Мичиган сыра қайнату фабрикасы: 1850-2000 жылдардағы тарихы

Кіріспе

Мичиган штатында 1850-2000 жылдары жұмыс істеген сыра зауыты, сыра өндіруші.

The Stroh Brewery Company – Мичиган штатының Детройт қаласында орналасқан сыра зауыты болды. Өз Stroh’s тауар белгісінен өзге, компания Goebel, Schaefer, Schlitz, Augsburger, Erlanger, Old Style, Lone Star, Old Milwaukee, Red River және Signature сияқты бірнеше тауар белгілерін өндірді немесе оларға құқық сатып алды, сондай-ақ Stroh’s Ice Cream өнімдерін де жасады. 2000 жылы компания жаңа иелеріне өткізіліп, таратылды, бірақ оның кейбір тауар белгілері жаңа иелерімен жасала беруде. Қазіргі уақытта Stroh’s тауар белгісі Pabst Brewing Company компаниясына тиесілі және оны Канададан басқа барлық елдерде сатады, ал Канадада Sleeman Breweries компаниясы иеленеді.

Құру

Строхтар 18 ғасырда Германияның батыс-орталық аймағындағы Рейнланд-Пфальц жеріндегі Кирн қаласындағы отбасылық қонақүйінде сыра қайнатуды бастады. 1849 жылы, неміс революциясы кезінде, әкесінен сыра жасау шеберлігін үйренген Строх Америка Құрама Штаттарына көшіп кетті. Бернхард Строх 1850 жылы 28 жасында Детройт қаласында сыра зауытын ашып, бірден 1842 жылы Богемиядағы Пилзен қаласының муниципалды сыра зауытында жасалған богемиялық стильдегі пилзнерді өндіруге кірісті. 1865 жылы ол қосымша жер сатып алып, бизнесін кеңейтті және Кирннің ең танымал нысаны – Кирбург қамалынан алынған арыстанның гербін қабылдап, кәсіпорынын «Арыстан Басы» сыра зауыты деп атады. (Арыстан гербі әлі де оның жарнамаларында және өнімдерінің таңбаларында көрінеді.) Строхтың сыра сату бизнесі бастапқыда жертөледе сыра қайнатудан тұрды, содан кейін сыра арбамен үй-үйге сатылды. Үй-үйге сатылатын жаңа сыра (Строх) жеңіл лагер сырасы болды және мыс қазандықтарда пісірілді. Бернхард Строх кіші әкесі қайтыс болғаннан кейін сыра зауытын басқарып, оның атын «Б. Строх сыра қайнату компаниясы» деп өзгертті. Пастеризация және тоңазытқыш теміржол вагондарының енгізілуімен Строх өзінің сырасын Флорида және Массачусетс штатына дейін жібере алды. 1893 жылы Строхтың богемиялық сырасы Чикагодағы Колумбия көрмесінде көк лента жеңіп алды. 1902 жылы компанияның атауы «The Stroh Brewery Company» деп өзгертілді. 1905 жылы Строхс Грэтиот авенюінің жанында орналасқан Ruoff сыра зауытын сатып алды. 1908 жылы Бернхард Строхтың інісі Юлиус Строх сыра зауытын басқарды. Еуропаның танымал сыра зауыттарын аралап көргеннен кейін ол Строх сыра зауытында еуропалық отты қайнату әдісін енгізді. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Еуропада кең таралған, отты қайнату процесі сыраға толы мыс қазандықтарды қыздыру үшін будың орнына тікелей отты пайдаланады. Компанияның мәлімдемесіне сәйкес, осының нәтижесінде сыраның дәмі жақсарады.

Тыйым салу

Тыйым кезінде Джулиус Стро бизнесін The Stroh Products Company деген атпен жүргізді, алкоголі алынған сыра (жақын сыра), қайың сырасы, газдалған сусындар, құрамында мальта бар өнімдер, балмұздақ және мұз өндірді. 1933 жылы тыйым алынғаннан кейін осы тауарлардың көпшілігінің өндірісі тоқтатылды, бірақ сыра зауытының арнайы бөлімшесі Строхтың балмұздағын жасауды жалғастырды (бұл мекеме 2007 жылдың ақпанына дейін Детройтте болды, содан кейін өндіріс Иллинойс штатының Бельвидер қаласына көшірілді, алайда Детройттегі тарату орталығы әлі де сақталып қалды).

