Кіріспе

Батыс Лондонның Isleworth маңындағы жері (/aɪ/zəl/w/ər/θ/audio=LL Q1860 (eng) Isleworth. wav/ EYEzəlwərth) – Англияның Батыс Лондондағы Лондонның Ханслоу ауданында орналасқан қала маңындағы қала. Ол Хоунслоу қаласынан шығысқа қарай, Темза өзені мен оның саласы Крейн өзенінің батысында жатыр. Ислворттың алғашқы қоныс тапқан аймағы, Темза бойында "Ескі Ислворт" деп белгілі. Қаланың солтүстік-батыс бұрышы, солтүстікте Остерлимен және батыста Лэмптонмен шектесетін жері "Спринг Гроув" деп аталады. Ислворттың бұрынғы Темза жағалауы шамамен бір мильді құрады, Сион Парк иелігін есептемегенде, 1994 жылы жарты мильден астамға дейін қысқартылды, себебі Сент-Маргарет ауданын толығымен Лондонның Ричмонд-на-Темза ауданымен біріктіру мақсатында аудан шекарасы қайта реттелді. Осының нәтижесінде, Ислворттың өзенге қараған көп бөлігі Ислворт Эйт аралынан көрінетін бөлігі болып табылады: Крейн өзенінің қысқа бөлігі Ислворт Эйттің оңтүстігіне қарай Темзаға құяды, ал оның жасанды саласы – Нортумберленд герцогының өзені Ислворт Эйттің батысында орналасқан, бұл 1600–1750 жылдары эстетикалық мақсатта салынған екі Кольн саласының бірі.

Этимология

DateFormSource 695 Гислхерсууэрт Англосаксондық шарт. 1086 жылы Gistelesworde Domesday Survey 1301 жылы Истелворт роллы. 1415 YstelworthRoll. 1418 Thistelworth Common Pleas сотының өтініш тізімі. Yhistelforth Джордж Джеймс Аунжиер, "Сион монастырының тарихы, Isleworth қауымы және Hounslow шіркеуінің тарихы", 1840 Islleworth 1540 Istyllworth Жергілікті құжат. Istelworthe Елизавета I патшалық кезеңіндегі сот құжаты. 1554 Thyslyworth Common Pleas сотының өтініш тізімі. 1593 Thistleworth немесе Gistelesworth Норден және Лисонс, тарихшылар. 1702 Istleworth Парахиалдық шіркеудегі ескерткіште көрсетілген. 1742 жылы Томас Присттің гравюрасының атауы.

Римдік және англосаксондық

Сион паркінің шығыс жағындағы қазба жұмыстары римдік-британдықтардың қонысының іздерін ашты. "Gislheresuuyrth" – көне ағылшын тілінде "Gīslhere деген адамға тиесілі аумақ" деген мағынаны білдіреді – алғаш рет 695 жылы англосаксон хатында тұрақты елді мекен ретінде тіркелген. "Соңғы сот кітабында" (Domesday Book) Эдуард Исповедник (1042–1066) билік еткен кезде осы жер "Эрл Алгарға" (вероятно, Мерсиялық Эльфгар) тиесілі болғаны айтылады, ал бүгінгі күні Оңтүстік көшесінен бұрылатын қазіргі заманғы жол оның атын иеленеді.

Сент-Валери барондарына берілген

Ислеворт – Темза өзенінің Мидлсекс жағалауынан Хунслоудың орталығына дейін (кейінірек Хунслоу монастырының жерін қоса алғанда) және сол кездегі Хейс приходындағы Саутхолл шекарасына дейін созылған, көршілеріне қарағанда құнды, жақсы дамыған егіншілік және сауда орталығы болды. Бұл 1066 жылғы Норман жаулауы кезіндегі жағдай еді. 1086 жылғы "Domesday Book" кітабында Ислеворт Gistelesworde деп тіркелген, онда 55 жыртыс жер, 118 шаруашылық және феодалдық жүйесінің иелеріне жылына 72 фунт стерлинг төленгені көрсетілген. Жаулаудан кейін, Сент-Валери әулетінің Норман барондары Ислевортқа иелік етті, бірақ олар онда тұрғандығына ешқандай дәлел жоқ – ол кіріс және билік көзі ретінде сақталды. Осы барондардың бірі Лондонның Сент-Джайлс ауруханасына бірнеше маневрлік жалдамалар мен жеңілдіктер берді. Сонымен қатар, ол шіркеуді және адвокатты Сомманың сағасында, Пикардияда орналасқан Сент-Валери аббаттығына сыйлады.

