Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1838 жылы Англияның Эссекс графтығында құрылған христиандық қозғалыс.
Christian movement founded in 1838 in Essex, England
Қазіргі таңда Евангелиелік шіркеулер одағы деп ресми түрде танылатын "Ерекше халық" қозғалысы бастапқыда Веслиандық тармағының бір бөлігі болған христиандық қозғалыс. Олар өз атауларын Ескі және Жаңа өсиеттердегі Киелі кітапта, 5 Мұса кітабының 14-тарауының 2-аятында, 1 Петір хатында және Тит хатында кездесетін мақтау сөзінен алған. 1611 жылы тұңғыш рет жарық көрген "Кинг Джеймс" нұсқасындағы Киелі кітапта 5 Мұса 14:2 аятында: "Сеңдер Құдай Иеңнің қасиетті халқысыңдар, және Ие сендерді жер бетіндегі барлық елдерден Өзінің ерекше халқы етіп таңдады" делінген; 1 Петір 2:9 аятында: "Ал сендер таңдалған ру, патшалық дін қызметшілері, қасиетті ұлт, Құдайдың ерекше халқысыңдар, Оның сендерді қараңғылықтан Ұлы Нұрына шақырып алғанын мақтап көрсету үшін" делінген; ал Тит 2:14 аятында: "Бізді барлық зұлымдықтан құтқару және Өзіне адал, жақсылық жасауға құштар ерекше халықты тазарту үшін Өзін біз үшін берді" делінген. "Ерекше халық" сөзі квакерлерді сипаттау үшін де қолданылады, олар оны мақтанышпен қабылдаған. Амиштер үшін де осы жағдай орынды болды.
The Peculiar People, now officially known as the Union of Evangelical Churches, is a Christian movement that was originally an offshoot of the Wesleyan denomination, founded in 1838 in Rochford, Essex, by James Banyard, a farm worker's son born in 1800. They derive their name from a term of praise found in both the Old Testament and the New Testament of the King James Bible, in Deuteronomy, in 1 Peter, and in the Epistle of Titus. In the King James Version of the Bible, first published in 1611, Deuteronomy 14:2 includes the verse "For thou art an holy people unto the Lord thy God, and the Lord hath chosen thee to be a peculiar people unto himself, above all the nations that are upon the earth"; 1 Peter 2:9 reads "But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should shew forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light"; and Titus 2:14 reads "Who gave himself for us, that he might redeem us from all iniquity, and purify unto himself a peculiar people, zealous of good works." The Peculiar People is also a phrase used to describe the Quakers, which they adopted with some pride. The same has also been true of the Amish.
Негізгі және таралу
Баниард жиі мас болып жүрді, бірақ әйелі оны жергілікті Веслиан методист шіркеуіне баруға шақырды. Предиканттың уағызы Баниардқа терең әсер етті, оған дейін ол ішімдік ішпей, үнемі шіркеуге қатынайтын болды. Көп ұзамай ол Веслиан қауымында белгілі уағыздаушыға айналды. 1837 жылы ол және Уильям Бриджес Рочфордтағы ескі жұмыс үйін жалға алды, ол олардың жаңа тобының алғашқы шіркеуі болды. Баниард пен Бриджес оны «Ерекше Адамдар» деп атады, бұл атау Езекиіл кітабының 14:2 және 1 Петір кітабының 2:9 аяттарынан алынған. Джеймс Баниардтың қабірі әлі күнге дейін Сент-Эндрюс Рочфорд шіркеуінің маңында сақталған. 1850 жылдардың ортасында «Ерекше Адамдар» Эссекске кеңірек тарады, оның көп бөлігі консервативті көзқарастағы ауыл шаруашылығымен айналысатын халыққа тиесілі болды. «Ерекше Адамдар» пуритандық христиандық ілімді уағыздады, ол халыққа ұнады және ауылдық Эссекс аймағында көптеген шіркеулер бой көтерді. Олар сонымен қатар сенім арқылы емдеуді де қанағаттандырды. Чарльз Морис Дэвис өзінің «Лондонның ерекше ділдері» (Unorthodox London) кітабында 19 ғасырдағы Пламстедтегі «Ерекше Адамдар» туралы айтады. Бланттың «Секталар мен ерестер сөздігінде» (1874) «Ерекше Адамдар» «өте білімі жоқ адамдардың сектасы» деп сипатталған. Олар Құдайға құлшылық етудің жанданды түрін ұстанды және Киелі кітапты әдеби мағынада түсіндіруге міндетті деп есептеді. Ауру кезінде дереу медициналық көмекке жүгінбей, дұға арқылы емдеуге сенді. Балалардың ем алмағандықтан қаза табуына байланысты сот тарапынан сынға ұшырады. 1910 жылы Эссексте дифтерия індеті тарағаннан кейін медициналық көмек көрсетуден бас тарту туралы алаңдаушылық туындады, нәтижесінде кейбір ата-аналар түрмеге қамалды. Осыған жауап ретінде секта екіге бөлінді: медицинаны әлі де қабылдамайтын «Ескі Ерекше Адамдар» және оны кейбір қарсылықпен қабылдаған «Жаңа Ерекше Адамдар». 1930 жылдары бұл бөлініс жойылды, көбінесе «Жаңа Ерекше Адамдардың» ұстанымы басым болды. Екі дүниежүзілік соғыс кезінде «Ерекше Адамдардың» кейбіреулері соғыс Иса Мәсіхтің ілімдеріне қайшы келеді деп сенгендіктен, саналы түрде соғысқа қатысудан бас тартты және осы пікірде қалып отыр.