Өсу және кеңейту

1939 жылы Джулиус Строх қайтыс болғаннан кейін оның ұлы Гари Строх президент болды. 1950 жылы Гаридің ағасы Джон оның орнын басып, 1967 жылы Строх төрағасы болды. Гаридің ұлы Питер 1951 жылы Принстон университетін бітіргеннен кейін компанияға қосылып, 1968 жылы президент болды. 1964 жылы компания көшеден қарсы жағында орналасқан бәсекелес «Гебель пивоварнясын» сатып алып, кеңеюге алғашқы қадамын жасады. Компания енді жергілікті сыра өндіруші ретінде бәсекелесе алмайтынын және ұлттық деңгейге көшуге дайын екенін түсінді. Мұның бір себебі – 1958 жылы Мичиган штатында өткен, штаттық масштабтағы ереуіл, ол Мичиган сыра өндірісін тоқтатты және ұлттық брендтерге бекінуге мүмкіндік берді. Питер Строх 1968 жылы компанияны басқарғанда, ол он жыл бұрынғы ереуілде жоғалтқан нарық үлесін әлі толыққанды қалпына келтіре алмады. Строх 40 жылдық қарым-қатынасын жергілікті жарнама агенттігімен аяқтап, ірі ұлттық агенттікке жүгінді және үлкен ұлттық нарықты мақсат етті. Креативті директор Мюррей Пейдж басшылығымен Stroh’s «Бір ғана сыра» деген ұранын ойлап тапты және 1971 жылға қарай Stroh Brewery ұлттық деңгейде 15-ші орыннан 13-ші орынға көтерілді. 1972 жылы ол алғаш рет топ-10 қатарына енді. Бір жылдан кейін ол сегізінші орынға жетті. Питер Строхтың көп жылдық дәстүрден бас тартуға дайындығы Stroh’s-ті жаңа нарықтарға енгізді, бірақ бұл өзгерістер көптеген жанкүйерлері мен қызметкерлері үшін қабылдауға қиын болды. Строх компанияның отбасылық басқару дәстүрін бұзып, Procter & Gamble және PepsiCo сияқты компаниялардан менеджерлерді тартты. Ол сондай-ақ Stroh Light деп аталатын жеңіл сыраны ұсынды. 1978 жылы Stroh’s 17 штатқа қызмет көрсетіп, сыра өндірді. Осы уақытқа дейін бастапқы Детройт зауыты 128 жылдан бері жұмыс істеп келді және жылдық қуаты құрады. Шығыс нарықтарына тиімді жеткізу қиын болғандықтан, компания жаңа сыра зауытының қажеттігін мойындады. F. & M. Schaefer Brewing Company Миллердің «төмен калориялы» сыра соғыстарының құрбаны болды және Строх барлық акцияларын сатып алып, Schaefer’s-ті өз құрамына қосты. 1981 жылы біріккен сыра зауыттары сыра сатуда жетінші орында болды. Сонымен қатар, Строх елдің солтүстік-шығысындағы Schaefer дистрибьюторларын пайдалана алды. Бұл сатып алу Строхқа үш жаңа бренд әкелді: Schaefer және Piels сыралары, сондай-ақ Schaefer’s Cream Ale. Компания енді 28 штат, Вашингтон, Пуэрто-Рико және Кариб теңізіндегі басқа да аралдарда 400-ден астам дистрибьюторға ие болды. 1982 жылы Строх құлдырап бара жатқан Schlitz Brewing Company компаниясының 67 пайызын сатып алуға ұсыныс жасады. Сол жылдың көктемінде Строх компанияның барлық бөлігін сатып алып, Америкадағы үшінші ірі сыра өндіруші кәсіпорнына айналды: ол жеті сыра зауытына ие болды және Forbes журналының мәліметінше, 1988 жылы нарықтық құны 700 миллион долларға жетті.

