Кіріспе

Нью-Йорктегі бұрынғы жол – Лонг-Айленд моторлы автожолы, сондай-ақ Вандербильт автожолы, Вандербильт моторлы автожолы немесе Моторлы автожолы деп аталады. Бұл автомобильдерді пайдалану үшін ғана есептелген алғашқы автожол болды. Автожол Уильям Киссам Вандербильт II-нің жеке қаржысына салынды, көптеген қиылыстарды болдырмау үшін эстакадалар мен көпірлер салынды. Ол ресми түрде 1908 жылдың 10 қазанында ашылды. Жол бастапқыда Нью-Йорк қаласынан Суффолк округінің орталығы Риверхедке дейін 70 мильге (113 км) дейін созылуы жоспарланған, ол Лонг-Айлендтің солтүстік және оңтүстік бөліктерін бөліп тұрады. Бірақ, тек 45 миль (72 км) (Нью-Йорк қаласындағы Куинстен Ронконкома көліне дейін) 6 миллион долларға салынды (Бронкс өзенінің саябағынан бір жыл кейін). 1908 жылдың 10 қазанында 10 мильдік (16 км) бөлігі қазіргі Бетпеджге дейін ашылды. 1908 жылы және 1909-1910 жылдары жол толығымен жарыс өткізілді, бірақ 1910 жылғы Вандербильт кубогындағы апат салдарынан екі механик қаза тауып, басқалар жарақат алды. Осыдан кейін Нью-Йорк заң шығарушы органы жарыстарды тек арнайы тректерде ғана өткізуге рұқсат берді, осылайша автожол жарыс жолы ретіндегі қызметін тоқтатты. 1911 жылға қарай жол Ронконкома көліне дейін ұзартылды. Сонымен қатар, батыс бөлігі де Грейт-Нектан қазіргі Фреш-Медоусқа дейін созылды. Лонг-Айленд моторлы автожолы автомобильдерді пайдалану үшін ғана есептелген алғашқы жол, АҚШ-тағы алғашқы бетон автожол және қиылыстарды болдырмау үшін эстакадалар мен көпірлерді пайдаланған алғашқы жол болды.

ААА Чемпиондық автокөлік

Парквей төрт рет Американдық автомобиль қауымдастығының жарыс кеңесінің Чемпион автокөлік жарыстары үшін пайдаланылды. Алғашқысы 1909 жылдың 30 қазанында өткізілді, және Гарри Грант жеңіске жетті. Бұрын Клинтон жолы мен Вандербильт сотының қиылысында орналасқан, ол 1989 жылы 230-шы Седьмая көшесіне көшірілді, қазір Гарден-Сити сауда палатасының бас кеңсесі болып табылады.

Өлім

1920-ші жылдардағы жол құрылысындағы жаңа жетістіктер жолдың салынысынан кейін 20 жылдың ішінде ескіргеніне себеп болды. Сол кезде Роберт Мозес Солтүстік штаттық парк-жолын жоспарлап жатқан еді. 1929 жылы жолдың иелері мен Лонг-Айлендтің бірқатар шенеуніктері Нью-Йорк штатының жолды сатып алып, оны мемлекеттік парктік жүйеге біріктіруді ұсынды, жолдың енінің тарлығына (16-22 фут аралығында) және тік көпірлердің жаңа стандарттарға сай келмеуіне қарамастан. Мозес бұл идеяға қарсылық білдіріп, Лонг-Айленд автокөлік жолының "соңғы жиырма жыл бойы пайдасыз нәрсе" болғанын және оны мемлекеттік парктік жүйеге енгізу үшін ауқымды жөндеу жұмыстары қажет екенін мәлімдеді. Солтүстік штаттық парк-жолының құрылысы аяқталғаннан кейін жол толығымен қолданыстан шықты. 1937 жылы Лонг-Айленд автокөлік жолының Суффолк округіндегі бөлігі Суффолк округіне сыйға тартылды. 1938 жылдың шілдесінде парк-жолдың қалған жері Нассау округіне және Лонг-Айленд мемлекеттік парктері комиссиясына берілді.