Banyard was frequently drunk until his wife asked him to attend a service in the local Wesleyan Methodist chapel. The preacher's message had a profound effect on Banyard, to the extent that he became teetotal and regularly attended the church. Before long he became a reputable preacher on the Wesleyan circuit. In 1837 he and William Bridges took a lease on an old workhouse at Rochford which became the first chapel of their new group, which Banyard and Bridges called the Peculiar People, a name taken from Deuteronomy 14:2 and 1 Peter 2:9. The grave of James Banyard can still be seen in the churchyard of St Andrew's Rochford. In the mid 1850s the Peculiar People spread deeper into Essex, much of which was agricultural land occupied by a naturally conservative population. The Peculiar People preached a puritanical form of Christianity which proved popular, and numerous chapels sprang up throughout rural Essex. They also practised faith healing. There is an account of the Peculiars in 19th century Plumstead in Unorthodox London by Charles Maurice Davies. In Blunt's Dictionary of Sects and Heresies (1874), the Peculiars were described as 'a sect of very ignorant people'. The Peculiar People practised a lively form of worship and considered themselves bound by the literal interpretation of the King James Bible. They did not seek immediate medical care in cases of sickness, instead relying on prayer as an act of faith. This led to judicial criticism when children died due to lack of treatment. In response to the concern about refusing medical care, which led to some parents being imprisoned after a 1910 diphtheria outbreak in Essex, the sect split between the 'Old Peculiars', who still rebuffed medicine, and the 'New Peculiars', who somewhat reluctantly condoned it. The split healed in the 1930s, when in general the New Peculiar position prevailed. During the two world wars, some Peculiar People were conscientious objectors, believing as they still do that war is contrary to the teachings of Jesus Christ.
Евангелистік шіркеулер одағы
Шіркеу мүшелігі 1850 жылдары 43 шатырмен ең жоғары деңгейге жетті, бірақ 1956 жылға дейін, ерекше халықтар өз атауын көзге түспейтін Евангелиялық шіркеулер одағына өзгергенге дейін азайды. Қозғалыс Эссекс және Лондон қалаларындағы қалған 16 шатырда тұрақты құлшылық ету арқылы жалғасуда. Бұрынғы дәстүрлі ерекшеліктердің кейбіреулері қабылданбады, сондықтан бүгінгі күні UEC шіркеулері басқа Евангелиялық шіркеулерге ұқсас. UEC шіркеулер байланысы ретінде құрылымын сақтайды, бірақ Тәуелсіз Евангелиялық шіркеулер қауымдастығы және Affinity ұйымдарымен байланыста. Оның бас кеңсесі Иствуд-роуд Евангелиялық шіркеуінде, 36 Иствуд-роуд, Рейли, Эссекс SS6 7JQ мекенжайында орналасқан. 16 UEC шіркеуі Лондон қаласындағы Камбервелл және Кэннинг Таун, сондай-ақ Эссекс қалаларындағы Челмсфорд, Коррингхэм, Крессинг, Доус Хит, Иствуд, Грейт Уэйкинг, Литтл Тотем, Рейли, Шоуберинесс, Саутхенд, Стэнфорд ле Хоуп, Стэнвей, Уикфорд және Уитхэмде орналасқан. Бұрын Рейли, Шоуберинесс және Стэнфорд ле Хоуп шіркеулерінде қызмет тоқтатылып, шіркеулер уақытша жабылған болатын, бірақ қазір бұл үш шіркеудің барлығында қайтадан тұрақты құлшылық ететін қауымдар бар.
Church membership had peaked in the 1850s with 43 chapels, but it declined until 1956, when the Peculiar People changed their name to the less conspicuous Union of Evangelical Churches. The movement continues with regular worship at 16 remaining chapels in Essex and London. Some of the traditional distinctive features mentioned have been abandoned, so that UEC churches today are similar to other Evangelical churches. The UEC maintains its structure as a connection of churches, but is associated with the Fellowship of Independent Evangelical Churches and Affinity. It has its central office at Eastwood Road Evangelical Church, 36 Eastwood Road, Rayleigh, Essex SS6 7JQ. The 16 UEC churches are in Camberwell and Canning Town in London, and Chelmsford, Corringham, Cressing, Daws Heath, Eastwood, Great Wakering, Little Totham, Rayleigh, Shoeburyness, Southend, Stanford le Hope, Stanway, Wickford and Witham in Essex. Although services had previously been discontinued at Rayleigh, Shoeburyness, and Stanford le Hope and the churches temporarily closed, all three are now home to regular worshipping congregations once again.