Upon Julius Stroh's death in 1939, his son Gari Stroh assumed the presidency. Gari's brother John succeeded him in 1950 and became Stroh's chairman in 1967. Gari's son Peter, who had joined the company following his graduation from Princeton University in 1951, became president in 1968. In 1964, the company made its first move toward expansion when it bought the Goebel Brewing Company, a rival across the street. The company had decided it could no longer compete as a local brewer and was about to move into the national scene. One reason was a costly statewide strike in 1958 that halted Michigan beer production and allowed national brands to gain a foothold. When Peter Stroh took over the company in 1968, it still had not regained the market share lost in the strike ten years earlier. Stroh ended a 40 year relationship with a local advertising agency for a large national agency and began targeting the larger national market. Led by creative director Murray Page, Stroh's came up with the slogan "The One Beer ", and by 1971, Stroh Brewery had moved from 15th to 13th place nationally. In 1972, it entered the top 10 for the first time. A year later it hit eighth place. Peter Stroh's willingness to depart from years of tradition introduced Stroh's to new markets, but the changes were hard to swallow for many of Stroh's fans and employees. Stroh broke the company's tradition of family management and recruited managers from companies such as Procter & Gamble and PepsiCo. He also introduced a light beer, Stroh Light. By 1978, Stroh's served 17 states and produced of beer. By this time, the original Detroit facility was 128 years old and had a capacity of annually. As it became difficult to make efficient shipments to new markets in the East, the company recognized that it required a new brewery. The F. & M. Schaefer Brewing Company had fallen victim to the Miller "low calorie" beer wars and Stroh's absorbed Schaefer's by purchasing all of its stock. In 1981, the combined breweries ranked seventh in beer sales. In addition, Stroh was able to take advantage of Schaefer's distributors in the northeastern part of the country. The acquisition also brought Stroh three new brands: Schaefer and Piels beers, and Schaefer's Cream Ale. The company now had a volume of over and 400 distributors in 28 states, Washington D. C., Puerto Rico, and other Caribbean islands. In 1982, Stroh bid for 67 percent of the struggling Schlitz Brewing Company. By spring of that year, Stroh had purchased the entire company, making Stroh's the third largest brewing enterprise in America: it owned seven brewing plants and according to Forbes reached the market value of $700 million in 1988.