Корнуолл графлығына ауысу

1227 жылы Генрих III балалық шақтағы регенттерінен Англияны басқаруды қолға алғанда, Ислевортты және Сент-Валери отбасының басқа да мүліктерін тартып алып, қожалықты ағасы Ричардқа, Корнуоллдың 1-ші графына берді. Ол орны қоршалған жаңа үй салды, ол "Қара кітапта" сипатталған – кірпішпен қапталған шатыры, қызыл түтін шығаратын пеші, екі жатын бөлмесі және ішкі ауласы бар. Ордың сыртында қызметшілер мен жабдықтарға арналған бірнеше ғимараттары бар сыртқы аула орналасқан, ал жақын жерде су диірмені болған. Бұл үйдің нақты орны тіркелмеген, бірақ бұрын "Қоршалған орын" деп белгілі болған айман туралы есеп Нортумберленд Армз мен Твикенхэм жолының арасындағы ықтимал орынды көрсетеді, ал су диірмені Реилсхедке жақын, Крен өзенінде болған (дәстүрлі Ислеворт диірмені "Киддс Милл" емес, себебі сол жердегі арна жасанды және сол кезде болмаған). Өзен жағасындағы қамал сияқты тас шіркеу мұнарасы осы кезеңнен қалған, төменде қараңыз.

Қожалық Сион монастырына берілді

1415 жылы Генрих V швед Бриджетин орденінің қарындастарына Темза өзенінің жағасында, Твикенхэм приходында, өзінің жаңа Шин сарайының қарсы бетінде жер берді, сол жерде олар алғашқы үйлерін – Сион монастырын салды. 1422 жылы Генрих V Ислеворт иелігін Корнуолл герцогтығынан Сион монастырына өткізді, ал 1431 жылы монастырды қайта салу үшін өз иелігінде жаңа орын таңдады. Бұл қазіргі Сайон үйі орналасқан жер.

Сомерсет герцогының иелігіне берілген

Генрих VIII 1539 жылдан кейін Сион монастырының көп бөлігін бұзды, ал жер және поместье Сомерсеттің 1-ші герцогы Эдвард Сеймурға берілді. 1548 жылы Сеймур Сион үйін салдырды. Леди Джейн Грей Англия королевасы болып сайлануы күтіліп тұрғанда, осы жерден Корольдік қайықпен Тауэрге апарылды.

Нортумберленд графтығының сатып алуы

Қырық алты жыл өткен соң, 1594 жылы Елизавета I патшайым Сайон поместьесін Генри Персиге, Нортумберлендтың 9-шы графына, оның Уолтер Деверьоның кіші қызы Дороти Деверьоға үйленген кезде берді. 1604 жылы ол Джеймс I патшадан мүлікті толық иелену құқығын алды. Ол төрт жүз жылдан бері Перси отбасының, қазір Нортумберленд герцогтығының меншігінде сақталып келеді. 1642 жылдың қараша айындағы Брентфорд шайқасы кезінде корольшіл әскерлер үйді басып алды. Сайон паркі 1766 және 1773 жылдар аралығында Адам ағайындары мен "Кэпабилити" Браунмен қайта салынды және көркейтілді. 1874 жылы Strand-тегі Нортумберленд Хаусы бұзылғаннан кейін ол Нортумберленд герцогтарының жаңа резиденциясына айналды.

Георгий және Виктория дәуірі

18 ғасырда Айлворттың көп бөлігі жеміс бақшаларына айналды (оның ішінде Хью Рональдстың танымал балабақшасының бір бөлігі), ал 19 ғасырда Лондон нарықтарын қамтамасыз ететін базар бақшаларына айналды. Төменгі алаң мен Чирк-стрит көшесінде 18 және 19 ғасырдың басында салынған ғимараттар әлі де сақталған. Осы кезеңнің ерекшелігі – Айлвортта аристократтар мен еңбек еткендер үшін көптеген сарайлар мен ірі үйлер салынды. Бұл құбылыс, негізінен, жақын маңдағы корольдік және ақсүйектердің резиденциялары мен діни мекемелердің шоғырлануына байланысты туындады. Бұл мәселе "Ескере тұрарлық үйлер" бөлімінде жан-жақты қарастырылады. 18 ғасырда Айлвортта қара терілі қауымның болғанына куәліктер бар. Бұл қауым Африка, Азия немесе Кариб аралдарынан келген, негізінен құлдардан құралған. Олардың кейбіреулері құлдықтан қашып, Лондон көшелерінде бостандық іздеген. 18 ғасырдағы Лондонның түрлі терілі халқы туралы мәліметтер өте аз. Дегенмен, қашып кеткен құлдарды ұстап қайтару туралы хабарламалар сияқты заманауи дереккөздердің арқасында 1765 жылы осы аймақта тұрған Марина Делап және Принс есімді екі адамның өмірі туралы ақпарат алуға болады.

