corroded to the point that a structural failure was imminent. This part of the Whitestone Expressway, as well as the Van Wyck Expressway from Fowler Avenue south to the Long Island Expressway, were renovated in the mid 1990s. Starting in 2003, the northbound lanes of the Whitestone Expressway near Northern Boulevard were renovated. The project involved replacing a bascule bridge that had been at the location since the original parkway had opened in 1939, creating two U turn ramps, and creating a new exit ramp from eastbound Northern Boulevard to Linden Place. Previously, traffic from Northern Boulevard had to cross over three lanes of northbound traffic from the Van Wyck Expressway. The Jamaica Branch of the AirTrain JFK people mover system was built within the median of the Van Wyck from Atlantic Avenue to the Belt Parkway. Construction started in May 1998. The fact that the Jamaica Branch had to be built in the middle of the Van Wyck Expressway, combined with the varying length and curves of the track spans, caused complications during construction. One lane in each direction was closed during the off peak hours, causing congestion on the Van Wyck. The system opened in December 2003.
21 ғасыр
2001 жылдың тамызында Бронкс-Уайтстоун көпірін 286 миллион долларға (қазіргі шақта эквиваленті – доллар) жаңарту жұмыстары басталды. Аталған жоба аясында көпірдің құрылымы толығымен жаңаланды. Квинс және Бронксқа қарай созылған жолдар 2008 жылы басталып, 2015 жылы аяқталған жобада ауыстырылды. 2017 жылдың басында губернатор Эндрю Куомо JFK әуежайын жақсарту жоспарының бөлігі ретінде, әуежайға жақын I 678 тас жолындағы екі қиын учаске жойылатынын мәлімдеді. Кью-Гарденс түйіскен жерінде Гранд Сентрал Паркуэй және Ван-Уик Экспрессуэй арасындағы екі қатарлы пандустар әр бағытта үш қатарлыға дейін кеңейтіледі. Түйіскен жердің оңтүстігінде тас жол әр бағытта үш қатардан төрт қатарға дейін кеңейтіледі, ал жаңа қатарлар жоғары сыйымдылықты көлік қатары (HOV қатары) немесе автобус қатары ретінде пайдаланылады. Бұл жобалардың жалпы құны 1,5–2 миллиард долларды құрайды (қазіргі шақта эквиваленті – доллар). 2018 жылдың қазан айында Куомо JFK әуежайындағы жолаушылар сервисін және оған қарайтын жолдарды қайта жаңартуға бағытталған 13 миллиард долларлық (қазіргі шақта эквиваленті – доллар) жоспарының толық мәліметтерін жариялады. Жоспарға Кью-Гарденстегі пандустарды кеңейту және Кью-Гарденстен оңтүстікке қарай Ван-Уик Экспрессуэйдегі төртінші қатарлы жолдың салынуы кірді. Сонымен қатар, Атлантик авенюінен солтүстікке шығу үшін арналған 5-ші және Либерти авенюінен оңтүстікке шығу үшін арналған 4-ші қақпалар тұрақты түрде жабылады, себебі бұл учаскелер өте жақын орналасқан. Егер аталған ұсыныс мақұлданса, құрылыс 2020 жылдың басында басталып, үш жылдан кейін аяқталады. Сондай-ақ 2017 жылы NYSDOT Jewel Avenue-ді I 678 тас жолынан жоғары көтеріп тұратын эстакаданы жаңартуға кірісті. Jewel Avenue эстакадасы 2019 жылы аяқталды және құны 13 миллион долларды құрады. Сонымен қатар, I 495 және NY 25A арасындағы I 678 виадугы 2020 жылдардың басында жаңадан салынды. Жобаның құны 124 миллион долларды құрады және 2024 жылдың ақпан айында аяқталды.
A $286 million (equivalent to $ in ) renovation of the Bronx–Whitestone Bridge started in August 2001. The project replaced the bridge's span, among other things. The Queens and Bronx approaches were replaced in a project that started in 2008 and ended in 2015. In early 2017, Governor Andrew Cuomo announced that as part of his plan to improve JFK Airport, two traffic bottlenecks along I 678 near the airport would be removed. At the Kew Gardens Interchange, the two lane ramps between the Grand Central Parkway and the Van Wyck Expressway would be upgraded to three lanes in each direction. South of the interchange, the expressway will be expanded from three lanes to four lanes in each direction, with the new lanes being used as either high occupancy vehicle lanes (HOV lanes) or bus lanes. These projects, combined, would cost $1.5 billion–2 billion (equivalent to $– in ). In October 2018, Cuomo released details of his $13 billion (equivalent to $ in ) plan to rebuild passenger facilities and approaches to JFK Airport. The plan included widened ramps in Kew Gardens and a fourth vehicle lane on the Van Wyck Expressway south of Kew Gardens. In addition, northbound exit 5 at Atlantic Avenue and southbound exit 4 at Liberty Avenue would be permanently closed, as these junctions are near each other. Were the proposal approved, construction would begin in early 2020 and would be completed three years later. Also in 2017, NYSDOT began renovating an overpass that carried Jewel Avenue above I 678. The Jewel Avenue overpass was completed in 2019 and cost $13 million. In addition, the I 678 viaduct between I 495 and NY 25A was replaced in the early 2020s. The project, which consisted of the replacement of the viaduct's concrete deck, cost $124 million and was completed in February 2024.