Қайта құру және құлдырау

Stroh Schlitz сатып алуды қаржыландыру үшін ауыр қарыз жүктемесі алды, бірақ Anheuser Busch, Miller және Coors сияқты ұлттық деңгейде бәсекелесе алмады. Stroh нарық үлесі мен пайда маржасын жоғалта бастады, бұл қызметкерлерді жұмыстан босатуға әкелді. Coors Stroh-тан басып өткеннен кейін, Питер Стро компанияның операцияларын Coors-қа сатуға келісті, бірақ келісім ақырында күшін жойды. Содан кейін Stroh бұрынғы бас кеңсесінің жылжымайтын мүлігін дамыту және White Mountain Cooler (5% алкогольді жеміс сусындары) және Sundance (иілгіш жеміс сусындары) сияқты басқа сусындарға көшу арқылы компанияның ақша ағыны мәселелерін шешуге тырысты. Бұл күш-жігерге онша сәттілік келмеді, сондықтан 1988 жылы Stroh мұз кремі бизнесін Dean Foods Company-на сатты. Содан кейін Stroh үш бағытты жаңғырту стратегиясын іске қосты: жаңа өнімдерді әзірлеу, басқа сыра қайнатушылар үшін келісімшарт бойынша сыра пісіру және шетелге кеңейту. Жаңа өнімдер саласы маңызды болды, себебі 1990-шы жылдардағы сыра брендтері мен түрлерінің өрбуі барлық белгілі брендтердің нарық үлесін төмендетті. Жаңа сыра түріне енуге тырысқанда Stroh өзінің бар брендтерін кеңейтуді көздеді. Мысалы, алкогольсіз сыра сегментінде 1991 жылы Old Milwaukee Non Alcoholic, ал 1993 жылы Stroh's Non Alcoholic ұсынылды. Old Milwaukee NA тез арада ең көп сатылатын алкогольсіз сыралардың үштігіне енді. Мұз сырасы санатында Stroh 1994 жылы Old Milwaukee Ice, Schlitz Ice, Schlitz Ice Light, Bull Ice және Schaefer Ice брендтерін іске қосты. 1990-шы жылдардың басында және ортасында тағы бір танымал санат – қаптамадағы «сыра»; Stroh осы санатта да Stroh's Draft Light, Old Milwaukee Genuine Draft және Schlitz Genuine Draft арқылы көзге түсті. Тағы бір маңызды жаңа өнімдер саласы – арнайы сыра. Оның 1990-шы жылдардағы танымалдығын индустрия көшбасшылары емес, жүздеген шағын сыра қайнатушылардың пайда болуы және қолөнер сырасын өндіруі қамтамасыз етті. Stroh және басқа да алыптар өздерінің флагмандық сыраларын өзгертпей, әр түрлі арнайы сыралар өндіретін шағын сыра қайнатушыларды сатып алу арқылы бәсекелесуге тырысты. Stroh екеуін де жасады. Ол 1989 жылы Augsburger брендін сатып алды және келесі бірнеше жылда Augsburger атауымен арнайы және маусымдық сыраларды жасап шығарды. 1994 жылы Stroh Red River Valley Select Red Lager-ді іске қосты, бұл компанияның Сент-Пол, Миннесота штатындағы сыра зауытының Northern Plains Brewing Company бөлімшесі өндірген аймақтық премиум арнайы сыра. Екі жылдан кейін Red River Honey Brown Ale ұсынылды. Халықаралық нарық Stroh-қа АҚШ-тың аса бәсекелестік нарығында өте шектеулі болған өсу мүмкіндіктерін ұсынды. 1986 жылы компания Stroh International, Inc. құрды, бастапқыда Канада, Үндістан, Жапония, Мексика және Ресейді бағытқа алды. 1992 жылдан 1995 жылға дейін Stroh-тың халықаралық сатылымдары жыл сайын 50 пайыздан астам өсті. 1994 жылы компания Rajasthan Breweries, Ltd. (Делиден тыс жерде орналасқан) компаниясымен лицензиялық келісімге келді, бұл келісім бойынша Rajasthan Breweries Үндістанда Stroh's және Stroh's Super Strong сыраларын өндіруге, таратуға және сатуға құқық алды, бұл индустриядағы бірінші болып, банкаларда сатылатын өнім болды. Rajasthan Breweries Stroh's-ті бүкіл Үндістанға сатты; бренд бірнеше жылдан бері сатылмағанына қарамастан, Үндістанда әлі де танымал және есте сақталады. Келесі жылы компания Токиодағы Sapporo Breweries Ltd. компаниясымен келісімге келді, соның нәтижесінде Sapporo Жапонияда Stroh сырасын бүкіл ел бойынша таратуды бастады. 1995 жылға қарай экспорт Stroh сатылымының 10 пайызынан астам бөлігін құрады. 1995 жылдың басында Уильям Генри Питер Строның бас директор лауазымын иеленді, бұл компания тарихында Стро отбасынан емес адамның осы лауазымды атқаруының алғашқы жағдайы болды. Келесі жылы Stroh ұзақ іздеген мақсатына қол жеткізді, Висконсин штатының Ла Кросс қаласындағы G. Heileman Brewing Company компаниясын шамамен 290 миллион долларға сатып алды. Сатып алу Stroh отбасына 30-дан астам бренд әкелді, олардың көпшілігі жақында Хайльман тарапынан қарқынды индустрияны біріктіру кезінде сатып алынды, соның ішінде Colt 45 балшық спирті, ол Schlitz Malt Liquor-мен біріктірілгенде, Stroh-қа балшық спирті нарығының жартысынан астамын берді. Stroh өсу үшін көп қарыз алды, ал ол нарық үлесін арттырса да, күннен күнге төмендеп бара жатқан нарықта ақша ағынын арттыра алмады. 1999 жылы ақша табу үшін Stroh Canada компаниясы Гуэлфтегі Sleeman Breweries компаниясына сатылды. Sleeman, Sapporo Breweries бөлімшесі, Stroh's, Old Milwaukee және Pabst сияқты брендтерді өндіру және тарату құқығын алды. Stroh ірі сыра қайнатушылардың қысымына төтеп бере алмады және банкроттыққа ұшырамас үшін өзінің брендтерін сатуды жөн көрді.