20 ғасыр

20-ғасырдың бірінші жартысында Isleworth қаласының дамуы негізінен көптеген қолөнершілер мен кеңсе қызметкерлері үшін тұрғын үйлер салу арқылы жүзеге асты, бұл көптеген базар бақшаларының орнына салынды. Бұрынғы батыс аймағы 1927 жылы азаматтық приход ретінде құрылған Хаунслоу қаласы мен приходына қосылды. Осы кезеңде, қаланың солтүстік-шығыс жағында, Нью-Брентфордқа дейін, бірнеше жаңа зауыттар мен кеңселер салынды. Бұл қарқынды құрылыс салдарынан Айлворттың құрылымы небәрі елу жылдың ішінде ауылдық сипаттан қалалық сипатқа өзгерді. Брентфордпен ортақ болатын Сион иелігінің жерін есептемегенде, Айлворттың Темір жолының бойындағы шамамен бір мильдік алқасы 1994 жылы Ұлыбританияның жергілікті басқару министрінің бұйрығымен Сент-Маргаретс және Твикенхэм аудандарына жер қосу мақсатында шекараны қайта құру арқылы 0,5 мильге (1 км) дейін қысқартылды.

География

Биіктік солтүстік-батыста басталып, Темза бойындағы қарама-қарсы шекте аяқталады. Шекаралар ұзақ жылдар бойы сақталған және 20-шы ғасырдың батыс және оңтүстік аймақтарына жатады: Излворт, осы аттас қалашықта сауда орындары мен кеңселер көп орналасқан Ханслоу қаласының шығысында орналасқан; Темза өзенінің батысында; оның саласы және Кран өзенінің солтүстік тоғысының солтүстігінде (1998 жылға дейін оның оңтүстік арнасы); сондай-ақ, Брент және Кран су жиналатын алаптарын бөліп тұратын M4 тас жолының қырлы бөлігінен оңтүстікте жатыр. Кран өзенінің жартысы Темзаға, ал оның саласы – Нортумберленд герцогы өзені батыстан орталыққа қарай құяды.

Ыңғайлылықтар

Ислевортта Ислеворт Тақ соты орналасқан, оның бастапқы құзыреті бұрын Миддлсекс Тақ сотында жүргізілген сот жұмысын қамтиды; 2009 жылы алты жаңа сот залын салу үшін кеңейту жұмысы аяқталды. Қаланың муниципалдық құрылыстары: қоғамдық кітапхана, бассейнмен бірге қоғамдық демалыс орталығы, спорт залы, төрт демалыс алаңы және қалалық әкімшілік. Бұрын Уортон-роудта (Ислеворт) киностудия болған. Вортон Холл студиясы және Ислеворт студиясы деп белгілі болған оның ең танымал фильмі – Хамфри Богарт пен Кэтрин Хепберннің қатысуымен түсірілген «Африка патшайымы» (1951). Студия жабылғаннан кейін, ғимарат Ұлттық көмір басқармасының кен-байыту зерттеу орталығына айналды. Қазір ол өнеркәсіптік аймақ. Ислеворт 1989 жылы Руперт Мердок құрған спутниктік телеарна Sky-ға үй болды. Бастапқыда Грант-Вейде орналасқан, Жилет-Корнер маңындағы кең кампус бұрын Нью-Горизонс-Кортты қамтыды және қазір кеңселер, студиялар, өндірістік кеңістіктер, ғылыми-зерттеу және даму орталықтары, сондай-ақ Аруп Ассошиэйтс компаниясының жел турбинасын қоса алғанда, арнайы энергия орталығына толыққанды ие. «Катха» қайығы Ескі Ислевортта тоқтаған. Бұл 38 метрлік ерекше баржа 1996 жылдан бері психикалық денсаулықты сақтаумен айналысатын қайырымдылық ұйымына үй болды. Ол психикалық мүмкіндігі шектеулі адамдарға өнер дағдыларын жетілдіруге көмектеседі. Қайықта Мартин Коттстың «Көкпар» мүсіні орналасқан. 2002 жылдан 2015 жылға дейін Ислеворт опера тобы Isleworth Baroque (қазір Ричмонд Операсы) Ислевортта орналасқан.

Білім

Вест-Темза колледжі, жоғары білімнен кейінгі білім беретін колледж, Ислеворт қаласында орналасқан.

Жолдар

Ислеворттағы басты жол – Лондон жолы (A 315), ол римдіктер Британияда салған ең алғашқы жолдардың бірі, атап айтқанда Тамезис көшесі. Бұл жол Сильчестерге қарай кең далалармен салынған, ал одан басқа жолдар Бат, Винчестер және Солсбери қалаларына дейін созылған. Лондон орталығынан Вестминстер арқылы өтетін бұл жол «Пикадилли» деп, содан кейін «Книтсбридж» деп аталады. Кенсингтонда ол «High Street», Хаммерсмитте «King Street», Чизвикте «High Road», Брентфордта «High Street» және Ислеворттың «London Road» жолы Хаунслоуға өткенде қайтадан «High Street» болады. Бұрын бұл жол Виндзорға баратын «Корольдік жолдың» бір бөлігі болған. 1925 жылы ірі жол құрылысы аяқталды, ол Ұлы Батыс жолы (A 4) деп аталды. Бұл жол шамамен сол бағытта жүріп, Ислеворттың солтүстік шекарасын құрайды. Көп бөлігі алты жолақты қос бағытты жол болып табылады және велосипед жолдарымен жабдықталған. Брентфорд және Хаунслоу қалаларының қиындықтарын айналып өту және Лондоннан Виндзорға және одан әрі бағыттарға қатынайтын көлік ағынын жеңілдету мақсатында салынды. Бұл жаңа жолдан тармақтанған Ұлы Оңтүстік-Батыс жолы оңтүстік-батысқа қарай қозғалысты жүзеге асырып, Лондон жолының Стейнес-на-Темзаға және одан да алыс жерлерге бағытталған көлік ағынын азайтуға көмектесті. Осы санаттағы тағы бір маңызды жол – Твикенхэм жолы (A 310), ол Сион иелігінің батысынан Лондон жолынан бөлініп, Твикенхэм, Теддингтон және одан әрі қарай саяхат ететін көліктерге арналған. Бұл жол бұрын патшаның Хэмптон-кортқа апаратын жолы болғандықтан, өткен жылдары Твикенхэм жолы бойында орналасқан Сомерсет үйі, Кендал үйі және екі Күміс зал сияқты үйлер патшалық назарға ілінген.