Stroh's had taken on a heavy debt burden to finance the Schlitz acquisition, but found itself unable to compete nationally with the likes of Anheuser Busch, Miller, and Coors. Stroh's began to lose market share and profit margins, leading it to begin laying off employees. After Coors passed Stroh's in size, Peter Stroh agreed to sell the company's operations to Coors, but the deal ultimately fell through. In the aftermath, Stroh sought to address the company's cash flow problems through real estate development of the company's former headquarters and by diversifying into other beverages—such as White Mountain Cooler, a fruit flavored drink with 5 percent alcohol, and Sundance sparkling water fruit drink. These efforts met with little success, and Stroh's sold its ice cream operation to Dean Foods Company in 1988. Stroh then implemented a three pronged revitalization strategy: developing new products, brewing beer under contract for other brewers, and expanding overseas. The new product area was critical because the explosion in beer brand and types of beer in the 1990s undermined the market share for all established brands. Stroh's strategy when seeking to enter the market for a new type of beer was to extend one or more of its existing brands. In the increasingly popular non alcoholic beer segment, for example, Old Milwaukee Non Alcoholic was introduced in 1991, while Stroh's Non Alcoholic debuted in 1993. Old Milwaukee NA quickly became one of the top three selling non alcoholic brews. In the ice beer category, Stroh launched Old Milwaukee Ice, Schlitz Ice, Schlitz Ice Light, Bull Ice, and Schaefer Ice, all in 1994. Another hot category in the early and mid 1990s was the packaged "draft" beer; Stroh made its presence felt in this category as well with Stroh's Draft Light, Old Milwaukee Genuine Draft, and Schlitz Genuine Draft. Another important new product area was specialty beer. Its popularity in the 1990s was led by the emergence of hundreds of microbreweries and producing craft beers, not by the industry leaders. Stroh and the other giants sought to compete not by changing their flagship beers but buying microbreweries producing various specialty beers. Stroh did both. It purchased the Augsburger brand in 1989 and over the next several years developed and introduced both specialty and seasonal brews under the Augsburger name. In 1994, Stroh launched Red River Valley Select Red Lager, a regional premium specialty beer produced by a division of the company's St. Paul, Minnesota, brewery called Northern Plains Brewing Company. Two years later, Red River Honey Brown Ale was introduced. The international market provided growth opportunities for Stroh that were very limited in the hyper competitive U. S. market. In 1986, the company created Stroh International, Inc., initially targeting Canada, India, Japan, Mexico, and Russia. From 1992 through 1995, Stroh's international sales grew each year at rates exceeding 50 percent. In 1994, the company entered into a licensing agreement with Rajasthan Breweries, Ltd. (located outside Delhi) to produce, distribute, and market Stroh's and Stroh's Super Strong beers in India, an industry first, as was being sold in cans. Rajasthan Breweries sold Stroh's all over India; the brand is still recognized and remembered in India despite it not having been sold there for several years. The following year, the company reached an agreement with Sapporo Breweries Ltd. of Tokyo whereby Sapporo began distributing Stroh's beer nationwide in Japan. By 1995, exports accounted for more than 10 percent of overall Stroh sales. In early 1995, William Henry assumed Peter Stroh's CEO position to become the first non Stroh family member to hold that position for the company. The following year Stroh finally landed a long sought after target when it acquired the G. Heileman Brewing Company of La Crosse, Wisconsin for about $290 million. The purchase brought more than 30 brands to the Stroh family, many recently acquired by Heilman during the intense industry consolidation still underway, including Colt 45 malt liquor, which when combined with Schlitz Malt Liquor, gave Stroh more than half of the malt liquor market. Stroh had borrowed heavily to grow, and while it increased its market share, it had not increased its cash flow in an increasingly declining market. In a bid for cash, Stroh Canada, was sold to Sleeman Breweries in Guelph, Ontario in 1999. Sleeman, a division of Sapporo Breweries, gained Canadian rights to manufacture and distribute a folio of brands which included Stroh's, Old Milwaukee and Pabst. Stroh's proved unable to withstand the pressures of the larger brewers and chose to sell off its labels rather than face bankruptcy.

Сатып алу

1999 жылдың 8 ақпанында Стро компаниясы 149 жылдық тарихы бар сыра зауытының өзіне тиесілі маркаларын Pabst Brewing Company және Miller Brewing Company компанияларына сатылатынын жариялады. Сол кездегі компания президенті және бас директоры Джон Строх III бұл шешім туралы былай деді: "Бұл шешімді қабылдау өте қиын болды, себебі ол біздің адал қызметкерлерімізге әсер ететінін және біздің отбасымыздың ғасырлар бойғы сыра қайнату дәстүрінің аяқталуын білдіретінін білдік, бұл дәстүр біздің өзіміздің маңызды бөлігіне айналған еді." Строх отбасы 700 миллион доллардан астам қаржыны жоғалтып, осылайша байлығын жойды. 2009 жылға қарай Old Milwaukee және Pabst Blue Ribbon сияқты бірнеше Stroh брендтері әлі де Канадада Sleeman Breweries Ltd компаниясымен өндіріліп келді.