Автобус және трамвай

1800 жылдардың ортасында Ислвортқа атпен жүретін автобустар келді. 1856 жылдан 1933 жылға дейін Лондонның басты автобус операторы Лондонның жалпы автобустық компаниясы болды, содан кейін Лондон жолаушылар көлігі кеңесі құрылды. 1856 жылдың 19 қазанында LGOC Ислворт пен Сент-Пол соборы арасындағы атпен жүретін автобус қызметін иелігіне алды және автобустарды қызыл түске бояды. 1901 жылы Ислвортта электр трамвайлары жүруге бастады, депо Лондон жолының солтүстік жағында, Хаунслоу шекарасына жақын орналасқан. Бастапқы операторлық компания – Лондонның Біріккен трамвайлары, ол 1933 жылы жаңа Лондон жолаушылар көлігі кеңесіне енгізілді. 1935 жылы депо троллейбуспен жұмыс істеуге ауыстырылды. Ол ат тұғыры пішіндес, шетінде травелятормен және троллейбустар үшін айналмалы платформамен жабдықталған. Бастапқыда Хаунслоу депосы деп аталған, ол 1950 жылы Ислворт деп қайта аталды және "IH" коды берілді. Оның 37 көлікке арналған сыйымдылығы болды және тек бір бағыт бойынша қызмет көрсетті: 57 трамвай маршруты, ол жаңадан құрылғанда 657 троллейбус маршрутына айналды. 57 және 657 маршруттары да Ислворт, Брентфорд, Чизвик және Голдхок Роуд арқылы Хаунслоу мен Шепардс Буш арасында жүрді. 1902 жылдан бастап 57 трамвайының Хаунслоудағы аялдамасы Стайнс-роудтағы "Хуссар" болды. 1922 жылдың шілдесінде қызмет Хунслоу Хай-стриттің батыс жағындағы "Белл" аялдамасына дейін қысқартылды. 657 троллейбусы үшін Веллингтон жолымен қиылысқан жердегі Стейнс жолының бойымен жарты мильге арнайы бұрылыс алаңы салынды. Әр түрлі уақытта трамвай желілерін батысқа қарай Темзаға дейін және тіпті Мейденхедке дейін кеңейтудің жоспарлары болды, бірақ олар іске аспады. Қазіргі 237 автобус маршруты дәл сол жолдармен, 110 жыл бұрынғы трамвайлар жүргендей, Хаунслоу Хит пен Шепардс Буш арасында қатынайды (Ақ қалаға қысқа ұзартумен). 657 маршрутының лондондық троллейбустарды толық түрлендіруге қатысқан соңғысы болған 1962 жылдың 8 мамырында Ислворт депосы жабылды және оның қызметкерлері жақын маңдағы Хаунслоу автобус гаражына ("AV" кодымен) ауыстырылды. Автобуспен алмастыру қызметі сол кезге дейін Эгам мен Хаунслоу арасында жүретін 117 маршрутын ұзарту арқылы қамтамасыз етілді. 1978 жылы 117 маршруты Хаунслоу мен Шепардс Буш арасындағы 237 маршрутының шығысқа қарай кеңейтілуімен алмастырылды. Осы уақытқа дейін 237 маршруты Чертси мен Хаунслоу арасында бір қабатты автобустармен жүрді – қала маңындағы маршрут. Лондон автобус қызметтерін жекешелендіру аясында Хаунслоу гаражы London United компаниясына берілді, кейін Transdev сатып алды, содан кейін RATP тобы иелігіне өтті. Ислвортты қызметкерген тағы бір троллейбус маршруты – 667, бұрынғы 67 трамвай маршруты, ол Хэмптон Корттан Хаммерсмитке Хэмптон Хилл, Фулвелл, Твикенхэм, Буш Корнер, Брентфорд және Чизвик арқылы өтті. Лондон троллейбустарын соңғы рет түрлендірудің бір бөлігі ретінде маршруттың нөмірі 667-ден 267-ге өзгертілді. 67 трамвайы, 667 троллейбусы және 267 автобусы Фулвелл автобус гаражынан жұмыс істеді. Фулвеллдің ("FW" кодымен) меншік тарихы Хаунслоу гаражының тарихымен бірдей. Жазғы банк демалысында Шепардс Буш пен Хэмптон Корт арасында арнайы маршрут іске қосылды. Трамвай кезінде бұл 65 маршруты болды, бірақ троллейбустар Хэмптон Кортқа қарай 667 және кері бағытта 657 нөмірін көрсетті. Бұл маршрут троллейбустарды тоқтатумен бірге жойылды. Ислвортты (және Хаунслоуды) қызметкерген ұзақ жылдар бойы қалыптасқан автобус маршруты 37 нөмірі болды. Бұл Лондонның жалпы автобустық компаниясы енгізген ең алғашқы автобус маршруттарының бірі болды және ол бастапқыда Ислворттан Пекхэмге Сент-Маргарет, Ричмонд, Барнс, Путни, Уандсворт, Клэпхэм-жанкшн, Клэпхэм-Коммон, Брикстон, Херн-Хилл және Шығыс Дульвич арқылы жүрді. Кейіннен ол батысқа қарай Хаунслоуға дейін кеңейтілді (Сент-Джон жолындағы төменгі теміржол көпірінен аулақ болу үшін және Ислворт теміржол станциясына қызмет көрсету үшін арғы көшелерді айналып өту) және 1920 жылдары жазғы жексенбілік маршрут Маденхедке дейін қысқа уақытқа созылды. Тіпті, қысқа уақытқа созылып кеткен жол болмаса да, 37 маршруты Лондонның ең ұзақ маршруттарының бірі болды. 1922 және 1938 жылдар аралығында оның батыс аялдамасы Хаунслоу Хиттегі "Хуссар" болды, бірақ содан кейін Хаунслоу автобус гаражында (кейінірек Автобус станциясы) аяқталуына дейін қысқартылды. Бастапқыда Ислворттағы аялдама Нортумберленд Армс пабиның алдында болды және бағдаршам тақталарында "ISLEWORTH Market Place" деп көрсетілді. Кейіннен "қысқа" сапарлар үшін бұл аялдама Магдала жолындағы, содан кейін Саут-стриттегі, қоғамдық залдың сыртындағы аялдамаларға ауыстырылды. 1991 жылы бұл тарихи маршрут Пекхэм мен Путни арасында жүруге қысқартылды, ал Ричмондтан Хаунслоуға дейінгі бөлік, Ислворт арқылы, жаңа, жергілікті H37 маршрутына айналды.

Шығармалық тұрғындар

2001 жылы түсірілген «Госфорд Парк» көркем фильмінде сэр Уильям МакКордлдің Ислевортта зауыттарының бірі болған, ал Роберт Паркс Ислеворттағы жетімдер үйінде тәрбиеленген. ITV телесериалында, Агата Кристидің «Пуаро» сериалында Ислеворт бас инспектор Жапптың туған қаласы ретінде жиі еске алынады.