Брендті қайта жаңғырту

2016 жылдың тамызында Пабст, Детройт қаласының Корктаун ауданындағы "Brew Detroit" сыра зауытымен серіктестік құрып, 1850 жылдардағы Stroh пивосының түпкілікті рецептісі бойынша жасалған Stroh's Bohemian Style Pilsner пивосын қайнатуды бастады. Алғашқы партия 22 тамызда аймақтық барларға, мейрамханаларға және алкогольдік сусындар сататын дүкендерге жіберілді, ал 26-сы күні бүкіл Детройт метрополиясында арнайы іс-шаралар өтті. 2018 жылдың 4 мамырында Stroh's Мичиган штатында ғана сатылатын Perseverance IPA пивосын шығарды. Stroh's пивосының басқа жерде (көрінетіндей, Pabst компаниясымен) жасалған нұсқасы 2022 жылы Детройт аймағына қайтадан ұсынылатын болды. 1980 жылдары Stroh пивосы әзілді "Алекс – ит" телерекламаларымен танымал болды, онда Алекс иесі үшін тоңазытқыштан Stroh пивосын әкеп беретін. Бір жарнаманың соңында Алекс екі стақан Stroh пивосын құйып, сосын сұйықтықты ішіп алады, ал иесі "Алекс, су ішсеңіз жақсы болар еді!" деп айқайлайды. 1980 жылдардағы Stroh Light пивосының жарнамаларында көбінесе дартс немесе покер сияқты бәйгеде жеңіске жеткен адам бейнеленеді, сонымен қатар "Строй Лайтке лайықты кеш сияқты" деген ұран қолданылады. Комедияшы Брайан Риган, президенттік науқанда Алекс – ит үшін науқан жетекшісі болған кезінде, хоккей аренасынан қуылғанын айтады.

Демеушілік

Мичиган штатында орналасқан компания Detroit Tigers бейсбол командасының радио хабарларын ұзақ жылдар бойы демеушілік етті, бұл қарым-қатынас 1960 жылы басталды. 1980 жылдары компания қажетті ұлттық танымалдық алу үшін корпоративтік демеушілікке жүгінді. Стро компаниясы 1982 жылы Ноксвиллде (Теннесси штаты) өткен Дүниежүзілік көрмеге демеушілік етті, бұл оқиға Строның жаңа ұлттық беделін едәуір күшейтті. Көптеген жылдар бойы Строх теледидарда аз көрсетілді, себебі ірі телеарналар мен Anheuser Busch және Miller Brewing Company арасындағы келісім бойынша екі ірі сыра өндірушіге ғана жарнама құқығы берілген еді. Стро компаниясы бұл келісімге қарсы күресті және 1983 жылы ABC-дің «Дүйсенбі түнгі бейсбол» эфирінде, екі NBC бокс жарысында және басқа да танымал АҚШ теледидар спорттық шоуларында жарнама уақыты алды. Телеарналардың өте жоғары құнына байланысты компания кабельдік теледидар мен тәуелсіз арналарда «Строх спорт шеңбері» бағдарламасын іске қосты. Бағдарламада тікелей эфирде хабарлар мен талдаулар ұсынылды. Жариялау мүмкіндіктерін арттыру мақсатында Стро компаниясы Анхейзер мен Миллер назардан тыс қалдырған хоккей сияқты спорт түрлеріне де көшті және National Hockey League ойындарының USA кабельдік арнасындағы трансляциясын демеушілік етті. Компания 1984 жылы Даллас Гран-приін де демеушілік етті, бұл шара Строның халықаралық танымалдығын арттыруға маңызды серпіліс болды. «High Rollers» әуесқой боулингшілер арасындағы жарыс компания тарапынан әзірленді және демеушілік етілді. Осы кезеңде Стро компаниясының спорттан басқа ең танымал акциясы – «Schlitz Rocks America» концерттік сериясы болды. Сондай-ақ, 1988 және 1989 жылдары Winston Cup Series жүлдесінде NASCAR жұлдызы Марк Мартинге демеушілік жасады. 1997 жылдың 20 қазанында Хоккеден әйгілі орталық шабуылшы Марио Лемье Стро компаниясымен екі жылдық келісімге қол қойды, ол Лемьеге баспа жарнамаларында және қоғамдық шараларда қатысуға мүмкіндік берді, бірақ теледидарда пайда болудан шектеді. Лемье суреті бірнеше Стро компаниясының естеліктік банкаларында да бейнеленді.

Алкоголь мөлшері/тағамдық құндылығы

алкоголь түрі көлем бойынша спирт мөлшері (әр 12 фл. унциясына) Carb Cal кДж Stroh's 4.5% (Канадада 5%) 13 Stroh Light 3.5% 7 Stroh's Bohemian Style Pilsner 5.5%